จอมยุทธ์โลกซอมบี้

ตอนที่ 8 ออกสำรวจ

        วันนี้นับว่าเป็๲ครั้งแรกที่เสี่ยวลู่ได้ออกมานอกเขตป้องกันตนเอง ๻ั้๹แ๻่ที่เกิดเหตุการณ์ซอมบี้บูมมาเลยก็ว่าได้ สภาพแวดล้อมในความทรงจำเมื่อ 1 ปีก่อนเมื่อเทียบกับในเวลานี้มันต่างไปจากเดิมอย่างมาก มันไร้ชีวิตชีวาและรกร้าง ไม่ต่างไปจากฉากในหนังภาพยนต์ที่เกี่ยวกับวันสิ้นโลก ในรัศมี 5 กิโลเมตรรอบเขตป้องกันตนเองนั้นเงียบสงบอย่างมาก อาจเพราะพวกซอมบี้ในเขตนี้ถูกเก็บกวาดทำลายไปหมดแล้ว เวลานี้รถโฟวิลสองคันที่ผ่านการดัดแปลงกำลังเคลื่อนผ่านเส้นทางตรงไปเมืองใหญ่ ซึ่งเมืองที่เสี่ยวลู่เกิดและเติบโตมาในอดีตเมืองนี้มีชื่อว่าต้าหนานโดยเฉพาะเขตหนานตง ทว่าในเวลานี้การจะเข้าไปให้ถึงพื้นที่เขตนั้นไม่อาจเข้าถึงได้โดยง่ายอีกต่อไป เพราะมันถูกปิดล้อมไปด้วยฝูงซอมบี้จำนวนนับไม่ถ้วน แค่เขตชานเมืองรอบนอกก็นับว่ายากที่จะกวาดล้างแล้ว ไม่อยากคิดเลยว่าในเขตด้านในจะมากขนาดไหน

        เสี่ยวลู่ที่มองดูบ้านเรือนก็ได้แต่ถอนหายใจ เพราะเขาคงไม่มีโอกาสพาเสี่ยวลี่และป้าหยานออกไปนั่งกินอาหารกลางห้างเช่นครั้งนั้นอีกแล้ว ยิ่งเข้ามาในเขตตัวเมืองจำนวนซอมบี้ก็เพิ่มขึ้นไปตามระยะทาง เพราะอย่างที่รู้กันดียิ่งเข้าไปเขตชุมชนกลางเมืองในอดีตมากเท่าไหร่ จำนวนผู้คนที่เคยอาศัยอยู่ในอดีตก็ยิ่งเยอะมากขึ้นเท่านั้น หลังจากเหตุการณ์ซอมบี้บูมคงไม่ต้องบอกว่าในเมืองเช่นนี้จะพบเจอพวกมันมากเพียงใด ไม่นานรถทั้งสองคันก็จอดหลบในที่ปลอดภัย แต่สามารถมองเห็นได้รอบทิศทาง

        “แถวนี้คงพอได้อยู่ครับนายน้อย เราจะออกสำรวจรอบ ๆ แถบนี้ เพราะถ้าเข้าไปลึกกว่านี้คงไม่ปลอดภัย อีกทั้งจุดนี้ยังไม่มีหน่วยไหนเคยมาสำรวจ ในอดีตพื้นที่แถวนี้มีโรงแรม มินิมาร์ท ศูนย์การค้าชุมชนอยู่ อาจยังมีอะไรเหลือให้เก็บกู้ได้อยู่บ้าง แต่อย่าคาดหวังผู้รอดชีวิต เพราะนี่มันก็หนึ่งปีแล้ว ถ้ายังมีคนรอดอยู่ก็ต้องบอกว่าปาฏิหาริย์แล้วครับ” หลินต้วนปิงชี้แจงให้ฟัง

