"เป็อะไรครับลูกพี่"ไอ้เอกจอมเสือกขยับเข้ามาถามผมใกล้ๆ เพราะเห็นผมนั่งดื่มเอาๆ ไม่พูดไม่จาขนาดว่ามีผู้หญิงมานั่งข้างๆ ผมยังไม่สนใจจะเหลือบตามองยอมรับว่าหมดอารมณ์ครับหงุดหงิดจนอยากจะยิงใครทิ้งซักคนให้หายโมโห
"เปล่า"
"โหไม่ใช่ละลองอารมณ์บ่จอยขนาดนี้ต้องเป็เพราะคุณจินแหง๋ๆ "ไอ้เอกทำเสียงรู้ทันผมเลยยันโครมเข้าไปที่ขามันแรงๆ ทีนึง
"เสือกนะมึง"
"นั่นแน่ะแสดงว่าจริงล่ะสิ"
"ทำไม? กูดูง่ายขนาดนั้นเลยรึไง"ผมนึกสงสัยขึ้นมาเหมือนกันครับปรกติผมเป็คนที่ใครก็เดาอารมณ์ยากยิ่งทำหน้าที่แบบนี้ยิ่งต้องระวังสีหน้าครับ
"ถ้าเป็เื่อื่นผมไม่รู้หรอกครับแต่เื่คุณจินนี่พี่ปิดอาการไม่มิดซักที"คราวนี้ผมเลิกคิ้วด้วยความสงสัยยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้ง
"โธ่พี่ เห็นชัดจะตายมีอย่างที่ไหนทุกทีถ้าเป็สาวๆ ที่พี่เห่ออย่างมากก็โยนเงินสดให้พวกผมพาไปซ์้อของแต่นี่รูดทั้งบัตรเลือกทั้งของเคยซะที่ไหนล่ะ แถมยังเื่รีบกลับไปกินข้าวที่ห้องอีกไปซุปเปอร์มาเก็ตเงี๊ยพี่เคยทำหรือไง"
"ของนายกูต้องดูแล"
"อย่าแถเลยเหอะพี่ไม่รู้ตัวอะดิแต่คนอื่นเขาดูออก"ไอ้เอกค้อนควักยังกะผู้หญิง
"รู้ดีนะมึง"ผมบ่นหัวเราะๆ
"จริงนะพี่ไม่รู้หรอกว่าตัวพี่อารมณ์ดีแค่ไหนหน้างี้บานเชียว"
"สัดเอกมึงชักจะลามปาม"ผมด่าให้ที่เห็นมันเริ่มลามขึ้นหัว
"ป่าวนะพี่เื่จริงเหอะขนาดนายยังรู้เลยฝากพวกผมแซวมาตั้งหลายอย่างแต่พวกผมไม่กล้าพูดกลัวพี่เตะ"ไอ้เอกบ่นเบาๆ
"หึหึ"
"นี่คงหงุดหงิดอีกล่ะสิหึงคุณจินเหรอครับ"
"รู้ได้ไงวะ"
"ง่ายจะตายโน่นครับ"มันเอานิ้วโป้งชี้ผ่านไหล่ตัวเองผมเหลือบตามองตามนิ้วมันก็เห็นคนที่ยืนกะเกะอยู่ตรงประตูปล่อยให้คนเดินชนไหล่ไปมา
"เชี่ยมาได้ไงวะ"
"พี่ก็ถามแปลกเขาก็ต้องมาหาพี่ดิเล่นทิ้งเขากับเพื่อนพี่เอาไว้แบบนั้นอะ"ไอ้เอกมันทำเป็ผู้รู้
"เฮ้อมึงไปเชิญมาดิ๊"ผมสั่ง
"ทำไมลูกพี่ไม่ไปเองล่ะครับ"
"ไอ้เอก!! "
"คร้าบๆ ดุยั๊งกะหมา"มันยังบ่นเข้าหูให้ได้ยินผมส่ายหน้ากับความล้นของมันสายตายังจับจ้องอยู่ที่ร่างเล็กเห็นรอยยิ้มโล่งใจมาจากใบหน้าขาวชัดเจนไม่รู้ว่าคุยอะไรกันใบหน้าเล็กๆ นั่นพยักหงึกหงักแล้วก็เดินตามหลังไอ้เอกมาหยุดอยู่ตรงหน้า ผมไม่ได้ละสายตาไปจากคนที่ยืนทำหน้าลังเลอยู่มือหนาก็ล้วงเข้าไปหยิบโทรศัพท์ที่กระเป๋ากางเกงขึ้นมารับโดยไม่มองเบอร์ด้วยซ้ำ
"อืม"
