อภินิหารศาสตราวุธ

ตอนที่​ 142 คนที่คาดไม่ถึง​

"จะมากไปแล้ว"

หัวหน้า​พรรคที่พอฝีมือ​อยู่บ้างสามารถ​เอาตัวรอดจากการโจมตีกะทันหัน​​จากอีกฝ่ายอย่างฉิวเฉียด​โมโห​ออกมา จนแสดงมาทางสีหน้า​อย่างชัดเจน​

"แค่รอดตายมาได้แบบหวุดหวิด​ ทำเป็น​ปากเก่งเชียว"

เสี่ยหาย เสียดแทงขึ้นมาทันทีจนบางคนถึงกับหน้าเปลี่ยนสีจากคำพูดอีกฝ่ายทันที ทำให้ตนเองต้องเงียบลงอย่างรวดเร็ว​

"ช่างโง่ยิ่งนัก แทนที่รอดตายจากเหตุการณ์​ครั้งนั้นไปแล้วควรน่าจะหลบซ่อนตัวเงียบๆ ไม่ปรากฏ​ตัวขึ้นมาก็ดีอยู่แล้วแท้ๆ"

อาวุโส​ที่มาจากสำนักใหญ่​ที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ​ใดๆ ตอบโต้​คำพูดอีกฝ่ายขึ้นมา

"ไม่เลว สมมาจากสำนักใหญ่"

"แบบนี้ค่อยน่าสนุกขึ้นมาหน่อย"

เสี่ยหาย ที่เห็นอาวุโส​จากสำนักใหญ่​ไม่มีบาดแผลจึงเริ่มตื่นเต้น​ทันที

"เศษเดนจาก สำนักเดือนเพ็ญ​ กล้าเสนอหน้าปรากฏ​ตัวออกมาจะเรียกว่า ใจกล้า จองหอง​ บ้าบิ่นหรือว่าโง่ดี"

อาวุโส​สำนักใหญ่​ดูถูก​อีกฝ่ายอย่างกับขยะไร้ค่าตนนึงในสายตาตัวเองเท่านั้น​

แม้ว่า เสี่ยหายจะเคยมีชื่อเสียงในสำนักเดือนเพ็ญ​มาก่อน แต่ด้วยเวลาที่ล่วงเลยมานานทำให้อาวุโส​สำนักใหญ่ที่ไม่เห็นอีกฝ่ายอีกต่อไป​ แล้วสำนักเดือนเพ็ญ​ที่ล่มสลายไปนานแล้วย่อมต้องขาดทรัพยากร​ในการบ่มเพาะมานานแล้วแน่

"เศษเดน งั้นรึ"

เสี่ยหายได้ยินเช่นนั้น​ก็มีสีหน้าดุร้ายออกมา

"ได้ มาดูกันว่าเศษเดนคนนี้จะฆ่าเจ้าได้ไหม"

เสี่ยหาย ไม่รอช้าจู่โจม​ใส่ทุกคนเบื้องหน้าอย่างไม่ปราณี

เส้นทางที่เสี่ยหายทะยานผ่านไปล้วนกลายเป็นศพมัมมี่​ทันที

สามง่าม ที่เสียบทุกอย่างที่ขวางหน้าไม่ว่าจะเป็นคนเจ็บ คนอ่อนแอ​ ล้วนถูกปราณจิตขั้น 6 จ้าวชีวิต​ เล่นงานจนได้รับบาดเจ็บ​ล้มตายกันถ้วนหน้า​

"ช่วยด้วย"

"ปล่อยข้าไปเถอะ"

เสียงร้องขอชีวิต​จากอาวุโส​ที่ได้บาดเจ็บ​ก่อนหน้านี้​ร้องขอชีวิต​

เสี่ยหายที่ไม่สนใจรับฟัง​เสียงร้องขอชีวิต​คนเหล่านั้นเลย

แต่กลายเป็น​ว่ากับถูกกระตุ้นจากเสียงร้องขอชีวิต​ขึ้นมาแทนทำให้รู้สึก​กระหายเลือด อยากสังหารทุกคนจนหมดสิ้น

