บทที่ 42
สังหารผู้เล่น
“ อะไรกันร่างกาย!!! ”พวกผู้เล่นพวกนั้นอุทานออกมาด้วยความตื่นตระหนกตกใจหลังจากที่มีบางอย่างปรากฏขึ้นจากร่างกาย
ร่างกายของพวกมันสถานะของตัวละครรถลงเป็นอย่างมากในตอนนี้ทั้งความรวดเร็วและความแข็งแกร่งบางส่วนของร่างกายมันลดลง
ดวงตาของพวกมันเบิกกว้างขึ้นแสดงท่าทางตื่นตระหนกตกใจออกมาอย่างชัดเจน
โดยการที่สถานะภายในร่างกายของพวกมันทุกคนลดลงมันเองก็มาจากการที่ทางด้านหวงหมิงได้ใช้งานความสามารถของตนเอง
ความสามารถข่มขู่เป็นทักษะวรยุทธ์ที่เขานั้นทำการร่ำเรียนมามันเป็นทักษะวรยุทธ์ที่สามารถลดความเร็วในการเคลื่อนที่ของผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้า
มันไม่ใช่ทักษะวรยุทธ์ที่สามารถใช้เพียงแค่การโจมตีทางจิตได้เพียงอย่างเดียวการโจมตีทางจิตจะทำให้คนที่อยู่บริเวณด้านหน้าไม่สามารถขยับร่างกายได้
แต่ว่าทักษะวรยุทธ์ชนิดนี้ไม่ได้เพียงแค่โจมตีทางจิตได้เท่านั้นมันยังมีความสามารถที่ทำให้ร่างกายของผู้ที่อยู่ด้านหน้าลดลงได้
อย่างเช่นความรวดเร็วคนที่อยู่ด้านหน้าน่าจะมีความรวดเร็วที่ลดลงประมาณสองส่วน
หวงหมิงในตอนนี้มองตรงไปที่ชายที่อยู่บริเวณตรงกลาง เขามองตรงไปที่หัวหน้าของมันผู้เล่นคนนั้นเป็นบุรุษร่างกายใหญ่โต
หวงหมิงตัวของเขาซึมซับวิธีในการต่อสู้มาหลากหลายฉันเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดเพราะแบบนั้นถ้าจะกำจัดก็ต้องกำจัดมัน
หวงหมิงพุ่งทะยานเข้าไปอย่างรวดเร็วร่างกายของเขาพุ่งตรงใส่ร่างกายของมัน
ชายผู้นั้นตอบสนองอย่างทันควันมันใช้ดาบของตนเองยกขึ้นมาเตรียมตั้งรับการโจมตีที่กำลังจะมาถึง
กระบี่ภายในมือของหวงหมิงและดาบของคนผู้นั้นปะทะกันอย่างเต็มแรงเกิดกลายเป็นเสียงดังกังวาล“ เพล้ง!!! ”
เสียงดังกังวานบังเกิดขึ้นพร้อมกับประกายไฟที่ก่อกำเนิดจากการเสียดสีของอาวุธทั้งสอง
ชายผู้นี้แสดงใบหน้าตื่นตระหนกมันเห็นคนที่มีระดับต่ำกว่าตนเองสามารถใช้ทักษะวรยุทธได้แบบนี้รู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก
“ นี่มันอะไรกันความแข็งแกร่งอยู่ในระดับนี้เลยอย่างงั้นหรอ” มันแสดงใบหน้าตื่นตระหนกตกใจ
เพราะไม่คิดว่าเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันจะมีความแข็งแกร่งที่อยู่ในระดับนี้เลย
โดยทั่วไปแล้วระดับเลเวลมันจะส่งผลแล้วก็บอกถึงความแข็งแกร่งของผู้ฝึกฝนวรยุทธ์แต่ว่ามันต่างกันถึงประมาณยี่สิบเลเวลมันไม่คิดว่าจะมีเจ้าตัวละครจากระบบตัวใดที่มีความสามารถขนาดนี้
หวงหมิงไม่เพียงแค่แสดงความสามารถที่จะต่อกรกับมันได้อย่างสูสีเท่านั้นเขาใช้พละกำลังของตนเองในการผลักดันร่างกายของอีก
เมื่อทำการผลักดันร่างกายของอีกฝ่ายออกแรงผลักดันทำให้ร่างกายของคนผู้นั้นกระเด็นถอยหลังไป
