จริงๆ แล้ว ฉันไม่อยากเล่าเื่นี้ให้ใครฟังนักหรอกนะแต่แบบว่า...มันเป็ประสบการเสียวซ่านที่ฉันไม่อยากจะลืมเกี่ยวกับเื่รัก ๆ ใคร่ๆ ในครอบครัวที่ใครได้ยินก็อาจจะรู้สึกตื่นเต้นตามไปด้วย
ฉันชื่อโบว์ อยู่กับพี่สาวชื่อ บิว สองคนแถบชานเมือง บ้านที่เราอยู่เป็บ้านสองชั้นออกจะกว้างขวาง ...อ้อ...ตอนนี้ฉันอายุสิบเก้า ส่วนพี่สาวยี่สิบสอง เราสองคนจัดว่าเป็พี่น้องที่หน้าตาดีเข้าตำรา ขาว สวย หมวย อึ๋ม นั่นล่ะ
เื่มันเกิดขึ้นตอนพ่อแม่ไปทำธุระที่ต่างจังหวัดปกติฉันกับพี่สาวน่ะไม่ค่อยทะเลาะกันหรอกนะ เราคุยดีกันด้วยซ้ำแต่บางทีมันก็มีบ้างเื่แข่งสวย แต่มักจะมีคนบอกว่าฉันน่ะ หน้าตาดีกว่าพี่บิวแหม...อาจจะเป็เพราะฉันหุ่บอวบกว่าพี่บิวหน่อยนึงมั้งเพราะส่วนใหญ่คนที่เอ่ยปากชมน่ะมักจะเป็หนุ่ม ๆ แถวบ้านที่ชอบส่งสายตาฉ่ำ ๆ มาให้
แต่ขอโทษนะฉันก็เลือกเหมือนกันล่ะว่าจะชอบผู้ชายแบบไหนฉันไม่ใช่ผู้หญิงประเภทใครมาส่งสายตาหวาน พูดดีแล้วฉันจะใจอ่อนฝันไปเถอะ...แต่ฉันออกจะมีจินตนาการพรึงเพริดกับผู้ชายหล่อ ๆ กล้ามใหญ่
แล้ววันหนึ่งผู้ชายในจินตนาการของฉันก็ปรากฏตัวขึ้นวันนั้นตอนสาย ๆ ฉันกำลังนั่งอ่านนิตยสารผู้หญิงตามประสาคนรักสวยรักงามแล้วประตูบ้านก็เปิดออก พี่บิวเดินเข้ามาและทักทายฉันตามปกติ
“วันนี้ไม่ออกไปไหนเหรอ?”
พี่บิวถามแล้วมองฉันแปลกๆ อาจจะเป็เพราะพี่สาวเห็นฉันอยู่ติดบ้านเพราะปกติทุกวันฉันจะออกไปเที่ยวห้างหรือไม่ก็นัดกับเพื่อนๆ ไปเม้าท์มอยตามประสาสาว ๆ ด้วยกัน
และวันนี้ฉันก็แต่งตัวเหมือนทุกวันสวมเสื้อสายเดี่ยวโชว์ร่องอกหน่อย ๆ พอวาบหวาม นุ่งกางเกงขาสั้นเน้นที่เป้าอูม ๆตามประสาผู้หญิงหุ่นอวบอึ่มแต่ไม่ถึงกับอ้วนนะขอบอก ฉันวางนิตยสารลงบนโต๊ะแล้วยกแก้วน้ำส้มขึ้นดื่มก่อนจะตอบพี่สาวไปว่า
“ไม่ล่ะ...วันนี้โบว์ี้เีออกไปข้างนอกแดดร้อนจะตาย”
“ถ้างั้นก็ดีเลยพี่มีใครจะแนะนำให้เรารู้จักน่ะ”
“หืมม์?”