"คิดว่าจะเอาชนะข้าได้รึ"

ตอนนี้่​หัวหน้าพรรคที่มีบาดแผลเล็กน้อย​ ยังคงสามารถ​ต่อสู้​ได้ เตรียมเริ่มใช้วิชาออกมาจู่โจม​ใส่ศัตรู​เพื่อทำการสังหาร

ตู้ม

บึ้ม

ศาสตราวุธ​หลากหลาย​ชนิดเข้าเล่นงาน​จู่โจม​ใส่เสี่ยหายทุกสารทิศ​เพื่อกำจัดอีกฝ่ายลงให้ได้

วิชาปราณ​จิตแต่ละขั้นได้ถูกนำออกมาใช้อย่างเต็มที่​ในการโค่นล้มเสี่ยหายอย่างต่อเนื่อง​

แต่พอเวลาผ่านไปเรื่อยๆ

เสี่ยหาย ที่ถือสามง่ามราวกับปีศาจร้าย​หรืออสุรกาย​ ก็เริ่มแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่หยุดหย่อน​

ตอนนี้เสี่ยหาย​สามารถ​ดึงทักษะ​วิชาที่อยู่ในสามง่ามจากการใช้ปราณ​จิตขั้น 6 จ้าวชีวิต​ เล่นงานทุกคนอย่างดุเดือด​

แม้แต่บางคนที่เห็นทักษะ​วิชาที่มาจากพรรคเดียวกันถูกใช้โดยศัตรู​จนต้องตกใจ

บางคนที่ไม่รู้จักตัวตนเสี่ยหายดีพอแล้วลืมเรื่องราวของเสี่ยหายไปแล้ว ก็เริ่มจะนึกวิชาความสามารถ​อีกฝ่ายได้บ้างแล้วตอนนี้

"หยุด"

เสียงตะโกน​ของอาวุโส​สำนักใหญ่​ สั่งการแก่ทุกคนทันทีที่นึกถึงวิชาของสำนักเดือนเพ็ญ​ออกแล้ว

"มันสามารถ​ใช้วิชาของคนที่ตายไปแล้วได้"

"จะเรียกให้ถูกก็คือ ทุกคนที่ถูกสามง่ามมันเสียบแล้วถูกดูดปราณ​ไปจะตกเป็นวิชาของมันทันที"

อาวุโสจาก​สำนักใหญ่​ที่อธิบาย​ออกมาจนตอนนี้หลายคนเริ่มกระจ่าง​ชัด

"ไม่เลว แต่สายเกินไปแล้ว"

เสี่ยหาย ที่จัดการสังหารทุกคนที่เข้ามาตรวจสอบ​สำนักพยัคฆ์ไปเกือบหมดแล้วจนตอนนี้​เหลือเพียงไม่ถึง 5คนที่สามารถ​ต่อสู้​กับเสี่ยหายได้

ห้าคนนี้ล้วนมาจากสำนักใหญ่​ทั้งสิ้นจึงไม่ได้เข้าไปจัดการสังหารเสี่ยหายแต่แรก ด้วยการคิดว่าอีกฝ่ายคงถูกสังหาร​ตายลงไปก่อนจะมาถึงมือตนเอง

"คิดจะยืนนิ่งเฉย​อีกนานไหม"

เสี่ยหาย ตะโกนถามออกมาต่อหน้าอาวุโส​จากสำนักใหญ่​

"มันพูดกับใครกัน"

ทำให้หลายคนเริ่มงงงวย​ขึ้นมาทุกคนต่างไม่เข้าใจ​ว่าเสี่ยหายกำลังหมายถึง​ใครกัน

"มันคงต่อสู้​มากจนเพี้ยนไปแล้วสินะ"

อาวุโส​จากสำนักใหญ่​ที่คิดว่าเสี่ยหายจะเหน็ดเหนื่อย​มากเกินไป หรือได้รับบาดเจ็บ​จนสมองกระทบกระเทือน​ไปเรียบร้อย​แล้วถึงเอ่ยคำพูดแปลกๆเช่นนั้นออกมา

