บันทึกราชันย์เทพอสูร

        ครั้นลงเงินเดิมพันเสร็จตระกูลเสินเซิ่งก็ไม่ได้เป็นเจ้ามืออีกต่อไป เปลี่ยนเป็นหยางซินแทน

        ในเมื่อมีหยางซินเป็นเจ้ามือ เนี่ยหลีจึงมิได้ลงพนันด้วย

        “เนี่ยหลี เจ้าต้องตั้งใจให้มากเชียว ผู้คนเก้าส่วนล้วนพนันว่าตระกูลเสินเซิ่งจะเป็นฝ่ายชนะทั้งตัวของพี่สาวล้วนฝากไว้บนตัวของเจ้าแล้ว!” หยางซินจ้องมองเนี่ยหลีด้วยสายตาเปี่ยมเสน่ห์ริมฝีปากสีชมพูคู่นั้นคลี่ยิ้มริมฝีปากนุ่มละมุนสีระเรื่อคู่นั้นประทับลงบนแก้มของเนี่ยหลีลมหายใจหอมปานกลิ่นกล้วยไม้ ร่างอวบอัดได้ส่วนเบียดอยู่ข้างเนี่ยหลีรับรู้ได้ถึงสัมผัสอันอ่อนนุ่มคู่นั้น ช่างยั่วยวนใจยิ่งนัก

        สตรีผู้นี้ ที่แท้ก็คือปีศาจสาวที่สะกดจิตสะกดใจให้ผู้คนต้องอายุสั้นแล้ว

        “พี่สาวหยางพูดล้อเล่นแล้วเงินเล็กน้อยเพียงแค่นี้สำหรับพี่สาวหยางซินไม่นับว่ามากมายอะไร ต่อให้ท่านแพ้คว้าน้ำเหลวก็ไม่เห็นมีอันใด!” เนี่ยหลียิ้มบางๆ พูด เขาย่อมไม่ถูกหยางซินยั่วยวนได้โดยง่าย

        “พี่สาวใช้เงินส่วนตัวทุ่มพนันหมดเชียวนะ!” หยางซินเบ้ปากพูดอย่างเคืองใจเล็กน้อย สองคิ้วเรียวยาวแฝงรอยยิ้มบางตา

        “เช่นนั้นข้าก็ไม่รู้แล้ว คงทำได้แค่จุดธูปสวดมนต์ แล้วแต่ชะตากรรมเถอะ!”

        ผ่านไปครู่หนึ่ง การพนันขันต่อก็เริ่มต้นขึ้น

        เนี่ยหลีและเสิ่นหนิงแห่งตระกูลเสินเซิ่งลงสู่ลานประลอง

        ทั้งสนามเดือดพล่านขึ้นมาทันที เสียงตะโกนสนั่นขึ้นบางคนก็เข้าข้างเนี่ยหลี บางคนก็เข้าข้างเสิ่นหนิง

        “รอบที่แล้ว ถูกเจ้าเด็กของตระกูลเทียนเหินผู้นั้นต้มเงินไปตั้งมากมายรอบนี้จะต้องเอาคืนให้ได้!”

        “เจ้าเด็กจากตระกูลเทียนเหินผู้นั้นเลือกแพนด้าเขี้ยวเสือเป็นจิตอสูรช่างปัญญาอ่อนเสียจริงๆ ถึงจะหลอกตระกูลเสินเซิ่งได้ครั้งหนึ่งทว่าจิตอสูรของเสิ่นหนิงเป็นถึงระดับเงินห้าดาว เสิ่นหนิงจะต้องชนะอย่างแน่นอน!”

        แม้เนี่ยหลีจะเพิ่งชนะไปรอบหนึ่ง แต่ชัยชนะที่ได้ก็ออกจะน่าอับอายเกินไปเสิ่นเฟยก็พ่ายแพ้อย่างอยุติธรรมเกินไปดังนั้นแทบทุกคนในเวลานี้จึงพนันเข้าข้างเสิ่นเฟยทว่าก็ยังมีคนส่วนน้อยจำนวนหนึ่งรู้สึกดีกับเนี่ยหลีรู้สึกว่าเนี่ยหลีจะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้ไม่ว่าอย่างไรเนี่ยหลีก็ชนะไปแล้วรอบหนึ่ง

