ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 92

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

.

บอส : " ไอ้เด็กเวรนั้น "

ซอลต์ : " ไปหยิบกล่องเครื่องแพทย์มาเร็ว "

ไลต์ : " เอาหมอนี้ไปส่งโรงพยาบาลสิ "

ซอลต์ : " ส่งไปโดนจับนะสิ จะบ้าหรือไง "

ชายที่โดนตัดแขนยังไม่ได้รับสัญชาติของประเทศ Fate หากเอาตัวไปส่งโรงพยาบาลได้โดนจับเข้าคุกแน่

กลุ่มของบอสจึงเลือกที่จะปฐมพยาบาลชายที่โดนตัดแขนแทน

.

บอส : " ต่อสายให้ฉันคุยกับพวกที่ทำงานอยู่ในบริษัทนั้นหน่อย "

จากเหตุที่เกิดขึ้น ทำให้บอสตัดสินใจสั่งให้คนของเขาที่ทำงานอยู่ในบริษัทเดียวกับพ่อและแม่ของเม็ก

ทำการสั่งพักงานพ่อและแม่ของเม็ก

.

ซอลต์ : " จะให้ไล่ตามเด็กนั้นไปไหมคะ "

บอส : " ไม่ต้องแล้ว เด็กนั้นใจแข็งเอาเรื่องเลย "

ในเมื่อพวกเขาไม่สามารถกดดันใส่เม็กได้ จึงหันไปหาคนรอบตัวของเม็กแทน

โดยเล็งเป้าไปยังพ่อ แม่ เพื่อนและแฟนของเม็ก

.

ไมเด้น : " ตอนที่ถามเรื่องการแข่ง มีอะไรงั้นเหรอ ไม่อยากให้ฉันลงเหรอ? "

โทรุ : " ใช่ ฉันไม่อยากให้เธอลงแข่งนะ "

ไมเด้น : " ทำไมล่ะ? "

โทรุ : " ก็เป็นห่วงนะสิ ไม่อยากเห็นเธอเจ็บตัว "

โทรุดูการแข่งของเม็กช่วง ม.ต้นอยู่ตลอดจนถึงช่วง ม.ปลายทำให้รู้ว่าทุกปี มีนักเรียนเจ็บตัวจากการแข่งทุกปี

แม้จะไม่ร้ายแรงแต่โทรุก็ไม่อยากให้ไมเด้นลงแข่ง

.

ไมเด้น : " ถ้าไม่ลงแข่งก็จะเข้าหน่วยงานรัฐยากนะ "

โทรุ : " ก็ไม่ได้จะขัดความตั้งใจหรอกนะ แต่เงินเดือนหมอก็เยอะอยู่นะ "

ไมเด้น : " พูดแบบนั้นหมายความว่าไง "

โทรุ : " ฉันจะเรียนหมอหลังจากจบ ม.ปลาย เงินเดือนหมอมากพอจะดูแลเธอเลยนะ "

ไมเด้น : " เรื่องที่คุยก่อนจะเข้าบ้านฉัน คิดไปไกลขนาดนั้นจริงๆ เหรอเนี่ย!! "

เรื่องที่โทรุพูดทำเอาไมเด้นตกใจอยู่ไม่น้อยที่โทรุคิดไปไกลขนาดนั้น

สิ่งที่ไมเด้นคิดเกี่ยวกับการเป็นแฟนกับโทรุคือก็คบกันไปจนถึงช่วงมหาวิทยาลัยและค่อยคิดเรื่องอนาคตต่อ

แต่โทรุดันคิดไปไกลกว่าที่เธอคิดเอาไว้มาก ทั้งสองเดินคุยกันมาเรื่อยๆ จนถึงหน้าบ้านของโทรุ

.

กลุ่มเพื่อนของไมเด้น : " คิดอะไรกัน? มาช้ากันจังเลยนะ "

ไมเด้น : " ฉันกลับบ้านไปเอาของนะ "

โทรุ : " มารออะไรข้างนอก ไม่เข้าไปด้านในล่ะ "

กลุ่มเพื่อนของไมเด้นออกมานั่งรอด้านนอกบ้าน เพราะด้านในมีคนอยู่เยอะเกินไป

เนื่องจากเพื่อนร่วมชั้นมากันเกือบหมดทั้งชั้นเรียน

.

