ตอนที่ 64 ซากเจดีย์และโครงกระดูก
“เธอดูบันทึกแล้วอาจไม่เข้าใจเท่าไหร่ฉันช่วยอธิบายเพิ่มเติมให้ เดโม่ฉายภาพตามด้วย” แอนดรูว์บอกกับเดโม่แล้วเริ่มอธิบายถึงสิ่งเขาเคยเจอให้วิเวียนฟัง เดโม่ก็ฉายภาพประกอบตามคำอธิบายของเขา
“จากบันทึกที่เธอเห็นสถานที่แห่งนั้นคือส่วนหนึ่งของใจกลางมหาจักรวาล มันเต็มไปด้วยอันตรายสิ่งเหนือธรรมชาติ ความลึกลับและสิ่งมีชีวิตหลายสายพันธุ์...
...ในที่แห่งนั้นมันมีทั้งกับดักโบราณสถานที่ส่งต่อมรดก โบราณสถาน เมืองที่อยู่อาศัยทรัพยากรล้ำค่าและรอยแยกมิติสุดอันตรายที่จะพาเธอไปตายในช่องว่างมิติหรือส่งไปยังพื้นที่อันตรายที่ไม่รู้จัก”
เดโม่ฉายภาพหลายสถานที่ให้วิเวียนเห็นแอนดรูว์ก็พูดต่อ
“ฉันเคยสำรวจใจกลางมหาจักรวาลความลึกลับและความกว้างใหญ่ของมันใช้ความรู้ที่ฉันมีในปัจจุบันยังทำความเข้าใจไม่ได้ถึงฉันจะได้หลายอย่างมาจากด้านในนั้นก็ตาม...
...หลายสิบปีก่อนฉันค้นพบว่าหลายสิ่งในจักรวาล มีแหล่งที่มาจากใจกลางมหาจักรวาล แต่สิ่งเหล่านั้นล้วนเป็นของโบราณสำหรับจักรวาลในปัจจุบันอย่างซากอารยธรรมเก่าแก่ สิ่งมีชีวิตโบราณ ฉันจึงต้องออกสำรวจและเก็บตัวอย่าง...
...เพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งและเพิ่มความรู้ความเข้าใจเพราะการจะไปสำรวจที่แห่งนั้นต้องเป็นเผ่าพันธุ์ระดับสูงมีเทคโนโลยีล้ำหน้าและความแข็งแกร่งในระดับครอบครองดาราจักรได้หลายแห่ง”
แอนดรูว์หยุดพูดและมองดูวิเวียนที่เริ่มเข้าใจในคำพูดของเขาเขาจึงพูดต่อ
“ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของฉันยังไม่พอเข้าไปสำรวจใจกลางมหาจักรวาล เพราะเน้นความปลอดภัยเป็นหลัก ที่สำคัญ..ถ้าฉันยกระดับมิติให้ก้าวหน้าเราจะไปสู่มิติที่สูงกว่า ซึ่งเชื่อมต่อกับหลายมิติและช่วยให้เรามีทรัพยากรมากขึ้นเพิ่มพูนความรู้และความแข็งแกร่งการสำรวจซากอารยธรรมครั้งนี้เองก็มีจุดประสงค์เกี่ยวกับใจกลางมหาจักรวาล แต่ว่า...”แอนดรูว์จ้องมองไปยังสถูปเจดีย์อย่างมีความหมาย วิเวียนมองตามเขา ก่อนจะพูดต่อ
“ฉันพบเจอเรื่องน่าเหลือเชื่อในนั้นเธออาจไม่เห็นเพราะอยู่ด้านนอกและมีระดับจิตวิญญาณที่ไม่สูงพอ”
“นายท่าน คุณพบอะไร?” วิเวียนเกิดความอยากรู้ แอนดรูว์จึงบอกเล่าให้เธอฟัง
