"บัดซบ อ๊ากกแค่นี้ไม่สามารถเอาชะนะข้าได้หรอก จงสลายหายไปซะ" หลี่เจี้ยนกล่าว
หลี่เจี้ยนระเบิดพลังปราณจักรพรรดิขั้นที่8 ออกมาทำลายมังกรเพลิงของหยางจื่อในทันทีเมื่อมังกรเพลิงหายไปก็สามรถเห็นหลี่เจี้ยนในสภาพเสื้อผ้าขาดจากโดนเปลวเพลิงเผา"แกบังอาจทำให้ข้าอยู่ในสภาพนี้ข้าจะฆ่าเจ้าซะ" หลี่เจี้ยนกล่าว
หลี่เจี้ยนนำกระบี่ระดับนักบุญออกมาแล้วปลดปล่อยพลังเปลวเพลิงที่น่าหวาดกลัวออกมา
"กระบี่เพลิง 36 เล่มจงปรากฏ"
กระบี่เพลิง36 เล่มของหลี่เจี้ยนปรากฎอยู่บนหัวของหลี่เจี้ยนกระบี่เพลิงแต่ละเล่มนั้นไม่ใช่กระบี่เพลิงธรรมดาแต่มันยังแฝงไปด้วยจิตวิญญาณกระบี่ที่ทรงพลัง"ตายไปซะ" หลี่เจี้ยนกล่าว
กระบี่เพลิงทั้ง36 เล่มต่างพุ่งไปทางหยางจื่อด้วยความเร็ว "เล่นแบบนี้เลยรึ แต่แบบนี้มันอาจจะดีต่อข้าก็ได้"หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม"จิตวิญญาณดาบ "
จิตวิญญาณดาบทั้ง36 เล่มปรากฏและปะทะกับกระบี่เพลิงของหลี่เจี้ยนเกิดการระเบิดขึ้นของพลังทั้งสอง ที่ปากของหยางจื่อมีเลือดใหลออกมาแต่ในทางด้านก็ไม่ได้ดีไปกว่าหยางจื่อ"พลังของจิตวิญยาณเท่ากันรึ" หยางจื่อกล่าวออกมาด้วยความประหลาดใจ
"บัดซบไม่ว่ายังไงวันนี้เจ้าก็ต้องตาย " หลี่เจี้ยนกล่าว
"วิหคเพลิงพิโรธ!!!!!"
เปลวเพลิงของหลี่เจี้ยนก่อตัวเป็นวิหคเพลิงขนาดใหญ่และเปลวเพลิงของหลี่เจียนยังเป็นเปลวเพลิงระดับสูงอีกด้วยทำให้มีพลังทำลายล้างรุนแรงกว่าเปลวเพลิงธรรมดา
"ไม่มีสิ่งใดที่ข้าตัดไม่ได้!!!" หยางจื่อกล่าว
เรือนผมของหยางจื่อกลายเป็นสีขาวและตาเป็นสีฟ้าในทันทีพลังปราณมังกรโหมกระหน่ำทำให้เกิดพายุพลังปราณขึ้น"แยกสวรรค์!!!!!"
แยกสวรรค์ของหยางจื่อตัดผ่านทักษะของหลี่เจี้ยนราวกับผ่าเต้าหู้หลี่เจี้ยนในตอนนี้หน้าซีดและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว"ช่วยข้าด้วยผู้อาวุโส" หลี่เจี้ยนกรีดร้อง
ก่อนที่แยกสวรรค์ของหยางจื่อจะถึงตัวของหลี่เจี้ยนก็ได้ถูกพลังของชายชราที่ปรากฏทำลายทิ้งซะก่อน"นี่เจ้าคิดจะฆ่าเขาเลยรึไงเจ้าหนู" ชายชราที่อยู่กับหลี่เจี้ยนกล่าว
"แน่นอนเพราะในเมื่อเขาเองก็กะจะฆ่าข้าอยู่เเล้วและทำไมข้าจะฆ่าเขาไม่ได้ละ" หยางจื่อกล่าว "จองหอง ดูเหมือนเจ้าจะไม่เคยถูกอบรมณ์สินะงั้นวันนี้ข้าจะสั่งสอนเจ้าเเทนบิดามารดาเจ้าเอง" ชายชรากล่าวชายชราเร่งหลังปราณและเตรียมพุ่งไปโจมตีหยางจื่อแต่ในขณะนั้นเองก็มีสายฟ้าที่ทรงพลังผ่าลงมาจากฟากฟ้าและผ่าลงมาบนตัวของชายชรา
"อ๊ากกกกกก"
ชายชรากรีดร้องโหยหวนแต่สายฟ้านั้นทรงพลังเกิดไปชายชราที่ตกตายลงเนื่องจากไม่สามารถทนรับความเจ็บปวดใหวผู้คนที่ดูอยู่ต่างยืนอ้าปากค้างบรรยากาศกลายเป็นเงียบกริบแม้แต่หยางจื่อก็ยังยืนตกตะลึงพวกเขาไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้เหล่าตัวตนที่ทรงพลังในนิกายต่างสั่นสะท้านถ้าบอกว่าผู้อาวุโสของสำนักถูกฟ้าผ่าตายก็จะเป็นเรื่องที่ขบขันเกิดไป"ข้าขอถามเพื่อความแน่ใจ นั่นใช่ฝีมือเจ้าหรือเปล่า" หลินไห่กล่าว
"ไม่ใช่ข้าแน่นอน" หยางจื่อกล่าว
"จะบอกสวรรค์ลงทัณฑ์อย่างงั้นรึ" หลินไห่กล่าว
