เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

แล้วเรือเหาะก็พาทุกคนมาถึง สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ เสี่ยวเทียนมาถึงก็ตื่นตาตื่นใจ ยิ่งนัก ที่แห่งนี้ มีอาคารทำด้วยโลหะผสมหลายชนิด มีมากมายหลาย อาคาร แต่ที่ดูเด่นเป็นสง่าที่สุด เป็นวิหารเทพเจ้าที่อยู่ตรงกลาง ถูกสร้างด้วยทองคำผสมกับ โลหะชนิดอื่นๆ อีกหลายชนิด แต่ว่าแสงสีทองคำนั้น เหลืองอร่ามตา มากที่สุด แค่ทางเข้า ก็เห็นรูปปั้น เหล่าเทพเจ้ามากมาย ยืนเรียงราย ล้อมรอบ

วิหารเทพเจ้า เป็นโครงสร้างรูปแบบการก่อสร้างแบบผสมคล้ายโบสถ์คริสต์ เป็นตึกสูง ดูโอ่โถง พอเข้าไปด้านใน มีรูปปั้นสีทองอยู่ตรงกลางเป็นสตรี กำลังอุ้มเด็กชายกำลังน่ารัก รอบๆ มีรูปปั้นโลหะสีเงิน เป็นอัครทูตเทวะ อีกเจ็ดคน  ทุกคนมีปีกสีขาว สวมเกราะทองคำแท้ ถืออาวุธ นานาชนิด มีทั้งทวน กระบี่

ดาบ  สายฟ้า แต่มีองค์หนึ่ง ร่างเป็นสีดำไปทั้งตัว แม้แต่ปีกข้างหลังก็เป็นสีดำ ยืนทมึน คอยปกป้อง รูปปั้นสตรีกับเด็กชายเอาไว้

“ นี่คือพระแม่ศักดิ์สิทธิ์ และพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ เทพสูงสุดที่เราเคารพและบูชาสูงสุด”   ฟ่งเฟยหยานเดินมายืนข้างเสี่ยวเทียน แล้วก้มลงใช้สองมือยกขึ้นแล้วก้มลงทำความเคารพขั้นสูงสุด  เสี่ยวเทียนเห็นแล้ว ก็ทำตามฟ่งเฟยหยานทันที

ทันใดนั้นเองก็มี ชายแต่งชุดคลุมสีทอง สวมมงกุฏเดินออกมาจาก ทางด้านหลัง พร้อมกับ ผู้ติดตามอีกเกือบ ยี่สิบ คน ทุกคนพอเห็นก็คุกเข่าข้างหนึ่ง แล้วเอามือมาทาบหัวใจก้มหัวทำความเคารพ แล้วเอ่ยพร้อมกันว่า

“ น้อมรับท่านสังฆราช” แต่ฟ่งเฟยหยานรีบเดินเข้าไปหาท่านสังฆราชใกล้ๆทันที 

“ ท่านปู่ ท่านออกมาทำไม ท่านยังไม่หายดีนะ” ฟ่งเฟยหยาน ทำหน้าเหมือนจะไม่สบายใจที่ท่านสังฆราช ออกมาแบบนี้

“ ไม่เป็นไร ข้าพอจะหายดีแล้ว  ท่านหมอเทวะ ยังบอกเลยว่าไม่เป็นอะไรแล้ว”

ท่านสังฆราชหันไปมอง หมอเทวะที่ยืนยิ้มเล็กน้อยที่ด้านข้าง

“ ท่านปู่ ข้าเอาต้นผิงกั่ว ที่ท่านหมอเทวะ สั่งเอาไว้มาให้แล้ว”

“ จริงรึ ?  ต้องลำบากหลานแล้ว อายุขัยของปู่มันถึงกำหนดแล้ว ยังไงก็หนีไม่พ้นความตายไปได้หรอก”

“ ไม่ ท่านปู่ยังแข็งแรง ไม่ว่ายังโง่ ข้าจะทำให้ท่านปู่ อายุยืนยาวให้มากที่สุด”

“ เด็กโง่” สังฆราชาฟ่งเหยียนชิ่ง ใช้มือลูบหัวหลานสาวสุดที่รักด้วยความเอ็นดู แล้วหันมาเห็น องค์ชายห้า ยืนนิ่งอยู่ที่หัวยังมีรอยแดงๆ อยู่

“ คำนับท่านสังฆราช”  องค์ชายห้า กับ ชายชราผู้หนึ่ง ยืนทำความเคารพอีกครั้ง

“ องค์ชายห้า ท่านคุรุเทพฟางหยวน พวกท่านก็มาด้วยรึ?”

