“เพียะ!”
เสียงฝ่ามือฟาดกระทบบนใบหน้างามดังก้องไปทั่วศาลาชมบุปผา ร่างบอบบางของสตรีในชุดขาวสะอาดปลิวไปตามแรงตบ ทรุดลงนั่งกับพื้น หลังศีรษะน้อยกระแทกเสาหินอย่างแรงจนปิ่นปักผมหยกหลุดร่วงแตกกระจาย
“ิอวี้ เ้าทำอะไรนาง!”
บุรุษร่างสูงโปร่งถลันกายวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาปรี่เข้าไปประคองร่างสั่นเทาของ ‘เหลียนฮวา’ ขึ้นมาแนบอก หญิงสาวที่นั่งอยู่บนพื้นไม้ยกมือขึ้นแนบแก้มบวมช้ำด้วยความหวาดกลัว เนื้อตัวสั่นระริกราวกับลูกนกต้องลมเหมันต์
‘อวี่เจ๋อ’ ตวัดสายตาคมปลาบไปยังบุตรสาวเสนาบดีฝ่ายซ้าย คุณหนูจอมหยิ่งผยองที่กล้าลงมือกับหญิงสาวผู้อ่อนแอเช่นนี้ได้
“เ้ามันสตรีใจคอโเี้! เลวทรามต่ำช้า เ้าทำร้ายเหลียนฮวาได้อย่างไร”
เพียงได้ยินเสียงะโก้องดังไปทั่วศาลาที่เปิดโล่ง ‘ิอวี้’ ยืนนิ่งงันดุจรูปปั้นหิน นางหลุบตาลงสบแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความรังเกียจราวกับกำลังมองสิ่งปฏิกูล กะพริบตาแรงเมื่อความเจ็บแปลบบริเวณใจกลางฝ่ามือแล่นขึ้นมา
ครู่เดียวเท่านั้น ดวงตาคู่สวยก็พลันเบิกกว้างตะลึง นางก้มมองมือเรียวบางของตนเองที่ยังคงสั่นระริก เห็นว่ามันขึ้นรอยปื้นแดงแจ๋ ความรู้สึกสับสนอลหม่านตีตื้นขึ้นมาในหัวนางจนสมองแทบะเิ
นี่มันเื่บ้าอะไรกัน...
เบื้องหน้านางมีสองหนุ่มสาวที่ดูรักใคร่ห่วงใยกันเสียเหลือเกิน คุณชายรูปงามในชุดโบราณแต่งกายภูมิฐานสีเขียวสลับเทา ทำจากผ้าไหมปักลวดลายประณีตงดงาม บนเรือนผมดำขลับยาวมีปิ่นหยกอย่างผู้ดี เขากำลังกอดปลอบดรุณีน้อยท่าทางอ่อนหวานในชุดขาวที่ทำจากผ้าป่านเนื้อละเอียดอย่างสามัญชน
คุณหมอสาวก้มมองสภาพตนเอง นางไม่ได้ใส่ชุดกาวน์อยู่ ทว่าสวมชุดฮั่นฝูสีฟ้าครามทำจากผ้าไหมเนื้อดีปักดิ้นทอง ในมือถือพัดกลมปักลายดอกท้อ ข้างกายนางมีสาวใช้หน้าตาซื่อบื้อกำลังยืนลนลานทำตัวไม่ถูก ในศาลาไม้ที่โอบล้อมด้วยธารจำลองในจวนหรูหราโอ่อ่า สมฐานะขุนนางใหญ่
ใช่!
ละครสั้นเื่นั้นไงเล่า!
ก่อนหน้านี้นางนั่งล้อมวงเม้ามอยกับเพื่อนสาวอยู่ในห้องพักแพทย์ของโรงพยาบาลเอกชน เหล่าคุณหมอสาวและพยาบาลกำลังดูละครสั้นยอดฮิตในมือถือ เพื่อนร่วมงานยังบ่นอุบอิบว่านางร้ายในเื่นี้ ‘กู้ิอวี้’ ชื่อแซ่เหมือนคุณหมอกู้เปี๊ยบ ตัวอักษรก็เขียนเหมือนกันไม่มีผิด ปากก็พากันวิพากษ์วิจารณ์ไปต่าง ๆ นานาว่านางร้ายในเื่ช่างไม่รู้จักรักตัวเองเอาเสียเลย
ตัวนางร้ายผู้นั้นเป็ถึงบุตรสาวของเสนาบดีฝ่ายซ้าย แม้จะเป็เพียงลูกอนุที่เกิดจากมารดาผู้เป็แม่ค้า ทว่าสินเดิมและฐานะร่ำรวยล้นฟ้า มีเงินทองทองแท่งให้ถลุงเล่นสามชาติก็ไม่หมด บิดาทั้งรักและตามใจ ประคบประหงมบุตรสาวอนุผู้นี้เสียยิ่งกว่าบุตรภรรยาเอกคนไหนในจวน ยัยคุณหนูสมองนิ่มกลับดันทุรังจะเอาสามีที่ไม่ได้รักตนเองเลยสักนิด เพียงเพราะนางเคยเป็เพื่อนเล่นกับอวี่เจ๋อมาั้แ่วัยเยาว์ จึงปักใจรักเขาจนแทบบ้าคลั่ง นางอาศัยสัญญาของผู้ใหญ่ผูกมัดหมั้นหมายเขาไว้ั้แ่ยังเล็กนัก
ฉากเด็ดชวนที่กระอักกระอ่วนของเื่คือไอ้พระเอกหน้าเหม็นนี่ไปพบรักกับหญิงสาวผู้แสนอ่อนหวานแต่อาบยาพิษอย่างเหลียนฮวา ยัยนางร้ายในเื่จึงวางแผนสิ้นคิดด้วยการวางยากำหนัด ลอบปีนขึ้นเตียงเขาจนตั้งครรภ์สำเร็จ
แน่นอนว่าฝ่ายชายนั้นเกลียดชังนางยิ่งเสียกว่าอะไรดี เขามิได้เต็มใจร่วมหลับนอนกับนาง จึงขอให้นางทำแท้งเสีย แต่พอนางไม่ยอมท่าเดียว เขาก็วางแผนจะฆ่านางทิ้งพร้อมกับลูกในท้อง เอายาทำแท้งกรอกปากนางอย่างเืเย็นเพียงเพื่อจะปกป้องนางเอก โชคดีที่นางร้ายบ้วนออกมาทัน ใช้แรงเฮือกสุดท้ายหนีรอดไปได้เพราะมีองครักษ์เข้ามาช่วยชีวิตเอาไว้!
