เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

เสี่ยวเทียนกลับมาถึงยอดเขาอินทรี ก็นำ อินทรีโลหะออกมา โชว์ให้ศิษย์พี่ทั้งสองคนดู อาจารย์มู่หวายอิง ก็ออกมาดูด้วย   อินทรีโลหะตัวนี้ ร่างกายมันสามารถขยายใหญ่ได้ ตามพลังที่มันมี บัดนี้ มันมีพลังเซียนระดับจักรพรรดิเบื้องต้น ผิวโลหะเป็นเหล็กดำ แข็งแรงทนทานได้ระดับหนึ่ง

มันมีอาวุธคือขนปีกอีนทรี  แล้วก็ส่งแสงจากดวงตา คล้ายแสงเลเซอร์ มันพาเสี่ยวเทียนบินไปมา เหมือนมันเป็นสิ่งมีชีวิตจริง ๆ ผู้สร้างนี่ช่างเก่งจริงๆ

“ เจ้าอินทรีตัวนี้เคยเป็น ตัวที่เจ้าสำนักใช้มาก่อน ไม่เคยมีใครปราบมันได้เลย ครั้งนี้ ท่านจอมปราชญ์ คงรู้แล้ว ว่ามีคนสยบเทพอินทรีบูรพาตัวนี้ได้”  อาจารย์มู่เอ่ยอย่างเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“ โอ้โห มันเป็นเทพอินทรีบูรพา เลยรึ?” เสี่ยวเทียนฟังแล้วตื่นเต้น

“ ใช้แล้ว มันเคยมีพลังขึ้นไปถึง ระดับ เซียนสวรรค์ระดับต้น ในแผ่นดินนอกจากอาวุธ ของท่านจ้าวเทวะทั้งสี่แล้ว ก็มีมันนี่แหละที่โดดเด่น ที่สุด”

“ มีอาวุธของจ้าวเทวะทั้งสี่ มันจะมีพลังขนาดไหนกันเนี่ย?”  เสี่ยวเทียนตื่นเต้นอีกแล้ว

“ ก็แค่ยิงลำแสงทีเดียว เจ้าเทพอินทรีบูรพา ถึงกับร่วงลงมาอีกระดับ จากเซียนสวรรค์ ลงมาเหลือเพียง ระดับเซียนจักรพรรดิเลย”

“ โอ้ โฮทีเดียวเนี่ยนะ!”

“ เจ้าดูแลมันให้ดี มันจะคอยช่วยเจ้าได้อีกเยอะในอนาคต” อาจารย์มู่หวายอิงเอ่ยจบ ก็กลับเข้าไปที่พักเสี่ยวเทียนพาก เจ้าอินทรีเทวะกลับเข้าไปในมิติฟ้าคราม

“ ข้าสามารถอัปเกรดมันขึ้นกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ แต่ต้องใช้โลหะมาผสมเพิ่มอีก ขืนเพิ่มแต่พลังจิตอย่างเดียว มันก็ไม่แข็งแกร่งพอ”  อาจารย์ลู่เอินเอ่ยออกมา

“ อาจารย์ ข้าหมดตัวแล้ว ทำอย่างไรดีล่ะ”

“ การเพิ่มส่วนผสมเจ้านกอินทรีตัวนี้ ข้าสามารถใช้หินอุกกาบาต ที่นำมาจากท้องพระคลังของจักรพรรดิฟงเลี่ย ทำให้มันมีพลังระดับเซียนสวรรค์ชั้นต้นได้”

“ จริงหรือท่านอาจารย์”

อาจารย์ลู่เอินนำอุกกาบาตโยนเข้าเตาหลอมศาสตราวุธ แล้วนำไปผสมกับ ร่างของเทพอินทรีบูรพา หลังจากเกิดการผสมกันระหว่างหินอุกกาบาตกับ ร่างอินทรีโลหะ แล้วทำให้อินทรีบูรพา กลายเป็นสีน้ำเงิน วาววับ กลายเป็นอาวุธเซียนสวรรค์ระดับต้นเหมือนเดิมแล้ว  เทพอินทรีบูรพาสีน้ำเงินพุ่งร่างออกไปที่ท้องฟ้าหายวับไปวับมาอย่างรวดเร็ว มันกระพือปีกที่ใหญ่โตเหมือนกับว่า ดีใจที่พลังกลับมาและยังแข็งแกร่งกว่าเดิมอีกด้วย มันพุ่งเป็นแสงสีน้ำเงินพุ่งไปมาแล้วมายืนอยู่นิ่งต่อหน้าเสี่ยวเทียน