        จากตำแหน่ง GPS ที่แสดงในแผ่นที่โลกเก่านั้น บอกว่าเวลานี้ชุดลาดตระเวนของเสี่ยวลู่กำลังอยู่ในเมืองชั้นนอกของเมืองต้าหนาน ซึ่งเยื้องลงมาทางใต้ของเขตหนานตงที่เสี่ยวลู่เคยอยู่อาศัย ซึ่งส่วนใหญ่ยังไม่ได้รับการสำรวจเท่าที่ควร เพราะในตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมานี้ หน่วยทหารและกองกำลังลาดตระเวนส่วนใหญ่วุ่นวายไปกับการสร้างความปลอดภัยให้กับเขตป้องกันตนเอง โดยเฉพาะการกำจัดเภทภัยที่อยู่รอบนอกของพื้นที่เขต จึงสามารถทำการสำรวจและเก็บกู้ทรัพยากรในเขตตะวันออกของพื้นที่เมืองต้าหนานได้เท่านั้น แต่ก็ยังไม่ถึงครึ่งของพื้นที่หนานตงเขตเมืองเก่าที่พวกเสี่ยวลู่เคยอยู่อาศัยเลยด้วยซ้ำ ด้วยกำลังพลทั้งหมดความสามารถของทหารตลอดจนหน่วยลาดตระเวนในปัจจุบันนี้ ยังนับว่าขาดความสามารถในการยึดพื้นที่เมืองเก่าคืนกลับมา คงต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่ที่จะสามารถทวงคืนพื้นที่เมืองเหล่านี้ได้ทั้งหมด

        “ได้ครับ ผมไม่หวังเจอคนรอดตายในกลางดงซอมบี้แบบนี้อยู่แล้วครับ แค่ออกมาเปลี่ยนบรรยากาศ กับลองใช้ไซเล้นท์วินด์สู้ดูสักครั้ง” เสี่ยวลู่กล่าวเสียงเรียบ 

        แน่นอนว่าเสี่ยวลู่เขาไม่เ๱ื่๵๹มาก เขาแค่ยากลองเอาของเล่นใหม่ตัวเองมาลองกับเป้าเคลื่อนไหวของจริงเท่านั้น ด้วยที่กลับมาเกิดใหม่มันจึงทำให้เสี่ยวลู่คล้ายห่างเหินการต่อสู้มานาน อีกทั้งเขาเกือบละทิ้งพลังพวกนี้ไปแล้วถ้าโลกนี้ไม่สามารถบ่มเพาะได้เช่นโลกซานต้าโจ ทว่าในเวลานี้ถึงพลังธรรมชาติจะเทียบไม่ได้เท่าโลกใบเก่าของเขา แต่มันก็คล้ายเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นทีละเล็กทีละน้อย ถ้ายังเป็๲เช่นนี้ต่อไปโลกใบนี้อาจจะเหนื้อล้ำกว่าโลกใบเก่าของเสี่ยวลู่ก็เป็๲ได้

        “โอเค เช่นนั้นเริ่มได้…” หลินต้วนสั่งการทันที

        ทหารคนหนึ่งได้บังคับโดรนบินไปกลางสี่แยกที่อยู่ไกลออกไป 400 เมตร พอไปถึงพิกัดที่๻้๵๹๠า๱แล้ว โดรนตัวนั้นก็ส่งเสียงความถี่บางอย่างออกมา นักวิจัยซอมบี้ได้ค้นพบว่าคลื่นเสียงความถี่นี้จะช่วยเรียกร้องความสนใจกับพวกซอมบี้ได้ดีที่สุด ไม่กี่วินาทีเสียงครวญครางฟังดูแปลก ๆ ก็ก้องดังไปทั่ว กลุ่มซอมบี้เริ่มเดินออกมาจากเงามืดของตึกรามบ้านช่อง เพียงไม่ถึงนาที ซอมบี้ได้มาออรวมกันกลางสี่แยกมีไม่ต่ำกว่า 200 ตัว ผ่านไปสามนาทีจำนวนซอมบี้กลางสี่แยกก็เริ่มคงที่ มันมีราว ๆ 300 ตัวได้

        “ร็อคเก็ต 1 ถึง 3 เตรียมพร้อม” หลินต้วนปิงสั่ง ผ่านไปอีกห้านาที จำนวนซอมบี้ก็ยังไม่เพิ่มขึ้น เมื่อเห็นว่าเริ่มคงที่แล้ว หลินต้วนปิ่งก็สั่งออกไปว่า 

        “ร็อคเก็ต 1 ยิง!!”

จากนั้นทหารคนหนึ่งก็ยิ่งจรวด RPG ออกไปใจกลางวงซอมบี้ โดรนก็รีบบินสูงขึ้นเพื่อหลบรัศมีการ๱ะเ๤ิ๪อย่างรู้หน้าที่ หัวจรวด RPG เหล่านี้เป็๲แบบสำหรับกวาดล้างซอมบี้โดยเฉพาะ ทันทีที่มันตกลงพื้นก็๱ะเ๤ิ๪เป็๲กองไฟความร้อนสูงรัศมี 10 เมตรออกมา อีกทั้งในจรวด RPG นี้ยังมีสารเคมีที่เมื่อกระจายตัวไปแล้วจะเกาะติดเป้าหมายและติดไฟได้นานยิ่งขึ้น

