ตอนที่ 3
"เออ อาทิตย์หน้า ทำไมเร็วจังคะ กำหนดการคืออีกสามเดือนข้างหน้าไม่ใช่เหรอ"
เธอใคร่ถามเพราะความอยากรู้ มาเฟียหนุ่มใช้ปลายจมูกโด่งคลอเคลียหัวไหล่มนของหญิงสาว
"เปลี่ยนใจแล้ว อยากจัดงานให้เร็วขึ้น"
หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบไหว เมื่อมาเฟียหนุ่มกำลังบรรจงจูบลงซอกคอระหงแ่เบา ััอบอุ่นทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ ไรขนอ่อนตามร่างกายลุกชูชันอย่างประหลาด
"เออ คุณมอร์แกน หมี่ว่าหมี่ขอตัวกลับก่อนดีกว่า"
ในเมื่อข้อตกลงก็ไม่เป็ผล เธอก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ไปทำไม ผู้ชายคนนี้เอาแต่ใจชะมัด
"ตัวเล็ก นอนที่นี่แหละพรุ่งนี้วันหยุดนิ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นเมื่อรู้สึกว่าคนตรงหน้าเริ่มรู้ตัวแล้วว่าอะไรในกายของเขากำลังตื่นตัว
"เอ๋....ตะ ตัวเล็กเหรอคะ" หญิงสาวกำลัง งง งวย กับสรรพนามที่มอร์แกนเอ่ยเรียก
"ในเมื่อจะแต่งงานกัน ก็ต้องทำความรู้จักกันให้มากขึ้นสิ ใช่ไหม ฉะนั้นคืนนี้อยู่ที่นี้แหละ"
มาเฟียหนุ่มยกยิ้มร้ายที่มุมปาก มือหยาบซุกซนลูบไล้ไปทั่วส่วนเว้าส่วนโค้งของหญิงสาวแ่เบา
"เออหมี่คิดว่า เราทำความรู้จักกันก็ได้นะคะ แต่ทำไมหมี่ต้องนอนที่นี่ด้วย" เธอเข้าใจที่เขาอยากทำความรู้จักให้มากขึ้น แต่สิ่งที่ไม่เข้าใจคือ ทำไมเธอต้องนอนที่นี่ด้วยในเมื่อการทำความรู้จักคือการรู้จักนิสัยใจคอ
"เพราะอาทิตย์หน้าที่นี่คือบ้านของตัวเล็กไงคะ ตัวเล็กจะได้ชินกับสถานที่ ชินกับสถานะนายหญิง"
มาเฟียหนุ่มกล่าวอ้างเพื่อ้ารั้งให้ตัวเธออยู่กับเขา เขากระสันจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ ก็ว่าที่เมียของเขาทั้งสวยเซ็กซี่ และฉลาดขนาดนี้ใครจะไปอดใจไหววะ
"แต่ถ้าตัวเล็กยังดื้อดึงจะกลับก็ได้นะ แต่ถ้ากลับแด๊ดขอกลับด้วย นะครับ" หืมมมม แด๊ด? ฉันเพิ่งรู้นะว่ามาเฟียก็มีมุมมุ้งมิ้งเหมือนกัน
"ดะ.. แด๊ด ?" คนตัวเล็กเอ่ยย้ำกับสรรพนามที่่เ้าพ่อมาเฟียใหญ่ยัดเยียดให้
"ใช่แดดดี้ หรือเปล่าคะ"
เธอเอ่ยถามย้ำอีกครั้ง เพื่อความมั่นใจว่าเธอไม่ได้ฟังผิด มาเฟียสายโหดเนี่ยนะ จะมาเรียกอะไรมุ้งมิ้งแบบนี้ทำไมผู้ชายคนนี้น่ารักจัง
"ใช่ แดดดี้ แต่!! เป็แดดดี้ที่แปลว่าผัวนะ ไม่ใช่พ่อ" สิ้นคำพูดของมาเฟียหนุ่ม พวงแก้มใสของหญิงสาวเกิดสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย
ในชีวิตเธอไม่เคยคบผู้ชายคนไหนเลย ถึงจะดูเป็สาวมั่น สาวแซ่บ แต่เธอแค่รักในความสวยงามเท่านั้น สำหรับเธอไม่ต้องมีผู้ชายก็อยู่ได้ แต่ในเมื่อต้องแต่งงานกับเขาจะลองดูสักตั้งก็ไม่เสียหายอะไรหรอกมั้ง
มือหยาบเริ่มลูบไล้หน้าท้องน้อยของหญิงสาวแ่เบาราวกับว่ากลัวกวางน้อยจะวิ่งหนี ราชสีห์ที่กำลังหิวโหย ร่างกายหญิงสาวเริ่มสั่นเทิ้มอีกครั้ง
"คุณมอร์แกนคะ"
"เรียกแดดดี้ สิ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นแ่เบา เขาเป็ฝรั่งนิเนอะ คงไม่ชินกับการเรียกอะไรแบบนี่
"เออ .. แดดดี้ ปล่อยหมี่ลงก่อนได้ไหมคะ"