โทรุ : " เยอะเกินไปแล้ว พวกผู้ชายขึ้นไปอยู่ในห้องนอนข้างบนไป "

กลุ่มผู้ชาย : " ข้างบนมี 3 ห้อง ต้องไปห้องไหนวะ? "

กลุ่มเด็กเนิร์ด : " อะไรวะ พวกกูเป็นส่วนเกินเฉย "

บ้านโทรุไม่ได้ใหญ่ขนาดจะยัดนักเรียนหลายสิบคนเอาไว้ได้ โทรุจึงไล่พวกผู้ชายให้ไปบนห้องนอนของเขา

ให้กลุ่มผู้หญิงใช้ชั้นล่างเป็นที่ติวสอบไป

.

โทรุ : " แม่!! "

กลุ่มผู้หญิง : " แม่นายไปซื้อของกินนะสิ "

โทรุ : " พวกเธอไม่ต้องกินก็ได้มั่ง กลับไปกินข้าวเย็นที่บ้านสิ "

แม่ของโทรุดีใจมากที่โทรุพาเพื่อนมาที่บ้าน เพราะเธอรู้ว่าตอนเด็กๆ โทรุมีแค่เม็กเป็นเพื่อนคนเดียว

เธอจึงออกไปซื้อของกินมาให้

.

กลุ่มผู้หญิง : " ถ้าแยกกันเป็นสองกลุ่มใครจะติวให้ล่ะ "

โทรุ : " เออ..................... "

แม่ของโทรุ : " กลับมาแล้วจ้า ให้แม่ติวให้ไหมล่ะ "

แม่ของโทรุกลับมาจากซื้อของพอดี เธอได้ยินเรื่องนั้นจึงจะติวให้กลุ่มผู้หญิงเอง

ส่วนโทรุก็ขึ้นไปติวสอบให้พวกผู้ชายที่อยู่ชั้นบน ด้วยความสามารถของแม่โทรุ

เธอสามารถสอนเรื่องต่างๆ ได้มากมายจากความทรงจำของคนไข้ที่เธอเป็นคนรักษา

.

แม่ของโทรุ : " แม่ไม่เห็นเม็กนะ เม็กไม่มาติวเหรอ "

โทรุ : " เม็กไปหาแฟนและก็คงไปซ้อมใช้พลัง เพราะจะมีแข่ง "

แม่ของโทรุแปลกใจที่ไม่เห็นเม็กมาด้วย เพราะตอนเด็กๆ สองคนนี้เล่นด้วยกันอยู่ตลอด

.

โทรุ : " พวกมึงจะมาติวสอบหรือมานั่งเล่นเกมวะเนี่ย "

กลุ่มผู้ชาย : " เอาน่า พักสักหน่อย "

โทรุ : " พวกเวร พึ่งติวไปแค่ 10 นาที พวกมึงจะพักแล้วหรือไง "

บนห้องของโทรุที่กลุ่มผู้ชายใช้ติวสอบ เพียงแค่ไม่กี่นาทีหลังจากเริ่มติวสอบ

กลุ่มผู้ชายก็หันไปนั่งเล่นเกมกันแล้ว

ส่วนห้องนั่งเล่นที่กลุ่มผู้หญิงใช้ติวสอบกันก็ได้แม่ของโทรุเป็นคนติวสอบให้

แม่ของโทรุมีความรู้มากมายจากการได้ดูความทรงจำของคนไข้ที่เธอรักษา

ทำให้สามารถตอบคำถามต่างๆ ที่กลุ่มผู้หญิงถามได้ทั้งหมด

.

กลุ่มผู้ชาย : " เสียงของพวกผู้หญิงดังมาถึงข้างบนเลยวะ "

กลุ่มผู้ชาย : " ลงไปดูไหม? "

โทรุ : " พวกผู้หญิงบอกว่าห้ามลงไป ลงไปโดนกระทืบแน่ พวกเธอบอกมางั้น "

การติวสอบผ่านไปจนถึงช่วงเย็นก็เริ่มมีคนทยอยกลับบ้านกันจนหมด

.

แม่ของโทรุ : " แม่ไปทำงานพรุ่งนี้เช้านะ ตื่นแต่เช้าล่ะ "

โทรุ : " แม่ไปทำอะไรตรงนั้น? "

แม่ของโทรุ : " ก็มานอนกับหนูไมเด้นกับหนูอลิสนะสิ "

คืนนี้แม่ของโทรุมานอนกับอลิสและไมเด้น โทรุก็เซ็งนิดหน่อยที่ไม่ได้นอนกับแม่แล้ว

แต่ก็ยังดีใจอยู่ที่แม่นอนที่บ้านอีกคืน

.