“สิ่งมีชีวิตโบราณมันถูกขัง..ไม่..ต้องบอกว่ามันถูกผนึกไว้ จากความรู้ในยุคสมัยนั้นการผนึกเป็นการกักขังสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถปราบปรามหรือสังหารได้ฉันรู้สึกตกใจเหมือนกันที่มันยังไม่ตาย” แอนดรูว์ถอนหายใจและเล่าต่อ
“ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของมัน..ฉันพอสู้ไหวแต่ร่างกายฉันที่แข็งแกร่งไม่เท่าจิตวิญญาณอาจได้รับบาดเจ็บสาหัสทางที่ดีเราไม่ควรไปยุ่งกับมันเพราะมันอาจแข็งแกร่งเหมือนตัวที่ฉันต้องยอมก้มหัวให้”
“มันต้องอ่อนแอไม่ใช่หรอคะนายท่าน”
“เธอคิดแบบนั้นกับสิ่งมีชีวิตโบราณถือว่าเธอได้ตายไปแล้ว พวกมันมีวิธีฟื้นคืนความแข็งแกร่งสักวันถ้าเธอได้สู้กับตัวที่เหมือนเดมิก็อตเธอจะเข้าใจ”
แอนดรูว์สร้างความสงสัยให้วิเวียนเดโม่ที่ฉายภาพอยู่ก็เปลี่ยนไปแสดงภาพการต่อสู้กับเดมิก็อตให้วิเวียนดู
วิเวียนได้เห็นการต่อสู้ไปสักพักเธอรู้สึกตกใจ แอนดรูว์ก็พูดเสริมขึ้นมา
“ที่เดโม่ให้ดูตอนฉันสู้กับเดมิก็อตนั่นยังไม่ใช่ช่วงเวลาที่มันแข็งแกร่งที่สุดร่างกายมันแข็งแกร่งเอาเรื่องและน่าจะมีวิธีไปมิติที่สูงกว่าน่าเสียดายที่มันปากแข็ง” แอนดรูว์ส่ายหน้าพอเขาย้อนคิดว่าเดมิก็อตไม่ยอมให้ข้อมูลอะไรเขา เขายิ่งรู้สึกว่าเสียดายเวลาซึ่งช่วยให้เขานึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้
“ฉันต้องบอกเธอก่อนสิ่งมีชีวิตโบราณเราไม่ควรสู้ถ้าไม่จำเป็น เพราะเราไม่รู้ว่ามันคือตัวอะไรมีความสามารถอะไรบ้าง ที่สำคัญบางตัวมันยังพิเศษเหมือนมนุษย์และสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในใจกลางมหาจักรวาลพวกมันมีวิธีเพิ่มความแข็งแกร่ง ดึงเอาสสารรอบตัวมาใช้เป็นพลังบางตัวยังมีพลังจิตวิญญาณแข็งแกร่งพร้อมวิธีใช้งาน และเทคนิคเอาตัวรอดที่หลากหลาย”
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป
แอนดรูว์ได้บอกหลายสิ่งให้วิเวียนรับรู้ช่วยให้เธอทำความเข้าใจเกี่ยวกับยุคโบราณและใจกลางมหาจักรวาลมากขึ้น
“รายงานชีวจักรกลทั้งหมดรวมตัวตามคำสั่ง” เดวิดยืนอยู่ด้านหน้ากลุ่มชีวจักรกลสีแดง รายงานตัวกับแอนดรูว์ให้เขาตามระเบียบ