“ โห ยอดไปเลยพี่อินทรี”  เสี่ยวเทียนไปลูบขนสีน้ำเงินแวววาบวับ

ทันใดนั้นก็มีเสียงเรียกจากศิษย์พี่รอง ว่าอาจารย์เรียกพบ

พอเสี่ยวเทียนไปพบ  อาจารย์โยนป้ายสีทองให้เสี่ยวเทียน 1 อัน เสี่ยวเทียนมองอย่างป้ายอย่างงง

“ อีกสามเดือน จะมีดินแดนมหาเทพ เทวาสถิตย์ จะเปิดให้ศิษย์ที่ได้รับคัดเลือกเข้าไปฝึกฝน    ด้านในมีเหล่ามหาเทพ เซียนมากมายสิงสถิตย์อยู่หากเจ้าโชคดีอาจพบเจอกับทรัพยากรเพิ่มพลังเซียน  อาวุธเซียน ระดับเซียนสวรรค์ เจ้าเร่งเพิ่มพลังให้ถึงขั้นเซียนโดยเร็ว เพราะคนที่เข้าไปนั้นได้มีแต่ระดับเซียนเท่านั้น”

“  ขอรับอาจารย์” เสี่ยวเทียนยังมีเวลาอีกสามเดือน คิดว่าน่าจะทันไม่มีปัญหา

“ เวลานี้ ทรัพยากรฝึกตนของสำนักส่วนใหญ่นับวันยิ่งลดลงไปเรื่อย ๆ การฝึกฝนศิษย์ในแต่ละสำนักนั้นยิ่งยากขึ้น ดินแดนมหาเทพ เทวาสถิตย์เป็นหนึ่งในความหวังที่เราสามสำนัก หวังจะได้ทรัพยากรเพิ่มขึ้น ดังนั้นศิษย์ทั้งหมดอาจต้องต่อสู้แย่งชิงกันเอง ข้าหวังว่าพวกเจ้าทั้งสามคน จะไม่เห็นแก่ทรัพยากรหรือของวิเศษทำร้าย พี่น้องสำนักเดียวกัน”

“ ถึงว่าข้ามาเป็นศิษย์ที่นี่ ข้าไม่เห็นได้ทรัพยากรอะไรเลย?”

“ แล้วอินทรีสีน้ำเงินที่เจ้าให้มันวินว่อนไปทั่วยอดเขาอินทรี นั่นมันคืออะไร?”

ศิษย์พี่ใหญ่เอ่ยแทนอาจารย์

“ แหะ แหะ ข้าลืมไป แต่ว่า ข้าพอมีทรัพยากรการฝึกตนอยู่มากพอสมควร ข้าจะแบ่งให้ท่านอาจารย์กับศิษย์พี่” เสี่ยวเทียนเอ่ยจบก็มอบ แก่นเลือดเซียนให้อาจารย์กับศิษย์พี่ คนละ 10 ขวด

“ นี่มัน แก่นเลือดเทพเจ้านี่  โอ้ หากอาจารย์ได้ดูดซับ ถึงยี่สิบขวด พลังเซียนจักรพรรดิของข้าที่ถูกปิดกั้นมานาน คงสามารถทะลวงได้อย่างแน่นอน” อาจารย์มู่หวายอิง เอ่ยออกมาอย่างดีใจ เสี่ยวเทียนเลยควักมาเพื่มให้อีกคนละ 10 ขวด

“ นี่เจ้ามีมากมายขนาดไหนกันเนี่ย” อาจารย์กับศิษย์พี่เอ่ยอย่างตกใจ ที่เห็นเสี่ยวเทียนนำออกมามากมายขนาดนี้

“ ก็ยังพอมีอีกเป็นสองสามร้อยขวด ขอรับ ตอนที่อยู่ดินแดนรอบนอกข้าขายไปพันกว่าขวดแล้ว”  เสี่ยวเทียนพูดไปตามจริง

“ อะไรนะ !  นี่เจ้าจะบ้าหรือไง เจ้าเอาทรัพยากรมีค่าเช่นนี้ไปขายได้อย่างไร?”