แม่ของโทรุ : " วันนี้นอนเบียดกันหน่อยนะ สาวๆ "

ไมเด้น : " ไม่มีปัญหาค่ะ "

อลิส : " จะให้ฉันไปนอนอีกห้องไหมคะ "

แม่ของโทรุ : " ห้องนอนมีแค่สองห้องนะ จะไปนอนห้องไหน? "

อลิส : " ห้องของโทรุก็ไม่มีปัญหานะคะ "

ไมเด้น : " ไม่ต้องเลย! "

แม่ของโทรุแบกหมอนเข้ามาในห้องที่ไมเด้นและอลิสใช้นอน

อลิสที่คิดว่าเตียงน่าจะนอนเบียดกันจึงจะไปนอนห้องอื่น

แต่พอรู้ว่ามีห้องนอนแค่สองห้องก็เลยคิดจะไปนอนห้องโทรุ

.

แม่ของโทรุ : " คืนนี้พวกเราได้อยู่ด้วยกัน อลิสคิดยังไงกับโทรุงั้นเหรอ "

จากสิ่งที่อลิสพูดมา ทำให้แม่ของโทรุสงสัยว่าอลิสคิดยังไงกับโทรุกันแน่

ตอนแรกแม่ของโทรุก็ไม่ได้คิดว่าอลิสจะชอบโทรุตั้งแต่แรก

แต่ที่ให้อลิสมาอยู่ที่บ้านนี้ก็เพราะว่าเธอชอบนิสัยของอลิสที่เหมือนกับตัวเธอเอง

.

อลิส : " คิดยังไงกับโทรุเหรอคะ ตอนแรกก็เฉยๆ นะคะ แต่ตอนนี้ก็เริ่มชอบขึ้นมานิดหน่อยแล้วค่ะ "

อลิสคิดอยู่สักพักก่อนจะตอบคำถามของแม่โทรุ

สิ่งที่แม่ของโทรุคุยกับอลิส ทำเอาไมเด้นยืนค้างไปแล้ว

เพราะไมเด้นคิดเอาเองว่า แม่ของโทรุคงจะอยากให้โทรุคู่กับอลิสมากกว่า

แถมอลิสก็เริ่มจะชอบโทรุขึ้นมาแล้วด้วย

.

อลิส : " แต่โทรุชอบไมเด้นมากเลยนะคะ "

ไมเด้น : " ............................ "

แม่ของโทรุ : " ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นหรอกหนูไมเด้น แม่ไม่ได้จะบังคับให้หนูเลิกกับโทรุหรอก "

แม่ของโทรุเห็นหน้าของไมเด้นที่กำลังทำหน้าเหวออยู่

จึงพยายามพูดปลอบใจไมเด้นที่เหมือนจะใจเสียไปแล้วว่าแม่ของโทรุจะบังคับให้ไมเด้นเลิกกับโทรุ

.

แม่ของโทรุ : " แต่แม่จะบอกอะไรสักอย่างนะ หนูอลิสมีนิสัยเหมือนกับแม่............. "

นิสัยที่อลิสและแม่ของโทรุมีเหมือนกันคือ ' อะไรก็ตามที่เธออยากได้ เธอจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมา '

แม่ของโทรุบอกเรื่องนี้กับไมเด้นต่อหน้าของอลิส

.

แม่ของโทรุ : " ถ้าอลิสอยากได้โทรุล่ะก็ อลิสไม่ปล่อยโทรุไปแน่ๆ ตั้งใจหน่อยนะหนูไมเด้น "

ไมเด้น : " ...................... "

อลิส : " ถ้าตอนนี้ก็ยังนะคะ แต่ถ้าฉันเริ่มชอบโทรุขึ้นมาจริงๆ จะบอกล่วงหน้าแล้วกันนะคะ "

ทั้งสามนั่งคุยกันบนเตียงตลอดทั้งคืน แต่คนที่คุยเหมือนจะมีแค่สองคนคืออลิสและแม่ของโทรุ

ส่วนไมเด้นก็นั่งทำหน้าเหวออยู่ตลอดทั้งการสนทนา

.