“ เสด็จพ่อ ทรงทราบว่า ท่านสังฆราชไม่สบาย เลยมีบัญชาให้ข้ามาเยี่ยมท่าน”

“ ต้องขอบคุณฝ่าบาทที่มีเมตตา กลับไปบอกฝ่าบาทด้วย ข้าแข็งแรงปกติดี ไม่ต้องเป็นห่วง”สังฆราชฟ่งเหยียนชิ่งเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

ทันใดนั้น ก็มีสาวกคนหนึ่งวิ่งเข้ามารายงานด้วยสีหน้าตื่นตกใจ

“ จอมมารลูเซี่ยฟาง พาคนกว่าห้าร้อยขึ้นมา เวลานี้รออยู่ที่หน้าลานเทพเจ้าแล้ว”

ท่านสังฆราชเดินนำหน้าออกไปทันที เสี่ยวเทียนกับศิษย์พี่รอง ก็รีบตามฝูงชนไปดูด้วยเช่นกัน

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ออกมาซะทีนะ สังฆราชฟ่งเหยียนชิ่ง ไม่เจอกัน ห้าสิบปี ดูเจ้าแก่ไปเยอะเลยนะ แล้วเจ้าจะมีแรงสู้กับข้าได้รึ?  ยอมแพ้ซะ ข้าจะเมตตาเหล่าสาวกของเจ้า ธิดาเทพฟ่งเฟยหยาน หน้าตาไม่เลว ข้าจะให้เป็นภรรยาน้อยของ บุตรชายข้า  เจ้าเห็นด้วยไหม?”  จอมมารลูเซี่ยฟาง ฉายา จอมมารพิณเจ็ดสี เอ่ยวาจาพร้อมกับเสียงหัวเราะ

“ เจ้ามารชั่ว เจ้าคิดหรือว่าจะเอาชนะข้าได้ หากเจ้าแพ้ ข้าจะทำลายล้างพรรคมารของเจ้าให้หมดจากแผ่นดินบูรพาเทวะ”  สังฆราชฟ่งเหยียนชิ่งคำรามออกมาด้วยอารมณ์โกรธ แล้วเริ่มปล่อยพลังขั้นเซียนฟ้าระดับสูงสุดออกมา พลังรัศมีเซียนพอแผ่ออกไปโดยรอบ ทำให้ใครที่ไม่เกี่ยวข้อง เริ่มถอยห่างออกไปจากรัศมีพลังจนหมด ร่างของทั้งสองคนลอยขึ้นไปบนฟ้า สังฆราชถือคทาทอง 18 ห่วงเป็นอาวุธ

จอมมารลูเซี่ยฟางลอยตัวออกจากเกี้ยว ในชุดผ้าคลุมสีดำ ในมือมีง้าวมังกรดำ

ทั้งสองคนเร่งพลังจนขีดสุด บรรยากาศรอบข้างคล้ายหยุดนิ่ง แต่ว่าทั้งสองคนกลับพุ่งเข้าปะทะกันอย่างช้าๆ แต่ว่าความเป็นจริงนั้นไม่มีใครสามารถรู้ได้เลยว่าทั้งสองคนเคลื่อนไหวอย่างไร แต่เสี่ยวเทียนกลับมอง ทั้งสองที่สู้กันอย่างชัดเจน

โครม !!! อาวุธทั้งสองปะทะกันครั้งแรก บรรยากาศโดยรอบๆ เหมือนถูกกระแทกด้วยพลังรัศมีเซียนฟ้า ต้นไม้ใหญ่ อาคารโดยรอบ ล้วนระเบิดกระจายไปทั่ว