อาจารย์มู่หวายอิง พอรู้เสี่ยวเทียนขายของพวกนี้ก็ตกใจ

“ ทำไมจะขายไม่ได้ล่ะ ข้าต้องกินต้องใช้ ปราสาทเทพเซียนของข้าต้องใช้ทองคำในการขับเคลื่อน ครั้งที่แล้ว โดนเทพบุตรเย่วเหอ ทำลายปราสาทข้าเสียหาย ต้องใช้เหรียญเงิน ซ่อมแซมไปจนหมด ตอนนี้ข้ายากจนแล้ว ว่าจะให้ศิษย์พี่รองพาไปตลาดนัดขาย แก่นเลือดเทพ  ออกไปอีกสัก 1 ร้อยขวด”

“ หยุดเลย ห้ามไปขายให้ใครเด็ดขาด 1 ร้อยขวด อาจารย์จะบอกให้ท่านเจ้าสำนักซื้อขึ้นมาทั้งหมดเลย ว่าแต่เจ้าอยากได้เท่าไรล่ะ” 

“ จริงนะอาจารย์ ข้าขายไม่แพงเลย  ขวดละ หนึ่งล้านเหรียญทองเอง”

เสี่ยวเทียนดีใจยิ่งนัก คิดว่าน่าจะขายได้

“ ก็ไม่แพงเท่าไร หนึ่งร้อยขวดเท่ากับ หนึ่งร้อยล้านเหรียญทอง เอาหยกประจำตัวของเจ้าออกมา”

เสี่ยวเทียนเอาออกมาแบบงง  อาจารย์ก็นำหยกของอาจารย์ออกมา ตัวเลขในหยกของเสี่ยวเทียนก็ขึ้นตัวเลข หนึ่งพันล้านคะแนนทันที

“ โฮ้ นี่โอนจ่ายกันแบบนี้เลยหรืออาจารย์”

“ ใช่แล้ว เจ้านำหยกอันนี้ไปซื้อสิ่งของที่ไหน ร้านไหนก็ได้ทั้งหมด เพียงแต่ยื่นหยกนี้ให้คนขายเท่านั้น”

“ ได้เลยขอรับ”  เสี่ยวเทียนนำขวดแก่นเลือดหนึ่งร้อยขวดมอบให้อาจารย์ทันทีเช่นกัน”   อาจารย์มู่หวายอิงเห็นก็ดีใจยิ่งนัก รีบนำขวดแก่นเลือดแล้วหายไปในทันที

“ เอ่อ อาจารย์แล้วข้าจะเอาหยกไปเบิกทองที่ไหน ข้าเห็นมีแต่ตัวเลขที่เป็นคะแนนไม่เห็นมีตัวเลขเงินทองเลย ?” เสี่ยวเทียนพูดออกมาไม่ทันแล้วอาจารย์มู่หวายอิงหายวับไปแล้ว

“ เสี่ยวเทียน สำนักของเราไม่มีเงินทองมากขนาดนั้น แต่ว่าจะให้เจ้าเป็นคะแนนความดี เจ้าสามารถนำคะแนความดีในหยกไปใช้ซื้อของในตลาดการค้าในเมืองได้เลย ซึ่ง 10 คะแนนความดี เทียบเท่ากับ 1 เหรียญทอง”  ศิษย์พี่ใหญ่อธิบาย

“ ว้า.. นึกว่าจะได้เป็นเหรียญทองเลย ถ้าเช่นนั้น ศิษย์พี่รอง ข้าอยากไปตลาดการค้า ท่านพาข้าไปหน่อยได้ไหม”

“ เจ้าจะไปซื้ออะไร?”

“ ข้าจะไปแลกคะแนนเป็นเหรียญทอง !”

“ เดี๋ยวก่อน ข้าต้องบอกเจ้า หากเจ้าไปเปลี่ยนเป็นเหรียญทอง อัตราแลกเปลี่ยนจะถูกกดราคา เหลือ 20 คะแนนความดี ต่อ 1 เหรียญทองนะ” ศิษย์พี่ใหญ่อธิบายให้ฟัง

“ หา !  มูลค่าหายไปครึ่งหนึ่งเชียวรึ?” 

