ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 36: สามเดือนปิดด่าน

ภายในห้องบำเพ็ญเพียรที่เงียบสงบและมีพลังปราณหนาแน่นที่สุดบนยอดเขาหลินฟาน...

หลินฟานเข้าสู่สภาวะการฝึกตนแบบปิดด่านอย่างสมบูรณ์ เขาไม่ได้มุ่งเน้นไปที่การยกระดับพลังเพียงอย่างเดียวอีกต่อไป แต่เป้าหมายหลักในครั้งนี้คือการหลอมรวมทักษะใหม่ทั้งสามให้เข้ากับสัญชาตญาณการต่อสู้ของเขา!

หนึ่งเดือนแรก: ฝึกฝนก้าวย่างอสนีบาตมายา
หลินฟานเริ่มฝึกฝนวิชาเคลื่อนไหวเป็นอันดับแรก ร่างของเขาเริ่มเคลื่อนที่ไปมาภายในห้องที่กว้างขวาง

พรึ่บ! พรึ่บ!

ในช่วงแรก เขาสามารถทำได้เพียงสร้างภาพติดตาที่พร่าเลือนขึ้นมาเท่านั้น ทุกครั้งที่เขาเคลื่อนไหว จะมีประกายสายฟ้าจางๆ ทิ้งไว้เบื้องหลัง แต่ด้วยระบบทวีคูณ 100 เท่า ทุกย่างก้าวของเขาเทียบเท่ากับการฝึกฝนของคนอื่นนับร้อยก้าว! ความเข้าใจในเคล็ดวิชาของเขาลึกซึ้งขึ้นอย่างรวดเร็ว

จากภาพติดตา... กลายเป็นเงามายาที่เหมือนจริง...

จนกระทั่งในสัปดาห์สุดท้ายของเดือน...

เปรี๊ยะ!

ร่างของหลินฟานที่ยืนอยู่กลางห้อง พลันหายวับไปในประกายสายฟ้า! แล้วไปปรากฏขึ้นอีกครั้งที่มุมห้องในพริบตา!

นี่คือการเคลื่อนที่ในระยะสั้นที่รวดเร็วจนเหมือนกับการหายตัว! เขาสามารถควบคุมมันได้อย่างอิสระ ทำให้ศัตรูไม่สามารถจับทิศทางการเคลื่อนไหวของเขาได้อีกต่อไป!

[ติ๊ง! ท่านได้บรรลุ "ก้าวย่างอสนีบาตมายา" ขั้นเชี่ยวชาญ!]

เดือนที่สอง: หลอมสร้างเกราะปราณอสุนีบาตราชันย์

หลินฟานนั่งขัดสมาธิลง เขาเริ่มโคจรพลังปราณอสุนีบาตตามเคล็ดวิชาป้องกัน

ในตอนแรก มีเพียงชั้นพลังงานสีม่วงบางๆ ห่อหุ้มร่างกายของเขาไว้เท่านั้น มันยังดูเปราะบางและไม่น่าจะป้องกันอะไรได้มากนัก

แต่เมื่อเวลาผ่านไป ชั้นพลังงานนั้นก็หนาแน่นและแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ มันเริ่มก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างของชุดเกราะที่งดงามและน่าเกรงขาม!

ในที่สุด... เกราะพลังปราณสีม่วงทองที่สมบูรณ์แบบก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเขา! มันเป็นชุดเกราะเต็มยศที่ดูสง่างามดุจราชันย์ บนผิวของเกราะมีลวดลายมังกรสายฟ้าวิ่งวนอยู่ และมีประกายไฟฟ้าที่ทรงพลังปะทุออกมาเป็นระยะๆ! มันไม่เพียงแต่จะแข็งแกร่งอย่างยิ่งยวด แต่ยังสามารถดูดซับพลังโจมตีบางส่วนแล้วสะท้อนกลับไปได้อีกด้วย!

[ติ๊ง! ท่านได้บรรลุ "เกราะปราณอสุนีบาตราชันย์" ขั้นเชี่ยวชาญ!]