"เออเห็นแล้ว โทษทีหว่ะพอดีมีเื่ด่วนเลยรีบออกมาไม่ทันบอก อือ ๆ เออเดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกัน ที่พักเรียบร้อย? เออๆ แล้วเจอกัน"ผมพูดจบก็ตัดสาย
"กินอะไรหรือยัง"ผมถามสั้นๆ คุณจินส่ายหน้าไปมา
"ทำไมไม่กินก่อนไม่หิวหรือไง"ผมทำหน้าดุ
"รอธง"เสียงแ่ตอบมาผมไม่ได้ยินหรอกครับแต่อ่านจากปากแดงๆ นั่นเอา
"เชี่ยเอ้ย"ผมสถบอยู่ในลำคอ
"ไอ้เอกไปเรียกพนักงานมากูจะสั่งออเดอร์ นั่งลงคุณจิน"ผมบอกห้วนๆ สาวที่นั่งแซะอยู่ข้างผมเบียดตัวเองเข้ามาจนนมแนบกับต้นแขนคุณจินทำท่าลังเลผมเลยบุ้ยปากให้มานั่งอีกข้าง
"ทีหลังไม่ต้องรอเผื่อมีเื่ด่วนหิ้วท้องรอทำไม"ผมดุคุณจินเลยหน้าจ๋อยลง
"ก็ผมไม่รู้"
"เห้อหิวมากหรือเปล่ารอแปปนะ"ผมถอนใจเด็กเสริ์ฟเดินตามหลังไอ้เอกมายืนใกล้ๆ ผมเลยสั่งกับข้าวของสามอย่างที่นี่มันกึ่งผับกึ่งร้านอาหารครับเลยยังพอมีกับข้าวให้กินแบบง่ายๆ
"เอาxxxxไม่เผ็ดนะข้าวด้วย น้ำส้มไม่ใส่น้ำแข็งนะแต่ขอเย็นๆ หน่อย"ผมสั่งรวดเดียวไม่ถามความเห็นคนข้างๆ แล้วก็นั่งดื่มเหล้าต่อไม่พูดไม่จา สายตาอดที่จะเหลือบมองคนที่นั่งหน้าจ๋อยอยู่ใกล้ๆ
"หิวมากหรือไง"
"เปล่าครับ"
"แล้วเป็อะไร"ผมยังเซ้าซี้ดูก็รู้ครับว่ากลัวผมเคืองแต่ไม่รู้ว่าเคืองเื่อะไรเท่านั้นแหละ แล้วมันเื่อะไรที่ผมจะต้องยอมรับล่ะครับแกล้งคนมันน่าสนุกจะตายไป
"หึ"ผมยกยิ้มน้อยๆ ไอ้เอกมันเข้ามานั่งฝั่งตรงข้ามถึงกับส่ายหน้าเพราะมันรู้ว่าผมแกล้ง
"อาหารมาแล้ว"ผมขยับขวดเหล้าให้เด็กมันวางจานอาหารลง
"แหมพี่ธงใจดีนะคะเนี่ยเลี้ยงน้องด้วย"เสียงที่ไม่ค่อยรื่นหูแซวมายิ้มๆ แต่สายตานี่ไม่ยิ้มตาม
"อยากกินด้วยหรือไง"ผมถาม
"น่าอร่อยเห็นแล้วหิวพี่นี่ก็เลือกอาหารเก่งนะคะ"น้องมันแซะเข้ามาอีกผมเห็นคนหน้าขาวเม้มปากมองผมเลยยกมือคว้าเอวเข้ามากอดหอมแก้มเคลือบสีนั่นแรงๆ ให้รู้ว่าแกล้ง
"ต๊ายยทำแบบนี้ไม่อายหนุ่มๆ เขาเหรอคะ"น้ำเสียงแหลมหวีดขึ้นมาผมยิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นคุณจินเม้มปากแน่น
"หึไม่ชอบ? "
"ชอบสิคะ อ๊าาาา"พอน้องมันพูดจบผมก็คว้าคอเข้ามาดูดปากปากส่งลิ้นเข้าไปควานจนได้ยินเสียงครางออกมามือหนาขยำเต้าแรงๆ เล่นเอาน้องเขาเคลิ้มตาลอย
"ธง"คุณจินตวาดเสียงเบามือกำช้อนเอาไว้แน่น
"ลูกพี่แม่งเล่นแรงหว่ะ"ผมได้ยินเสียงทั้งคู่แหละครับแต่ไม่คิดจะหยุดหรอกครับยิ่งเห็นคุณจินทำหน้าเกือบจะร้องไห้ก็ยิ่งรู้สึกดีมือหนาตะโบมฟอนเฟ้นจนน้องเขาแทบจะทนไม่ไหวครางอยู่บนตัก
"พอทีถ้าจะทำแบบนี้ก็ให้เอกส่งผมกลับบ้าน"ผมหยุดปากที่กำลังจูบซบสองเต้าขาวๆ เงยหน้าขึ้นมา