“ ใช่ เรื่องนี้เป็นกฏ ของทางการกำหนดมา ไม่อยากให้เกิดเงินเฟ้อ อะไรประมาณ เนี้ย !!” ศิษย์พี่ใหญ่ก็รู้มาเพียงเท่านี้ เลยไม่เข้าใจระบบการเงินของเบื้องบน

“ ข้าไม่แลกดีกว่า แล้วที่ตลาดการค้ามี เรือเหาะขายบ้างไหม”

“ มีเยอะแยะ ”

“ ถ้าเช่นนั้นเราไป ตลาดการค้ากันเลย” เสี่ยวเทียนถามอาจารย์ลู่เอินแล้วว่าเรือเหาะเก่าควรอับเกรดหรือ ว่าซื้อใหม่ดี อาจารย์แนะนำซื้อใหม่ดีกว่าเพราะ วัตถุดิบที่ลอยได้ในดินแดนนี้ จะไม่เปลืองพลังงานมาก เหมือนที่มาจากด้านนอก

พี่รองเหยียบกระบี่บินนำหน้าไปก่อนทันที ส่วนเสี่ยวเทียนก็เกาะหลังอินทรีบูรพา พุ่งตามไปอย่างกระชั้นชิดเช่นกัน  ไม่นานทั้งหมดก็เข้ามาอยู่ในเมืองหลวง

ในเขตการค้ามีร้านค้า ขายของทั้งระดับปราณเทพ ไป จนถึงระดับเซียน ร้านที่ศิษย์พี่รองพามา ชื่อร้าน จักรวาลยุทธ์ 

“ สวัสดี คุณชายทุกท่าน ไม่ทราบว่าพวกท่านต้องการสิ่งใด”

“ เรือเหาะ ขนาด 12 ที่นั่ง”

“ ท่านทั้งสองมาถูกที่แล้ว เรามีเรือเหาะอยู่มากมาย เชิญคุณชายเลือกได้เลยราคาเพียง ลำละ ห้าแสนเหรียญทองเท่านั้น”

เสี่ยวเทียนเลือกหยิบเอาลำที่สีน้ำเงิน สีเดียวกันกับอินทรีบูรพา แล้วยื่น หยกประจำตัวให้  พอเจ้าของร้านรับมา ก็แสดงความนอบน้อมมากขึ้นไปอีก

“ ที่แท้พวกท่านเป็นศิษย์สำนัก ปราชญ์เทวะ ทางร้านมีส่วนลดให้อีก สิบเปอร์เซนต์ให้ด้วย” พอดูดคะแนนความดีออกไปสี่ล้านห้าแสนคะแนนเสร็จแล้ว เจ้าของร้านก็คืนหยกให้กับเสี่ยวเทียน ทันใดนั้น อาจารย์ลี่เอิน ก็ส่งเสียงบอกให้เสี่ยวเทียนซื้อ ต้นไม้ต้นหนึ่งที่อยู่ตรงทางออกขนาดไม่ถึง 1 เมตร ตั้งอยู่ในกระถาง

“ เถ้าแก้ ต้นไม้นี้คือต้นอะไร”

“ คุณชายตาแหลมคมนัก นี่คือต้นผิงกั่วทองคำ มีคนพบที่ชายแดนระหว่างแดนบูรพาเทวะกลับแดนประจิมเทวะ แล้วนำมาขาย ว่ากันว่ามี10ปีออกลูก 1 ผลหากกินเข้าแล้ว นอกจากให้อายุยืนเพื่ม10ปี ระดับพลังปราณจะเพิ่ม ถึง 10 ระดับ หากขั้นเซียน จะเพิ่มขึ้น 5 ระดับทีเดียว แต่ต้นนี้อยู่ที่ร้านมา 15 ปีแล้ว ยังไม่ออกดอกออกผลเลย ถึงแม้ผู้เชี่ยวชาญด้านต้นไม้จะนำไปรักษาอย่างไร ก็ไม่เห็นมันจะโตขึ้น หากคุณชายสนใจ ข้าขายให้เพียง ต้นละ 1 แสนเหรียญทองเท่านั้น”

เสี่ยวเทียนยื่นหยกให้ไป เถ้าแก่ก็ตัดคะแนนไปอีก 1 ล้านคะแนนออกทันทีกลัวเสี่ยวเทียนเปลี่ยนใจ

