ตอนที่ 25
กังสดาลใเมื่อรู้ว่า พุดแก้วาเ็ที่ข้อเท้าแต่ตอนนี้อาการดีขึ้นมากแล้วและคงต้องใช้เวลาในการรักษาตัว เท่าที่ฟังทางโทรศัพท์ดูเหมือนว่านิโคลัสจะเป็ห่วงเป็ใยพุดแก้วมากน้ำเสียงของเขาดูกังวลเมื่อพูดถึงอาการาเ็และอ่อนโยนเมื่อพูดถึงเธอ
“เราคงอยู่ที่นี่อีกสักสองอาทิตย์แล้วคงกลับ”นิโคลัสบอกกับน้องสาวถึงกำหนดการของตัวเอง
“ดีแล้วว่าแต่ได้ใกล้ชิดกันแบบนี้ ความสัมพันธ์ของพี่กับคุณพุดแก้วดีขึ้นบ้างไหม”
“อยากรู้เื่ของพี่มากเหลือเกินนะ”เขาย้อนทันที
“พี่เป็พี่ของน้องนะดังนั้นเื่ของพี่ชายน้องสาวควรจะรู้ทุกเื่” กังสดาลโต้ตอบผ่านทางโทรศัพท์
“และพี่ก็ไม่จำเป็ต้องตอบในเื่ส่วนตัว” นิโคลัสตัดบท
“นิคถามตรงๆ ชอบคุณพุดแก้วบ้างไหม”
“ถามอะไรบ้าๆนาเดีย” นิโคลัสโวยวายทันที
“ถามจริงๆอยากรู้ ตอบตรงๆ ได้ไหม รับรองเราจะไม่บอกใคร จะเก็บไว้เป็ความลับ”คนเป็น้องยังคงไม่ยอมแพ้
“พี่จำเป็ต้องบอกอย่างนั้นเหรอ”
“ใช่บอกมาเถอะนะ เราเป็พี่น้องกันไม่ควรมีความลับต่อกัน ทีเื่ของน้องพี่ยังรู้ทุกเื่เลย” กังสดาลยังคงไม่ยอมแพ้
“บอกไม่ถูกเหมือนกัน”
“ไหนลองว่ามาสิ”
“ก็รู้สึกดีที่อยู่ใกล้แต่มันก็มีเื่ให้ต้องโมโหทุกครั้งที่อยู่ใกล้เหมือนกันเพราะผู้หญิงคนนั้นปากร้ายด่าพี่ไอ้บ้าทุกคำ” นิโคลัสบ่น
“ไอ้บ้าเป็คำที่สุภาพที่สุดแล้วเขาคงไม่อยากด่าพี่แรงกว่านี้” หญิงสาวพยายามหาเหตุผลมาวิเคราะห์
“ให้มันจริงเถอะ”
“บอกมาอีกอย่ามาพูดแค่นี้” กังสดาลค่อยๆ ล้วงความรู้สึก
“มันก็รู้สึกดีไม่มีใครกล้าต่อปากต่อคำกับพี่แบบนี้มาก่อน แต่ผู้หญิงคนนั้นย้อนทุกคำ รู้ไหมพุดแก้วไม่เคยมองพี่ในแง่ดีเลย”
“มันมีสาเหตุมาจากการกระทำของพี่นั่นแหละพี่ไปทำให้เธอไว้ใจแล้วหักหลังแบบนั้นเป็ใครก็ต้องโกรธแค้น” กังสดาลพูดอย่างไม่เกรงใจ
“แต่เื่มันผ่านมาแล้ว”นิโคลัสเถียง
“ตกลงว่าชอบคุณพุดแก้วใช่ไหม”กังสดาลถามตรงไปตรงมา
“ถามอะไรแบบนั้น”เขาตอบไม่ถูกเหมือนกัน มันรู้สึกกระดากชอบกล
“ตอบมาเถอะน่าอย่าให้ต้องถามหลายรอบ”
“ไม่รู้”นิโคลัสตอบสั้นๆ กังสดาลยิ้ม การที่นิโคลัสพูดแบบนี้แปลว่าเขากำลังเขิน
“ชอบคุณพุดแก้วสินะท่าทางจะชอบมากเสียด้วย วูฟล์บอกว่าตอนที่อยู่เมืองไทยพี่ก็มีท่าทางชอบคุณพุดแก้วอยู่แล้ว”
“ในเมื่อคิดเองเออเองแล้วจะมาถามทำไม”นิโคลัสพูดสวนไปอย่างหงุดหงิดเมื่อถูกจับได้
“น้องแนะนำอะไรสักอย่างนะเลิกวางฟอร์มแล้วทำดีกับเธอซะ ไอ้นิสัยปากพล่อยก็เพลาลงบ้างผู้หญิงไม่ชอบผู้ชายปากจัด ท่ามาก เก๊กและอวดดีหรอกนะ ถ้าชอบก็จีบไปเลย มันไม่น่าจะยากเพราะใกล้ชิดกันอยู่แล้วสามีจะจีบภรรยามันเป็เื่ที่น่ารักนะ” กังสดาลแนะนำ