        ขณะจ้องมองเนี่ยหลีในลานประลอง เยี่ยจื่ออวิ๋นอดหัวเราะคิกคักขึ้นมามิได้นางได้ยินว่าตระกูลเสินเซิ่งลงพนันอีกหนึ่งร้อยล้านเหรียญจิตอสูร เนี่ยหลีเจ้าคนผู้นี้ชั่วร้ายเกินไปแล้วแม้ผลการทดสอบพลังตอนปลายปีของเนี่ยหลีมิได้สูงเด่นทว่าเยี่ยจื่ออวิ๋นมีความเชื่อมั่นวรยุทธ์ของเนี่ยหลีจะต้องก้าวขึ้นถึงระดับที่ยากจะจินตนาการถึงได้แล้วอย่างแน่นอนไม่เช่นนั้น เขาจะสามารถควบคุมพละกำลังและพลังวิญญาณได้ถึงปานนั้นได้อย่างไร? ดังนั้นในสายตาของนางเนี่ยหลีจะต้องเอาชนะเสิ่นหนิงแห่งตระกูลเสินเซิ่งได้อย่างแน่นอนดังนั้นนางจึงนำเงินเก็บส่วนตัวทั้งหมดออกมาวางพนันข้างเนี่ยหลี

        เห็นท่าทางร้ายกาจของเนี่ยหลี เยี่ยจื่ออวิ๋นค่อนข้างรำคาญใจเล็กน้อยทว่าก็ไม่เข้าใจ เหตุใดตนจึงมีความรู้สึกห่วงใยเนี่ยหลีอยู่หลายส่วนเฉกเช่นครั้งนี้ ทันทีที่ได้ยินว่าเนี่ยหลีจะเข้าร่วมการประลองนางก็รีบรุดมาร่วมชมเหตุการณ์

        ‘ก็แค่ความห่วงใยฉันท์เพื่อน’ สายตาของเยี่ยจื่ออวิ๋นจรดอยู่บนร่างของเนี่ยหลีแอบครุ่นคิดในใจ ทว่าใบหน้าที่น่ารักกลับร้อนผะผ่าวขึ้นมานางไม่เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน ไม่เคยเป็นห่วงเป็นใยเด็กหนุ่มมาก่อน

        การประลองเริ่มต้นขึ้น

        เสิ่นหนิงรีบหลอมรวมกับจิตอสูรของตนทันที ทั้งร่างลุกเป็นไฟที่ดุเดือดแปรเปลี่ยนเป็นหมีปีศาจเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลัง

        โฮก!

        เสิ่นหนิงสาวเท้าไปเบื้องหน้าก้าวหนึ่ง เปลวไฟพวยพุ่งสูงขึ้นฟ้าพลังอหังการชุดหนึ่งกระจายตัวออกมา ลานประลองสั่นสะเทือนพื้นดินถูกแผดเผาจนกลายเป็นสีดำเล็กน้อย

        “ที่แท้ก็คือหมีปีศาจเพลิงศักดิ์สิทธิ์!”

        “ผู้ควบคุมจิตอสูรระดับเงินห้าดาว ผนวกกับหมีปีศาจเพลิงศักดิ์สิทธิ์นี่ถือเป็นอัจฉริยะไร้เทียมทานในหมู่เด็กรุ่นเยาว์ทีเดียว! เนี่ยหลีครานี้คงต้องลำบากแน่แล้วเมื่อครู่เขาเล่นงานคุณชายน้อยสายตรงของตระกูลเสินเซิ่งเสียย่ำแย่ตระกูลเสินเซิ่งย่อมไม่ยอมปล่อยให้เขาผ่านไปได้ง่ายๆ อย่างแน่นอน”

        พวกที่พนันข้างเสิ่นหนิงยกสองมือป้องปากตะโกนลั่น ซุ่มเสียงฮึกเหิมและเดือดพล่านยิ่ง

        “ยังไม่ทันได้ทักทายกันก็หลอมรวมกับจิตอสูรเสียแล้วนี่ออกจะไร้มารยาทเกินไปสักหน่อยแล้ว!” เนี่ยหลีพูดพึมพำ

        เมื่อได้ยินคำพูดของเนี่ยหลี เสิ่นหนิงได้แต่แสยะยิ้ม รอบที่แล้วเสิ่นเฟยยังไม่ทันมีโอกาสได้หลอมรวมกับจิตอสูร ก็ถูกเนี่ยหลีไล่ขยี้จนย่ำแย่เขาจะกล้าสะเพร่าได้อย่างไร? การแข่งขันครั้งนี้สำคัญยิ่งเขาต้องรีบหลอมรวมกับจิตอสูรเสียก่อน ขอเพียงได้หลอมรวมกับจิตอสูรแล้วแพนด้าเขี้ยวเสือของเนี่ยหลีย่อมไม่อาจทำอะไรเขาได้!

