ทานตะวันสีเพลิง
ผ้ายับที่พับไว้
สาวใหญ่ยังคงวุ่นอยู่กับการดูแลความเรียบร้อยของทานตะวันซ้อหลิวจัดแจงเสื้อผ้าให้เปิดโชว์สรีระเพื่อเรียกราคาจากผู้ที่มาประมูลแม้ทานตะวันจะอายุเพียง 20 ปีและดูแล้วจริตไม่ยั่วยวนตามที่ซ้อหลิวคาดหวังไว้แต่ด้วยรูปร่างหน้าตาและท่าทางซื่อๆ ใส ๆ ไร้เดียงสา แบบที่ซ้อหลิวเรียกว่าโง่ มันก็พอจะเรียกราคาได้เหมือนกันต้องมีสักคนนั่นแหละที่จะชอบซื่อๆ โง่ๆ แบบนี้
“คิวที่ 2 แกพร้อมรึยัง”
ทานตะวันส่ายหัวไปมาอยู่ๆ ภาพยายตอนที่สอนเื่อย่าขายตัวก็ผุดขึ้นในหัวอีกครั้งถ้ายายหายแล้วรู้ว่าตะวันขายตัวยายต้องโกรธแน่ๆ สาวน้อยคิดในใจ
“ตะวันไม่ทำแล้วได้มั้ย”
เสียงใสกระซิบบอกสาวใหญ่ที่กำลังยุ่งอยู่กับการซับหน้าขาวนวล
“แกพูดอะไรของแก ยายแกกำลังจะตาย แกลืมไปแล้วหรือไง”
“ตะวันกลัวยายรู้แล้วยายจะโกรธ”
“งั้นแกก็เลือกเอาแล้วกันว่าแกกลัวยายแกโกรธ หรือกลัวยายแกตาย”
ประโยคตัดสินลบล้างทุกความคิดออกไปจากหัวทันทีถึงคิวซ้อหลิวต้องหิ้วสินค้าขึ้นไปโชว์บนเวทีเธอจัดการถอดเสื้อคลุมให้ตะวันแล้วพาเดินขึ้นเวทีไปอย่างสง่าเสียงผู้คนโห่ร้องชอบใจ ทำให้ทานตะวันต้องก้มหน้าลงด้วยความอายแต่ซ้อหลิวรีบจับหน้าให้เงยขึ้นแล้วหันไปดุด้วยสายตา
“น้องทานตะวัน อายุ 20 คุณภาพตามหน้างาน สดๆ ซิงๆเปิดประมูลที่ 5 หมื่นบาท”
ซ้อหลิวประกาศอย่างช่องชำนาญเพราะเวทีประมูลผู้หญิง เธอขึ้นไปจนชินเสียแล้ว
“1 แสน” เสี่ยงกวงยกมือช่วยสาวใหญ่คนสนิทปั่นราคาตามที่ตกลงกันไว้
“1 แสนครั้งที่ 1”
เสียงพิธีกรประกาศทวนราคา
“แสนเจ็ด”
เสียงดังมาจากอีกฟาก
“สองแสน”
พิธีกรไม่ทันได้ทวนราคาผู้เสนอราคาก็ร้องขึ้นอีกเสียง
“สองแสนห้า”
แดเนียลรีบเสนอราคาเพราะกลัวจะสูงไปมากกว่านี้แม้เขาจะอยากได้เด็กตะวันคนนี้แค่ไหนแต่ก็ไม่อยากสิ้นเปลืองเงินไปกับของแบบนี้เท่าไหร่นัก
“หนึ่งล้าน”
เฮียเฉินเฒ่าผู้รักในการเสพสมกามยิ่งเห็นสาวๆ อายุน้อยๆ ยิ่งรู้สึกคึกคัก แม้อายุจะเข้า 60 แล้วแต่ตำรับตำรายาจีนก็ยังช่วยให้เสพสมกามจนสาวๆเพลียได้เช่นกัน
“หนึ่งล้านครั้งที่หนึ่ง”
เสียงพิธีกรประกาศแดเนียลได้แต่ถอนใจ ไม่คิดว่าราคาจะสูงขนาดนี้ ดวงตาคู่คมได้แต่ไล้โลมเรือนร่างบางบนเวทีเขารอบกลืนน้ำลายเมื่อเผลอนึกภาพตัวเองกำลังร่วมรักกับเธอ
“หนึ่งล้านครั้งที่สาม”
“สองล้านห้า”