“ ศิษย์น้อง มันอยู่มา 15 ปี แล้วแสดงว่ามันไม่เติบโตแล้ว เจ้าเอาไปก็เหมือนเอาซากต้นไม้ไปปลูก เสียเงินเปล่านะ”  ศิษย์พี่รองเอ่ยเตือน

“ ไม่เป็นไร ข้าจะเอาไปปลูกในมิติส่วนตัวน่ะ”

ทันใดนั้นเอง ก็มีคนแต่งตัวกันสวยงาม เครื่องประดับเต็มยศ เดินเข้ามา โดยมีคนนำหน้ามาสองคน เป็นชายหนุ่มสวมมงกุฏวัย 20ปี กับ หญิงสาวสวมมงกุฏวัย 18ปีเช่นกัน 

“ เถ้าแก่เหอ เราจะขอซื้อต้นผิงกั่วทองคำต้นนี้ ท่านพอจะขายให้เราได้ไหม” หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงมีมารยาทไม่น้อย

“ ธิดาเทพวิหารศักดิ์สิทธิ์  !! โอ้ เป็นท่านจริงๆ ผู้น้อยไม่ทราบว่าท่านจะมาเลยมิได้ทันต้อนรับ ต้องขออภัย  แต่ว่าเรื่องต้นผิงกั่วทองคำต้นนี้ คุณชายน้อยจากสำนักปราชญเทวะได้จ่ายเงินซื้อไปแล้ว ต้องขออภัยด้วยจริงๆ”  เถ้าแก่ก้มหัวลงไปแทบจะถึงหัวเข่า

“ ไอ้หนู ข้าจะให้คืนเงินให้เจ้า สามเท่า มอบต้นผิงกั่วนี้ให้ ธิดาเทพ ไปซะ”

ชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์เอ่ยกับเสี่ยวเทียน

แต่ว่าเสี่ยวเทียนไม่สนใจ กวาดเอาเรือเหาะ และ ต้นผิงกั่วทองคำเก็บเข้าแหวนมิติ และกำลังเดินออกไป   แต่ว่าผู้พิทักษ์อีกสิบคน เข้ามาขวางเอาไว้ไม่ให้ไป

“ พวกเจ้านี่คิดจะหาเรื่องรึ  แน่ใจกันดีแล้วใช่ไหม?!!”  เสี่ยวเทียนเอ่ยออกมาอย่างช้าๆ

“ ไอ้หนูรู้ไหมว่าข้าเป็นใคร” ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาเสี่ยวเทียนใกล้ๆ เพื่อข่มขู่

เสี่ยวเทียนเคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็ว เข้ามาประชิดชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ แล้วใช้หมัดต่อยเข้าไปที่ลำตัวด้านซ้ายหมัดแรก อีกฝ่ายใช้มือรับได้ แต่มีหมัดที่สองอัดลำตัวด้านขวา ก็รับได้ แต่ไม่รู้ว่าเสี่ยวเทียนมีมือมาจากให้อีกมือเป็นมือที่สาม เคาะไปที่หัวชายสูงศักดิ์อีกที  โป๊ก ! ชายผู้สูงศักดิ์ ถึงกับหัวโน ขึ้นมาเป็นลูกมะกรูดเลยทีเดียว

“ บังอาจทำร้ายองค์ชายห้า เจ้ารำคาญการมีชีวิตต่อไปแล้วใช่ไหม” ชายชราไม่รู้โผล่มาจากไหน ใช้พลังเซียนฟ้า กดดันให้เสี่ยวเทียนให้คุกเข่า แต่ไม่สามารถทำได้เพราะว่าเสี่ยวเทียนมีพลังเทพเจ้ารา ปกป้องคุ้มครองอยู่

“ ตาแก่ คิดว่าจะทำอะไรข้าได้รึ?” เสี่ยวเทียนเรียกเทพอินทรีบูรพาออกมา โบกสะบัดปีกทีเดียว ร่างเซียนฟ้ากระเด็นออกไปในทันที

“ หยุดก่อน” เสียงของธิดาเทพร้องห้ามเอาไว้ก่อนที่เรื่องจะบานปลายมากกว่านี้ ทุกคนเลยหันมองมา ที่นางพร้อมๆกัน

