ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

        หลายคนต่างพากันบอกให้ต้าหมิงไม่ไม่ต้องไปสนใจชายชราแต่ต้าหมิงกลับไม่สนใจคคำกล่าวของคนเหล่านั้นก่อนจะตัดสินใจ

        “นี่คือเหรียญทอง 1 ล้านเหรียญท่านตาสามารถนับได้” ต้าหมิงกล่าว

        ชายชราขอทานกลายเป็นตื่นเต้นและส่งมอบหินสีดำให้กลับต้าหมิงด้วยสีหน้ามีความสุขพร้อมกับรีบห่อสิ่งของต่างๆในร้านให้กับต้าหมิงและวิ่งออกไปทันที

        “หวังว่าเจ้าจะทนต่อโชคชะตาอันโหดร้ายไปได้นะเจ้าหนุ่ม” เสียงของชายชราดังขึ้น

        ต้าหมิงถึงกับร่างสั่นสะท้านแต่เมื่อต้าหมิงหันไปมองก็ไม่พบร่างของชายชราเสียแล้ว พวกจ้าวหลานมองไปยังต้าหมิงด้วยสีหน้าแปลกใจ

        “เจ้ามองหาใคร” จ้าวหยูเฟยกล่าว

        “ข้ามองหาท่านตาที่ขายของให้กับข้าเขาหายไปใหนแล้ว” ต้าหมิงกล่าว

        “เจ้าพูดเรื่องอะไรข้าไม่เห็นจะรู้เรื่อง แล้วเจ้าไปได้เศษหินพวกนั้นมาจากใหน” จ้าวหลานกล่าวและมองไปยังต้าหมิง

        “อะไรกันเจ้าเล่นอะไรกันเนี่ย ข้าก็ต้องซื้อมาจากท่านตาที่ขายของอยู่ตรงนี้อยู่แล้วสิ” ต้าหมิงกล่าว

        “เอ่อ แต่ข้าไม่เห็นเลยว่ามีชายแก่ขายของอยู่ตรงนี้” จ้าวหยูเฟยกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

        ต้าหมิงแสดงสีหน้าตื่นตระหนกก่อนจะหันไปทางชายวัยกลางคนที่อยู่ไม่ใกลและสอบถามถึงตัวตนของชายชรา น่าแปลกที่อยู่ๆก็ตอบเป็นเสียงเดียวกันว่าไม่เคยพบเห็นชายชราที่ต้าหมิงกล่าว

        “นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน” ต้าหมิงถึงกับขนลุกหรือว่าเขาเจอผีหลอกตอนกลางวันกันแน่

        ต้าหมิงถอนหายใจก่อนจะรีบทำใจให้สงบและรีบเดินทางกลับที่พักทันที พวกต้าหมิงไม่ได้เดินทางกลับอาณาจักรแต่รอเวลาเดินทางไปยังสนามประลองของสามดินเดนทันที

        เมื่อต้าหมิงกลับมาถึงที่พักต้าหมิงก็นำเศษหินและหนังสือเก่าๆตที่ชายชราห่อให้ออกมา

        “เจ้าสิ่งนี้มันคืออะไรกันแน่ทำไมตำราอสูรมายาถึงได้ตอบสนอง” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าสงสัยก่อนจะส่งพลังเวทย์เข้าไปในก้อนหินสีดำแต่ก็ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นต้าหมิงจึงถอนหายใจ

        แต่ในตอนนั้นเองร่างของอสูรสายฟ้าคลั่งก็ปรากฏออกมาและทำท่าทางสื่อสารกับต้าหมิง ต้าหมิงจ้องมองด้วยสีหน้างุนงงในตอนแรกแต่หลังจากพยายามอย่างมากต้าหมิงก็นำตำราอสูรมายาออกมาและวางมันใกล้ๆกับหินสีดำ

        “วิ้ง!!!!!!!!!!”

        ในตอนนั้นเองแสงสีทองก็เปล่งออกมาจากหินสีดำพร้อมกับตัวอักษรโบราณพุ่งเข้าสู่ร่างของต้าหมิง

        “นี่มันอะไรกัน” ต้าหมิงตื่นตระหนกและหวาดกลัวเขาไม่รู้ว่าตัวอักษรโบราณเหล่านี้มีความหมายอย่างไรแต่กลิ่นอายของมันน่าหวาดกลัวอย่างมาก

        และในตอนนั้นเองในหัวของต้าหมิงก็ปรากฏตัวอักษรโบราณเรียงกันอยู่ ต้าหมิงตื่นตระหนกและทำความเข้าใจตัวอักษรเหล่านั้นทันที ไม่นานต้าหมิงก็เข้าใจเนื้อหาทั้งหมดแต่นี่ยิ่งทำให้ต้าหมิงตื่นเต้นอย่างมาก

        “รวมร่างอสูรงั้นเหรอ นี่มันความสามารถบ้าอะไรกัน มันเป็นไปได้ด้วยงั้นเหรอ” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

        แต่ต้าหมิงเห็นว่าอสูรสายฟ้าคลั่งแสดงท่าทางว่าเป็นไปได้ออกมาต้าหมิงยิ่งสงสัย ดูเหมือนว่าทักษะนี้จะเกี่ยวข้องกับอสูรมายาอย่างไม่ต้องสงสัย