อยู่ๆปากที่พยายามปิดเงียบของแดเนียล ก็เผลอะโโผลงไปอย่างไม่ทันคำนวณ บ้าจริง!!เขาสบถกับตัวเอง แต่พอหันไปมองสาวน้อยบนเวทีอีกครั้ง เขาก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจกินของแพงๆ สักครั้งคงไม่เป็อะไรหรอกมั้งเสียงพิธีกรประกาศจนครบสามครั้งไม่มีใครเกทับราคาของแดเนียลเขาได้แม่สาวน้อยทานตะวันไปตามที่ใจหวังสายตาไร้เดียงสามองลงมาที่คนชนะการประมูลเหมือนกับแววตาของลูกกระต่ายร้องขอความปราณีจากพญาราชสีห์ก็ไม่ปรานซ้อหลิวจูงสินค้าราคาสองล้านห้ามาส่งให้ถึงมือลูกค้าวีไอพีของเธอทุกสายตาต่างจับจ้องทานตะวันกันอย่างเสียดาย ไอ้ครั้นจะทุ่มสู้สูงๆก็กลัวของดีจะอยู่ท้าย ทานตะวันออกมาแรกๆเลยทำให้เหล่าผู้ท่องกามไม่กล้าตีราคาสูงนัก ผิดกับคนบ้าอย่างแดเนียลแม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกว่าตัวเองบ้าเลย
“เธอเป็ของคุณค่ะ”
ซ้อหลิวประคองทานตะวันส่งให้กับแดเนียลเขาดึงเธอเข้าไปกอดไว้แน่น
“ยินดีด้วยนะครับคุณแดน ทุ่มเยอะขนาดนี้ไม่เสียดายคนหลังๆ เหรอ”
เฮียเฉินแวะมาทักทายแม้จะยิ้มแย้มแค่ไหนแต่แดเนียลก็ดูออกว่าเฮียเฉินคงโมโหน่าดูที่พลาดจากแม่สาวน้อยคนนี้“ครับ เดี๋ยวผมคงต้องขอตัวก่อนของแพงต้องรีบกินให้คุ้มราคา”
เขาพูดพร้อมกับก้มมองคนที่อยู่ในอ้อมแขนแขนที่แน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ ช้อนร่างบางขึ้นร่างเล็กๆที่เบาเสียจนเขารู้สึกเหมือนยกกระสอบนุ่นถูกยกขึ้นเดินออกจากโถงจัดงานทานตะวันใหน้าเหวอปนกันไปกับความรู้สึกชาๆ ไปทั้งตัว
“เดี๋ยวนะคะ จะไปเลยเหรอ”
เธอหันไปถามคนที่กำลังอุ้มร่างของเธออยู่
“ไปเลยสิ ไป์กันดีกว่า”
เขาอุ้มทานตะวันออกมาจากงานตาก็เอาแต่จับจ้องสองเต้าอวบ แก่นกายก็ร้อนวูบ แข็งกร้าวพร้อมใช้งาน มาถึงหน้าห้องแดเนียลปล่อยทานตะวันลงแล้วหยิบกุญแจขึ้นมาไขห้องอย่างรีบร้อนแดเนียลเดินนำแม่กระต่ายน้อยเข้ามาในห้อง หล่อนเดินเข้ามายืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูเอาแต่ก้มหน้า มือทั้งสองข้างจับกันไว้แน่น ยืนบิดไป บิดมาร่างสูงปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกเหลือไว้เพียงกางเกงในตัวจิ๋วที่ปิดบังท่อนเนื้อขนาดมหึมาไว้แต่อยู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าบางอย่างที่แสนสำคัญเขาได้ใช้ไปจนหมดแล้ว