“ตรวจสอบอุปกรณ์ทุกอย่างให้พร้อมให้เวลาสิบนาที” แอนดรูว์ออกคำสั่งเขาหันไปทางเดโม่และเห็นมันกำลังหยิบอุปกรณ์หลายชิ้นมาตรวจสอบอย่างชำนาญ
‘แกเอามันมาเยอะเกินความจำเป็น’ แอนดรูว์พูดในใจพลางส่ายหน้าเขาดูชีวจักรกลทุกตัวตรวจสอบอุปกรณ์ด้วยความรวดเร็วพอเห็นว่าไม่มีปัญหาเกิดขึ้นและการตรวจสอบอุปกรณ์กินเวลาไม่ถึงห้านาที
“รายงาน อุปกรณ์ทั้งหมดไม่พบปัญหาสามารถใช้งานได้” เดวิดรายงานแอนดรูว์หลังเดินไปตรวจสอบชีวจักรกลครบทุกตัวรวมไปถึงเดโม่
“ดีมากเตรียมตัวเดินทาง ยกเว้นชีวจักรกลสองตัวที่นำทางมา ให้อยู่เฝ้าที่นี่อย่าเข้าไปใกล้เสาหินและสถูปเจดีย์ถ้ามีอะไรผิดปกติให้รีบรายงานระบบหลักและส่งสัญญาณเตือนให้ชีวจักรกลทุกตัวเพื่อเตรียมรับมือ”
“รับทราบ” “รับทราบ”
ชีวจักรกลทั้งสองตัวแยกตัวออกจากกลุ่มพร้อมกับโดรนสำรวจสองลำทางแอนดรูว์เห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อย จึงสั่งให้เริ่มเดินทางโดยมีเดโม่เป็นผู้นำทาง
ผ่านไปหลายชั่วโมง
เดโม่ได้นำทางมาถึงทางลงไปยังชั้นต่อไประหว่างทางก่อนมาถึงแอนดรูว์รับรู้ได้ถึงการบิดเบือนของมิติเวลาแต่เขาไม่ได้ต่อต้านและปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในนั้น เพื่อศึกษาและทำความเข้าใจ
‘เป็นแบบเดียวกับพื้นที่แปลกประหลาดไม่สร้างผลเสียอะไรมากนอกจากน่ารำคาญ’ แอนดรูว์ครุ่นคิดเล็กน้อยหลังพ้นจากพื้นที่มิติเวลาบิดเบี้ยว เขาใช้สายตามองไปบนพื้นที่มีประตูสี่เหลี่ยมไร้ด้ามจับอยู่
‘ขนาดเท่ากันกับอันที่อยู่ด้านบนต่างกันตรงตำแหน่ง’ แอนดรูว์จดจำตำแหน่ง แล้วสั่งเดวิด
“เดวิดเปิดทางเข้า”
“รับทราบ”เดวิดรับคำสั่งแอนดรูว์พร้อมกับเรียกชีวจักรกลสีแดงหกตัวไปช่วยเปิดประตูทางเข้าซึ่งวิธีเปิดนั้นไม่ยาก แค่ฝังที่ยึดจับไปตามมุมให้ครบทุกมุมและช่วยกันยกด้วยแรงมหาศาล จากนั้นจึงเคลื่อนย้ายไปวางไว้ข้าง ๆ
แอนดรูว์เห็นเดวิดใช้เวลาไม่กี่นาทีในการเปิดทางเขาไม่ได้รู้สึกแปลกใจ แถมยังสั่งเดโม่ต่อ
“เดโม่ลงไปสำรวจทางลง”
เดโม่หันมองแอนดรูว์เหมือนไม่อยากลงไปน่าเสียดายมันทำได้เพียงตอบรับและทำตามแต่โดยดี
แอนดรูว์เห็นเดโม่ใช้โดรนสามลำบินนำลงไปด้านล่าง พอเห็นว่าทางลงเป็นขั้นบันไดไม่มีอันตราย มันจึงค่อย ๆลงไปอย่างระมัดระวัง
“ปลอดภัย”เดโม่ส่งสัญญาณบอกแอนดรูว์ แอนดรูว์จึงเดินลงไปตามขั้นบันได