"ไม่ต้องอยู่นี่แหละจะรีบไปไหน"ผมบอกแล้วก้มลงซบต่อรู้อีกทีเพราะน้ำเย็นๆ สาดเข้าเต็มหัว
"ว๊าย โอ๊ยเย็นๆ แกทำอะไรของแกเนี่ย"น้องที่กำลังเพลินถึงกับรอ้งเพราะตัวเปียกไปหมด ผมยิ้มน้อยๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาทำหน้าเข้มเหมือนเดิม
"เป็อะไร"
"รำคาญ"เสียงเขียวเชียวครับ
"หึ"ผมขยับตัวออกจากน้องเขามือดึงขอบเสื้อคอกว้างให้ปิดเต้าที่โผล่ออกมาเกินครึ่งขยับตัวนั่งดีๆ แล้วยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดน้ำที่เปียกไปทั่วหน้าออก ล้วงเงินจากกระเป๋าส่งให้น้องเขา
"เอาไปกินขนม"ผมบอกง่ายๆ ตอนแรกก็ฮึกฮัดไม่ยอมแต่คงเห็นแบ้งค์เทาๆ ไม่น้อยเลยดึงมาแล้วรีบลุกค้อนให้คุณจินเขาไปทีนึง
"บ้าที่สุดเลยธงบ้า"คุณจินหน้าแดงมากขึ้นเรื่อยๆ ยืนตัวตรงมือสองข้างกำแน่นจนผมนึกกลัวว่าเล็บจะจิกเข้าไปในฝ่ามือเสียก่อนน้ำตาหยดเล็กๆ วึมออกมาจากหางตา รู้สึกเหมือนจะเล่นแรงไปแฮะ
"ใจเย็นก่อน"ผมเดินเข้าไปใกล้คว้าไหล่บางมาซบกับอกตัวเอง
"งอแงอะไรหืม"เ้าตัวไม่ยอมตอบคำถามได้แต่ยืนนิ่ง
"โหยังกล้าถามเน๊อะลูกพี่เล่นแรงขนาดนี้มันก็ต้องหึงธรรมดาป่ะล่ะ"ไอ้เอกโพล่งขึ้นมาผมชะงักไปนิดหนึ่งส่วนคุณจินไม่ตอบได้แต่เอาหน้าซกอกผมมากขึ้นไปอีก
"ไม่เอาน่าไม่มีอะไรหรอก ไปนั่งกินข้าวดีๆ ก่อนไป"ผมกดหัวทุยแนบอกตัวเองแรงๆ ครั้งหนึ่งแล้วดึงออกจับไหล่สองข้างของคุณจินออกห่างจากตัวเอง
"หิวหรือเปล่าตักเผื่อผมด้วยนะเริ่มหิว"ผมบอกยิ้มๆ คุณจินพยักหน้าน้อยๆ แต่ไม่พุดอะไรไอ้เอกทำหน้าเหมือนรู้ทัน
"เสือก"ผมด่ามันแบบไม่ออกเสียงมันเลยหัวเราะ
"ผมก็เริ่มหิวนะลูกพี่"
"เออก็กินสิวะ"ผมบอกห้วนๆ
"แหม ๆ ต่างกันเห็นๆ "
"ไอ้เวรนี่จะแดกมั๊ย"
"คร๊าบๆ "ไอ้เอกทำหน้าทะเล้นเข้าใส่ผมส่ายหน้ากับนิสัยทะลึ่งตึงตังของมันแล้วดึงแขนคนที่ยังทำท่าเกี่ยงงอนอยู่ให้นั่งลง
"เร็วหิวแล้ว"ผมย้ำคุณจินเลยจัดการตักข้าใส่จานให้แล้วเลื่อนมาตรงหน้าจริงๆ แล้วผมไม่ได้หิวหรอกครับแต่อยากเอาใจเขามากกว่า
"กินด้วยสินั่งมองมันจะอิ่มมั๊ย"ผมถามเสียงดุเ้าตัวเลยตักข้าวเข้าปาก
"หึ"ผมหัวเราะในลำคอนั่งมองคนที่คงจะหิวจัดก้มหน้าก้มตากินข้าวพอเงยหน้าขึ้นมองไอ้เอกก็เห็นมันยักคิ้วแผล่บ
"ค่อยๆ กิน"ผมเอื้อมมือไปเช็ดข้าวที่ติดมุมปากให้เบาๆ คุณจินก็หน้าแดงขึ้นทันตา
"ขยันหน้าแดงบ่อยนะเราน่ะ"
"ธง!! เดี๋ยวเถอะ"เขาทำหน้าดุแต่กลับเห็นเป็น่ารักซะมากกว่า