"แล้วถ้าแด๊ดไม่ปล่อยล่ะ ตัวเล็กจะทำอะไรคะ" อร๊ายยยผู้ชายพูดคะขา นี่มันน่ารักจริงโว้ยยย ใบหน้าสวยงามที่แดงระเรื่ออยู่แล้ว ตอนนี้กลับแดงเป็ลูกตำลึงจนมาเฟียหนุ่มที่เห็นหลุดยิ้มออกมา
หญิงสาวก้มใบหน้าสวยงามซุกลงที่ซอกคอหนาออดอ้อนเพื่อหวังเอาตัวรอด หัวใจของเธอเต้นแรงจนอีกคนรู้สึกได้ มือหยาบล้วงเข้าไปใต้อาภรณ์ลูบไล้แผ่นหลังเนียนด้วยความลุ่มหลง
"แดดดี้ มะ..อื้ออ" ยังพูดไม่ทันจบริมฝีปากหนาก็ประทับริมฝีปากบางทันที ทั้งสองใช้เวลาสักพักกับการแลกน้ำลายกัน พ่อมาเฟียใหญ่สอดแทรกเรียวลิ้นเข้าควานหาความหวานในโพรงปาก
"อืมมม~"
มือหนาเลื่อนััหน้าอกใหญ่โตที่จับกุมแทบไม่มิด นิ้วชี้กับนิ้วกลางบีบยอดปทุมถันสีสวยแ่เบา
"อ๊าาา ดะ แดดดี้คะ"
ทันทีที่ปากเป็อิสระหญิงสาวเปล่งเสียงครางหวานออกมาให้ชายหนุ่มชื่นใจ มือเล็กจับที่ข้อมือหนาหวังให้เ้าพ่อมาเฟียหยุดการกระทำ
"แด๊ดขอได้ไหมครับ"
น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นข้างกกหูขาว ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรงอีกครั้ง
"เดี๋ยวก่อนได้ไหมคะ หมี่ขอเวลาสักหน่อยได้ไหม ยังไงหมี่ก็ต้องเป็ของแดดดี้อยู่แล้ว ให้เวลาหมี่หน่อยนะคะ"
เธอเอ่ยขอถึงแม้รู้ว่าคนอย่างเขา หาก้าจะขืนใจเธอก็ได้ หญิงสาวทำตาปริบๆ ออดอ้อนมาเฟียใหญ่หวังเอาตัวรอด แม่งเอ้ยยย น่ารักฉิบหายเลย
"ตัวเล็กเป็ว่าที่เมียของแด๊ด แด๊ดทำไม่ได้เหรอครับ"
ถึงจะไม่ได้ตามปรารถนาแต่ก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวัง แต่กลับยิ่งภูมิใจที่กำลังจะได้เพชรเม็ดงามอย่างเธอมา
"เป็ว่าที่เมีย แต่ยังไม่ใช่เมียนิค่ะ"
จุ๊บ!!
หญิงสาวรู้ดีว่าเ้าพ่อมาเฟียหนุ่ม้าอะไร เธอปลอบใจเขาด้วยการจุ๊บที่หน้าผากอุ่นเพื่อเป็การปลอบโยน
ริมฝีปากอวบอิ่มบรรจงััริมฝีปากหนาแ่เบาด้วยความอ่อนโยน สองมือเล็กประคองใบหน้าคมคายให้เชิดขึ้นเพื่อรับััจากเธอ
"คืนนี้หมี่นอนที่นี่ก็ได้ค่ะ แต่ว่าแดดดี้หักห้ามใจตัวเองได้ไหมคะ"
นี่เป็ััอ่อนโยนครั้งแรกที่เขาเคยได้รับ เขาไม่เคยได้รับความอ่อนโยนจากใคร เขาถูกฝึกให้เป็มาเฟียมาั้แ่เด็ก เขามีความโเี้ในสายเื แต่ััอ่อนโยนที่เขาได้รับจากเธอมันทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจ และหวงแหนเธอขึ้นมาในทันที
"งั้นเป็เมียคืนนี้เลยได้ไหม ถือว่าซ้อมก่อนก็ได้คืนส่งตัวค่อยเอาจริง"
เขาออดอ้อนอีกครั้ง แม้รู้ว่ามันไม่ได้ทำให้สตรีตรงหน้าใจอ่อนลงเลย หญิงสาวอมยิ้มน่ารักก่อนหยัดกายลุกขึ้น มือเล็กจับประสานมือหนาฉุดรั้งมาเฟียหนุ่มให้ลุกขึ้น
"หมี่หิวแล้วค่ะ แดดดี้ไม่หิวหรือคะ"
"หิวสิ แด๊ดหิวมาก" มาเฟียหนุ่มยังคงส่งสายตาออดอ้อนสตรีตรงหน้า โอบกอดหญิงสาวจากทางด้านหลัง
เขาใช้สันจมูกโด่งคลอเคลียพวงแก้มใสแ่เบา
"นะครับ"
ยังไม่ละความพยายาม เขาว่ากันว่าความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น
"อดทนนะคะ"
หญิงสาวส่งยิ้มให้มาเฟียหนุ่ม แต่ยิ้มของเธอไม่ได้ทำให้จิตใจของคนที่ห่อเหี่ยวกับมาสดชื่นได้เลย ไม่รู้ว่าเขาหื่นเกินไป หรือเพราะเธอน่าหลงใหลเกินไป
______________________
หมูแต่งไว้นานแล้วนะคะ เอามาลงให้อ่านกัน
8K