เดือนที่สาม: ขัดเกลาเคล็ดวิชาจิตทลายสวรรค์
เดือนสุดท้ายคือการฝึกฝนที่ลึกล้ำที่สุด หลินฟานนั่งนิ่งไม่ไหวติง จิตสัมผัสของเขาแผ่ขยายออกไปนอกห้องบำเพ็ญเพียร ครอบคลุมไปทั่วทั้งยอดเขา

เขาเริ่มเรียนรู้วิธีการควบคุมจิตสัมผัสที่ทรงพลังของเขาอย่างละเอียดอ่อน เขาสามารถสร้างภาพมายาของตัวเองขึ้นมาเดินเล่นอยู่ในสวนสมุนไพรได้อย่างง่ายดาย

จากนั้น เขาก็เริ่มฝึกฝนสิ่งที่อันตรายที่สุด... การโจมตีด้วยจิตวิญญาณ

เขารวบรวมจิตสัมผัสของเขาให้กลายเป็น "เข็มจิตวิญญาณ" ที่มองไม่เห็น แล้วยิงมันออกไปปะทะกับก้อนหินขนาดใหญ่ที่อยู่นอกถ้ำ

...เงียบ...

ไม่มีเสียงใดๆ เกิดขึ้น ก้อนหินยังคงตั้งอยู่ที่เดิมไม่เปลี่ยนแปลง แต่หากเข้าไปดูใกล้ๆ จะพบว่า... โครงสร้างภายในของก้อนหินนั้นได้แหลกสลายกลายเป็นผงไปแล้ว!

นี่คือการโจมตีที่เงียบเชียบและน่าสะพรึงกลัวที่สุด สามารถสังหารศัตรูได้โดยไม่ทันรู้ตัว!

[ติ๊ง! ท่านได้บรรลุ "เคล็ดวิชาจิตทลายสวรรค์" ขั้นเชี่ยวชาญ!]

ตลอดระยะเวลาสามเดือนนี้ นอกจากการฝึกฝนทักษะแล้ว เขายังคงดูดซับพลังปราณจากยอดเขาและทรัพยากรที่ได้รับทุกเดือนอย่างต่อเนื่อง ทำให้ระดับพลังของเขาก็ไม่ได้หยุดนิ่งอยู่กับที่

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี! ท่านได้ทะลวงสู่ขอบเขตก่อตั้งรากฐาน ขั้นที่ 5!]

...

สามเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว...
ประตูห้องบำเพ็ญเพียรที่ปิดตายมานานได้เปิดออกอย่างช้าๆ

ร่างของหลินฟานก้าวออกมา แสงแดดสาดส่องลงมากระทบร่างของเขา รูปลักษณ์ภายนอกของเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก แต่กลิ่นอายรอบตัวของเขากลับแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง
มันไม่ใช่แค่ความแข็งแกร่งที่เปิดเผยอีกต่อไป แต่เป็นความลึกล้ำที่เก็บงำทุกสิ่งไว้ภายใน ดวงตาของเขาสงบนิ่งและลึกซึ้งราวกับมหาสมุทร แต่หากมองเข้าไปให้ดีจะเห็นประกายสายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวซ่อนอยู่ภายใน
บัดนี้ เขาคือผู้แข็งแกร่งที่สมบูรณ์แบบ ทั้งรุก, รับ, ความเร็ว, และแม้แต่การโจมตีที่มองไม่เห็น!

ในขณะที่เขากำลังยืนสูดอากาศบริสุทธิ์และสัมผัสกับพลังใหม่ของตัวเองอยู่นั้นเอง!

ฟิ้ว!

ยันต์สื่อสารสีแดงฉานแผ่นหนึ่งก็พุ่งมาจากยอดเขาหลักด้วยความเร็วสูง! มันมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาแล้วระเบิดออกเป็นแสงสีแดง!

เสียงที่คุ้นเคยและเร่งร้อนของผู้อาวุโสหลี่ดังขึ้น!

"หลินฟาน! มาพบข้าที่ตำหนักเจ้าสำนักโดยด่วน! มีเรื่องสำคัญเกิดขึ้น!"

ช่วงเวลาแห่งการฝึกฝนอันสงบสุขได้จบลงแล้ว...

ดูเหมือนว่าพายุลูกใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิม... กำลังจะพัดเข้ามา!