จักรพรรดิผีดิบ

        ตอนที่ 32 ฝากดูแลศิษย์

        ปรากฏเรือนร่างใหญ่โตโอฬารเทียมภูเขา เขาสามเขางอกเงยออกมาจากศีรษะสุดมหึมา เกล็ดสีดำทมิฬปลกคลุมทั่วทั้งร่างกาย มันมีขนาดใหญ่ยิ่งกว่าเมืองศักดิ์สิทธิ์เสียอีกราวกับภูเขาเคลื่อนที่ไม่มีผิด!! ยากจะบ่งบรรยายรูปลักษณ์ของอสูรกายเบื้องหน้า ทว่า มันยังคงมีรูปลักษณ์คล้ายคลึงกับในนิทานปรัมปรา ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใครมาจากไหนหรือยิ่งใหญ่มากเพียงใดท้ายสุดแล้ว พวกเขาล้วนต้องผ่านนิทานเรื่องราว "การเดินทางของจ้าวแห่งมวลมนุษย์" มาก่อนซึ่งเขาคือหนึ่งในเก้าเทพบรรพกาลหากแต่พวกเขาหารู้ความจริงไม่ พวกเขาต่างคิดว่ามันเป็นเพียงนิทานปรัมปราจริงๆ สัตว์ประหลาดในเรื่องหรือกระทั่งพลังของจ้าวแห่งมวลมนุษย์มันอยู่ในระดับความเพ้อฝันคงมีแต่เด็กที่คิดจะเชื่อว่านิทานเหล่านั้นเป็นเรื่องจริง

        ถึงผู้คนส่วนใหญ่จะคิดเช่นนั้นแต่นิทาน "การเดินทางของจ้าวแห่งมวลมนุษย์" กลับทำยอดขายได้ถล่มทลายทุกยุคทุกสมัยนับตั้งแต่กำเนิดนิทานนี้ขึ้นก็ไม่เคยมีนิทานเรื่องใดสามารถกำราบมันได้เลยเนื่องจากสัตว์ประหลาดที่แปลกประหลาดล้วนปรากฏขึ้นมาต่างๆ นานาถึงศัตรูจะแข็งแกร่งจนสามารถทลายภูเขาโดยเพียงแค่ใช้นิ้วแตะถึงกระนั้น "จ้าวแห่งมวลมนุษย์" ก็ไม่เคยกลัวเกรง ทว่า กลับมีศัตรูที่จ้าวแห่งมวลมนุษย์ไม่กล้าจะตอแย มันมีมากถึงแปดตัวและหนึ่งในนั้นก็คือ "มังกร"

        "รูปลักษณ์แบบนั้น!!...พะ...พี่ฉินหลัว" ผู้อาวุโสใหญ่ซานหลัวกล่าวอย่างตะกุกตะกัก

        "อะ...อายุข้าก็ย่างก้าวเข้าสู่สองพันห้าร้อยปีแล้ว ทว่า ชั่วชีวิตนี้ยังไม่เคยพบมังกรที่ใหญ่โตโอฬารขนาดนี้มาก่อน!!!!" ผู้นำตระกูลกล่าวอย่างตื่นตกใจ

        ทุกผู้คนต่างเคยเห็นมังกรมาก่อนซึ่งมังกรตัวนั้นเป็นมังกรของเฮนโรวหรืออีกนาม "ราชาอัสนี" รูปลักษณ์ของมันไม่ได้ดูน่าเกรงขามเท่ามังกรเบื้องหน้าเลยสักนิดเป็นความแตกต่างราวนรกกับสวรรค์!! โดยเฉพาะอย่างยิ่งขนาดตัวที่ใหญ่ยิ่งกว่าเมืองทั้งเมือง!! นึึกภาพที่มันจะโจมตีไม่ได้เลย เปลวเพลิงของมันอาจแปรเปลี่ยนให้เมืองศักดิ์สิทธิ์กลายเป็นทะเลเพลิง!!