“เธอมีถุงยางรึเปล่า”
เขาหันไปถามคนที่เอาแต่ยืนก้มหน้าบิดตัวจนเขาเริ่มรำคาญ
“จะเอามาทำไมล่ะคะ”
ทานตะวันเงยหน้าขึ้นมาถามถึงจะมาขายตัวก็ใช่ว่าจะพกมาหรอกo
“เอามาใส่ไอ้นี่ไง”
เขาชี้ลงตรงใต้สะดือต่างคนต่างเข้าใจคนละอย่างทานตะวันหมายถึงว่าตัวเองนั้นจะพกมาทำไมแต่คนฟังกลับเข้าใจว่าอีกฝ่ายถามเขาว่าจะเอามาทำไม ทานตะวันใยกมือขึ้นปิดตาแก้มนวลแดงก่ำด้วยความเขินอาย คนบ้าทำอะไรไม่เกรงใจกันเลย แดเนียลถอนหายใจทำไงดีล่ะเมื่อกลางวันก็เผลอใช้ไปเสียหมดแล้วไอ้ครั้นจะออกไปหาบนเรือนี้ก็ไม่รู้จะมีหรือเปล่าอีกอย่างก็ไม่อยากเสียเวลาเขาอยากจะบดขยี้แม่เด็กนี่เต็มทน เอาก็เอาวะ “เธอยังเวอร์จิ้นอยู่ใช่ไหม”
แดเนียลเดินเข้าไปถามตรงๆทานตะวันพยักหน้ารับ เอาวะเสี่ยงก็เสี่ยงเขาไม่รอช้าคว้าร่างบางราคาสองล้านห้าโยนลงบนเตียงแล้วะโตามลงไปตะปบมือหนากระชากเสื้อบางราวกับผ้ามุ้งออกฉีกจนมันขาดออกเป็ชิ้นๆ
“คุณคะ”
เสียงแ่เบาราวเสียงกระซิบทำให้แดเนียลชะงักมือ
“ตะวัน…ไม่เคย”
“ทำตามที่ฉันบอก แล้วอย่านอนนิ่งเป็ท่อนไม้ก็พอ”
พูดจบแดเนียลก็ก้มลงจูบริมฝีปากเรียวปากเล็กสีชมพูระเรื่อจากลิปกรอสสีธรรมชาติหล่อนคงไม่เป็จริงๆ เขาเป็ฝ่ายรุกอยู่คนเดียว ทั้งดูด ทั้งเลียลิ้นซุกซนชอนไชเข้าไปหาแต่อีกฝ่ายยังนิ่งขนาดนี้ ริมฝีปากร้อนๆถอนจูบแล้วไซร้ต่ำลงมาที่คอ กลิ่นกายสาวธรรมชาติปราศจากกลิ่นน้ำหอมปลุกเร้าอารมณ์คนหื่นได้ดีเหลือเกินคอขาวนวลถูกฝากรอยแดงไปทั่ว ตรงนั้นที ตรงนี้ทีทานตะวันจากที่อยู่นิ่งมือเริ่มเคลื่อนมาคล้องที่คอคนข้างบนเขาไล่เลียลดลงต่ำเรื่อยๆ จนมาถึงจุดที่เขาเฝ้ามองั้แ่ค่ำมือหนาข้างหนึ่งบีบขย้ำเนินเนื้อขนาดพอดีมือ ปากก็ก้มลงดูดยอดสีชมพูอย่างหิวกระหายคนถูกกระทำดิ้นพล่านไปทั่วเตียงกลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์อีกฝ่ายให้เพิ่มมากขึ้น
“อือ”
เสียงที่เขารอคอยเล็ดลอดให้ได้ยินแว่วๆทานตะวันพยายามกลั้นเก็บเสียงที่ดูจะเป็การฝืนธรรมชาติแดเนียลจึงต้องขยับตัวขึ้นไปกระซิบบอกที่ข้างหูขาวๆ
“ถ้ารู้สึกก็ปล่อยมันออกมา อย่าฝืน”
ทานตะวันพยักหน้ารับอย่างว่าง่ายใบหน้าคมยิ้มรับอย่างพอใจแบบนี้สิที่เขา้าถึงจะไม่เป็งานก็ต้องไม่ดื้อเขาว่าอย่างไรก็ต้องเชื่อฟังเมื่อบอกเรียบร้อยแล้วลิ้นสากก็กลับลงโลมเลียอีกครั้งเขาทรุดหน้าลงทำกิจกรรมที่ค้างไว้ต่อ มือหน้าขยำอกสาวอย่างป่าเถื่อนจนเนื้อขาวๆแดงเป็รอยเต็มไปหมด เขาทั้งดูด ทั้งเหน็บฝากรอยแดงเป็จ้ำๆ ทั่วทั้งเรือนร่าง