“ทำไมพูดแบบนี้”
“ก็น้องชอบคุณพุดแก้วเธอเหมาะสมกับพี่ดี พี่ต้องได้กับผู้หญิงที่เก่งแบบคุณพุดแก้วนี่แหละถึงจะเอาอยู่ท่าทางพ่อแม่ก็ชอบคุณพุดแก้วมากเหมือนกัน ถ้าพี่ทำให้คุณพุดแก้วหลงรักได้เื่ของอีวานก็จะง่ายขึ้น เชื่อน้องเถอะ ผู้หญิงคนนี้เหมาะสมกับพี่ที่สุดแล้วคิดดีๆ นะเื่นี้มีแต่ได้กับได้”
“ขอคิดดูก่อน” นิโคลัสยังคงวางท่าอยู่
“ไม่ต้องวางท่าแล้วพี่คงไม่แต่งงานรอบสองหรอกจริงไหม พี่สัญญากับตัวเองไว้ว่าจะมีเมียแค่คนเดียวแล้วตอนนี้ก็มีแล้วแถมเป็ผู้หญิงที่น่าสนใจด้วย จะวางท่าทำไม เดินหน้าจีบเลยและทำให้เธอรักให้ได้”
นิโคลัสประคองคนเจ็บลงมานั่งเล่นที่สวนหลังบ้านเพราะคิดว่าบรรยากาศข้างนอกน่าจะทำให้เธอผ่อนคลายมากขึ้นและก็เป็ไปตามที่คิดไว้เมื่อพุดแก้วดูสดชื่นขึ้นถึงแม้ข้างนอกมันจะหนาวมากแต่ก็ยังดีกว่าอยู่ในห้องทั้งวัน
“ความจริงคุณไม่ต้องมาดูแลตามใจฉันแบบที่กำลังทำอยู่ก็ได้นะ”เธอพูดเมื่อเห็นว่าเขาใส่ใจมากเกินไป
ั้แ่าเ็ที่ข้อเท้านิโคลัสดูแลเธอดีมากไม่ว่า้าอะไรจะหามาให้ในทันที เขาทายานวดเท้าให้ใส่ใจในทุกๆ รายละเอียดทุกเื่ที่เกี่ยวกับพุดแก้วและทำให้หัวใจที่เหมือนจะแข็งอ่อนลงอีกครั้ง
“คุณเป็เมียผมนะไม่ดูแลคุณแล้วจะให้ไปดูแลแมวที่ไหน” เขาตอบกวนๆ
“พูดจาน่าเกลียดถามจริงนะทำไมถึงทำดีกับฉัน คิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะมองคุณในแง่ดีขึ้นอย่างนั้นเหรอ”สาวแสบถามออกมาตรงๆ ส่วนคนฟังนั้นนิ่งไปเล็กน้อย และดูเหมือนว่าเขากำลังตัดสินใจบางเื่
“มันก็มีส่วนผมอยากให้คุณมองผมในทางที่ดีบ้าง ผมคิดว่าผมจะจีบคุณ”
“พูดอะไรออกมารู้ตัวไหม”เธอต่อว่าเขาเพราะใ อีกส่วนเพื่อ้าปกปิดความเขินอายของตัวเองที่เริ่มทำตัวไม่ค่อยถูก
“รู้ตัวสิผมรู้เสมอว่าทำอะไรคิดอะไร มีสติตลอดเวลา และถ้าคุณไม่สบายใจก็คิดเสียว่าติดหนี้ผมก็แล้วกัน”
“หนี้อะไร”เธอไม่เข้าใจที่เขาพูดนัก
“ก็หนี้บุญคุณไงบางทีผมอาจจะเรียกเป็ความสุขทางเพศดีไหม”
“ไอ้ไฮยีน่าหิมะโรคจิตคุณนี่มันคิดแต่เื่แบบนี้จริงๆ นะให้ตายสิสรุปที่ทำดีกับฉันเพราะ้าให้ฉันสำนึกบุญคุณ ไม่ได้คิดจะจีบตามที่พูดตอนแรกสินะ”
“คนเราทำดีมันก็หวังผลกันทั้งนั้นคนเป็ผัวทำดีกับเมียมันก็ต้องอยากนอนกับเมียจริงไหม” เขาย้อนถามหน้าตาย
“ลองสิแม่จับซ้อมให้น่วมเลย”
“คุณนี่มันบ้าพลังจังนะถามหน่อยเถอะ คุณคิดว่าจะเอาตัวรอดจากผมได้อย่างนั้นเหรอ ถ้าผม้าจะมีอะไรกับคุณจริงๆ”
“ถ้าคุณทำแบบนั้นกับฉันคุณคิดว่าฉันจะไม่แก้แค้นเหรอ” เธอไม่ตอบแต่ถามกลับแทน