        ผู้นำตระกูลคงสติไว้ได้ดีที่สุด รองลงมาก็คือผู้อาวุโสใหญ่เขาคือคนที่คืนสติได้ไวที่สุด ในขณะที่อีกหกคนในตอนนี้ราวกับโดนผนึกไปแล้ว

        "ท่านเห็นเหมือนข้าใช่ไหม...พี่ฉินหลัว" ผู้อาวุโสใหญ่ยังคงกล่าวต่อ

        "ข้าว่าข้าเห็นเหมือนเจ้า..." น้ำเสียงสั่นเครืออย่างหวั่นเกรงก่อนกล่าวต่อ "ข้าไม่คิดว่ามันจะตายในการโจมตีเดียวของข้าแน่ๆ"

        ชื่อ:ไร้ชื่อ อายุ:134ปี(วัยเด็ก) เผ่าพันธุ์:มังกร(ระดับสูง) อายุขัยโดยธรรมชาติ:พันล้านปี เลเวล:8,089 พลังกาย:3,054,334 พลังเวทย์:3,046,343

        !!!!

        "ท่านย่าทวดมันสิวะ! เป็นสเตตัสที่บัดซบที่สุด!! เลเวลแปดพันกลับมีค่าพลังถึงระดับนั้น!!!" ผู้อาวุโสใหญ่สถบคำดังกึกก้อง เขาเป็นคนที่สุภาพสุดๆ ทว่า เมื่อได้เห็นความเป็นมาตรงหน้ามันอดไม่ได้ที่จะกล่าวเช่นนั้นจริงๆ เขาทั้งพยายามทั้งทุ่มเทกายและใจหากแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าความแข็งแกร่งที่แท้จริง เขาไม่ต่างไปจากกบในกะลาเลยสักนิดเดียว

        สิ้นเสียงผู้อาวุโสใหญ่ ผู้อาวุโสอีกหกคนพลันหวนคืนสติกลับมา ร่างกายที่สั่นเทาอย่างที่ไม่เคยเป็น พวกเขาเป็นถึงผู้อาวุโสของเมืองศักดิ์สิทธิ์!! หลายพันปีแล้วที่ไม่เคยสัมผัสกับความหวาดกลัวเลยสักครั้ง สวรรค์เล่นตลกอะไรกัน สัตว์ประหลาดเบื้องหน้ามันมาได้ยังไง!!!

        "สี่แดนเทพมนุษย์ปล่อยอสูรกายแบบนั้นข้ามเข้ามาพรมแดนมนุษย์ได้ยังไง!!!" ผู้อาวุโสเก๋อหลัวกล่าวตะโกน

        กร๊าซซซซซซซซซ

        ปากสุดใหญ่โตกู่คำรามอีกคราพลันเส้นขนที่ลุกชูชันทั่วทั้งร่าง จู่ๆ ผู้คนทั่วทั้งเมืองศักดิ์สิทธิ์กลับสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่พุ่งทะยานสู่สวรรค์แม้จะมีม่านพลังป้องกันระดับราชันจักรพรรดิปกคลุมทั่วทั้งเมืองถึงกระนั้นความรุ่มร้อนยังคงสัมผัสได้ชัดเจนราวกับกำลังถูกเปลวเพลิงแผดเผา

        เพียงสามลมหายใจปากที่ใหญ่ถึงครึ่งค่อนเมืองปรากฏเปลวไฟทมิฬก่อนความร้อนระอุประดุจสิบดวงอาทิตย์จะถูกปลดปล่อยออกมา ผู้อาวุโสทั้งแปดที่เพิ่งคืนสติกลับกลายเป็นแข็งค้างอีกครา นิทานปรัมปราที่ตนเคยดูถูกกลับวนเวียนฉากของมังกรที่กำลังพ่นไฟอยู่ในหัวซ้ำไปซ้ำมา "นี่นะหรือ...ลมหายใจมังกร" ถ้อยคำสั้นๆ กลับใช้เวลานานกว่าจะกล่าวจนเสร็จประโยค

        ครานี้ผู้อาวุโสเก๋อหลัวคืนสติได้ไวที่สุดพลันกล่าวอย่างสุดเสียง "พี่ซานหลัว พี่ฉินหลัว พวกท่านต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว!!!"

        ฟึ่บ

        สติทุกคนหวนคืนกลับมาอีกคราแต่ทว่ามันสายไปเสียแล้ว...

        ซู้มมมมมมมมมมมมมมม

        เสียงลมหายใจมังกรดังเด่นชัดทั่วทุกอาณาบริเวณ เปลวเพลิงสุดร้อนระอุกระทบเข้ากับม่านพลังระดับราชันจักรพรรดิอย่างรุนแรง เป็นลมหายใจมังกรที่มีขนาดใหญ่โตมากๆ หากไม่มีม่านพลังป้องกันมันอาจจะกลืนกินครึ่งค่อนเมืองศักดิ์สิทธิ์ไปเลย

        เสียงรอยร้าวของม่านพลังป้องกันเริ่มดังขึ้นอย่างถี่ระรัว รอยแตกร้าวเพียงหนึ่งขยายกลายเป็นวงกว้างประดุจโรคระบาด เพียงสามลมหายใจรอยแตกร้าวพลันครอบคลุมม่านพลังป้องกันทั้งหมดก่อนเสียงที่ทุกชีวิตไม่คิดอยากจะได้ยินก็พลันดังขึ้น

        เพล้ง...!

