เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยหกสิบเอ็ด ไม้กายสิทธิ์

ไม้กายสิทธ์!!!

ผมลืมสิ่งประดิษฐ์ที่ทำให้พ่อมดอังกฤษในเรื่องแฮร์รี่พอตเตอร์กลายเป็นมหาอำนาจไปได้อย่างไรกันนี่?

ต่อให้พ่อมดจากอูอากาโดแห่งแอฟริกานั้นสามารถสกคาถาได้ด้วยการชี้นิ้วใส่

แต่ความ

User friendly

เป็นมิตรต่อผู้ใช้

ก็ทำให้เราได้เปรียบในการต่อสู้จริงมากกว่า

เพราะหากพิจารณาจากระบบการเรียนการสอนของฮอกวอร์ต

สิ่งที่ผมทำคือการใช้เสกคาถาโดยไร้เสียงและพลังจิตสมาธิล้วนๆนั้น

มันคือคาถาที่ยากระดับปีห้า

แม้แต่เฮอร์ไมโอนี่แม่มดอัจฉริยะยังต้องลำบากกับขั้นตอนนี้อย่าว่าแต่ผมเลย

หากให้ผมโทษอะไรสักอย่างแบบเดียวกับการที่ละเลยสิ่งพื้นฐานเช่นนี้

คือผมได้รับอิทธิพลของไลท์โนเวลแดนอาทิตย์อุทัยมามากไปหน่อยที่มักจะมีแนวคิด

“หึ เพราะเจ้าพึ่งเครื่องมือนั่นล่ะเจ้าถึงไม่ได้มีความแข็งแกร่งที่แท้จริง”

ว่าแดนอาทิตย์อุทัยตัดสินกันด้วยหมัดลุ่นๆและมองร่างกายคือสิ่งวิเศษ

แต่หากมองจากมุมมองพ่อมดตะวันตกคงคิดว่า

ยูพูดอารายของยู?

เสกเวทย์มนต์ยูต้องใช้ foci สื่อนำคาถาสิ?

ว่าในแง่นี้เราต้องทำตัวเป็นชาวตะวันตกหรือเกาหลีจะเข้าใจได้ง่ายมากขึ้น

ว่าแดนอาทิตย์อุทัยเน้นร่างกายของตน

ส่วนดินแดนที่เน้นวัตถุนิยมมากกว่าอย่างแดนตะวันตกหรือเกาหลีนั้นมองเรื่องของการใช้อุปกรณ์เวทย์สื่อนำคาถา Foci มากกว่า

เพชรดี มณีแดง เขียวใสแสงมรกตฯลฯ

ตามตำราอัญมณีก็เป็นเวทย์อย่างหนึ่งเช่นกันที่หากเรายอมใช้ความร่ำรวยเสียหน่อยแบบตระกูลโทซากะในจักรวาลเฟทเราจะสามารถเสกคาถาได้ง่ายและทรงพลังมากขึ้น

แม้แต่เสนตรีเพชรกล้าก็ฝังอัญมณีไว้ตามส่วนต่างๆของร่างกาย

แลกกับการที่เราอาจจะต้องยากจนลงเพราะต้องลงทุนในด้านอัญมณีจำนวนมากแบบรินเช่นกัน

แต่อย่างน้อยหากใช้อุปกรณ์เข้าช่วยจะทำให้เราใช้คาถาได้สะดวกมากขึ้น

สำหรับคนอื่นแม้แต่รินที่มีตระกูลโทซากะที่ร่ำรวยเป็นแหล่งเงินทุนสนับสนุนก็ยังยากจนลงเพราะเวทย์สายอัญมณี

แต่ผมไม่มีปัญหาเพราะผมคือไอ้เจิดลูกชายกำนัน

มีเหมืองแร่อัญมณีต่างๆเป็นของตนเอง

ว่ามันมีสาเหตุอยู่ที่ทำไมกำนันในท้องที่ถึงร่ำรวยเพราะสามารถขุดเหมืองหรือออกเอกสารสิทธิ์ที่ทำกินต่างๆได้ง่ายดายกว่าชาวบ้านทั่วไปนั่นเอง

ยังไม่ต้องพูดถึงที่ผมคำนวณว่ามันมี

“ถ้ำมรกต”

ที่มีมรกตเต็มไปหมดแต่มีค้างคาวดูดเลือดจำนวนมากที่ไอ้ขามปกป้องนงพะงาเอาไว้ได้ตอนที่ไปผจญภัยในป่าด้วยกัน

ตอนแรกผมไม่คิดอะไรเพราะทางเทคนิค

ผมไม่เชื่อว่าการเอาอัญมณีมาขายจะเป็นเรื่องที่ง่ายดาย

เพราะอัญมณีในโลกนี้นั้นมีการควบคุมด้วยองค์กรระดับโลกในการทำให้ราคาเป็นไปตามที่กำหนด

ไม่มีใครสามารถซื้อขายอัญมณีได้โดยไม่มีการควบคุม

โลกนี้มีเพชรและอัญมณีจำนวนมหาศาลแค่มันโดนปิดล็อคไว้ในห้องนิรภัยที่จำนวนอัญมณีจะออกมาเท่าที่องค์กรควบคุมจะอนุมัติเท่านั้น

การจะแสวงหาความร่ำรวยทางนี้มันเป็นเรื่องยุ่งยากเกินไปเพราะผมอาจจะต้องเผชิญกับมาเฟียระดับโลกที่สามารถควบคุมเหมืองเพชรต่างๆด้วยทหารรับจ้างในแอฟริกาได้เลยทีเดียว

แต่หากผมมีถ้ำมรกตของตนเองเอามาใช้เป็นสื่อเวทย์หรือองค์ประกอบของไม้กายสิทธิ์

เท่ากับว่าผมจะแก้ปัญหาเรื่องความยากจนที่รินจะเผชิญได้นั่นเอง     

ผมมองดูพวกเสือดำที่ดื่มผงโกโก้อย่างเอร็ดอร่อย

พวกเขามองว่าของพวกนี้คือของฟุ่มเฟือย

มีไว้ตอนที่เจ็บป่วยเท่านั้นถึงจะเอาออกมาทานได้

โดยใส่นมข้นหวานเยอะๆจะบำรุงร่างกายดีหายไข้ว่าอย่างนั้น

แต่ผมเอามาเลี้ยงพวกเขาในขณะที่นั่งพักชมวิวบนยอดหน้าผา

ผมถอนหายใจ

เอาเถอะค่อยๆแก้ปัญหาไปทีละเรื่องละกัน

ผมรู้สึกเศร้าใจเล็กน้อยที่เรื่องแค่การทานนมข้นหวานได้กลับเป็นเรื่องที่กลายเป้นของฟุ่มเฟือยอีกอย่างหนึ่งของโลกนี้