หวงหมิงรุกอย่างต่อเนื่องร่างกายของเขาโจมตีใส่ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าอย่างรวดเร็ว
เขาโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่าการโจมตีพุ่งทะยานเข้าใส่ร่างกายของมันอย่างกระบี่ที่พุ่งตรงเข้าไปเหมือนกับพายุกระบี่ที่กระหน่ำโจมตีใส่ร่างกายของมันไม่หยุด“ เพล้ง!!! เพล้ง!!!! เพล้ง!!!! ”
ผู้นำของกลุ่มผู้เล่นที่อยู่บริเวณด้านหน้าได้แต่ทำการตั้งรับชายผู้นั้นได้แต่ตั้งรับการโจมตีที่โจมตีเข้ามาใส่ตนเองอย่างไม่หยุด
มันเริ่มโดนกดดันจนแสดงใบหน้าที่เคร่งเครียดมันหันไปมองบริเวณด้านหลังอย่างรวดเร็ว
แต่ในขณะที่หันไปมองบริเวณด้านหลังก็พบเห็นว่าพวกที่อยู่บริเวณด้านหลังของตนเองนั้นก็รับมือกับพวกคนอื่นจนไม่สามารถขยับได้
หวงหมิงทำการวางแผนเอาไว้ว่าให้ผู้องครักษ์ของตนเองทำเพียงแค่หยุดพวกสมาชิกคนอื่นๆเอาไว้ได้ก็
แน่นอนว่าพวกมันสามารถรับมือได้พวกมันทำการปฏิบัติตามคำสั่งของเขาอย่างเคร่งครัด
โดยในตอนนี้พวกมันรับมือกับพวกผู้ฝึกฝนวรยุทธบริเวณด้านหน้าได้อย่างอยู่หมัดโดยที่เจ้าคนพวกนั้นไม่สามารถโต้ตอบหรือว่าไม่สามารถปลีกตัวมาช่วยหัวหน้าของพวกมันได้
หวงหมิงเริ่มกดดันอย่างหนักมากขึ้นเรื่อยๆชายร่างกายใหญ่โตที่อยู่ด้านหน้ากัดฟันแน่น
มันใช้ดวงตามองตรงกลับมาที่เขาจากนั้นก็ตั้งท่าแล้วโจมตีสวนกลับมาด่าภายในมือของมันแฝงเร้นปราณกระแทกใส่ร่างกายของหวงหมิง “ ตรึง!!! ”
เมื่อการโจมตีนั้นสวนกลับและกระแทกมาทำให้ร่างกายของเขากระเด็นถอยออกมาจากจุดนั้น
ถึงอย่างไรผู้ที่อยู่ด้านหน้าเกาะมีระดับสูงกว่าตนเองแม้ว่ามันจะโดนกดดันแต่มันก็ไม่สิ้นทางเสียทีเดียว
เมื่อมันสวนกลับได้หนึ่งครั้งทำการรุกต่อเนื่อง “ในเมื่อพวกมันไม่สามารถช่วยข้าได้ถ้าเช่นนั้นพวกของข้าจะสังหารเจ้าด้วยตนเอง ”
มันรวบรวมลมปราณจำนวนมหาศาลเอาไว้ภายในราบทักษะวรยุทธถูกใช้ออกมา
มันทำการตวัดดาบของตนเองไปบริเวณด้านหน้าอย่างดาบของมันพุ่งตรงใส่ร่างกายของเขาเคล็ดวิชาดาบนี้แตกต่างจากดาบธรรมดาทั่วไป
ดาบที่พุ่งตรงเข้ามามีกำลังมากกว่าดาบธรรมดาทั่วไปประมาณห้าเท่ามีความรวดเร็วมากกว่าดาบธรรมดาทั่วไปถึงสามเท่า
ตัวดาบนั้นเคลื่อนไหวราวกับสายลมพุ่งทะยานเข้าหมายจะตัดคอของหวงหมิงในครั้งเดียว
กระนั้นการโจมตีของมันก็ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น หวงหมิงมองวรยุทธของมันออกทักษะและวิชานี้เป็นวิชาดาบสายลม
เป็นวิชาวรยุทธที่อยู่ในระดับสีฟ้าคนผู้นี้เป็นผู้เล่นที่เพิ่งเล่นมาได้ไม่กี่เดือนมันไม่มีวรยุทธ์ระดับสูง
เพราะแบบนั้นวรยุทธ์ระดับทั่วไปแบบนี้เขาเองก็สามารถสัมผัสได้และกรู้ด้วยว่าทักษะของมันจะเป็นแบบไหน
ความจำอันเป็นเลิศเขารู้เกี่ยวกับเรื่องทักษะแทบจะทั้งหมดภายในโลกใบนี้การโจมตีพุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็วหมายจะตัดคอของเขา