        “ร็อคเก็ต 2 3 ยิง”

        แทบจะทันทีที่สิ้นคำสั่ง จรวด RPG อีกสองลูกก็ถูกยิงไปตกในวงซอมบี้ที่ลูกแรกเก็บกวาดไม่หมดทันที แค่สามลูกนี้ซอมบี้ 400 กว่าตัวก็ล้มไปนอนกองกับพื้นกลางกองทะเลเพลิง แววตาของเสี่ยวลู่ฉายแววประทับใจ เพราะนี่คือครั้งแรกที่เขาได้เห็นถึงพลังที่เรียกว่าวิทยาศาสตร์ด้วยตาตัวเอง หากให้เทียบการทำลายล้างเช่นนี้กับผู้บ่มเพาะ อย่างน้อยต้องเป็๲พลังของผู้อยู่ในระดับก่อเกิด๥ิญญา๸ขั้นต้นเป็๲อย่างต่ำ อีกทั้งยังเทียบเคียงได้กับพลังของอาวุธ๥ิญญา๸ระดับนภาขั้นต้นหรืออาวุธอาคมระดับโลกาขั้นปลายได้เลย

        “สุดยอด…” เสี่ยวลู่อดไม่ได้ที่จะเอยชมคนที่คิดค้นของพวกนี้ขึ้นมา

        “ส่งโดรนไปสำรวจรัศมี 500 เมตรรอบ ๆ ทันที” หลินต้วนปิงออกคำสั่ง โดรนอีก 2 ตัวก็บินขึ้นไปทันที 

        “รายงาน ทางเหนือจากศูนย์กลาง 300 เมตร พบ 2 - 3 ตัวครับ” ทหารคนหนึ่งกล่าวเสียงคมชัด

        “รายงาน ทางตะวันออกจากศูนย์กลาง 120 เมตร พบ 1 ตัว” ทหารอีกคนกล่าว ส่วนทิศอื่น ๆ ไม่พบ

        “โอเค โดรนทำงานต่อพร้อมรายงาน ที่เหลือไป” หลินต้วนปิงพูดเสร็จ ทหารที่เหลือก็ออกสำรวจทันที

        ในครั้งนี้หน่วยลาดตระเวรมากันทั้งสิ้น 10 คน ไม่รวมหลินต้วนปิงและเสี่ยวลู่ การสำรวจในครั้งนี้เก็บกู้ทุกอย่างที่คิดว่านำไปใช้ได้ ถ้าพบอาหารแห้งหรืออาหารกระป๋องจะเป็๲ประโยชน์อย่างมากต่อคนในหน่วย หลินต้วนปิงและเสี่ยวลู่เองก็ออกไปสำรวจด้วยเช่นกัน ทางเสี่ยวลู่มีหลินต้วนปิงตามประกบเพื่อคอยป้องกัน เสี่ยวลู่มีปืนพกติดตัว 2 กระบอกกับไซเล้นท์วินด์สะพายเฉียงอยู่ที่หลัง ภาพนี้ทำให้หลายคนอดไม่ได้ที่จะอมยิ้มเมื่อเห็นนายน้อยของพวกเขา หรือก็คือภาพเด็กชายอายุ 13 ที่ตัวเล็กเท่าเด็ก 10 ขวบ แบกดาบเล่มใหญ่ มันเป็๲ภาพที่แปลกตาอยู่มาก แต่หากเสี่ยวลู่ตัวโตสูงกว่านี้อีกนิด มันคงดูเท่ขึ้นอีกเยอะ

        เสี่ยวลู่เลือกไปทางเหนือ เพราะเขา๻้๵๹๠า๱เจอซอมบี้ 2 - 3 ตัวนั่น ถึงพวกเขาได้รับรายงานมาว่าซอมบี้เหลือไม่เยอะ แต่พวกเขาก็ไม่ประมาท ทุกการเคลื่อนที่ไปด้านหน้าสายตาของทั้งสองคนจะสาดกวาดทุกมุมอย่างรวดเร็ว

        “นายน้อยระวังด้วยนะครับ บ่อยครั้งซอมบี้บางตัวมันออกมาไม่ได้ตอนล่อด้วยเสียง มันจึงยังติดอยู่ในตัวอาคาร แล้วก็ระวังพวกกลายพันธุ์ด้วยครับ ถึงจะยังไม่มีรายงานการพบเจอในเขตฯ ของพวกเราก็ตาม” หลินต้วนปิงอดไม่ได้ที่จะเตือนเสี่ยวลู่

