กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่สิบ บูชายัญ

ก่อนอื่นผมจะคิดมากเรื่องมีดล่องหนที่จะมาปาดคอผม หรือเทเลคิเนซิสที่จริงๆแล้วไร้ทางป้องกันหากคอของเรายังมีความแข็งแรงเท่ามนุษย์ธรรมดา

ผมเลยสนใจไปในสิ่งที่ผมพอจะสู้ได้ก่อน 

 แมลง

พลังของแหวนสามารถดึงดูดพลังของคนทั่วไปให้อ่อนเพลีย บางคนก็อาจถึงตายได้

ดังนั้นผมคิดว่าผมน่าจะสู้กับกองทัพแมลงได้โดยการดูดพลังชีวิตของพวกนี้

แต่จะฝึกในโรงเรียนก็คงไม่ใช่ที่ที่เหมาะนัก

ทำไมผมถึงไม่มีสาวน่ารักอายุมากกว่า คอยดูแลและสอนวิชาให้ผมแบบแนวเรื่องเหนือธรรมชาติทั่วไปนะ?

แบบเจ๊มิคามิแห่งแผนปราบผีก็ยังดี ได้เงินน้อยก็ไม่ใช่ปัญหา ประสบการณ์การปราบผีต่างหากที่สำคัญ ถึงผมไม่ใช่คนมีพลังแฝงแบบโยโกชิม่า แต่อย่างน้อยก็อาจจะได้ครุพักลักจำจากการเห็นการปราบผีในสถานที่จริงหรือการใช้วิชาต่างๆ

สาวอายุมากกว่าที่อยู่ใกล้ที่สุดตอนนี้มีสายเลือดแม่มด...แต่ผมคิดว่าผมห่างๆจากเธอไว้จะดีกว่า เธอพยายามฆ่าลูกสาวของตนเองและจะสังเวยลูกสาวตนเองกับเทพีเฮคาตี แบบเดียวกับอนิเมะ Bible Black เพื่อที่จะได้โอกาสนั้นกลับมาใช้ชีวิตสาววัยรุ่น อีกครั้งนั่นล่ะครับ

กลับมาใช้ชีวิตของสาววัยมัธยมปลาย แทนที่จะใช้พลังเวทย์ที่มีอยู่เป็นพระเจ้าของโลกใหม่

อ้อคนละคนกับแครี่ที่ใช้พลังจิตได้นะ โอ้และคนละคนกับทาราที่แม่ตามสิง...

โอเค ผมพยายามจะไม่คิดว่าคนเขียนบทพวกนี้ที่เป็นผู้หญิงต้องมีปมอะไรกับแม่และพี่สาวของน้องสาวตนเองแน่ๆ คุ้นๆว่าตอนสัมภาษณ์เธอเล่าว่า แม่ได้พยายามจะเอามีดมาแทงเธอและพูดว่า “ถ้าไม่มีเธออยู่สักคนล่ะก็”แต่เธอเล่าว่าเธอเล่นกีฬาร่างกายเลยใหญ่กว่าแม่และเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเอาฟูกที่นอนมากันและกดทับแม่ไว้ไม่ให้แทงเธอได้...คนที่ผ่านเรื่องแบบนั้นมา คงไม่สามารถมองแม่ได้ในทางที่ดีนัก

แต่นั่นไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ ในเรื่องที่มีพระเจ้าอยู่จริงและพระเยซูผู้เมตตายอมให้มนุษย์สำนึกผิดอยู่จริง

มันน่าจะมีทางเจรจากันได้ แต่น่าเสียดายผมไม่คิดว่าตนเองเป็นพระเยซูคริสต์ที่จะเกลี้ยกล่อมคนบาปให้กลับใจได้หรอก

ขอพระองค์ทรงอภัยให้คนบาปด้วยเถิด

หลังจากหมดการภาวนาในใจ

ช่วงวินาทีนั้นผมรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงระฆังดังจากที่ห่างไกลด้วยประสาทสัมภัสที่ไม่มีอยู่จริงและเสียงที่ไม่ใช่บนโลกนี้

นี่เกิดอะไรขึ้น?

..

พลังของผมเพิ่มขึ้นหรือทำไม? ฝึกได้แค่วันเดียวเองนะเกิดอะไรขึ้น

แม่มดที่เคยเห็นต้องมีสายเลือดพิเศษหรือทำสัญญากับปีศาจต่างมิติถึงจะเริ่มจับสัมผัสได้เอง

นี่ผมยังไม่ใส่แหวนเพิ่มความสามารถด้วยซ้ำแต่ทำไมถึงได้ยินเสียงเหนือธรรมชาติ?

ทันใดนั้นผมก็รู้ตัว

ในโลกนี้เรื่องเหนือธรรมชาติมีอยู่จริง การภาวนานั้นได้รับฟังโดยเทพเจ้าอยู่เสมอ

ทำให้ผมรู้สึกหนาวเหน็บที่ได้รู้ว่าคำภาวนาของผมจะไปถึงพระเจ้า

ผมต้องระวังมากขึ้นเสียแล้ว

การกล่าวถึงพระเจ้าหรือโทษพระเจ้า อาจจะไปถึงพระเจ้าจริงๆในโลกนี้

ผมค่อนข้างคิดอะไรได้บางอย่าง

มีการขอพลังที่มากขึ้นจากเทพเจ้าได้จริงหากบูชายัญและแลกเปลี่ยนเหยื่อสังเวยเครื่องบูชายัญมากพอ

น่าเสียดายที่เทพจ้าฝ่ายดี ไม่สนับสนุนการบูชายัญและไม่ค่อยจะลงมาในโลกนี้เท่าไร

อ้างว่าทำตาม”พันธสัญญาโบราณ”แต่ก็เห็นพวกเทพหรือปีศาจฝ่ายชั่ว ลงมาบนโลกแทบจะสัปดาห์ละครั้ง

ผมล่ะงงจริงๆกับเรื่องนี้แต่ว่าหากเทพเจ้าอย่างโอซิริสที่ควบคุมความตายหรือเฮคาตีเทพีแห่งเวทมนตร์นั้นโอเคกับการบูชายัญ

ผมก็คิดว่าผมจะลดมาตรฐานศีลธรรมของตนเองลงมาหน่อย

แน่นอน ผมไม่คิดจะจัดการกับคนทั่วไปหรอกแม้ว่าคนคนนั้นจะเป็นคนเลวก็ตาม

แค่ตั้งเป้าหมายไว้ว่า

วิญญาณ คนที่ตายแล้ว ไม่มีสิทธิมนุษยชน เท่ากับว่าผมไม่ได้ฆ่าพวกเขาหรือปีศาจที่วิ่งไปมาบนโลกนั้นเป็นเหยื่อน่าบูชายัญกว่าคนธรรมดาตั้งเยอะ

เพราะคนธรรมดา ไม่น่ามีพลังมากเท่าปีศาจ

ผมค่อนข้างงว่าทำไมไม่มีใครคิดวิธีนี้มาก่อน

หรือเพราะคนธรรมดานั้นจับบูชายัญได้ง่ายกว่าปีศาจ?