หวงหมิงร่างกายตอบสนองในทันทีเขาบิดร่างกายเล็กน้อยจากนั้นก้มร่างกายต่ำลงหลบการโจมตีนั้นได้อย่างง่ายดาย
“ พรึบ!!! ” การโจมตีโจมตีโดนเพียงแค่สายลมเท่านั้นดาบเล่มนั้นพุ่งผ่านศีรษะของเขาไปอย่างฉิวเฉียด
ชายผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าแสดงใบหน้าตื่นตระหนกมันไม่เคยคิดว่าจะมีผู้ใดหลบการโจมตีของมันได้โดยเฉพาะพวกที่มีระดับต่ำกว่าตนเองแบบนี้
หวงหมิงได้แต่ยกยิ้มขึ้นที่มุมปากหลังจากที่ตัวของเขานั้นหลบการโจมตีของมันได้แล้วหมัดของเขายกขึ้น
ใช่ช่องว่างอันน้อยนิดนั้นสวนกลับไปเขาทำการโจมตีโจมตีใส่ท้องของมันอย่างเต็มแรง “ หมัดกระแทก!!! ”
“ ตรึง!!! ”การโจมตีนั้นอัดกระแทกเข้าไปที่ท้องอย่างเต็มแรงปราณจำนวนมหาศาลส่งออกไป
ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าหลังจากที่ได้รับการโจมตีนั้นกระอักเลือดออกมาเป็นจำนวนความเจ็บปวดนั้นส่งผ่านไปถึงสมองร่างกายของมันตอบสนองกับความเจ็บปวดอันมากมายมหาศาล
ร่างกายของมันไม่สามารถขยับได้มันกัดฟันแน่น “ อันใดกันการโจมตีแบบนี้? ”
การโจมตีนี้ไม่สามารถสังหารมันได้แต่ว่าก็สามารถทำให้ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าหยุดนิ่งชั่วขณะได้
หลังจากที่ร่างกายของมันหยุดนิ่งหวงหมิงยกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์กระบี่ภายในมือของเขาตวัดวาดไปมาภายในอากาศรวดเร็วดุจสายลม “ ฉึบ!!! ฉึบ!!!ฉึบ!!!! ฉึบ!!! ”
การโจมตีนี้รวดเร็วเป็นอย่างมากเพียงแค่พริบตาเดียวร่างของผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าก็โดนการโจมตีนั้นเข้าไปมากมายหลายสิบแผล
มันโดนการโจมตีเข้าไปถึงหลายสิบครั้งพลังชีวิตของมันลดต่ำจนถึงขีดสุด
ค่าสถานะนั้นต่างกันแม้ว่าคนที่อยู่ด้านหน้าจะมีค่าเลเวลที่สูงกว่าแต่ว่าหวงหมิงเขามีระดับค่าหรือว่าคุณสมบัติของร่างกายที่สูงกว่า
การโจมตีนี้เลยสร้างความเจ็บปวดมหาศาลให้กับมันร่างกายของมันโดนโจมตีเข้าที่จุดอ่อนซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนร่างกายนั้นบาดเจ็บสาหัส
ความรู้สึกของร่างกายของมันไม่สามารถขยับได้เขาทั้งสองข้างทรุดต่ำลงไปติดอยู่กับพื้นมันกัดฟันแน่น “ อะไรกันทำไมประชากรภายในเกมแห่งนี้[NPC ] มันถึงมีความแข็งแกร่งมากขนาดนี้”
มันเต็มไปด้วยความประหลาดใจเต็มไปด้วยความงุนงงว่าทำไมตัวละครจากระบบที่น่าจะเป็นตัวละครที่อ่อนแอถึงมีความแข็งแกร่งมากขนาดนี้
หวงหมิงเท้าทั้งสองข้างมาหยุดยืนบริเวณด้านหน้าของมันดวงตาของเขามองต่ำลง จากนั้นก็ส่งเสียงพูดออกมา “ ลาก่อนเจ้าโง่ ”
หลังจากสิ้นสุดเสียงนั้นหนึ่งกระบี่ตวัดเสียบเข้าที่คอของมัน “ ฉึก!!! ”
[ โจมตีเข้าจุดอ่อน]
[ สังหารผู้เล่น]
[ เลเวลอัพ ]
จบบท