"แฮ่มลูกพี่งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับี้เีเป็ก้าง"ไอ้เอกกระแอมกระไอผมเลยสนองมันด้วยการถีบไปอีกที
"ปากหมานะมึง"คุณจินทำหน้างงเพราะคงไม่เข้าใจว่าก้างคืออะไร
"ไปรีบไปพรุ่งนี้มารับกูตอนสิบโมงเข้าไปแค้มป์"
"คร้าบไปก่อนนะคุณจินพรุ่งนี้หวังว่าคงจะเดินไหวนะครับ"ไอ้เอกยังปากหมาเช่นเคยครับคุณจินนี้แทบจะม้วนเลย
"ไอ้เอก"ผมดุจริงจังไปทีนึงมันเลยรีบหนีออกไปจากร้าน
"อิ่มหรือยัง"ผมเปลี่ยนเื่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
"ครับ"
"งั้นก็กลับดึกมากแล้ว"ผมยกนาฬิกาเรือนโปรดที่เ้านายซื้อให้เป็ของขวัญชิ้นแรกที่ได้เป็รางวัล
"อื้ม"ผมเรียกพนักงานมาเคลียร์บิลเรียบร้อยก็จูงคนตัวเล็กกว่าเดินออกไป
"ธง"
"หืม"
"ผมไม่มีอะไรกับเพื่อนธงจริงๆ นะ"
"อืม"ผมรับคำแล้วเปิดประตูรถให้คุณจินเข้าไปนั่งก่อนจะเดินกลับมาฝั่งคนขับ
"หายโกรธผมหรือยังครับ"
"ไมไ่ด้โกรธผมมีเื่กวนใจนิดหน่อยไม่เกี่ยวกับคุณหรอกน่าอย่าคิดมาก"
"แต่ธง"
"อย่าเว้าซี้"ผมบอกดุๆ คุณจินเลยเงียบเสียงไปกว่าจะถึงโรงแรมคนข้างๆ ก็หลับเงียบไปแล้วครับผมจอดรถได้ก็อุ้มเข้าไปพนักงานแตกตื่นกันใหญ่
"มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ"
"ไม่เป็ไรแฟนผมเขาง่วงน่ะเปิดลิฟท์ให้ก็พอแล้ว"ผมสั่งเบลบอยเลยช่วยกดลิฟท์ให้
"อือ"เสียงครางเบาๆ ของคนที่นอนหลับในอ้อมแขนเริ่มรู้สึกตัว
"ตื่นหรือยัง"
"ธง"ดวงตาเรียวเบิกโต
"ใอะไร"
"ทำไมไม่ปลุกล่ะครับ"
"ผมอุ้มได้"
"แต่ว่า"
"อย่าเยอะน่าคุณจินจูบกันก็ทำมาแล้วช่วยก็ช่วยให้เสร็จมาแล้วจะมากังวลอะไรกับเื่พวกนี้ล่ะ"
"แต่ผมหนัก"
"แค่นั้นไม่หนักหนาหรอก"ผมปล่อยเขาวางลงกับพื้นให้ยืนได้ถนัดดีแล้วถึงปล่อยแขนออก
"นอนด้วยกันมั๊ย"ผมถามง่ายๆ คุณจินนิ่งไปนิดแล้วก็พยักหน้าผมเปิดห้องให้เขาเข้าไปก่อนปล่อยให้อาบน้ำส่วนตัวผมเองออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกระเบียงไม่รู้ว่านานแค่ไหนแต่ความคิดของผมวนเวียนอยู่กับเ้าตัวที่อยู่ภายในห้องสลัดยังไงก็ไม่ออก มารู้ตัวอีกทีก็มีอ้อมกอดเย็นๆ โอบมาจากทางด้านหลัง
"เป็อะไรหืม"ผมไมไ่ด้หันกลับไปมองถามขึ้นทั้งที่ยังมองออกไปด้านนอก
"เหงา"
"เหงาอะไรคุณก็มีผมอยู่"
"ไม่รู้สิธงดุเหมือนอยู่ไกลๆ เข้าไม่ถึง"
"ไม่ถึงอะไรกอดอยู่แท้ๆ "
"อย่าเล่นลิ้นน่าธงก็รู้ว่าผมหมายถึงอะไร"ผมหันตัวเองกลับมาทั้งที่ยังอยู่ในอ้อมแขนเล็กๆ นั่นเนื้อตัวเสียดสีกันจนรู้สึก