"เรื่องนั้นข้าไม่รู้แต่ว่าตามที่ตกลงกันไว้เจ้าจะต้องส่งเปลวเพลิงระดับสูงมาให้ข้า"หยางจื่อกล่าวกับหลี่เจี้ยน หลี่เจียนที่กำลังตกใจและหวาดกลัวรีบส่งกล่องสีแดงให้หยางจื่อด้วยความรวดเร็วแล้วจากไปในทันทีหยางจื่อที่ได้รับกล่องที่บรรจุเปลวเพลิงระดับสูงมาเเล้วก็กลับไปยังที่พักของตนเช่นกันข่าวการถูกฟ้าผ่าตายของผู้อาวุโสตระกูลหลี่แพ่กระจายออกไปทั่วนิกายมันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเกินไปแต่กลับกลายเป็นเรื่องที่ทำให้ตระกูลหลี่รู้สึกอับอายอย่างถึงที่สุด
หลินไห่ที่ถูกหลินกู่ซวนเรียกไปพบเพื่อรายงานสิ่งที่เกิดขึ้นหลินกู่ซวนอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านและเผยความหวาดกลัวออก "เท่านี้ข้าก็ยืนยันได้เเล้วว่าหยางจื่อมาจากตระกูลนั้น และนี่ก็แสดงให้เห็นว่าพวกเขาไม่ได้ทอดทิ้งหยางจื่อแต่กลับมีเหตุผลบางอย่างที่ต้องให้หยางจื่ออยู่ที่นี่และคอยจับตาดูหยางจื่ออยู่"หลินกู่ซวนกล่าว "งั้นแสดงว่าที่เจ้าแก่นั่นตายเพราะดันไปกล่าวอะไรที่ไม่ควรอย่างงั้นสินะ"หลินไห่กล่าวด้วยความหวาดกลัว "น่าจะเป็นอย่างงั้น พวกเราคิดถูกเเล้วที่ผูกมิตรกับเด็กคนนั้นไว้"หลินกู่ซวนกล่าว ทางด้านตระกูลหลี่หลี่เจี้ยนที่นั่งคุกเข่าอยู่ในห้องโถงและบนที่นั่งมีชายวัยกลางคนกำลังนั่งอยู่ด้วยใบหน้ามืดมนชายคนนี้คือประมุขตระกูลหลี่หลี่เจิ้งหลง และยังเป็นผู้อาวุโสระดับสูงของนิกายฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์ด้วย"มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้อย่างไร" หลี่เจิ้งหลงกล่าวอย่างเย็นชา
"ข้าเองก็ไม่ทราบพอผู้อาวุโสกล่าวว่าจะสั่งสอนหยางจื่อแทนพ่อแม่ของหยางจื่อผู้อาวุโสก็ถูกฟ้าผ่าตาย"หลี่เจี้ยนกล่าว "นั่นหนะไม่ใช่สายฟ้าตามธรรมชาติแน่มันรุนแรงยิ่งกว่านั้นอีกต่อให้เป็นข้าก็คงตายในทันทีเช่นกัน" หลี่เจิ้งหลงกล่าว "เด็กคนนั้นมันเป็นใครกันแน่จากข้อมูลที่เรามีเด็กคนนั้นมาจากทวีปเมฆาและถูกเลี้ยงดูจากตระกูลขนาดเล็กแต่ว่าชาติเกิดที่แท้จริงยังคงเป็นปริศนามาจนถึงทุกวันนี้"ชายชราที่อยู่ข้างๆหลี่เจิ้งหลงกล่าว "เจ้านี่จะต้องมีที่มาไม่ธรรมดาแน่ ๆช่วงนี้อย่าพึ่งไปตอแยมันรอจนกว่าท่านพ่อของข้าจะทะลวงสู่ปราณราชันสวรรค์ได้ก่อนค่อยมาตัดสินเรื่องเจ้าเด็กนั่นอีกที"หลี่เจิ้งหลงกล่าว "แต่ท่านพ่อด้วยนิสัยของน้องเล็กเขาคงไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ไปแน่"หลี่เจี้ยนกล่าว "ถ้าเป็นเรื่องของรุ่นเยาว์คนปริศนาก็คงไม่มีทางเข้ามาแทรกแซกหรอกเพียงแต่อย่าให้เหล่าผู้อาวุโสเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้ก็พอพวกเราในตอนนี้เสียผู้อาวุโไปเเล้ว 1 คนและบาดเจ็บสาหัสอีก 1คน เพราะงั้นตอนนี้พวกเราควรอยู่เงียบๆก่อน" หลี่เจิ้งหลงกล่าว ทางด้านเกาะลอยฟ้าหยางเทียนอวี้มองไปยังกระจกด้วยสายตาเย็นชาบรรยากาศในห้องหนักอึ้งจนทำให้ผุ้อาวุโสที่ยืนอยู่ยังต้องสั่นสะท้านเพราะคำพูดไม่เข้าหูของผู้อาวุโสตระกูลหลี่ทำให้หยางเทียนอวี้เกิดโทสะขึ้น------------------------------------------------------------------------------------------
377K