“อ๊า อื้อ”
เสียงทานตะวันเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆเหมือนกับแรงของแดเนียลที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆนิ้วเรียวลดต่ำลงตรวจสอบอีกฝ่ายว่าพร้อมแล้วหรือยัง น้ำหวานล้นทะลักจากกลีบเกสรสาวเธอพร้อมรับศึกจากเขาแล้วแต่นี่มันครั้งแรกจะใช้อาวุธติดกายเลย อีกคนคงลำบากเขาจึงเลือกที่จะใช้นิ้วเรียวช่วยนำทางก่อนให้อีกคนชินกับการเข้าออกของสิ่งแปลกปลอม
“อ๊ะ อ่า ซี้ดดดอ๊ะ”
ทุกการขยับเคลื่อนไหวของนิ้วที่สอดอยู่สร้างเสียงร้องครวญของสาวน้อยใต้ร่างเขา หล่อนหลับตาพลิ้มเคลิบเคลิ้มไปกับสิ่งที่เขามอบให้ มือของแดเนียลเปียกชุ่มไปด้วยน้ำสาวมันมากจนทำให้เขาคิดอะไรขึ้นได้ สิ่งที่ไม่เคยทำกับใครสักทีแม้จะอยากลองทำแค่ไหนก็ตาม นึกแล้วก็เสียวไปทั้งตัว เขาขยับตัวต่ำลงมาที่หว่างขาก้มหน้าลงทำบางสิ่งด้วยลิ้น จนทานตะวันดิ้นพล่านด้วยความเสียว
“อ๊า ซี้ดด อ๊า คุณแดเนียล อ๊า”
มือบางพยายามดันศีรษะออกเพราะเสียวซ่านจนทนไม่ไหวมือหน้ารวบแขนทั้งสองข้างไว้แล้วทำมันต่อตามความพอใจของตัวเองทานตะวันทั้งเกร็งทั้งดิ้น มือตีนจิกกับเตียงจนเกร็ง แต่เอวก็แอ่นรับการกระทำนั้นอย่างปฏิเสธไม่ได้เมื่อเขาทำมันจนพอใจแล้วจึงค่อยๆ หยุด ก่อนจะเคลื่อนตัวกลับมาไซร้ที่คอขาวๆอีกครั้ง
“เธอพร้อมจะเป็ของฉันหรือยัง ทานตะวัน บอกฉันสิ”
เสียงกระซิบปลุกขนให้ลุกซู่ไปทั่วร่างกาย
“พร้อมค่ะ”
“ตอบฉันมาว่าเธอเป็ของใคร”
เขาถามซ้ำอีกรอบ
“ตะวันเป็ของคุณค่ะ”
แดเนียลยิ้มเล็กๆอย่างพอใจ ก่อนจะจับขาของเด็กสาวให้ถ่างออกแล้วค่อยๆใช้นิ้วสร้างความเคยชินกับอุโมงค์ที่จะส่งรถไฟขบวนใหญ่เข้าไปเสาะสำรวจ
“อ๊า อู้ววว”
มันคงทนรอการเยี่ยมเยือนของเขาไม่ไหวแล้วทานตะวันน้อยบีบรัดนิ้วเรียวของเขาแน่น น้ำรักชุ่มรอต้อนรับขบวนรถไฟอย่างตั้งตาเขาไม่รอช้าแล้วค่อยๆ ส่งรถไฟเข้าอุโมงค์อย่างทะนุถนอมเพราะรู้ดีว่าอีกคนต้องเจ็บจนแทบขาดใจแน่ๆ
“อ๊า คุณแดเนียลเจ็บ ตะวันเจ็บ”