        “รับทราบครับ” เสี่ยวลู่ตอบอย่างเชื่อฟัง

        ในระหว่างเดินสำรวจพวกเขาพบเจอสิ่งของที่ต้องเก็บกู้มากมาย ทว่าทำได้แค่จดจำตำแหน่งไว้ก่อนเท่านั้น พวกเขาทำการสำรวจพื้นที่ต่อไป จนเมื่อพบเจอซอมบี้ทั้งสามตัวซึ่งถูกล่อมาโดยโดรนสำรวจก่อนหน้า เสี่ยวลู่ที่เห็นพวกมันอยู่ในพื้นที่เปิดโล่ง เมื่อสังเกตพื้นที่โดยรอบแล้วเสี่ยวลู่จึงวิ่งเข้าไปฟันดาบตัดคอพวกมันอย่างรวดเร็ว หลินต้วนปิงที่ยืนคุมเชิงได้แต่กลืนน้ำลายในความรวดเร็วของเด็กน้อยคนนี้ เพียงพริบตาร่างทั้งสามก็ล้มลงไปกองบนพื้น ก่อนที่หัวของพวกมันจะกลิ้งหลุดออกมาไม่ต่างจากลูกมะพร้าวล่นลงมาจากต้นของมัน เสี่ยวลู่ค้อนข้างพอใจกับดาบในมือเล่มนี้ ถ้ามันถูกปรับปรุงด้วยวิชาอักขระอีกเล็กน้อยมันจะกลายเป็๲อาวุธอาคมระดับนภาขั้นต้นเลยก็ได้

        พอทั้งสองเคลื่อนตัวไปถึงระยะขอบเขตที่โดรนเคยสำรวจ ก็รีบเก็บกู้ข้าวของที่ยังใช้ได้ทันที ก่อนจะรีบนำไปไว้ที่รถ แล้วกลับไปเก็บของที่เหลือ เพียงหนึ่งชั่วโมงรถทั้งสองคันก็แทบไม่เหลือเนื้อที่ให้เก็บอะไรเพิ่มเติมได้อีก ข้าวของที่เหลือตรงนี้คงต้องให้หน่วยอื่นเอาไปแทน ส่วนที่สำคัญพวกเสี่ยวลู่ได้เก็บกู้มาเกือบหมดแล้ว การสำรวจในครั้งนี้นับว่าผ่านไปด้วยดี ของที่พวกเขาได้มานั้นมีหลายอย่างด้วยกัน เช่นน้ำมันรถยนต์ แบตเตอร์รี่ เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค อาหารกระป๋อง อีกทั้งเครื่องดื่มแอลกอฮอลอีกจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างสุดท้ายนี้นับว่าเป็๲สินค้าราคาแพงในเขตป้องกันตนเอง เมื่อนำพวกมันไปขายหรือนำไปแลกเปลี่ยนกับทรัพยากรอื่น ในส่วนของเสี่ยวลู่เขาก็ไม่ลืมหอบของไปฝากน้องสาวของเขาหรือก็คือเสี่ยวลี่ด้วยเช่นกัน

        “นายน้อย หอบไปฝากคุณหนูทั้งหมดเลยหรือครับ” หลินต้วนปิงอดไม่ได้ที่จะถามและอมยิ้มออกมา

        เพราะว่าภาพที่เขาเห็นเวลานี้ มันเป็๲อะไรที่ตลกเอามาก ๆ มันเป็๲ภาพของเด็กชายตัวเล็กที่แบกดาบเล่มใหญ่ไว้ที่หลัง แต่มืออันน้อยนิดของเขาทั้งสองข้างกำลังชูเหนือหัวเพื่อยกกระสอบถุงใสใบใหญ่เท่าตัว เพื่อให้พวกมันไม่ลากไปกับพื้น ซึ่งภายในนั้นมีแต่ขนมและของเล่นจนไปถึงเสื้อผ้าอยู่เต็มไปหมด มันเป็๲อะไรที่ขัดกับดาบบนหลังเอามาก ๆ

        “ก็ไม่เชิงครับ มีของผมด้วย…” เสี่ยวลู่พูดไปยิ้มไป 

        พอได้ยินเช่นนี้ หลินต้วนปิงคล้ายนึกขึ้นมาได้ว่า หรือแท้จริงแล้วนายน้อยของเขาก็ยังมีความเป็๲เด็กเล็กเช่นเด็กทั่วไปอยู่ ทำให้เขาอดเอามือมาปาดน้ำตาตัวเองไม่ได้ อย่างน้อยนายน้อยของเขาก็ยังเป็๲เด็กปกติอยู่บ้าง