        ครืนนนนนนนนนนน

        ม่านพลังระดับราชันจักรพรรดิพังทลายลงพร้อมกับแรงลมสุดรุนแรงโหมกระหน่ำเข้าซัดสาดใส่ประดุจพายุ หากหาที่จับได้ไม่ดีละก็คงปลิวละลิ่วไปไกลแน่แท้ใบหน้าของผู้นำตระกูลหลัวพลันขาวซีดราวกับกระดาษ ม่านพลังป้องกันเป็นของขวัญจากสี่แดนเทพมนุษย์กระทั่งทั่วทั้งมหาแผ่นดินมีของระดับราชันจักรพรรดิเพียงแค่ห้าชิ้น!!! ระดับราชันจักรพรรดิขั้นพลังสุดแกร่งกล้ากลับพังทลายลงในชั่วพริบตา!!

        สิ้นสุดการพังทลายลงของม่านป้องกัน มังกรทมิฬสุดมหึมาพลันหยุดการโจมตีลงก่อนผู้อาวุโสใหญ่จะเริ่มร่ายบทเวทย์ "มหาเวท..." ทว่าบทร่ายยังไม่ทันเสร็จเขากลับถูกเสียงของผู้นำตระกูลขัดเสียก่อน "สหายซาน! อย่าเพิ่งโจมตี!! ข้าสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้"

        "สหายฉิน เจ้าหมายความว่าเช่นไร??! หากไม่ไล่มันไปเมืองศักดิ์สิทธิ์จะพังพินาศ" น้ำเสียงเดือดดาดและดุดัน ผู้อาวุโสใหญ่โมโหโกธาเป็นอย่างมากสถานการณ์เช่นนี้ผู้นำตระกูลยังใจเย็นอยู่ได้อีก

        "มีบางสิ่งบางอย่างอยู่เบื้องบนนั้น" ผู้นำตระกูลกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตะลึง ความน่าเหลือเชื่อปรากฏอยู่บนใบหน้าอย่างชัดเจน เขากล่าวพลางแหงนหน้ามองศีรษะของมังกร

        สิ่งที่ผู้อาวุโสโม๋พบเห็นถึงกับโพล่งคำออก "มะ...มะ....มีคนอยู่ข้างบน!!!" 

        ดวงเนตรทั้งแปดคู่จับจ้องไปยังเบื้องบนศีรษะของมังกร ปรากฏเป็นเงาร่างร่างหนึ่งก่อนมังกรทมิฬจะน้อมศีรษะลงมาทางชายชราทั้งแปด ชายชราต่างตื่นตกใจศีรษะขนาดมหึมากำลังทอดตัวลงมา พวกเขาต่างเข้าสู่สภาพพร้อมรบในขณะที่มีเพียงแค่ผู้นำตระกูลที่ยังใจเย็นและสุขุมราวกับจอมวางแผน เขาเอ่ยขึ้นมาอย่างช้าๆ "เขาอาจมาเพียงเพื่อเจรจา" น้ำเสียงขึงขังลึกๆกลับแฝงไปด้วยความเกรงกลัว

        เพียงสามลมหายใจศีรษะขนาดมหึมาพลันน้อมถึงหอคอยสังเกตการณ์ชั้นบนสุดเป็นที่ที่เหล่าชายชราทั้งแปดยืนอยู่ ดวงเนตรของมังกรจับจ้องไปยังพวกเขาปานจะกลืนกิน สามารถสัมผัสได้ถึงความดูถูกเหยียดหยามที่แฝงอยู่ภายในนัยน์ตาคู่นั้น

        มนุษย์ผู้สยบมังกร ใครได้ฟังเรื่องราวที่ยิ่งกว่านิทานปรัมปรานี้คงกล่าวหาว่า เป็นเรื่องไร้สาระ กระทั่งจ้าวแห่งมวลมนุษย์ในนิทานยังไม่สามารถกระทำมีหรือที่มนุษย์คนหนึ่งจะสามารถกระทำได้