        ชัยชนะย่อมอยู่ในมือของเสิ่นหนิงแล้ว!

        เนี่ยหลีก็รีบหลอมรวมเข้ากับแพนด้าเขี้ยวเสือเช่นกันกลายร่างเป็นแพนด้าตัวอ้วนกลมน่ารักน่าเอ็นดู ดูแล้วไร้พิษไร้ภัยใดๆ

        ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน แพนด้าเขี้ยวเสือตนนี้ก็ไม่น่ากลัวแม้แต่น้อย

        “โฮก!” เสิ่นหนิงสาวเท้าไปเบื้องหน้าย่างสามขุมเข้าใส่เนี่ยหลี คลื่นความร้อนกระจายตัวออกมา

        เพลิงฟ้าฟาด!

        เสิ่นหนิงพลันกระโจนตัวขึ้นไปในอากาศ ฝ่ามือหนึ่งฟาดลงเบื้องล่างเปลวไฟร้อนแรงราวกับดาวตกก็ร่วงลงมา

        เห็นภาพฉากเช่นนี้ เนี่ยหลีไม่เข้าปะทะ ชักเท้าวิ่งหนีทันที

        ตูม ตูม ตูม!

        ดาวตกเพลิงกระแทกลงพื้น เผาไหม้พื้นดินครั้งแล้วครั้งเล่าทิ้งหลุมลึกต่างๆ ไว้บนพื้น

        เนี่ยหลีกระโดดขึ้น กระโจนหนีจากดาวตกเพลิงทุกลูกที่พุ่งเข้าใส่คนที่เห็นพากันหลั่งเหงื่อเย็นยะเยือกออกมา หากเนี่ยหลีถูกดาวตกเพลิงนี้กระแทกใส่สักลูกเกรงว่าไม่ตายก็คงเหลือแค่ครึ่งชีวิตแล้ว

        เสียงโห่ดังมาจากผู้ชมบนอัฒจันทร์

        “เจ้าเด็กจากตระกูลเทียนเหินไม่กล้าเอาเสียเลยเพิ่งจะเริ่มการประลองก็เอาแต่วิ่งหนีแล้ว มีความกล้าสักหน่อยจะได้หรือไม่?”

        “การประลองเยาวชนผู้มีพรสวรรค์ครั้งนี้ก็ออกจะน่าเบื่อเกินไปแล้วเจ้าเด็กจากตระกูลเทียนเหินผู้นี้ หากสู้ไม่ไหวก็รีบยอมแพ้เร็วเข้าเสียความรู้สึกชะมัด!”

        เสียงผู้ชมบนอัฒจันทร์ดังขึ้นเป็นระลอก

        หยางซินชำเลืองมองเนี่ยไห่และเนี่ยเอิน ใบหน้าดำคล้ำเล็กน้อยนางเอ่ยถามขึ้นอย่างเคืองใจหลายส่วน “พวกท่านมิได้พาเนี่ยหลีไปเปลี่ยนจิตอสูรสักตนหรือ? จะปล่อยให้เนี่ยหลีใช้จิตอสูรขยะเช่นแพนด้าเขี้ยวเสือนี้อยู่ได้อย่างไร?”

        ท่านป้าใหญ่ข้าเถอะ เนี่ยไห่ได้แต่ยิ้มขื่น รีบพูดขึ้น “ท่านผู้อำนวยการหยางเข้าใจผิดแล้ว เมื่อเร็วๆ นี้ พวกเราช่วยเนี่ยหลีซื้อจิตอสูรอย่างน้อยต้องมากกว่าแสนตนแล้ว แต่เนี่ยหลีกลับเลือกเจ้าแพนด้าเขี้ยวเสือตนนี้พวกเราก็จนปัญญาแล้ว!”

        ได้ยินคำพูดของเนี่ยไห่ ดวงตาของหยางซินฉายแววประหลาดใจเล็กน้อยเนี่ยไห่และพวกซื้อจิตอสูรมากว่าแสนตนในช่วงที่ผ่านมาหรือ? เมื่อชำเลืองมองเนี่ยหลีที่อยู่ในลานประลองแม้เนี่ยหลีจะดูเหมือนตกอยู่ในสภาพลำบาก  ทว่ากลับสามารถกระโดดหลบพ้นจากทุกการโจมตีได้เป็นไปได้สูงว่ากำลังตั้งใจที่จะทำเช่นนั้น

        ‘ในเมื่อน้องเนี่ยหลีเป็นผู้เลือกแพนด้าเขี้ยวเสือด้วยตนเองจะต้องมีความนัยบางอย่างอยู่เป็นแน่!’ หยางซินยิ้มแย้มและครุ่นคิด

        เมื่อเห็นสีหน้าของหยางซินกลับคืนเป็นปกติเนี่ยไห่จึงค่อยผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ปาดเหงื่อคราหนึ่งพูดไปแล้วเขาก็เป็นเพียงประมุขของตระกูลเล็กๆ ตระกูลหนึ่งจะขัดแย้งกับยักษ์ใหญ่เช่นหยางซินได้อย่างไร?

