เกิดใหม่เป็นเซียนทั้งที ขอประเดิมด้วยการรีดไถปีศาจหมู

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 93: เหรินผิงเซิง เจ้าคิดจะปกป้องมันงั้นรึ?

ณ สำนักจินหยาง ยอดเขาอวิ๋นจวีโหย่วทงมองเหล่าศิษย์ที่ยืนตัวสั่นงันงกอยู่เบื้องล่างด้วยสายตาอำมหิต ผ่านไปครู่ใหญ่จึงแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา "ในเมื่อถงเวยตายไปแล้ว พวกเจ้าจะยังมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร?"เขาสะบัดแขนเสื้อวูบหนึ่ง เหล่าศิษย์หน้าซีดเผือด กระอัก...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

ปลดล็อคตอนต่อไปโดยอัตโนมัติ

เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ

ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

ตอนก่อนหน้า บทที่ 94: ศิษย์น้องวางใจได้ ศิษย์พี่อย่างข้าปากหนักยิ่งกว่าหินผา! อ่านต่อ