ทานตะวันร้องลั่นสองมือบางทุบตีหน้าอีกหนาแต่แรงเล็กๆ แค่นี้หรือจะสร้างความเ็ปให้กับกล้ามเนื้ออันแข็งแกร่งของเขาได้เขามองดูคนข้างล่างแล้วคงเจ็บหนัก เนื้อตัวแดงไปหมดตาทั้งสองข้างเอ่อนองไปด้วยน้ำตา อยู่ๆเสียงร้องอี๊อ๊าก็กลายเป็เสียงร้องไห้ไปเสีย เขาพักกิจกรรมใต้สะดือลงแล้วโน้มตัวลงไปจูบปลอบประโลมเหยื่อ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
“ทนอีกนิดเดียวเธอก็ไม่เจ็บแล้ว ทนอีกหน่อยนะ เจ็บแค่นิดเดียว”
“ฮือ ไม่เอาแล้ว ตะวันเจ็บ เจ็บจะตายแล้ว ฮือๆ”
ทานตะวันสะอึกสะอื้นไม่ฟังอะไรแล้วเขาพยายามใจเย็นอย่างเข้าใจ มือหนายกขึ้นลูบเรือนผมนุ่มสลวยเคราสากไล้ไปตามซอกคอหอม สลับกับปากที่เหน็บฝากรอยแดงบนเนื้ออ่อน
“ทนหน่อยนะ แล้วก็จะไม่เจ็บอีกแล้ว”
เขาพยายามอดทนเกลี้ยกล่อมอีกฝ่ายพูดจบปากเรียวก็กดลงประทับที่ริมฝีปากของทานตะวันครั้งนี้เธอมีการโต้ตอบเขาบ้างแล้วแดเนียลจูบเด็กสาวอยู่อย่างนั้นเนิ่นนานแล้วลอบสอดใส่อาวุธเข้าไปช้าๆ
“อื้ม อื้อ”
เสียงครางลอดผ่านริมฝีปากกล่อมคนหื่นอย่างไม่ตั้งใจเมื่อทุกอย่างเข้าที่แดเนียลก็ถอนจูบ ลุกขึ้นให้ได้ท่าที่ถนัด แล้วจึงลองขยับเอวดู
“อ๊ะ”
ทันทีที่เคลื่อนไหวทานตะวันก็เปล่งเสียงครางแบบที่เขาชอบ
“ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า”
เขาถามไปพร้อมกับขยับเอวไปด้วยทานตะวันส่ายหน้าและหลับตาพลิ้มรับการเคลื่อนไหวนั้น มือสองข้างกำหมอนบนหัวแน่นเขารู้ว่าหล่อนยังเจ็บอยู่ จึงเริ่มด้วยการโยกเบาๆ เท่านั้น แล้วค่อยๆเพิ่มความเร็วและความแรงขึ้น พับ พับ พับ เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องอยู่ในห้องเขาทำกิจกรรมบนเตียงไป แบ่งจังหวะก้มลงดูดเนินเนื้ออวบขาวเป็ทีทีพอให้คนข้างล่างได้แบ่งความสนใจไปที่อื่นจะได้ลดความเจ็บลงบ้างในที่สุดทั้งคู่ก็ถึงจุดหมายแดเนียลลุกขึ้นจากเตียงไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายปล่อยให้อีกคนนอนซมอยู่บนเตียงอย่างอ่อนแรงร่างกำยำมองดูรอยข่วนบนเนื้อตัวของตัวเองแล้วยิ้มอย่างพอใจหลังอาบน้ำเสร็จแล้วแดเนียลเดินออกจากห้องน้ำมาทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงก้มดูอีกคนที่นอนหลับตาอยู่ใต้ผ้าห่ม คืนนี้คงต่ออีกหลายยกจะทำไงได้ก็ปากมันดันลั่นราคาไปสูงขนาดนั้น ซื้อมาแพงแบบนี้ยังไงก็ต้องใช้ให้คุ้มเขาทิ้งตัวลงนอนข้างๆ ทานตะวัน ปล่อยให้พักสักหน่อยก็แล้วกันถ้าต่อเลยคงขาดใจตายไปก่อนแน่
3K