        ปรากฏเป็นบุรุษผู้คนหนึ่งรูปร่างสูงเกือบสองเมตร ใบหน้าของเขาที่อยู่ใต้หน้ากากทมิฬที่เปี่ยมไปด้วยลวดลายอักขระแปลกประหลาดตาถึงกระนั้นแค่ดูมันเพียงผิวเผินยังกล้าพนันได้เลยว่ามันช่างหล่อเหลา!! บรรยากาศของบุรุษผู้นี้ช่างผิดแปลกจากผู้อื่นราวกับราชากระทั่งท่านเทพมนุษย์ที่พวกเขาพานพบยังไม่สามารถแผ่บรรยากาศเช่นนี้ได้ราวกับเขาเกิดมาเพื่อเป็นราชาโดยธรรมชาติ!!

        ด้วยความสูงเกือบสองเมตรบุรุษปริศนาสามารถพูดคุยกับเหล่าชายชราได้อย่างเท่าเทียมเนื่องจากส่วนสูงไม่ได้ต่างกันมากนัก มันยากจะเดาว่าบุคคลตรงหน้ามีอายุเพียงสิบห้าสิบหกปีเท่านั้น

        เขาจะต้องแข็งแกร่งมากๆแน่นอน ถึงได้มั่นใจเอามังกรที่อ่อนแอกว่าพวกข้ามาเช่นนี้... ตัวตนที่ไม่อาจหยั่งถึงได้นี้...

        ชื่อ:??? อายุ:??? เผ่าพันธุ์:??? อายุขัยโดยธรรมชาติ:??? เลเวล:??? พลังกาย:??? พลังเวทย์:??? อาชีพ:???

        ผู้นำตระกูลที่เห็นเช่นนั้นพลันเกิดความเกรงใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนพลางกล่าวออกไปในทันที "ไม่ทราบว่า นายท่านมีจุดประสงค์อันใดหรือ?" น้ำเสียงสุภาพอย่างที่สุด ทว่า ลึกๆแล้วกลับรู้สึกเจ็บใจยิ่งนัก ม่านพลังระดับราชันจักรพรรดิแทบจะซื้อเมืองได้เป็นสิบเมือง

        บุรุษปริศนาไม่กล่าวตอบเขายังคงสังเกตท่าทางของเหล่าชายชราอยู่นิ่งๆ ผลตอบรับพลันทำให้ผู้อาวุโสใหญ่รู้สึกโกรธเคือง เส้นเลือดปูนโปดขึ้นในพริบตาแต่ทว่าเขาได้แต่กลืนความโกรธเหล่านั้นกลับลงไป ที่บุรุษปริศนาไม่กล่าวตอบเนื่องจากเขาตกตะลึงเล็กน้อย มนุษย์จากมหาแผ่นดินช่างแตกต่างจากมนุษย์จากสี่ราชอาณาจักรอย่างสิ้นเชิง

        ชื่อ:ฉิน หลัว(เพศชาย) อายุ:2504ปี เผ่าพันธุ์:ฮิวเมน(จักรพรรดิ) อายุขัยโดยธรรมชาติ:500ปี เลเวล:20,204 พลังกาย:6,058,604 พลังเวทย์:6,085,605 อาชีพ:ผู้ควบคุมสรรพธาตุทั้งสี่

        เขาเป็นผู้นำอย่างแน่แท้ ช่วงเวลาแห่งความเงียบงันอยู่นานก่อนบุรุษปริศนาจะกล่าวตอบ "ข้าเพียงมาชมเมืองที่ทุกคนต่างกล่าวขานว่าดี ชื่อเสียงเมืองเจ้าดังไปถึงนอกดินแดนเลยรู้ไหม?" น้ำเสียงถูกดัดแปลงจนใหญ่โตและทุ่มต่ำชวนขนหัวลุก

        นอกดินแดน!! เขาเป็นผู้มาจากต่างแดนงั้นรึ!? เข้ามาได้ยังไงกัน!! ผ่านสี่แดนเทพมาได้ยังไงกัน!!! คำถามต่างๆ นานาผุดขึ้นมาไม่จบไม่สิ้นถึงกระนั้นเขาก็ไม่กล้าพอจะเอ่ยถาม

        "ข้ารู้สึกปลื้มปิติยิ่งนักที่ยอดฝีมือเช่นท่านมาเยือนเมืองของเรา"