ทั้งสองคน ถอยหลังออกจากกัน อาวุธทั้งสองไม่อาจทำอะไรซึ่งกันและกันได้

จอมมารลูเซี่ยฟาง ดึงอาวุธชุดใหม่ออกมา กลายเป็นพิณมารเจ็ดสี จอมมารบังคับพิณให้หยุดนิ่งแล้วใช้นิ้วกรีดสายพินสายแรกออกไป  ฟิ้ว พลังมารพุ่งออกไปกลายเป็นคมมีดลม พุ่งใส่ สังฆราชที่จ้องมองด้วยความสงบ  แล้วตบเบาไปที่ข้อมือ ปรากฏระฆังทอง ขนาดใหญ่ออกมา สี่ลูก สังฆราชใช้คทาทองฟาดเข้าใส่ระฆัง รัศมีพลังทั้งสี่ระฆัง พุ่งเข้าปะทะ พิณมารที่บัดนี้ ถูกดีดออกไป ครบเจ็ดสายเจ็ดสี  พอทั้งพลังพิณมาร7สี กับ พลังระฆังทองสี่ลูก ปะทะกัน เกิดระเบิดออกไปเป็นกลุ่มควันคลุ้งไปทั่ว 

แล้วสุดท้าย พิณมาร7สียังบรรเลงเพลงต่ออีก แต่คราวนี้กลายเป็นแสงสายฟ้า วิ่งว่อนไปทั่วแบบไร้ทิศทาง พุ่งเข้าใส่ฝูงชน ไม่ได้พุ่งใส่แค่ สังฆราชเพียงคนเดียว

“ ชั่วช้านัก” สังฆราชฟ่งเหยี่ยนชิ่งเริ่มกระอักเลือด เพราะใช้พลังจิตวิญญาณมากเกินไป ประกอบกับอาการป่วยยังไม่หายสมบูรณ์ เท่าไร ถึงแม้จะยอมให้แพทย์เทวะ ทำการเปิดจุดชีพจรเซียนที่เปิดเพียง 900 ให้เพิ่มอีก 100 เป็น 1,000 จุดซึ่งจะต้องทำให้อายุสั้นเหลือเพียงแค่สามเดือน ก็ไม่สามารถเอาชนะ จอมมารลูเซี่ยฟางได้

แล้วยังมาเจอ ลูกเล่นเจ้าเล่ห์ที่ไม่ยอมสู้กันสองต่อสอง กลับไปโจมตีผู้บริสุทธ์อีก

สังฆราชฟ่งเหยียนชิ่ง หยิบขวดแก้วใส่ ภายในบรรจุน้ำสีฟ้า แล้วก็กระดกเข้าปากไป คราวนี้ ชีพจรเซียนเปิดขึ้นไปอีก 200 จุด กลายเป็น 1,200 จุด แล้วใช้ระฆังทั้งสี่ลูก เหวี่ยงระฆังเข้าใส่จอมมารลูเซี่ยฟาง แล้วยังแทงคทาทอง พุ่งเข้าใส่ไปอีก เพื่อที่จะหยุดยั้งไม่ให้ คนบริสุทธิ์ต้องบาดเจ็บ แต่ว่าเป็นแผนของจอมมารลูเซี่ยฟาง พอเห็น สังฆราชฟุ่งเหยี่ยนชิ่ง ทุ่มสุดชีวิต เหวี่ยงระฆังทองเข้าใส่ และพุ่งคทาทองเข้ามาอีก จอมมารลูเซี่ยฟางจึงเร่งพลังที่ปล่อยออกมาขั้นสูงสุด กลายเป็นพลังเซียนสวรรค์ระดับต้นแล้ว !!   แล้วดีดพิณมาร 7 สีเข้าสวนไปทันที พลังที่เหนือกว่า พุ่งทำลายล้าง ตูม ! ตูม !  ตูม ! ตูม ! ระฆังระเบิดกระจายออกไป

สังฆราชพุ่งร่างเข้ามาพร้อมคทา ก็ถูกพลังจากพิณมารที่มีขั้นพลังที่เหนือกว่า กระแทกร่างปลิวเหมือนว่าวขาดลอย พุ่งเข้าไปกระแทกเสาหินพังไปหลายต้น หมดแรง กระอักเลือดออกมา 

“เจ้าฝึกได้ถึง..  ขั้น.. .. พลังเซียนสวรรค์.ได้แล้วหรือนี่?” เสียงของสังฆราชเอ่ยอย่างหมดแรง

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ต่อไป สำนักวิหารศักดิสิทธิ จะเปลี่ยนชื่อเป็น สำนักจอมมารศักดิ์สิทธิ์

