อาจารย์หนุ่มยิ้มเล็กน้อย จากนั้นก็ค่อยๆคุกเข่า สองมือบอบบางประคองแขนของคุณนายสาวอย่างแ่เบา พร้อมดึงกายอวบอัดขึ้นมา ปากก็ปลอบประโลมด้วยถ้อยวาจาที่นิ่มนวล
“ ไม่เป็ไร อาจารย์ไม่ถือโทษโกรธเธออีกแล้ว ทำใจให้สบายเถอะ ”
อันที่จริงคุณนายสาวควรจะรู้สึกอบอุ่น เพราะได้รับคำปลอบโยนจากเด็กหนุ่มรูปงามปานเทพบุตร แต่เมื่อมองเข้าไปในดวงตาคมวาว กลับััถึงความเยือกเย็น มิหนำซ้ำ มันยังสอดส่ายไปทั่วทั้งเรือนกายยวนโลกีย์ ราวกับว่าเ้าของั์ตาอยากกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว แต่นั่นก็เป็เพียงความรู้สึกวูบเดียวที่ถาโถม พอรู้ตัวอีกที สีหน้าของอาจารย์หนุ่มก็แปรเปลี่ยนเป็เรียบเฉย
“ ปัญหาของเธอมีทางแก้เพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือ…..ต้องลงของทำเสน่ห์ ” อาจารย์หนุ่มเสนอแนะ
คุณนายสาวอยากปฏิเสธ เพราะกลัวความสามารถที่เหนืุ์ของอาจารย์หนุ่ม แต่ไม่รู้ผีห่าซาตานตนใดเข้าสิง จึงทำให้เธอตอบตกลง
“ ได้ค่ะ แล้วหนูต้องทำยังไงบ้างคะ ”
“ ขั้นแรก เธอต้องอาบน้ำชำระล้างร่างกายให้สะอาด จากนั้นก็เปลี่ยนมาใส่ชุดขาว เพราะสิ่งที่นุ่งห่มในตอนนี้ไม่เหมาะสมจะเข้าพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ ” อาจารย์หนุ่มพูดจบ เขาก็มองมาที่สาวใหญ่ แววตาไม่มีประกายใดๆที่บ่งบอกถึงการล้อเล่น
“ หา! จะให้หนูเปลี่ยนชุดเหรอ ” คุณนายศรีสมรร้องถามเสียงแหลม
“ ใช่แล้ว ห้องอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ตรงนั้น ” อาจารย์หนุ่มชี้นิ้วไปยังห้องเล็กๆที่อยู่ด้านหลัง
……………………….
ศรีสมรไม่เคยคิดเลยว่าตนเองจะต้องมาพึ่งไสยศาสตร์แบบนี้ เพราะรู้สึกว่ามันเป็เื่งมงาย แต่พอพบกับอาจารย์หนุ่ม เธอก็เชื่ออย่างสนิทใจว่าเื่ราวเหนือธรรมชาตินั้นมีอยู่จริง ทว่าใจลึกๆกลับนึกหวาดกลัวบางสิ่งที่ซ่อนอยู่ในตัวของหมอผีหนุ่มจนอยากหนีไปให้ไกล แต่เหมือนมีอะไรบางอย่างคอยกระซิบที่ข้างหูและบงการจิตใจให้คล้อยตาม จึงเป็เหตุให้คุณนายสาวต้องมายืนหน้าแห้งอยู่ในห้องเล็กๆ
“ เฮ้อ..... เราไม่น่ามาอยู่ตรงนี้เลย ” คุณนายสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วหันไปมองเงาของตนเองที่ปรากฏอยู่ในกระจกบานใหญ่ กรอบทำมาจากทองเหลืองสลักลายกนกดูสวยงาม
หลังจากคุณนายสาวปลงตกกับชะตากรรม เธอก็เริ่มปลดเปลื้องเสื้อผ้าด้วยการห่อตัวให้ลีบลง ส่งผลให้สายรั้งของเดรสแดงหลุดออกจากหัวไหล่กลมมน พออาภรณ์สีสดหล่นลงไปกองที่ข้อเท้า จึงทำให้เรือนร่างที่ทรงสัดส่วนสมบูรณ์เผยออกมาเต็มสองตา
ร่างกายของคุณนายสาวดูอวบอัดและยียวนชวนคันใจเป็ที่สุด ไม่ว่าจะเป็ทรวงอกเต่งตึงที่ตั้งตระหง่านสะท้านโลกา หรือจะเป็เอวเว้าคอด สะโพกผาย บั้นท้ายดินะเิ ร้ายกาจสุดเห็นจะหนีไม่เกิน……เนินนาแปลงโตอันอวบอูมที่ซุกซ่อนอยู่ในอันเดอร์แวร์ผ้าบาง ซึ่งเว้าสูงจนเห็นเนื้อขาวผ่องราวหิมะอยู่รำไร
คุณนายสาวหมุนตัวไปมา เพื่อโชว์สัดส่วนของตนเอง จากนั้นก็ยิ้มเศร้าๆ
“ หุ่นของเราดูไปดูมาก็ดีไม่แพ้สาวรุ่น หน้าตาก็เข้าทีมีเสน่ห์ แต่ทำไมนัทถึงไม่ยอมอยู่กับเรา ”
ขณะที่ศรีสมรกำลังนึกสังเวชใจ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น พร้อมเสียงใสๆของลูกศิษย์สาว
“ ก๊อกๆ ”
“ ขออนุญาตเข้าไปนะคะ คุณนายขา ”
แม้ว่าผู้ที่เข้ามาจะเป็น้องจุ๋ม ซึ่งเป็หญิงด้วยกัน แต่ศรีสมรไม่ชอบเปิดเผยเรือนกายให้ใครเห็น เธอจึงเหลียวซ้ายแลขวา เพื่อควานหาเครื่องนุ่งห่ม ทว่าก็ไม่เจอสิ่งใด ในที่สุด ประตูไม้บานโตก็แง้มออก
