รักลับ ๆ ของวิศกรตัวร้าย

พิมพ์สุดาเหมือนใจแตกสลาย เขารีบขับรถกลับกรุงเทพพร้อมกับความจริงที่รับไม่ได้ เขาได้เสียชินภัทรไปแล้วจริง ๆ เหรอเสียให้กับผู้หญิงบ้าน ๆ เขาแพ้ให้กับผู้หญิงธรรมดาที่เทียบกับเขาไม่ได้เลยเขาต้องแพ้แล้วเหรอ

“อ้าววรรณ กลับบ้านไม่เห็นบอกแม่เลยละลูก”

“สวัสดีครับแม่ วันก่อนผมไม่ค่อยได้คุยกับแม่เท่าไหร่ครับวันนี้ก็เลยมาอีกครั้งครับ”

“อ๋อไม่เป็๞ไร ก็ตอนนั้นพ่อหนุ่มรีบกลับนี้ แล้วใครเป็๞อะไรละหายหรือยัง”

“ป้าครับ เขาเป็๲มะเร็งระยะสุดท้าย ตอนนี้เขาเสียแล้วครับผมเพิ่งจัดงานศพไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเองครับ”

“โอ้เสียใจด้วยนะพ่อหนุ่ม”

“ครับไม่เป็๲ไรครับ”

“อ้าวแล้วตาพจน์ละ เขากลับด้วยหรือเปล่าแม่ไม่ได้เจอเขาเกือบจะเดือนแล้วนะ” พอแม่ของวรรณรสพูดจบ เสียงแตรก็ดังขึ้นวรพจน์เดือนลงจากรถมาทันที

“แย่แล้วคุณ คุณเข้าบ้านไปก่อน เดี๋ยวฉันรับหน้าเอง”วรรณรสร้องเรียกชินภัทร เพราะตอนนี้วรพจน์กำลังเดินมาหาเขา

“ไม่ต้อง ผมไม่หลบ ผมจะรอเจอพี่พจน์”ชินภัทรไม่ปฏิบัติตามคำร้องขอของวรรณรสแต่อย่างใด

“สวัสดีครับแม่”วรพจน์ลงมาทักทายแม่ของวรรณรสแต่ต้องสะดุดเมื่อเขาเจอชินภัทรอยู่ที่บ้านของวรรณรสชินภัทรเดินมาหาวรพนจ์

“สวัสดีครับคุณชินภัทร มาอยู่นี้ได้ไงครับผมงง”

“ทำไมต้องไปสวัสดีเขาด้วยละ เขาอายุน้อยกว่าพจน์อีกนะ”

“เขาเป็๞เ๯้าของบริษัทที่ผมทำงานครับ” วรพจน์รีบตอบแม่ของวรรณรส

“อ้าเป็๲เ๽้าของบริษัทเหรอ อายุแค่นี้นะ”

“พอดีผมไปธุระกับคุณวรรณ คุณวรรณเขาอยากกลับบ้านก็เลยขับรถมาส่งเขาแล้วคุณละ อาทิตย์นี้กลับบ้านมาหาลูกหาเมียอะดิ”

“ครับ วรรณมาตรงนี้หน่อยได้ไหม พี่มีเ๱ื่๵๹จะถาม” วรพนจ์หรือสึกแปลก ๆว่า วรรณรสไปสนิทกับชินภัทรได้อย่างไรถึงขั้นขับรถมาส่งถึงบ้านแบบนี้ โดยที่วรพจน์วรรณรสรีบเดินตามวรพจน์ออกไปหน้าบ้าน

“วรรณ เกิดอะไรขึ้นนี้ ทำไมคุณชินถึงมากับวรรณได้อธิบายให้พี่ฟังหน่อยได้ไหม วรรณสนิทกับคุณชินตอนไหน

“ไม่มีอะไรคะ เดี๋ยวหนูเล่าให้พี่ฟังคะ” วรรณรสไม่อยากพูดถึงเ๱ื่๵๹นี้จึงบอกปัดไปก่อน วรพจน์เอามือของตัวเองไปจับมือของวรรณรส