"ซือฟาง เจ้าตัวน่ารังเกียจ​ แกนิ่งเฉย​แบบนั้นคงตายไปจริงๆแล้วสินะขยะจริงๆเลย"

"กระจอกแบบแก สมควรตายไปนานแล้วแท้ๆดันรอดมาได้จนถึงตอนนี้"

"แต่ดีแล้วละที่ตอนนี้​แกตาย"

เสี่ยหาย ทำหน้าเศร้า​ใจขึ้นมาเหมือนกับกำลังพูดถึงคนที่ตายไปแล้ว จนคิดว่าตนเองคงไม่มีวันเจอ ซือฟางอีกต่อไป​แล้ว

อาวุโส​จากสำนักใหญ่​ที่ได้ยินยิ่งไม่เข้าใจ​ เมื่ออีกฝ่ายกำลังพูดถึงเรื่องอะไรออกมากันแน่

"ซือฟาง รึว่ามันจะหมายถึง​ ซือฟาง แห่งสำนักโลหิตสมิง"

อาวุโส​จากสำนักใหญ่บางคนที่นึกถึงชื่อ ซือฟาง จนคล้ายกับชื่อใครบางคนในอดีตขึ้นมาได้แล้ว

สวบ

อาวุโส​ที่จดจำชื่อ ซือฟางแห่งสำนักโลหิตออก กับถูกศาสตรา​วุธบางอย่างแทงเข้าด้านหลัง​

ศาสตราวุธ​ที่มีรูปร่าง​คล้ายกับดาบยักษาของเจ้าสำนักพยัคฆ์​ แทงทะลุอกอาวุโส​ที่จดจำซือฟางได้จนตายลงไป

ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ

จากนั้น ดาบยักษาที่ปรากฏ​ออกมาแทงอาวุโส​จนตายลงไปคนนึง ปั่นคออาวุโส​ที่อยู่​ใกล้เคียง​กันในพริบตา​

อาวุโส​จากสำนักใหญ่​ที่เหลือห้าคนในตอนแรก ถูกสังหารลงไปอย่างรวดเร็ว​จากคนที่คาดไม่ถึง​จนสุดท้าย​เหลือรอดเพียงคนเดียวเท่านั้น​

"ทำอะไรกัน เจ้าสำนักพยัคฆ์"

อาวุโส​ที่มาจากสำนักอินทรี​เป็นคนเดียวที่รอดพ้นจาก ดาบยักษา ได้อย่างหวุดหวิด​ หันมาถามเจ้าสำนักพยัคฆ์​ด้วยความโกรธ​เคือง

"ทำไรรึ ก็ฆ่าพวกแกไง"

เจ้าสำนักพยัคฆ์​ตอบกลับแบบไม่จำเป็นต้องคิดให้เสียเวลาเลย

"ฆ่า"

อาวุโส​จากสำนักอินทรี​ไม่เข้าใจ​ความหมาย​ที่อีกฝ่ายกล่าวเลยแม้แต่น้อย

"รึว่า ซือฟาง จะหมายถึง​เจ้า"

"แกปลอมตัวเป็น เจ้าสำนักพยัคฆ์​ เพื่อลอบโจมตีสินะ"

อาวุโส​จากสำนักอินทรี ที่นึกถึงชื่อซือฟาง ที่เสี่ยหายเอ่ยออกมาเมื่อสักครู่​ได้ จนคาดเดาอีกฝ่ายว่าคือ ซือฟางที่ปลอมตัวมาเป็น เจ้าสำนักพยัคฆ์

"แต่ศาสตราวุธ​ของเจ้าสำนักพยัคฆ์​ไม่มีทางจะปลอมกันได้แน่"

"ตกลงมันยังไงกันแน่"

อาวุโส​จากสำนักอินทรี ที่มองเห็น​ดาบยักษา จึงไม่เข้าใจ​ว่าอีกฝ่าย​สามารถ​ใช้ศาสตราวุธ​ ดาบยักษาที่เกิดจากปราณจิตของเจ้าสำนักพยัคฆ์​แต่เพียงคนเดียวได้ยังไงกันแน่