ฉันทำหน้าประหลาดใจที่มีใครคนหนึ่งก้าวเข้ามาในห้องรับแขกของบ้านเป็ผู้ชายตัวโตจนฉันนึกว่าเขาเป็ลูกครึ่ง แต่หน้าตาไทย ๆสวมเสื้อยืดอวดกล้ามใหญ่แถมหน้าตาก็หล่อชนิดที่ฉันเห็นแล้วชะงัก
“เอ้อ...นี่เขาเป็เพื่อนพี่เองนะรู้จักไว้ซี...เขาชื่อดอม”
ฉันเกือบจะหลุดปากไปแล้วมั้ยล่ะว่าแล้วผู้ชายที่พี่บิวควงวันก่อนน่ะไปไหนเสียยังดีที่ยั้งปากไว้ได้ทัน ฉันหันไปยิ้มกับเขาผู้ชายที่ทำให้ฉันวาบหวามขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
ฉันยังไม่ได้ทำอะไรนะ...ไม่ได้จินตนาการไปถึงไหนต่อไหนกับเอ้อ...แฟนของพี่สาว ซึ่งฉันคิดว่างั้นนะแค่รู้สึกถูกชะตากับพ่อหนุ่มหน้าหล่อกล้ามล่ำคนนี้เขาเหมือนผู้ชายในจินตนาการของฉันเลยล่ะ
“สวัสดีค่ะ...พี่ดอม”
ฉันยกมือพุ่มไหว้แล้วก้มหน้าลงพอเงยหน้าขึ้นก็เห็นประกายตาของพี่ดอมมองมาที่ฉัน ฉันไม่ได้คิดมากไปอีกเหมือนกันนะมันวิบวับแวววาวยังไงก็ไม่รู้และมันทำให้ฉันวาบหวิวหน่อย ๆ กับสายตาของพี่ดอม
“ดอมคะ...นี่โบว์น้องของบิวเองค่ะ”
พี่บิวรีบแนะนำและพี่ดอมก็ยกมือขึ้นรับไหว้ฉันเขายิ้มให้แต่สายตาของเขานี่สิมองฉันไม่วางเลยเชียวล่ะฉันขยับสายสปาเก็ตตี้ของเสื้อสายเดี่ยว ตั้งใจจะให้มันดูเรียบร้อยสักนิดแต่ไม่รู้ว่าคนที่มองอยู่เขาจะคิดยังไงนะ
“สวัสดีครับ...น้องโบว์”
พี่ดอมทักฉันตอบฉันคงไม่ได้ตาฝาดหรอกนะเพราะเห็นพี่ดอมมองฉันไม่วางตา ไม่รู้มองมาที่หน้าสวย ๆของฉันหรือว่ามองมาที่ร่องนมอวบ ๆ ที่มันโผล่ออกมาจากเสื้อสายเดี่ยวของฉันกันแน่แต่มันก็ทำให้ฉันวาบหวิวมากพอดู
“ดอมน่ะเขาอยากจะมาที่บ้านหลายครั้งแล้วเขาอยากมาพบพ่อกับแม่แต่พอดีว่าวันนี้ไม่มีใครอยู่”
“ถ้าอย่างนั้นพี่ก็คงต้องพาพี่ดอมมาหลังจากนี้แล้วล่ะเพราะพ่อกับแม่คงไปต่างจังหวัดหลายวัน”
ฉันเสนอและไม่ได้ทำสีหน้าไม่ดีเพราะไม่อยากให้พี่ดอมรู้สึกว่าฉันไม่ต้อนรับผู้ชายคนใหม่ของพี่บิวอืม...ถึงขั้นจะมาหาพ่อกับแม่อย่างนั้นหรือ คนนี้ท่าทางพี่บิวจะเอาจริงแฮะเพราะเห็นคบกันมากี่คน ๆ ก็ไม่เคยเห็นจะพาเข้าบ้านมาพบพ่อกับแม่
“พี่กับดอมมีธุระต้องคุยกัน...เอ้อ...เราจะไปคุยธุระกันข้างบน”
แหม...เด็กอมมือก็ยังรู้เลยว่าพี่บิวกำลังคิดอะไรอยู่แล้วฉันอายุขนาดนี้จะไม่รู้ได้ยังไงว่าพี่บิวอยากจะหาที่คุยกันลำพังสองต่อสองกับผู้ชายหล่อล่ำคนนี้
“โอเคค่ะ”
พอพี่บิวกับพี่ดอมเดินขึ้นไปชั้นบนแล้วฉันก็ก้มหน้าอ่านหนังสือในมือต่อบ้านที่ฉันอยู่เป็บ้านสองชั้นแต่กว้างขวางมากห้องหับมีหลายห้องจนบางทีต้องจ้างให้แม่บ้านมาทำความสะอาด
พี่บิวกับพี่ดอมหายกันไปที่ชั้นบนก็เป็เวลานานพอดูจนฉันคิดว่าเขาอาจจะจู่จี๋กันตามประสาหนุ่มสาว พี่บิวอายุตั้งยี่สิบกว่าแล้วคงมีเื่พูดคุยหวานๆ กับ...ฉันขอเรียกพี่ดอมว่า ว่าที่พี่เขย ซะเลยจะดีกว่า