“คุณถามกลับแบบนี้แปลว่าคุณเองก็ยอมรับว่าอาจจะสู้ผมไม่ได้ใช่ไหม” นิโคลัสดักคอทันทีพุดแก้วเชิดหน้าเล็กน้อย
“คนเรามันอาจจะมีวันพลาดได้ฉันไม่ได้มีลูกไม้แพรวพราว ฉันมันคนซื่อออกจะโง่ด้วยซ้ำ ถึงจะระวังตัวแค่ไหนแต่ลองมีคนตั้งหน้าตั้งตาจะเข้าหาละก็มันก็พลาดกันได้”
“คุณมันไม่ได้ซื่อและโง่อย่างที่ปากพูดเลยแม้แต่น้อยพุดแก้ว คุณร้ายกาจที่สุด บอกตรงๆ ั้แ่เกิดมาผมไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนร้ายกาจเท่าคุณเลยจริงๆส่วนที่คุณว่าผม มันไม่แปลกหรอกที่ผมจะต้องมีเล่ห์เหลี่ยมบ้างผมเป็ผู้ชายจะให้มาทำใสซื่ออย่างเดียวคงไม่ได้”
“คุณมาถามฉันแบบนี้นี่แสดงว่าคุณอยากนอนกับฉันจริงๆอย่างนั้นเหรอ อย่าบอกนะว่าแอบรักฉันเข้าให้แล้ว” พุดแก้วถามออกมาอย่างไร้เดียงสา แต่ตรงไปตรงมาเสียจนคนที่ถูกถามแทบจะบ้า
“คุณถามผู้ชายแบบนี้ได้อย่างไรกันพุดแก้ว”
“ก็ไม่ให้ถามแบบนี้จะให้ถามแบบไหนล่ะฉันคิดแบบนี้ก็ถามแบบนี้มันผิดเหรอ” พุดแก้วไม่เข้าใจว่า ทำไมเขาจะต้องโวยวายเมื่อได้ยินคำถามด้วย
“คุณรู้ไหมว่ามันเป็คำถามที่จะทำให้คนที่ได้ยินมองคุณแบบแปลกๆ”
“ใครจะมองแปลกๆก็ช่างสิ ฉันไม่ถามคนอื่นแต่ถามคุณ และมันก็แค่คำถามธรรมดา”
“คุณเก่งและฉลาดไปทุกเื่แต่เื่แบบนี้ทำไมคุณงี่เง่านะนี่ถามหน่อยไม่เคยถูกผู้ชายจีบเลยเหรอ” นิโคลัสยั้งปากไม่ทัน
“ก็ใช่น่ะสิ”หญิงสาวยอมรับโดยดี
“บ้าไปแล้วอย่ามาล้อเล่นนะพุดแก้ว จะบอกว่าั้แ่เกิดมานี่ไม่เคยมีใครจีบคุณเลยเนี่ยนะใครเชื่อก็บ้าแล้ว”
“ฉันพูดเื่จริงไม่มีเหตุผลที่ต้องโกหก”
“มีสิคุณมีเหตุผลที่จะทำให้ผมสนใจคุณมากขึ้น คุณอยากทำให้ตัวเองดูมีเสน่ห์มากขึ้น”
“ฉันจะไปทำแบบนั้นทำไมฉันไม่ได้อยากให้คุณมาสนใจหรอกนะ คนอย่างคุณต่อให้ใส่พานมาวางตรงหน้าฉันยังไม่สนเลย”พุดแก้วเชิดหน้าชักเริ่มหมั่นไส้คนอวดตัวเองอีกแล้ว
“คนอย่างผมไม่ต้องทำอะไรก็มีคนมาเสนอตัวให้ถึงที่” นิโคลัสคุยโว
“ไม่ใช่ฉันแน่อย่าหลงตัวเองให้มันมากนัก” พุดแก้วย้อนทันทีนิโคลัสคือผู้ชายที่หลงตัวเองเป็ที่สุดเท่าที่เคยพบเคยเห็นมา
“ถามอีกครั้งไม่มีใครสักคนที่จะเข้ามาจีบคุณเลยเหรอ” เขาถามให้แน่ใจอีกครา
“ไม่มี”
“แล้วคุณไม่เคยคิดจะชอบใครเลยเหรอ”
“ใช่”
“บอกได้ไหมว่าทำไม”
“ฉันต้องทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยเลี้ยงหลาน ทำสวน ทำไร่ ฉันจะเอาเวลาที่ไหนมาสนใจเื่แบบนี้อีกอย่างฉันเชื่อว่ามันอยู่ที่พรหมลิขิตอาจจะมีเ้าชายที่ไหนสักคนมาเจอแล้วขอฉันแต่งงานไม่วันใดก็วันหนึ่ง” น้ำเสียงและท่าทางหญิงสาวออกแนวเพ้อฝันจนนิโคลัสแทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่