ศิษย์หญิง ทุกคน ข้าจะจับมาเป็นนางบำเรอ  ผู้ชายทุกคนจะส่งไปเป็นแรงงานทาส

ธิดาศักดิ์สิทธิ์จะมาเป็นลูกสะใภ้ของข้า ดีไหมลูกพ่อ” จอมมารหันมาถามบุตรชายที่ยืนน้ำลายไหลย้อยอยู่ด้านข้าง

“ บังอาจ ข้าองค์ชายห้า โอรสกษัตริย์หนันฉี จ้าวบูรพาเทวะยังยืนอยู่ตรงนี้ยังกล้าสามหาวต่อหน้าข้าอีกเหรอ?” องค์ชายห้าตะโกนออกไป แต่หวังเต้าผู้เป็นอาจารย์เริ่มกระซิบบอกให้ใจเย็นๆ ก่อน

“ เจ้าคิดว่า ข้ากลัวพ่อเจ้าอย่างนั้นรึ?” จอมมารสะบัดมือเข้าใส่ทันที  เพี๊ยะ !!

หน้าองค์ชายห้าหัวทิ่มพื้น ฟันร่วงไปในทันที  คุรุเทพหยวนฟาง รีบเข้ามาขวางทันที

“ หยุดก่อน !!  เรื่องบาดหมางของพวกท่าน พวกเราล้วนไม่ยุ่งเกี่ยว ได้โปรดละเว้น องค์ชายห้าด้วย” คุรุเทพหยวนฟาง รีบประสานมือคำนับขอร้องจอมมาร

“ ไสหัวไปซะ  !” จอมมารลูเซี่ยฟางก็ยังไม่อยากปะทะกับ จ้าวเทวะบูรพา เลยปล่อยไป คุรุเทพพาร่างองค์ชายห้า หายวับจากไป 

จากนั้นหันมามองหน้าสังฆราชที่ลมหายใจเริ่มรวยริน  โดยที่ธิดาเทพศักดิ์สิทธิ์ประคองอยู่ เสี่ยวเทียนเห็นศิษย์พี่ไปยืนด้านหน้า ธิดาเทพฟ่งเฟยหยาน แล้วชักกระบี่ เพื่อคอยปกป้อง เสี่ยวเทียนก็เลยไปยืนขวางตามไปด้วย แต่ว่ายามนี้ท้องฟ้า กลับมี ชายเก้าคนแต่งชุด คลุมสีขาวดำลอยมาคอยปกป้องสังฆราชฟ่งเหยี่ยนชิ่ง 

“ เหอ เหอ คุรุเทพศักดิ์ทั้งเก้า ปรากฏตัวออกมาแล้วรึ? มาเลยข้ากำลังรอเจ้าอยู่แล้ว” จอมมารลูเซี่ยฟาง ฉายามารพิณเจ็ดสี เริ่มกรีดมือใส่พิณทีเดียว 7 สีปล่อยออกมาเจ็ดเสียงพร้อมกัน  เสียงวี๊ด  !!  เข้ากระแทกแก้วหูใส่เหล่าศิษย์ต่ำกว่าเซียนระดับฟ้าที่อุดหูไม่ทัน ต่างแก้วหูระเบิด นอนตายไปหลายคน ศิษย์พี่รองรีบฉีกเศษผ้าอุดหูธิดาเทพเอาไว้ คุรุเทพศักดิ์ที่กำลังเข้าจู่โจมถูกกระแทกร่วงกับพื้นไปจนหมดแล้วรีบเกร็งพลังเข้าต่อต้าน 

เสี่ยวเทียนเรียกพลังเทพแปดกร เข้าร่าง แล้ววิ่งสวนเข้าใส่ จอมมารพิณเจ็ดสี ร่างกายเปลี่ยนแปลงเป็นเจ้าแม่กาลีร่างยักษ์พุ่งเข้าใส่ จอมมารท่าทางน่ากลัว จอมมารเจ็ดสีเห็นเช่นนั้นก็แตกตื่นตกใจ รีบ ปล่อยพลังที่มีออกมาจนหมด แต่ว่าไม่สามารถต้านทานได้ สายพิณมารเจ็ดสี ขาดสะบั้น เสี่ยวเทียนในร่างเจ้าแม่กาลี กระโดดมาตรงหน้าแล้วทุบด้วยแขนทั้งแปด จนร่างกายจมดิน แล้วถูกกระทืบซ้ำไปอีกหลายครั้งจนตกเป็นหลุมลึก ร่างเจ้าแม่กาลี เทพแปดกร ยังคว้าแขนกระชากออกมา แต่ว่าแขนจอมมารพิณเจ็ดสี ดันขาดกระจุยออกมา เลยไปจับขาดึงขึ้นมาแล้วลากมาฟาดเข้ากับพื้นศิลาแข็งอีกยี่สิบที เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!! จนร่างเทพแปดกร กลับมาเป็นเสี่ยวเทียนเหมือนเดิม แล้วเสี่ยวเทียนก็ดึง เข็มพิษสามเซียน ปักเข้าไปที่หัวจอมมารพิณเจ็ดสีอีก  ฉึก ฉึก ฉึก !!!   