“ แอ๊ด....... ”
ด้วยไหวพริบปฏิภาณที่ดีเยี่ยม คุณนายสาวจึงก้มลงเก็บเดรสแดงขึ้นมาปิดบังร่างเปลือยอันขาวโพลน พอประตูไม้เปิดออกจนสุด น้องจุ๋มก็ปรากฏกายพร้อมรอยยิ้ม สองมือถือผ้าถุงดำกับกล่องใส่สบู่สีฟ้า มีกระดาษแผ่นเล็กเหน็บอยู่ที่ชายขอบ
“ นี่ค่ะ จุ๋มเอาผ้าถุง สบู่มาให้ ส่วนคำสั่งของอาจารย์อยู่ในกระดาษเล็กๆแผ่นนี้ ” น้องจุ๋มร้องบอก พร้อมยื่นของสามสิ่งให้แก่คุณนายสาว
“ ขอบใจ วางไว้บนโต๊ะไม้ตัวนั้นเลย ” คุณนายสาวตอบห้วนๆ พร้อมชี้นิ้วไปยังโต๊ะไม้ขนาดกลางที่วางอยู่มุมห้อง มืออีกข้างยกเดรสแดงขึ้นสูงอีกนิด เพื่อปิดบังร่างกายเปล่าเปลือย
“ ได้ค่ะ คุณนาย ” น้องจุ๋มรับคำ จากนั้นก็เดินออกจากห้อง แต่ก่อนจะพ้นธรณีประตูโดยสมบูรณ์ เด็กสาวก็หันกลับมาเตือน
“ อาจารย์กำชับว่า....สิ่งใดที่สั่งให้ทำ ขอให้คุณนายปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด อย่าขาดตกบกพร่องแม้แต่อย่างเดียว ไม่เช่นนั้น นอกจากคุณนายจะไม่ประสบความสำเร็จ อาจต้องผจญอาถรรพ์จากสิ่งชั่วร้าย ”
น้องจุ๋มพูดจบ ก็จากลา ทิ้งให้ศรีสมรยืนมึนอยู่ตามลำพัง พอคุณนายสาวตั้งสติได้ เธอก็สบถเบาๆ เพราะไม่พอใจพฤติกรรมอุกอาจเมื่อครู่
“ บ้าชะมัด ทางบ้านไม่สอนมารยาทรึไง ก่อนจะเข้าห้อง มันต้องให้คนที่อยู่ข้างในอนุญาตก่อนซิยะ นี่ถ้าไม่เกรงใจอาจารย์ แม่จะตบให้ตาเล็ดเลย ”
หลังจากคุณนายสาวได้ระบายอารมณ์ เธอก็หันกลับมาสนใจในสิ่งที่ได้รับ จึงพบว่ามันคือผ้าถุงเนื้อบางและกล่องสบู่พลาสติก แต่สิ่งที่ชวนสงสัยสุดๆ น่าจะเป็กระดาษแผ่นเล็กที่เหน็บมาด้วย ศรีสมรเลยกลั้นใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาอ่าน คำสั่งนั้นระบุให้กระทำอนาจารกับตัวเองหลายขั้นตอน
“ ว้าย! ตาเถร พิธีกรรมบ้าบออะไรกันเนี่ย ทุเรศชะมัด ” คุณนายสาวเขินอายจนหน้าแดงก่ำ แม้ว่าเธอจะมีวัยวุฒิและประสบการณ์อยู่บ้าง แต่ก็ไม่เคยทำอะไรที่วิตถารแบบนี้
ขณะที่คุณนายสาวกำลังจะล้มเลิกและเดินทางกลับบ้าน เธอก็ฉุกคิดถึงคำพูดของน้องจุ๋ม
“ สิ่งใดที่สั่งให้ทำ ขอให้คุณนายปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด อย่าขาดตกบกพร่องแม้แต่อย่างเดียว ไม่เช่นนั้น นอกจากคุณนายจะไม่ประสบความสำเร็จ อาจต้องผจญอาถรรพ์จากสิ่งชั่วร้าย ”
เื่ไม่ประสบผลสำเร็จยังไม่เท่าไหร่ แต่ต้องผจญกับอาถรรพ์ชั่วร้ายนี่สิ คงเป็อะไรที่ชวนสยองสุดๆ ครั้นจะไม่เชื่อ แล้วมองสิ่งพวกนี้เป็เื่งมงายเหมือนที่ผ่านมา ศรีสมรก็ไม่อาจกระทำ เพราะเหตุการณ์ที่เพิ่งเจอเมื่อไม่กี่นาทีก่อน มันช่างพิสดารจนหาคำตอบไม่ได้ ดังนั้นคุณนายสาวจึงเหลือทางเลือกเพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือ…….
“ เอาก็เอา แค่ทำอะไรที่ดูทุเรศนิดหน่อยในห้องน้ำ จะต้องอายอะไรหนักหนาวะ ”
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว คุณนายสาวก็ค่อยๆเปลื้องชั้นใน แล้วนำมาวางรวมกับเดรสแดง จากนั้นก็นุ่งผ้าถุงดำ อันตัดกับผิวขาวผ่องเป็ยองใย เนื้อผ้านั้นก็แสนบางซะจนเผยให้เห็นทรวดทรงองค์เอวที่อวบอัดถนัดตา
หลังจากแต่งตัวเสร็จสรรพ คุณนายสาวก็กัดฟัน ข่มความอาย เพื่อนำพาร่างยวนโลกีย์เข้าสู่ห้องน้ำขนาดเล็ก
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจJalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2
255K