        ที่มุมหนึ่งห่างออกไป เยี่ยจื่ออวิ๋นเฝ้ามองการประลองสองคิ้วของนางขมวดมุ่นเล็กน้อย กระทั่งนางก็มองไม่ออกว่าเนี่ยหลีจงใจหรือว่าพยายามอย่างสุดความสามารถแล้ว แต่อย่างไรก็ตามนางมีความรู้สึกว่าเนี่ยหลีจะต้องชนะอย่างแน่นอน

        ดาวตกเพลิงชุดหนึ่งตกใส่ข้างกายเนี่ยหลีอย่างต่อเนื่อง อันที่จริงดาวตกเพลิงเหล่านี้ไม่อาจทำอะไรเนี่ยหลีได้เนี่ยหลีแค่อ้าปากพ่นระเบิดหยินหยางใส่เสิ่นหนิงสักคำหนึ่งก็สามารถระเบิดเสิ่นหนิงจนปลิวแล้วทว่าเนี่ยหลียังไม่คิดจะเอาชนะเสิ่นหนิงง่ายดายเกินไป!

        หากเอาชนะเสิ่นหนิงได้ง่ายๆ ตระกูลเสินเซิ่งคงไม่ยอมเล่นรอบที่สามกับเขาแล้ว

        ดังนั้นเขาจะต้องชนะเสิ่นหนิงได้แบบ ‘ถูๆ ไถๆ’ 

        “เจ้าเด็กน้อย อย่าเอาแต่วิ่งหนี!” เสิ่นหนิงลงมือโจมตีอย่างรุนแรงต่อเนื่องพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่กระจายออกมาจากหมีปีศาจเพลิงศักดิ์สิทธิ์ระเบิดตัวออกมาไม่หยุดหย่อนพื้นลานประลองทั้งผืนเสียหายยับเยิน

        ทว่าสิ่งที่ทำให้เสิ่นหนิงรู้สึกหงุดหงิดใจเล็กน้อยก็คือโชคของเนี่ยหลีเจ้าเด็กบ้าผู้นี้ดีเกินไปแล้วเมื่อใดที่ดาวตกเพลิงของเขากำลังจะจู่โจมถูกเนี่ยหลีเนี่ยหลีก็มักจะสามารถตะกุยตะกายกลิ้งหลุนๆ หลบรอดไปได้ทุกครั้ง

        ครุ่นคิดถึงท่าทางเซอะซะเซ่อซ่าของแพนด้าเขี้ยวเสือทั่วไปจากนั้นก็หันไปมองสภาพกลิ้งหลุนๆ ของเนี่ยหลีเสิ่นหนิงอดบังเกิดความรู้สึกประหลาดอย่างหนึ่งขึ้นมามิได้แพนด้าเขี้ยวเสือที่เนี่ยหลีหลอมรวมร่างด้วยตนนี้ช่างแปลกประหลาดเสียจริง!

        หากเป็นแพนด้าเขี้ยวเสือทั่วไป เขาคงสามารถจัดการได้อย่างง่ายดายแล้วจะสามารถยืนหยัดอยู่ได้นานถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?

        โฮก!                            

        เสินหนิงกระโจนลงจากฟ้า สองมือตะปบเข้าหากันแปรเปลี่ยนเป็นหมัดเพลิงต่อเนื่องชุดหนึ่ง พุ่งดิ่งลงมาจากฟ้า

        เห็นภาพฉากนี้ ดวงตาของเนี่ยหลีเป็นประกาย กลิ้งตัวไปด้านข้าง

        “คิดจะวิ่งหนีหรือ? สายไปแล้ว!” ใบหน้าของเสิ่นหนิงฉายแววเย้ยหยัน คลื่นเพลิงดุเดือดทั่วร่างกระจายตัวออกมาทั้งร่างดูราวกับเป็นอุกกาบาตลูกหนึ่ง พุ่งลงพื้นอย่างรวดเร็ว