"ไหนลองบอกถึงความเหงานั่นหน่อยสิ"ผมยกมือที่ยังคีบบุหรี่อยู่มาแนบลงกับแก้มใสมองลงไปในดวงตาสีน้ำตาลเข้มรีเรียวตามชาติพันธุ์
"ก็ผมมาอยู่นี่ตัวคนเดียว ทั้งที่ไม่มั่นใจอะไรเลยสักนิด ตอนที่...ตอนที่นอนกับจัสนั่นมันไปตามอารมณ์ที่ถูกเร้าถามว่ามความสุขไหมผมก็บอกไม่ถูก แต่มันเจ็บใจตรงที่ว่าทุกคนต่างพากันผลักไสผม ป๊าโยนผมให้คิงส์ แต่คิงส์กลับผลักผมให้จัสสุดท้ายจัสก็ส่งผมให้ธง"น้ำเสียงเศร้าสร้อยนั่นเล่นเอาผมใจหาย
"คิดโง่ๆ มันไม่ใช่แบบนั้นหรอกเื่คุณกับคิงส์มันเป็ภาวะจำยอมไม่ใช่หรือคิงส์เป็ถึงเ้าพ่อขนาดนั้นแถมยังโสดก็ต้องหาคนมาเป็ควีนแต่คิงส์เค้ายังไม่ลืมคุณคิสเื่มันถึงเป็แบบนี้ แล้วที่นายนอนกับคุณมันก็แค่เื่บนเตียงไม่มีอารมณ์ความรักมาเกี่ยวข้องเสียหน่อย"
"นั่นสิผมมันก็แค่คู่นอน"เสียงจ๋อยทำให้ผมนิ่วหน้า
"นี่อย่าบอกว่าคุณรักนายนะ"
"เห้ยไม่ใช่ๆ "คุณจินรีบปฎิเสธ
"แล้วยังไง"
"ก็ตอนนั้นผมยังคิดด้วยซ้ำว่าจัสพาผมมาด้วยเพราะอยากสานต่อตัวผมเองก็ท้อแท้ไปหมดพยายามเรียกร้องเพื่อตัวเองขนาดไหนผมก็สู้คนอื่นไมไ่ด้อยู่ดี"ผมฟังแล้วก็อดโมโหลึกๆ ไม่ได้คนๆ นี้ชอบทำให้อารมณ์ผมขึ้นๆ ลงๆ จริงๆ
"โง่น่ะ"ผมผลักหัวเขาแรงๆ ไปทีนึง
"ก็จริงหนิ"ผมรั้งเอวบางนั่นเข้ามาแนบติดกับตัวเองมาขึ้นกว่าเดิมให้อะไรๆ ที่มันรู้สึกอยู่ชัดเจนมากขึ้นคุณจินหน้าแดงขึ้นทันตา
"รู้สึกไหม"ผมกระเซ้าถาม
"ธงนี่บ้าชัดๆ "
"หึหึ"ผมเอาท่อนแขนรั้งต้นคอคนตรงหน้าให้เข้ามาซุกอกกอดอยู่แบบนั้นฟังเสียงหัวใจที่เต้นถี่
"ธง"เสียงอู้อี้ที่ดังลอดขึ้นมาทำให้ผมอมยิ้ม
"ว่าไง"
"มีอะไรกับผมได้มั๊ย"ผมสะดุดลมหายใจตัวเอง
"ทำไมล่ะอยากหรือไง"
"เปล่าไอ้อยากมันก็ใช่ล่ะนะแต่ผมอยากมีกับธงมากกว่า"
"แน่ใจว่าจะไม่เสียใจนะ"
"ผมไม่รู้หรอกแต่พอเวลาอยู่กับธงแล้วผมรู้สึกมั่นคง"
"อาจจะเพราะคุณไม่มีใครเลยคิดไปเอง"
"โธ่ธงก็แบบนี้ทุกทีผมไม่ใช่คนแบบนั้นนะ ยอมรับ่าเหงาแต่มันไม่ต้องถึงมือธงก็ได้นี่ผมช่วยตัวเองเป็"
"ที่ถามน่ะผมไม่เดือดร้อนหรอกแต่ตัวคุณเองต่างล่ะจะรับมือกับมันไหวหรือ"
"ผมไม่รู้หรอกครับั้แ่เด็กจนโตผมถูกเลี้ยงมาแบบไม่ต้องมีความคิดของตัวเอง ถึงตอนนี้ผมรู้ว่าตัวเอง้าอะไรและสิ่งที่ผม้าก็คือธง"
"อืมนั่นสินะไม่ลองก็ไม่รู้จริงๆ ด้วย"ผมก้มลงจนชิดหน้าหนาวนั่นปลายลิ้นร้อนๆ แลบเลียไปทั่วริมฝีปากแดงจัดช้าๆ สองมือกอบกุมใบหน้าไม่ยอมให้ถอยหนีออกห่าง
"ธง..."