อลิส : " จะว่าไปที่คุณไมเด้นมาอยู่ที่นี่ ก็เพราะร่างกายคุณโทรุยังไม่แข็งแรง....... "

แม่ของโทรุ : " นั้นสินะ เพราะโทรุเสียเลือดไปมาก แต่ตอนนี้น่าจะกลับมาเป็นปกติแล้วล่ะ "

ไมเด้น : " (กำลังคิด) "

สภาพร่างกายของโทรุกลับมาเกือบจะเป็นปกติแล้ว ซึ่งโทรุก็ใช้ชีวิตได้ตามปกติมาได้สักพัก

ไมเด้นที่กำลังคิดอยู่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็คิดได้ทันทีว่าจะเกิดอะไรขึ้น

หากโทรุกลับมาเป็นปกติ ไมเด้นก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ดูแลโทรุต่อ

.

ไมเด้น : " หนูขออยู่ต่อได้ไหมคะ!! "

แม่ของโทรุ : " บ้านนี้เป็นของโทรุ ไปขอโทรุเองนะ แม่ไม่มีสิทธิ์อนุญาตหรอก "

ไมเด้นไม่อยากให้โทรุอยู่กับอลิสสองคนในบ้านจึงขออนุญาตแม่ของโทรุอยู่บ้านนี้ต่อ

ซึ่งแม่ของโทรุก็โกหกไปว่าบ้านนี้เป็นของโทรุและให้ไมเด้นไปขอกับโทรุเอง

มันก็เป็นเหมือนกับการอนุญาตไปในตัวนั่นแหละ เพราะโทรุคงไม่ปฏิเสธไมเด้น

.

โทรุ : " นึกว่าแม่จะไปทำงานแล้วซะอีก "

แม่ของโทรุ : " ให้แม่ไปส่งลูกที่โรงเรียนก่อนค่อยไปทำก็ได้ "

ในตอนเช้าแม่ของโทรุยังอยู่ที่บ้านเพื่อไปส่งโทรุที่โรงเรียนอีกวัน

.

แม่ของโทรุ : " หนูอลิส หลังเลิกเรียนมาที่โรงพยาบาลนะ ต้องตรวจเครื่องสะกดพลัง "

อลิส : " ได้ค่ะ คุณหมอ "

อลิสที่ได้รับการผ่าตัดใส่เครื่องสะกดพลัง จำเป็นต้องไปตรวจร่างกายและตัวเครื่องเป็นประจำ

จนกว่าจะรู้ว่าร่างกายไม่ได้ผลกระทบที่เป็นอันตรายและเป็นการตรวจสอบการทำงานของเครื่องด้วย

.

ไมเด้น : " หลังเลิกเรียนฉันกลับบ้านไปเอาของเพิ่มก่อนนะ "

โทรุ : " ให้ช่วยไหม? "

ไมเด้น : " ไม่ต้องหรอก กลับไปรอที่บ้านได้เลย "

ในช่วงหลังเลิกเรียน ไมเด้นกลับบ้านของเธอเพื่อไปเอาของเพิ่ม ส่วนโทรุก็กลับบ้านคนเดียว

เพราะวันนี้เม็กบอกว่าจะไปหาแฟนอีกแล้ว

.

โทรุ : " ไม่ได้เดินกลับบ้านคนเดียวนานแล้วนะเนี่ย "

โทรุกำลังเดินกลับบ้านอย่างสบายใจ จนกระทั่งมีรถคันหนึ่งขับมาจอดข้างๆ

.

โทรุ : " รถคันนี้ดูคุ้นๆ ใช่รถของคนข้างบ้านปะ? "

โทรุสังเกตเห็นรถที่เคยเห็นมาก่อนและพยายามนึกว่าเคยเห็นมันที่ไหน

จนนึกได้ว่ามันคือรถคันเดียวกันกับรถที่เคยจอดอยู่ที่บ้านข้างๆ

ทำให้โทรุคิดว่าคงเป็นคนข้างบ้านและเขาอาจจะให้ติดรถกลับบ้านไปด้วย

แต่ก่อนจะได้คิดอะไรต่อ คนที่อยู่ในรถก็ลงมาจากรถและเอาผ้าคลุมโทรุและลากขึ้นรถทันที

.

_____________________________________จบตอน_____________________________________________