ด้านวิเวียนเห็นว่าแอนดรูว์กับเดโม่เดินลงไปเธอจึงรีบตามแอนดรูว์ไปติด ๆจากนั้นเดวิดและกลุ่มชีวจักรกลสีแดงก็ตามลงไปอย่างเป็นระเบียบตามด้วยโดรนอีกหลายลำเริ่มลงไปสำรวจนำร่องและเก็บข้อมูล
ขณะเดินลงไปแอนดรูว์ไม่พบความพิเศษหรืออันตราย กับดักหรืออักษรสักตัวเขายังไม่พบ
เมื่อลงไปถึงด้านล่างแอนดรูว์มองด้วยสายตาปกติ พบว่าทุกอย่างมันว่างเปล่าอย่างไม่น่าเชื่อเขาไม่พบร่องรอยอะไรสักอย่าง โดรนที่บินอยู่ด้านบนยังบินกระจายออกไปเพื่อค้นหา
“อย่าพึงเดินสำรวจเรียกโดรนทุกลำกลับมา มันมีอะไรไม่ชอบมาพากล” แอนดรูว์ย่อตัวลงเขาเอามือลูบบนพื้นสองสามรอบ ก่อนจะยกขึ้นมาดูพร้อมกับถูนิ้ว
“ไม่ถูกต้องฝุ่นสักนิดยังไม่มี ทุกอย่างด้านในใหม่เอี่ยมและเป็นแค่พื้นที่โล่ง ๆแตกต่างจากบันไดที่เก่าแก่” ดวงตาแอนดรูว์เปลี่ยนไปเขาใช้จิตวิญญาณมองทุกอย่างใหม่อีกครั้งซึ่งทุกอย่างที่เขาเห็นมันเปลี่ยนไปทั้งหมด
จากพื้นที่ใหม่เอี่ยมไม่มีกระทั่งฝุ่นกลายเป็นพื้นที่ผุกร่อน บนพื้นเต็มไปด้วยรอยแตกน้อยใหญ่มากมาย บนผนังยังเต็มไปด้วยรอยยุบบางจุดมีเศษหินโบราณคล้ายผลึกใสปักอยู่
แอนดรูว์เลื่อนสายตามองไปยังตรงกลางจากที่ไม่มีอะไร เขากลับเห็นโครงกระดูกสีเงินขนาดใหญ่ของตัวอะไรก็ไม่รู้ที่ดูคล้ายงูทับอยู่บนเจดีย์ที่พังทลายเหลือแต่ยอดเจดีย์สีขาวนวลพอลองมองให้ดีจะเห็นโครงกระดูกสีทองคำขาวขนาดเล็ก คล้ายโครงกระดูกของลิง อยู่ใกล้ยอดเจดีย์ในท่วงท่าขัดสมาธิ
“พวกนี้ต่อสู้กันจนตายรึไง”แอนดรูว์เกิดความสงสัย เขาอยากเข้าไปดูใกล้ ๆแต่พอนึกว่าอาจมีบางสิ่งซุกซ่อนอยู่จึงเลือกไม่เข้าไป
“คุณพบอะไรหรอ นายท่าน”วิเวียนถามแอนดรูว์ เพราะเธอเห็นว่าแอนดรูว์มีท่าทีต่างไปจากเดิมเสียงของวิเวียนยังดึงดูดเดโม่กับเดวิดให้หันมอง
“ตรงนั้น..มีซากเจดีย์และโครงกระดูก”แอนดรูว์ชี้ไปยังตรงกลางที่เขาเห็นทุกอย่าง แต่สำหรับวิเวียน เดโม่และเดวิดที่มองไม่เห็นล้วนทำหน้างุนงง
“ชั้นนี้ไม่ต้องสำรวจ ฉันจะหาทางลงไปชั้นต่อไปเอง”แอนดรูว์พูดพร้อมกับปลดปล่อยจิตวิญญาณกวาดทั่วพื้นที่เขาพบเจอเส้นทางลงไปอีกชั้นในเวลาไม่นาน
“ตามมา ไม่ต้องสำรวจอะไรแค่บันทึกภาพระหว่างเราเดินทางไว้ก็พอ” แอนดรูว์บอกกับเหล่าชีวจักรกล แล้วเดินนำไปยังมุมหนึ่งของพื้นที่