"เงียบเถอะ"ผมบอกเบาๆ ก่อนจะจูบคนตรงหน้าด้วยความหวามไหวปล่อยใจให้ล่องลอยไปตามความรู้สึก
"อึก... ธง พอ หายใจไม่ออก"คุณจินครางเสียงแ่ร่างกายบดคลึงเคล้ากันไปมาเสียดสีจนร้อนรุ่มผมหน่วงเวลาจนตัวผมเองเกือบทนไม่ไหว
"ชู่ว ใจเย็นๆ สิ"ผมดุคนตัวเล็กที่พยายามดึงทึ้งเสื้อผมออกผมไม่ยอมให้เขาได้ทำสมใจเพราะ้าเล่นสนุกกับคนตรงหน้าเสียก่อน
"ธงอย่าแกล้ง"
"แกล้งอะไรผมยังอยากสนุกอยู่ตรงนี้ก่อนจะรีบไปไหน"มือร้อนๆ ผมแปะป่ายไปทั่วตัวจนผิวขาวแดงเรื่อตามอารมณ์
"ธงได้โปรด"
"ใจเย็นน่าไหนจูบผมแบบ deep kiss ก่อนสิแล้วผมจะตามใจ"ผมแหย่ยิ้มคนตัวเล็กกว่าสงสายตาแวววับมาให้ขาเล็กเรียวสองข้างก่ายขึ้นมาตรงเอวผมรัดเอาไว้จนแน่นมือผมช่วยสอดพยุงตรงให้ก้นนุ่มนิ่มเอาไว้ สองแขนเรียวคล้องคอผมเอาไว้จนแน่นส่งลิ้นเล็กๆ เข้ามาไล่ต้อนลิ้นหนาผมไปมาดูดดึงจนผมทนแทบไม่ไหวคุณจินเห็นแบบนี้จูบได้เร่าร้อนมากเสียด้วยสิ
"อืมมม"ผมส่งเสียงครางแ่พลิกร่างเล็กให้แนบกับผนังจรงข้างระเบียงส่งจูบดูดดื่มกลับไปให้แบบต่างคนต่างไม่ยอม
"ยอมหรือยัง"เสียงแหบพร่าปนหอบถามผมชิดปาก
"หึ"ผมไม่ตอบแต่กลับประกบปากอีกครั้งเสียงแลกลิ้นพัวพันกันจนได้ยินเสียงจ๊วบจ๊าบน้ำสีใสไหลยืดตรงมุมปากถูกลิ้นร้อนของผมไล่เลียจนหมดจดและกลับมาดูดดึงลิ้นกันอีกครั้งเสียงหอบหายใจดังขึ้นเรื่อยๆ
"อือออ ธง"ผมปล่อยให้เสียงครางดังอยู่ชิดหูแบบนั้น
"ธง"เสียงเล็กเรียกร้องเอาแต่ใจ แต่ผมไม่ยอมทำตามใจคุณจินถึงกับตาแดงด้วยความขัดใจ
#โอ๋ยยย ตอนหน้า NC นะจ๊ะ
![[END]ทะลุมิติมาฝึกลมปราณในยุค70s](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721989266_61640303.webp)
1K