ท้ายที่สุดพอนางร้ายอุ้มท้องหนีเตลิดไป ไอ้พระเอกเฮงซวยก็กลับตัวกลับใจ เพราะดันรู้สึกสำนึกผิดขึ้นมา เขาตามตัวนางร้ายจนเจอเมื่อนางเลี้ยงดูบุตรชายตัวน้อยจนอายุได้ห้าขวบ ปากบอกว่าไล่สตรีผู้นั้นออกจากจวนไปแล้ว หลังจากที่ตาสว่าง ล่วงรู้ความจริงว่าเหลียนฮวาเสแสร้งทำเป็อ่อนหวานเพื่อหวังในทรัพย์สมบัติของจวนแม่ทัพ จากนั้นพระเอกกับนางร้ายก็ง้องอนกันอยู่พักใหญ่ ก่อนจะกลับมาครองรักกันจนแก่เฒ่าอย่างสุขสมหวัง...
พระเ้า... นี่มันพล็อตบ้าอะไรกันเนี่ย! แล้วทำไมฉันถึงต้องมาติดอยู่ในร่างของยัยนางร้ายสมองนิ่มคนนี้ด้วย
ไอ้พระเอกขยะเปียกนี่มันจะฆ่าหล่อนพร้อมกับลูกในท้องเลยนะ! แถมมันยังหูหนวกตาบอดหลงเชื่อยัยดอกบัวขาวหน้าตาใสซื่อ ไม่รู้ว่าเรียนจบเอกการละครคว้ารางวัลออสการ์สาขาตอแหลมารึยังไง ดันยอมถูกสตรีแพศยาปั่นหัวจนกลายเป็คนเขลาอยู่ได้ตั้งนาน ยังจะให้อภัยมันเหรอ!?
“ิอวี้… เ้าหูหนวกไปแล้วรึไง!”
เสียงตวาดซ้ำด้วยความฉุนเฉียวของอวี่เจ๋อดึงสติของนางให้กลับคืนสู่ปัจจุบัน ชายหนุ่มยังคงโอบกอดเหลียนฮวาที่สะอื้นไห้กระซิก ๆ อยู่ในอ้อมอก ทำตีโพยตีพายว่าไม่น่าไปทำให้คุณหนูโกรธเลย ทั้งหมดเป็ความผิดของตน แววตาของเขาถลึงมองมาราวกับจะเข้ามาฉีกร่างนางเป็ชิ้น ๆ
“ก้มหัวขอโทษเหลียนฮวาซะ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจตระกูลกู้ของเ้า!”
ิอวี้สูดหายใจเข้าลึก ค่อย ๆ ลดมือที่เพิ่งตบคนลงมาแนบข้างลำตัว ั์ตาอ่อนหวานบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็ว่างเปล่าจนน่ากลัว นางขยับรอยยิ้มมุมปาก
ในเมื่ออุตส่าห์ทะลุมิติมาอยู่ในร่างคนรวยทั้งที เื่อะไรจะยอมเดินตามพล็อตสุนัขไม่รับประทานนี่อีกล่ะ อยากลองดีกับร่างทองของิอวี้ คุณหมอสุดแซ่บจากศตวรรษที่ 21 กันนักใช่ไหม ได้! เดี๋ยวแม่จะจัดให้!
“ขอโทษงั้นหรือ?”
ิอวี้แค่นหัวเราะในลำคอ แววตาและท่าทางของนางนั้นเยือกเย็นดั่งนางมารที่เพิ่งก้าวออกมาจากขุมนรก นางขยับฝีเท้าอย่างแ่เบาไปข้างหน้า ตามแบบฉบับคุณหนูตระกูลใหญ่ ก้าวข้ามคราบน้ำตาและเศษปิ่นหยกบนพื้น ก่อนจะสะบัดวงแขนขึ้นสุดความสูงแล้วฟาดฝ่ามือลงไปเต็มแรง!
“เพียะ! เพียะ!”