‘ควรหลีกเลี่ยงให้มากที่สุดมันถูกปิดบังไว้ต้องมีอะไรสักอย่าง จากที่เจอสิ่งมีชีวิตโบราณในเจดีย์มามันไม่น่าใช่เรื่องดีหอคอยนี้อาจมีไว้ผนึกสิ่งมีชีวิตโบราณที่ชั่วร้าย’
แอนดรูว์พาทั้งกลุ่มมาถึงประตูทางลงไปยังอีกชั้นด้วยความรวดเร็วเพราะไม่พบกับอุปสรรคอย่างมิติเวลาบิดเบี้ยว
“อย่าพึงเปิด” แอนดรูว์หยุดเดวิดที่กำลังเดินไปเปิดประตูพร้อมกับชีวจักรกลสีแดง
แอนดรูว์เดินเข้าไปดูประตูพร้อมใช้จิตวิญญาณมองผ่านประตูที่ดูเหมือนไม่มีอะไรกลับมีลวดลายคล้ายแผ่นยันต์เขียนไว้อย่างประณีต
‘มันคล้ายกับผนึกบนประตูของซากวิหารวิธีทั่วไปคงเปิดไม่ได้’
ชิ้ง!
แอนดรูว์ชักกระบี่ล่าอสูรเขาควบคุมไม่ให้คลื่นพลังถูกปลดปล่อย ก่อนจะตวัดลงไปบนประตูหลายสิบครั้งอย่างรวดเร็วจนเกิดเป็นเส้นแสงสีดำ
กึก! แอนดรูว์เก็บกระบี่เข้าฝัก แล้วใช้ปลายฝักดาบเคาะเบา ๆ ลงไปบนประตู
ปุ้ง! ประตูทางลงไปยังชั้นต่อไปแตกตัวเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ก่อนกลายเป็นฝุ่นผงฟุ้งกระจาย
เมื่อฝุ่นหายไปก็พบกับบันไดทางลงเก่าแก่โบราณที่ได้รับความเสียหาย แต่ความเสียหายไม่ได้เกิดจากแอนดรูว์ มันเกิดจากรอยลากเล็บสองรอยและความเก่าแก่จนเกิดการผุกร่อนตามกาลเวลา
“ส่งโดรนทั้งหมดลงไป”
แอนดรูว์สั่งไปไม่นานโดรนทุกลำต่างบินลงไปสำรวจด้านล่าง เขาที่มองลงไปเห็นแต่เศษซากบันไดพังทลายกับด้านล่างที่เหมือนจะกลายเป็นเศษซากเละเทะจึงหันไปบอกเดโม่
“เปิดใช้งานตัวควบคุมแรงโนมถ่วงขนาดเล็กห้าตัวรวมพวกมันเข้าด้วยกัน และโยนลงไปข้างล่าง ค่อยปรับให้ไร้แรงโน้มถ่วง”
“รับทราบ”เดโม่รีบทำตามคำสั่งของแอนดรูว์ หยิบตัวควบคุมแรงโน้มถ่วงออกมาจากกระเป๋าห้าชิ้นและเปิดใช้งานก่อนจะรวมกันเป็นสนามโน้มถ่วง โยนลงไปยังด้านล่าง
หวื๋งงงงงงงงงงงง
เสียงลึกลับดังขึ้น แรงโน้มถ่วงในระยะหลายสิบเมตรเปลี่ยนไปในพริบตา
“ตามมา”แอนดรูว์กระโดดลงไปด้านล่าง วิเวียนที่ดูไม่คุ้นชินกระโดดตามลงไปติด ๆ ต่อมาเดโม่เดวิดและชีวจักรกลทั้งหมดก็ตามลงไปด้วยความคล่องแคล่ว
![[จบแล้ว] นครแห่งบาป - City of Sin](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731472323_78885401.webp)
282K