        "ฮ่าฮ่าฮ่า ความจริงศิษย์ของข้าคิดอยากจะท่องยุทธภพเห็นว่าเขาอยากจะมาที่เมืองนี้เมืองแรกน่ะ ข้าเลยชิงมาล่วงหน้าก่อนและอยากจะฝากดูแลเขาให้หน่อย โอ้!?...นี่สัญลักษณ์ที่บ่งบอกว่าเขาเป็นศิษย์ของข้า" บุรุษปริศนากล่าวพลางยื่นสร้อยข้อมือบางอย่าง มันถูกสลักเป็นหัวกระโหลกสามหัวโดยตรงกลางมีขนาดใหญ่ที่สุด

        ผู้นำตระกูลน้อมรับมาด้วยความหวั่นเกรงพลันรู้สึกแปลกประหลาดใจเป็นอย่างมาก สัญลักษณ์สร้อยข้อมือเล็กๆแค่นี้กลับมีน้ำหนักถึงยี่สิบสามสิบกิโลกรัม ทันทีที่สังเกตเห็นมันฝ่ามือพลันสั่นระริกๆ "นะ...นี่มัน!!...หินสัตชีวะ!!!"

        !!!!

        สิ้นเสียงผู้นำตระกูล เหล่าชายชราอีกเจ็ดคนพลันเบิกตาโพลงด้วยความโลภ ของมูลค่าสูงลิ่วเทียมฟ้าอยู่ใกล้แค่เอื้อมมือ สร้อยคอเส้นนี้อาจมีมูลค่าเทียบเท่ากับสิบเมือง! หากนำมันไปวางขายในสี่แดนเทพมนุษย์จะได้ราคาที่งดงาม!!

        "ศิษย์ของข้าจะใส่สร้อยข้อมือเส้นนี้เสมอ หากพวกเจ้าดูแลเขาไม่ดีเจ้าคงจะรู้นะว่าจะเจอกับอะไร" บุรุษปริศนาข่มขู่แต่ทว่ากลับไม่มีจิตสังหารใดๆเลย

        ผู้นำตระกูลพลันโพล่งคำ "ดูแลดีขอรับ!! พวกเราจะดูแลเขาเป็นอย่างดีแน่นอน!! ไม่ทราบว่าจะขอทราบชื่อเสียงเรียงนามของท่านได้หรือไม่?"

        "พวกเจ้าไม่คู่ควร" น้ำเสียงเย็นชายะเยือกราวกับน้ำแข็งหมื่นปีก่อนผู้อาวุโสเก๋อหลัวจะอัดอั้นไว้ไม่อยู่พลันบันดาลโทสะ "ไอ้เจ้าคนแปลกหน้า! เจ้าหาญกล้าพังทำลายกำแพงระดับราชันจักรพรรดิไม่พอ!! เจ้ายังเสียมารยาทต่อหน้าผู้ปกครองเมืองอีกงั้นรึ!!? เจ้าจะใช้สิ่งใดมาชดใช้การกระทำของเจ้ากัน!!!"

        ผู้ปกครองเมือง? ชายชราคนนี้สินะ

        ครืนนนนนนนนน

        ทุกชีวิตต่างสัมผัสได้ถึงเส้นขนที่ลุกชูชัน ภาพเบื้องหน้าของทั้งแปดผู้ยิ่งใหญ่ต่างเห็นเป็นสิ่งเดียวกัน รังสีฆ่าฟันปริมาณมหาศาลกลืนกินผืนท้องนภาให้แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานประหนึ่งโลหิต ปรากฏซากศพจำนวนมากมายมหาศาลกอปรกลายเป็นรูปลักษณ์ของเทพปีศาจมรณะ ความหนาวเย็นยะเยือกสุดขั้วกลืนกินร่างกายทั้งแปดราวกับกลายเป็นน้ำแข็ง มันหนาวเย็นไปถึงกระดูกดำ!! ยากจะจินตนาการถึงจำนวนผู้คนที่ถูกช่วงชิงชีวิตไปกระทั่งเหล่าผู้สูงสุดทั้งแปดแห่งมหาแผ่นดินยังสัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวจนสุดขั้ววิญญาณ!! สัญชาตญาณกำลังกรีดร้องออกมาจากส่วนลึก ขนาดมีผู้ยิ่งใหญ่ของมหาแผ่นดินทั้งแปดชีวิต ยังไม่สามารถทำให้รู้สึกอบอุ่นใจได้เลยเป็นรังสีฆ่าฟันที่สูงส่งกว่าอสูรกายในตำนาน!!!