“มีอะไรบอกพี่ได้นะวรรณ พี่ว่ามันแปลก ๆ นะวรรณไม่เคยมีเ๹ื่๪๫ปิดบังพี่นะ”

“ให้ผมเล่าก็ได้ครับ ผมกับคุณวรรณตอนนี้เราคบกันจะเรียกว่าเป็๲แฟนก็ได้นะ คุณไปถามพ่อแม่คุณวรรณดูซิวันก่อนผมยังมานอนบ้านคุณวรรณเลย แล้วผมกับคุณวรรณจะคบกันมันแปลกตรงไหนคุณวรรณเขาโสด แล้วผมก็ไม่มีใคร ยังไงก็ไม่แปลกนะ

“คือที่ผมถามคือคุณสองคนเพิ่งได้เจอกันไม่น่าจะเกิน 2 เดือนแล้วไปเป็๞แฟนกันตอนไหนผมงง ก็เลยถาม”

“แหมสมัยนี้เจอกันไม่นานก็เป็๲แฟนกันได้ ว่าแต่คุณเถอะป่านนี้ลูกคุณคงคอยแล้วรีบกลับบ้านไปเถอะ”ชินภัทรรีบไล่วรพจน์กลับบ้าน

“งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ วรรณเดี๋ยวพี่จะโทรหานะ”วรพจน์ยังหรือสึกงง ๆ กับเหตุการณ์ที่เขาเจอ มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างสองคนนี้วรพจน์จะต้องค้นหาความจริงให้ได้ หลังจากวรพจน์กลับ

“เดี๋ยวนะวรรณ มาคุยกับแม่ก่อนซิ นี้พ่อชินเขาเป็๲เ๽้าของบริษัทจริง ๆเหรอ”

“ใช่คะแม่เขาเป็๞ทายาทคนเดียวที่เหลืออยู่ตอนนี้”

“แล้วแบบนี้เขาจะมารักวรรณจริงเหรอ เขาเป็๲คนรวยระดับเศรษฐีเลยนะเขาจะมารักกับคนจน ๆ แบบเราเหรอ” วรรณรสได้ยินคำถามนี้จากแม่ตัวเองถึงกับพูดไม่ออกเขากับชินภัทร ไม่มีอะไรเทียบกันได้เลย

“ผมรักจริงครับแม่ ผมสัญญาให้ผมเคลียร์เ๹ื่๪๫งานลงตัวแล้วผมจะมาสู่ขอคุณวรรณกับแม่ ผมขอเวลาหน่อยนะครับ”ชินภัทรพูดแทรกระหว่างการสนทนาของแม่ลูก

“ถ้าลูกสองคนรักกันแม่ก็ไม่ว่าอะไร อย่าทำให้ลูกแม่เสียใจนะวรรณเขาไม่ค่อยมีใคร ฝากวรรณด้วยนะ

“ครับคุณแม่สบายใจได้ครับ”

วรพจน์เดินทางกลับบ้าน พร้อมกับการครุ่นคิดตลอดเวลาเขาคิดวนแต่เ๱ื่๵๹ของวรรณรส เขาพยายามคิดทบทวนแล้วสุดท้ายวรพจน์ก็ได้คำตอบ ต้องเกิดเ๱ื่๵๹อะไรแน่ๆ ในวันที่เขาวางยาวรรณรสแล้วชินภัทรไปส่งวรรณรสที่บ้าน แสดงว่าทั้งสองคนต้องมีอะไรกันเพราะฤทธิยาที่เขาใส่ลงไปให้วรรณรสกิน

“บ้าเอ้ย ทำไมเราถึงปล่อยวรรณไปกับไอ้หมอนี้วะ โง่จริง ๆแล้วจะทำยังไงละ วรรณต้องตกไปเป็๲เมียมันเหรอ เราไม่ยอมเด็ดขาดแล้วเราจะบอกเ๱ื่๵๹นี้กับวรรณยังไงดี”