“ น้องชาย ข้าชื่อ ฟ่งเฟยหยาน ข้ามีความจำเป็นที่ต้องใช้ผลผิงกั่วทองคำ ไปยืดอายุท่านปู่ของข้า ต้องทำยังไงเจ้าถึงจะยอมให้ข้านำต้นผิงกั่วกลับไป”

“ พี่สาว ต้นผิงกั่วนี้มันยังไม่รู้เลยว่าจะ ออกผลเมื่อไร อะไรทำให้ท่านคิดว่ามันจะออกผลทัน ตามที่ท่านต้องการ” เสี่ยวเทียนถามด้วยความสงสัย

“ ข้าจะให้คุรุเทพศักดิ์สิทธิ์ทั้งเก้า รวมพลังกับ หินมิติเวลา เร่งการเจริญเติบโตของมันไปอีก สิบปี จะทำให้มันออกผลได้ อย่างน้อย 1 ผล ข้าจะให้ ผลแก้วมังกรเจ้าไป 1 ผลแทนมันจะทำให้เจ้าเพิ่มพลังปราณทันที 5 ระดับ หากไม่พอ ข้าจะมอบทองให้เจ้าเพิ่มอีกตามที่เจ้าต้องการ เชิญบอกราคามาได้เลย”  ธิดาเทพฟ่งเฟยหยาน บอกข้อเสนอมาแบบนี้ เสี่ยวเทียนกำลังจะอ้าปากบอกราคาไป

“ไม่ได้ !! ห้ามให้ไป ผลผิงกั่วทองคำ ต้นนี้ 1 พันปีถึงจะออกดอก ไม่ใช่ต้นผิงกั่วธรรมดาทั่วไป หากใครได้กินเข้าไป จะเหินฟ้าทยานสวรรค์กลายเป็นเซียนไปได้ทันที” อาจารย์ลู่เอินบอกออกมา เสี่ยวเทียนถึงกับหน้าม่อย ไม่เสนอราคาออกไป

“ พี่สาวเอาเช่นนี้ไหม ข้าจะไปกับท่าน แล้วให้พวกท่านเร่งการเจริญเติบโตตามที่ท่านต้องการ หากว่าผลผิงกั่วนี้มันออกมาท่านก็เอาไป แต่ว่าถ้ามันไม่สำเร็จ ข้าขอคืนกลับไปดีไหม”   เสี่ยวเทียนเอ่ยตามที่ท่านอาจารย์ลู่เอินบอก

“ ได้ พวกเจ้าตามข้ากลับไป ไม่เกินสามวัน หากต้นผิงกั่วไม่มีปฏิกิริยาใดใด ข้าจะมอบคืนให้กับเจ้า แต่ไม่ต้องห่วง ยังไงข้าก็ไม่ลืมข้อเสนอ กลับไปที่สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ ข้าจะมอบ ผลแก้วมังกรให้เจ้าก่อนเลย”  เสี่ยวเทียนดีใจ รีบจูงมือศิษย์พี่รอง ที่ยืนมองธิดาเทพตาไม่กระพริบ ทั้งหมดนั่งเรือเหาะมาที่สำนักวิหารศักดิสิทธิ์

ระหว่างทาง องค์ชายห้ากับคนของเขาต่างก็มองเสี่ยวเทียนเหมือนแค้นกันมาหลายชาติภพ

“ ศิษย์พี่รอง พี่สาวฟ่งเฟยหยานนี่ รวยมากเลยใช่ไหม?”

“ ใช่ นางเป็นธิดาเทพแห่งสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ ปู่ของนางคือท่านสังฆราชฟ่งเหยียนชิ่ง ประมุขของ สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ เฉพาะวิหารเทพเจ้า ก็ทำด้วยทองคำมากกว่าครึ่ง  เงินที่สาวกทั้งหลายบริจาคให้ที่สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ คาดว่าไม่ต่ำกว่าเงินที่ราชสำนักได้จากภาษี ของชาวเมืองที่จ่ายเข้าท้องพระคลังในราชสำนักเสียอีก”  ศิษยพี่ห้าเอ่ย

“ โอ้ !! วิหารทองคำอย่างนั้นเลยรึ?” เสี่ยวเทียนร้องออกมาอย่างตื่นเต้น....