        ชายชราทั้งเจ็ดปรากฏเม็ดเหงื่อพร่างพรายทั่วใบหน้า ทว่า ความจริงแล้วยอดฝีมือปริศนาคนนี้เพ่งจิตสังหารไปทาง "ผู้อาวุโสเก๋อหลัว" เพียงคนเดียว! ใบหน้าของผู้อาวุโสเก๋อหลัวซีดขาวเสียยิ่งกว่าภูติผีในตำนาน!! จังหวะหายใจที่ขาดช่วงพลางสองตาที่เหลือกอย่างน่ากลัว แค่เพียงผลกระทบรอบข้างจากรังสีฆ่าฟันยังน่าหวาดผวาเช่นนี้ ไม่สามารถจินตนาการถึงภาพที่ผู้อาวุโสเก๋อหลัวกำลังพบเห็นได้เลย

        ผู้นำตระกูลพลันโพล่งคำออกไปอย่างไม่ครุ่นคิด "ท่านยอดฝีมือ! ได้โปรดไว้ชีวิตเขา!! ขะ...ข้าจะให้เงินตรา!!!...ข้าจะให้เหรียญอหังการสองร้อยเหรียญ!!!"

        เหรียญอหังการสองร้อยเหรียญ มันเป็นเงินเดือนของเมืองศักดิ์สิทธิ์ทั้งเดือน! แต่หากต้องแลกกับชีวิตของผู้อาวุโสเก๋อหลัวแล้ว ยังนับว่าคุ้มค่ามาก

        "อ๊ากกกกกกกกกก" เสียงกรีดร้องโหยหวนพลันดังขึ้นก่อนผู้อาวุโสเก๋อหลัวจะสิ้นสติไป

        ภาพเบื้องหน้าที่ปรากฏยิ่งทำให้พวกเขาหวาดกลัวยิ่งกว่าเก่า เป็นบุคคลที่ไม่อาจตอแยด้วยได้!!

        "ข้าให้เวลาเจ้าสามลมหายใจ" บุคคลปริศนากล่าวก่อนกล่าวต่อ "หนึ่ง"

        ตึก

        ทันทีที่เวลาเคลื่อนตัวแหวนมิติพลันถูกโยนมา "นั่นคือเหรียญอหังการสองร้อยเหรียญขอรับหวังว่ามันจะแลกกับชีวิตของเขาได้" ผู้นำตระกูลกล่าวอย่างเกรงกลัวที่สุด เส้นขนยังคงลุกชูชันทั่วทั้งร่าง

        "ข้าก็ไม่ใช่คนใจยักษ์ใจมารอะไร ข้าเป็นคนให้อภัยผู้อื่นเสมอ เจ้าเป็นถึงผู้นำก็หัดสอนเขาบ้างเรื่องให้รู้จักเคารพผู้ที่แข็งแกร่งกว่า หากมีรอบหน้าอีกละก็เตรียมบอกลาเมืองที่พวกเจ้ารักนักรักหนาไปได้เลย" บุคคลปริศนากล่าวพลางทะยานร่างขึ้นสู่ศีรษะของมังกรก่อนเขาจะจากไป เขาทิ้งประโยคสุดท้ายเอาไว้ "ดูแลลูกศิษย์ของข้าด้วย ขอแค่เจ้านั่นไม่ตายก็พอ ต่อให้มันบาดเจ็บปางตายข้าก็จะไม่ถือสาพวกเจ้า" สิ้นเสียงสุดน่าหวั่นเกรง มังกรขนาดมหึมาพลันสยายปีกกว้างขวางก่อนโบยบินขึ้นสู่ท้องนภาไป

        การจากไปของยอดฝีมือปริศนายิ่งทำให้ผู้ยิ่งใหญ่ของมหาแผ่นดินทั้งแปดคนได้รับรู้เรื่องโลกภายนอกทุกชีวิตต่างกล่าวเป็นเสียงเดียวกัน "สัตว์ประหลาด"

         ...สเตตัสปัจจุบัน...

ชื่อ:กาติรัส อันเดลัส(เพศชาย) อายุ:15ปี เผ่าพันธุ์:มนุษย์กึ่งอันเดด อายุขัยโดยธรรมชาติ:อนันต์

เลเวล:5,114 พลังกาย:93,202 พลังเวทย์:683,634 อาชีพ:จักรพรรดิผีดิบ