จอมมารพิณเจ็ดสี ลูเซี่ยฟง ร้องเป็นควายถูกเชือด  อ๊ากกกกกก !!!! นอนกลิ้งไปทั่วพื้น แม้พลังเซียนในร่างจะฟื้นตัวเร็ว  แต่ก็ถูกพิษสามเซียนเข้าไปอีกทำให้ทรมานหนักเข้าไปอีก แต่ด้วยมันมีพลังขั้นเซียนสวรรค์แล้วไม่นานพิษสามเซียนก็ถูกขับออกหมด แต่ว่าเสี่ยวเทียนพุ่งกระโดดลอยฟ้าเข้ามาใช้ดาบเทพเจ้าพลังเทพเซธฟันเข้าใส่อีก  ฉัวะ !  ร่างของจอมมารพิณเจ็ดสี ลูเซี่ยฟาง ขาดเป็นสองซีก ตายสนิท  เหลือแต่ ดวงวิญญาณกำลังจะหลบหนีไปเพื่อกลับไปสร้างร่างใหม่อีกครั้ง

“ เจ้าเด็กน้อย ฝากไว้ก่อน ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร เจอกันคราวหน้า ข้าจะมาถลกหนังเจ้า !!”  วิญญาณจอมมารกำลังจะหายไปแล้ว แต่ยังคงส่งเสียงอาฆาตอีก

“ คิดหรือว่าเจ้าจะหนีไปไหนได้ !!” เสี่ยวเทียนปล่อยฝ่ามือพลังมารภูตทมิฬออกไปแล้วกระชากวิญญาณที่กำลังหนีไปกลับมาอยู่ในมือหมดสิทธิ์ที่จะหนีได้

“ ปล่อยข้าเดี่ยวนี้นะ  อ๊ากกกกกก !!!!” เสี่ยวเทียนไม่รอช้าใช้ฝ่ามือภูตทมิฬทำลายวิญญาณจนสลายไป

แต่ละคนทีเห็นเหตุการณ์ได้แต่อ้าปากค้าง ไม่คิดว่าจอมมารพิณเจ็ดสี จะถูกเด็กน้อยจัดการซะหมดสภาพ แต่พอตั้งสติกันได้ ก็เข้ามารุมดูอาการสังฆราชกันเต็มไปหมด

เสี่ยวเทียนก็รีบหันมาดู ท่านสังฆราชที่กำลังจะตาย หายใจรวยริน หมอเทวะ รีบฝังเข็ม รักษา คุรุเทพทั้งเก้าพยายามถ่ายพลังเพื่อยื้อชีวิต แต่ไม่สามารถยื้อไว้ได้แล้ว เพราะสังฆราชค่อยๆหันมายิ้มครั้งสุดท้ายให้กับหลานสาว ธิดาเทพ

ทำให้ธิดาเทพส่งเสียงร้องออกมาอย่างน่าสงสาร

“ อาจารย์ช่วยเขาหน่อยได้ไหม?” เสี่ยวเทียนเอ่ยด้วยความสงสาร

“ เขายังไม่ตาย เอาเม็ดยารักษาระดับสวรรค์ ให้เขากินก็พอ แล้วข้าจะถ่ายพลังเทพบริสุทธิ์รักษาเขาให้” อาจารย์ลู่เอินแนะนำ เสี่ยวเทียนเดินเข้าไปในทันที