        “แล้วเศษหินพวกนี้ละมันมีอะไรล้ำค่าอีกหรือไม่” ต้าหมิงไม่รอช้ารับสำรวจเศษหินและหนังสือเก่าๆทันที

        และพริบตานั้นเองต้าหมิงก็ต้องหอบหายใจของเหล่านี้ล้วนเป็นของล้ำค่าทั้งหมดต่อให้จ่ายไป 10 ล้านต้าหมิงก็คิดว่าคุ้ม

        “หนังสือเล่มนี้ระบุรายละเอียดของพื้นที่ลับเอาไว้งั้นเหรอ ตกลงแล้วชายชราคนนั้นเป็นใครกันแน่แล้วพลังของเขาอยู่ระดับใหนกันทำไมถึงสามารถทำให้ทุกคนไม่สามารถจดจำเขาได้และมีเพียงแค่ข้าเท่านั้นที่จำได้” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าสับสน

        ต้าหมิงในตอนนี้ได้ทำลายเศษหินออกเพื่อดูของด้านใน และเป็นไปตามที่ต้าหมิงคิด ด้านในเศษหินเหล่านี้นอกจากศิลาธาตุแล้วยังมีศิลาเวทย์ในตำนานอีกด้วย

        “ศิลาเวทย์เป็นทรัพยากรบ่มเพาะที่มีคุณภาพเหนือกว่าแก่นเวทย์ของสัตว์เวทหลายเท่าและมันยังอัดแน่นไปด้วยพลังเวทย์บริสุทธิ์จนน้ำค้างเหมันต์เทียบไม่ติดอีกด้วย ข้าไม่คิดว่าตอนนี้ข้าจะมีถึง 10 ก้อน” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้ายินดี

        “เอาละมาดูอสูรมายาตัวที่สี่ก่อนดีกว่าข้าอยากจะรู้มัคอสูรมายาแบบใหน” ต้าหมิงไม่รอช้ารีบเปิดหน้าตำราอสูรมายาทันทีซึ่งฝนหน้าที่สี่ต้าหมิงใช้พลังแทบทั้งหมดกว่าจะเปิดออกมาได้

        “แมลงอสูรสงครามเหมันต์งั้นเหรอ” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

        ภาพตรงหน้าของต้าหมิงคือภาพของแมลงขนาดใหญ่เท่ามนุษย์ที่ยืนสองขาเหมือนมนุษย์ไม่ผิด และแมลงตัวนี้ยังมีผิวสีขาวเหมือนกับเกล็ดหิมะซึ่งเมื่อต้าหมิงสังเกตุจะพบส่าทั้งตัวของแมลงอสูรสงครามตัวนี้เหมือนกับสวมเกาะแข็งอยู่ทั้งตัวและเหนือสิ่งอื่นใดนอกจากเท้าทั้งสองที่ยืนเหมือนมนุษย์ยังมีแขนงอกออกมาอีก 4 คู่

        และในมือของทั้ง 4 คู่มีอาวุธที่แตกต่างถืออยู่ ต้าหมิงที่เห็นภาพนี้ก็แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

        “มันมีแมลงแบบนี้อยู่บนโลกด้วยงั้นเหรอ เทพอสูรทำอะไรลงไปถึงได้ไปสร้างแมลงที่แปลกประหลาดแบบนี้ขึ้น” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อเขาไม่ติดว่าเทพอสูรจะสร้างอสูรมายาแบบนี้ขึ้นมา

        “ลองเรียกมันออกมาก่อนแล้วกัน” ต้าหมิงกล่าว

        เมื่อต้าหมิงทำการเรียกแมลงอสูรสงครามออกมา ต้าหมิงก็ยิ่งตื่นตระหนกเข้าไปอีกเพราะกลิ่นอายของแมลงอสูรสงครามนั้นดุร้ายและโหดเหี้ยมอย่างมากราวกับว่ามันเกิดมาเพื่อฆ่าท่านั้น

        “นี่อาวุธพวกนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากกระดูกงั้นเหรอ” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าตื่นตระหนกเมื่อสัมผัสได้ว่ากระดูกเหล่านี้ไม่ใช่กระดูกธรรมดากลิ่นอายของมันอย่างน้อยก็ระดับ 8 ไปแล้ว

        “บ้าไปแล้ว ข้าจะกล้าเรียกเจ้าออกมต่อสู้ได้อย่างไรถ้าคนพวกนั้นเห็นอาวุธบนมือของเจ้าพวกเขาก็พากันหาทางสังหารข้ากันพอดี” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง

        แต่ในตอนนั้นเองต้าหมิงก็ต้องตื่นตระหนกเจ้าแมงอสูรตัวนี้กลับนำอาวุธขอบตนเองเก็บไว้ในตำราอสูรมายาทันทีนี่แสดงให้เห็นว่ามันรู้ว่าต้าหมิงกำลังคิดอะไรอยู่

        “ถ้าเจ้าไม่มีอาวุธเจ้าจะต้องสู้ได้หรือไม่” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าสงสัย

        “หงึกๆ” อสูรสายฟ้าคลั่งที่นั่งอยู่ข้างๆต้าหมิงแสดงท่าทางออกมาว่าไม่มีปัญหา

        ต้าหมิงจึงถอนหายใจอย่างน้อยในการประลองครั้งนี้เขาก็มีไพ่ตายเพิ่มขึ้นมาอีกสองใบ คือแมลงอสูรสงครามและทักษะรวมร่างอสูร