“นี่มันเกือบจะดีอยู่แล้วนะผมเกือบจะเข้าใจคุณแล้วเชียว ถ้าคุณไม่พูดถึงเ้าชาย ผมคงจะไม่ขำ”เขาหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่ได้
“มันมีอะไรที่น่าขำอย่างนั้นเหรอ”พุดแก้วย้อนถามสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย
“คุณคิดว่าจะมีเ้าชายที่ไหนมาสนใจผู้หญิงธรรมดาแบบคุณผมหมายถึงผู้หญิงที่ชีวิตมีแต่หน้าที่และภาระที่ต้องรับผิดชอบมากมายขนาดนี้”
“มันก็ไม่แน่และฉันไม่ได้หมายถึงเ้าชายที่เป็เ้าชายจริงๆแต่ฉันหมายถึงผู้ชายที่เขาสนใจฉันจริงๆผู้ชายที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันเป็เ้าหญิงของเขา” หญิงสาวอธิบาย
“ก็คงมีแต่ผมเท่านั้นที่จะทำให้คุณเป็ผู้หญิงที่คนทั้งโลกอิจฉา” นิโคลัสเอ่ยอย่างจริงจัง
“มันต้องมีใครสักคนที่ดีกว่าคุณ”พุดแก้วเมินเขา
“เลิกคิดไปได้เลยคุณไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้แล้ว ต่อไปนี้ผมจะทำดีกับคุณให้มากกว่าเดิมผมจะจีบคุณอย่างเป็ทางการเพราะไหนๆ เราก็เป็อย่างว่ากันแล้ว”
“คุณน่าจะไปหาหมอให้ตรวจสมองสักหน่อยพูดอะไรแบบนั้น”
“ผมไม่ได้บ้าและก็คิดดีแล้วคุณเองก็ควรทำตัวให้น่ารักหน่อย มันเป็โอกาสดีของคุณนะผู้หญิงแทบทุกคนอยากได้ผมทั้งนั้น” ชายหนุ่มอมยิ้มอย่างภูมิใจ
“ไปลงนรกซะฉันไม่ได้้าไอ้โอกาสบ้าๆ นี่เลยสักนิด ถามฉันสักคำไหมว่า้าคุณหรือเปล่า”พุดแก้วหมั่นไส้คนขี้อวดจริงๆ แล้ว
“ทำไมจะต้องถามมีสามีหล่อ รวย นิสัยดี เป็ที่เชิดหน้าชูตาแบบผม มันไม่ได้หาง่ายๆ นะคุณ” ยิ่งพูดเขาก็ยิ่งหน้าเชิดอกผายไหล่ผึ่งแสนจะน่าหมั่นไส้
“พูดกับคุณนี่เหมือนพูดกับพวกวิกลจริตพอที ฉันเบื่อที่จะพูดกับคุณแล้ว เสียเวลาชะมัด”
“ผมพูดจริงๆนะ ต่อไปนี้ผมจะทำดีกับคุณ และผมจะเดินหน้าจีบคุณอย่างจริงจังคุณไม่มีทางพ้นมือผมหรอกพุดแก้ว” นิโคลัสรีบเข้ามาประคองเมื่อเห็นพุดแก้วลุกขึ้น
“อย่าคิดว่าการทำแบบนี้แล้วจะทำให้ฉันใจอ่อนเื่อีวานนะไม่มีทาง” หญิงสาวรีบพูด เพราะไม่ว่าอย่างไรเธอไม่มีวันเปลี่ยนความตั้งใจแน่
“คุณควรจะมองผมในแง่ดีกว่านี้ผมไม่ได้ร้ายและเ้าเล่ห์ตลอดเวลานะ พุดแก้ว” นิโคลัสพูดออกมาอย่างอ่อนใจ เพราะคนตัวเล็กไม่เคยมองเขาในแง่ดีเลยพุดแก้วไม่ได้โต้ตอบอะไรเธอเงียบพร้อมทั้งลอบมองเขาอยู่ในที
1K
![[จบ] ศิษย์น้องสายฮากับศิษย์พี่สายสปอยล์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737008997_78960366.webp)