“ ทุกคนถอยไป ข้าจะรักษา ท่านสังฆราชเอง”  เสียงเสี่ยวเทียน ได้ยินกันทั่ว ด้วยการที่เสี่ยวเทียนเป็นคนกำจัดจอมมาร ทุกคนเลยต้องถอยห่าง ออกไป ยกเว้นธิดาเทพ กับ หมอเทวะ ยังคอยประคองอยู่คนละข้าง ไม่จากไปไหน  เสี่ยวเทียนหยิบยารักษาระดับสวรรค์ใส่ปาก สังฆราชฟ่งเหยียนชิ่ง แล้วใช้ฝ่ามือวางไว้บนหน้าผาก

เม็ดยาพอโดนลิ้นก็ละลายซึมเข้าไปทั่วร่างกาย แล้วประสานกับ พลังเทพบริสุทธิ์ที่อาจารย์ลู่เอินปล่อยมาร่างกายทำให้อวัยวะภายในถูกทำลายและเสื่อมสลายไปจนหมด กลับค่อยๆ ฟื้นฟูกลับมาเป็นดังเดิม แล้วยังทำให้แข็งแรงยิ่งขึ้น อายุขัยที่หมดไปแล้ว กลับขยายออกไป พลังขั้นเซียนที่กดเอาไว้ที่ขั้นเซียนฟ้ามานานก็ระเบิดพลังพุ่งออกมาเป็นขั้นเซียนสวรรค์   ท่านสังฆราชลืมตาขึ้น รัศมีพลังเซียนสวรรค์แผ่ออกไปทั่ว คนอื่นๆ ล้วนตกใจกับแรงกดดันที่ส่งออกมา 

“ ข้ายังไม่ตายหรือนี่? และข้ายังบรรลุขั้นเซียนสวรรค์ได้อีก โอ้ พระแม่ศักดิ์สิทธิ์และพระบุตร ในที่สุดท่านก็ช่วยให้ฝันของข้าเป็นจริงเสียที” สังฆราชเอ่ยอย่างมีความสุข

“ ท่านปู่ คนที่ช่วยท่านยืนอยู่ตรงหน้าท่านแล้วไม่ใช่ใครอื่น”  ธิดาเทพกอดแขนสังฆราชแล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“ เจ้าเด็กน้อยเนี่ยรึ?”

“ เขาคือเฉินเสี่ยวเทียน จากสำนักปราชญ์เทวะ” เสี่ยวเทียนประสานมือคารวะทันที

“ ขอบใจเจ้ามากนึกไม่ถึง สำนักปราชญ์เทวะจะได้อัจฉริยะฟ้าประทาน เช่นเจ้าได้ข้าไม่เห็นว่าเจ้าเอาชนะ เจ้ามารพิณเจ็ดสีอย่างไร และรักษาข้าให้หาย และกลายเป็นเซียนสวรรค์ได้อย่างไร ดังนั้น เจ้าอย่าเพิ่งไปไหน ข้าอยากเลี้ยงขอบคุณและอยากรู้เรื่องราวทั้งหมด”   สังฆราชฟ่งเหยียนชิ่งเอ่ยอย่างมีความสุข

“ เสี่ยวเทียน ข้าอยากรู้ว่ายาที่เจ้าให้ท่านสังฆราชกินคือยาอะไร และฝ่ามือที่เจ้าปล่อยพลังออกมาเรียกว่าอะไรกันแน่?” หมอเทวะ ชายชราผมขาวแต่ยังแข็งแรงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้จริง ๆ  คำถามนี้ทุกๆ คนก็อยากรู้เช่นเดียวกัน

“ ยาที่ให้ท่านสังฆราชกิน นั้น เป็นยาเม็ดรักษาระดับสวรรค์ ส่วนฝ่ามือที่ข้าปล่อยไปนั้นเรียกว่า ฝ่ามือเทพบริสุทธิ์”  เสี่ยวเทียนเอ่ยตามตรง

“ ยาเม็ดระดับสวรรค์ ฝ่ามือเทพบริสุทธิ์ นี่..เป็นไปได้อย่างไร ทั้งสองสิ่งที่เจ้าบอกมานั้น หายสาบสูญไปเป็นพันปีแล้ว เจ้าไปเอามาจากไหนกัน?”

หมอเทวะเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น

“ ท่านเซียนลึกลับ เป็นคนมอบให้ข้า”

“ เจ้าพบท่านเซียนได้อย่างไร”  หมอเทวะอยากรู้เรื่องมากกว่านี้

“ ข้าพบท่านในฝัน”

“ ในฝัน?”....