ตัดมาทางด้านของฟ้าครามตอนนี้เจ้าหล่อนกำลังให้ภุชจังโผยบินไปรอบอาณาเขตป่าห้าธาตุซึ่งเกินขอบเขตมาเล็กน้อย สิ่งที่ฟ้าครามกำลังทำนั่นคือการสลักอักขระวงเวทมนต์แห่งสูญของศิลาลงในพื้นดินรอบป่าห้าธาตุ
อย่างที่ทราบฟ้าครามไม่สามารถใช้เวทมนนต์แห่งสูญของศิลาได้หากไม่มีศิลาเป็นตัวเชื่อมประสานพลังเวทย์ แต่ถ้ามองย้อนกลับไปเมื่อครั้งที่ศิลาได้รับพลังเวทมนต์แห่งสูญมาซึ่งความจริงคือมนตราตั้งใจจะคืนพลังนี้ให้กลับเจ้าของเดิมนั่นคือจันทราเทพซึ่งตอนนั้นมนตราสัมผัสได้ว่าฟ้าครามสถิตอยู่ในผ้าพลันคอของศิลา และเขาก็ได้ทดสอบศิลาว่าจะมีสติปัญญาพอไหมโดยการเรียกตำราออกมาแปดเล่มและให้เขาเลือก
ในตอนนี้ฟ้าครามยังไม่ได้คืนร่างเป็นจันทราเทพเธอยังไม่สามารถใช้เวทมนต์แห่งสูญได้แต่ถึงยังไงเสียพลังแห่งสูญก็ถือว่าเธอเคยเป็นเจ้าของมาก่อนเจ้าหล่อนจึงใช้การสร้างวงเวทมนต์ขึ้นมาแทนการร่ายเวทย์และในขณะที่สร้างวงเวทมนต์แห่งสูญนั้นฟ้าครามก็ดึงเอามานาของศิลามาใส่ไว้ในอักขระเพื่อเป็นการแทนส่วนที่ศิลาต้องร่ายเวทย์ออกมานั่นเองทว่าเธอก็ไม่มั่นใจหรอกว่าจะสำเร็จหรือเปล่าทว่าทุกอย่างมันต้องมีการลองผิดลองถูกนั่นคือสิ่งที่เขาได้เรียนรู้มาจากศิลาว่าอย่ากลัวที่ลองลงมือทำแต่จงกลัวการลงมือทำในสิ่งที่ไม่ควร
นั่นคือคำที่คนที่เธอไว้ใจมากพอจะฝากชีวิตไว้ได้บอกกับเธอเพราะงั้นเธอจึงอยากจะลองทำอะไรด้วยตัวเองบ่างเพื่อแบ่งเบาภาระของศิลาเธอมองย้อนกลับไปในอดีตเธอทำได้แค่เพียงต่อสู้และต่อสู้ตามที่เขาบอกเท่านั้นแต่เธอแทบจะไม้เคยช่วยแบ่งเบาภาระทางสมองทางความคิดของศิลาเลย
และในตอนนั้นเองฟ้าครามบรรจงสลักอักขระเวทมนต์ตัวสุดท้ายเสร็จสิ้นเธอและภุชจังก็บินขึ้นสูงเหนือฟ้าทว่าสายตาของเจ้าหล่อนเหลือบเห็นกลุ่มผู้เล่นประมาณหลายแสนคนเห็นจะได้ซึ่งทั้งหมดมายืนรวมตัวกันบนยอดเขาและมองมาทางเธอและภุชจังสิ่งนั้นสร้างความแปลกใจให้ฟ้าครามอย่างมากเจ้าหล่อนจึงเปรยออกมา
“ทำไม...? พวกเขามารวมตัวกันทำไม ไม่คิดจะล่าหนูตะลุงพุกแล้วหรอ..?” เจ้าหล่อนไม่เข้าใจว่าทำไม่สายที่ผู้เล่นมองมาหาเธอดูโกรธแค้นขุ่นเคืองนัก หรือเธอเคยไปทำอะไรให้ คิดไปคิดมาก็เปล่านี่นา
“ข้าคิดว่าคนพวกนั้นอาจจะอยากกำจัดเราก่อนแล้วค่อยล่าหนูตะลุงพุกก็ได้ค่ะ” ภุชจังตอบกลับเสียงเรียบพร้อมกลับขยับร่างโผยบินเชื้องช้ามองมวลผู้เล่นเบื้องล่าง
“เอ๋!...” ฟ้าครามตกใจ “อะไรกันล่ะเนี่ย พวกเราทำอะไรให้ ต่างคนต่างล่าซิ” เจ้าหล่อนบ่นอุบอิบ
“โฮ่....ท่านผู้ชมคะ ผู้เล่นจำนวนมากหลายแสนคนเลยค่ะ ทั้งหมดรวมตัวกันที่ยอดเขา พวกเขาคิดจะทำอะไรกันแน่คะ”
และตอนนั้นเองสิ่งที่ทุกคนหรือแม้กระทั่งฟ้าครามเองก็ไม่คาดคิดบังเกิดขึ้น เสียงของผู้เล่นหลายแสนคนดังกระหึ่มจนอากาศสั่นสะเทือน
ฟ้าครามพยายามเอียงหู ตั้งใจฟังว่าพวกนั้นเขาตะโกนอะไรกัน
แต่ผู้เล่นที่ชมผ่านจอมอนิเตอร์จ่างกำลังหัวเราะ บ่างพากันอึ่งเมื่อได้ยินผู้เล่นหลายแสนคนกำลังตะโกนด่าทอศิลา มีกระทั่งด่าแบบเกรียนๆยั่นถึงด่าโคตรเง้าเสียๆหายๆ
ฟ้าครามหัวเราะคิกคักออกมา เธอไม่ได้สะทกสะท้านอะไรเลย หากเป็นแต่ก่อนเจ้าหล่อนคงปรี๊ดแตกแต่ตอนนี้คือการต่อสู้เธอรู้ดีว่าสิ่งที่พวกนั้นกำลังทำคือการอยากจะฆ่าเธอทิ้งและที่ทำแบบนี้ก็เพื่อยั่วโมโหให้เธอขาดสติเท่านั้น
“นายหญิงไม่โกรธหรอ พวกมันกำลังด่าศิลาอยู่นะ” ภุชจังถามเสียงขรึมแสดงถึงอารมณ์ที่เดือดดาล
ฟ้าครามยิ้มก่อนจะตอบ “ถ้าเป็นเวลาปกติฉันคงเลือดขึ้นหน้าแล้ว พี่ศิเคยบอกไว้ว่าการตอบโต้ที่ดีที่สุดคือการไม่หลงไปตามกระแสอีกฝ่าย”
“ว๊าย...เมื่อคืนศิลามานอนกับฉันด้วยล่ะหย่ะ” เสียงคำนี้ของหญิงสาวดังผ่านเข้าหูของฟ้าครามในบรรดาคำด่าทอสารพัดแต่เจ้าหล่อนกลับได้ยินคำนี้ดังชัดเจน
เจ้าหล่อนมองลงเบื้องล่างตาเขม็งพยายามหาตัวเจ้าของเสียง
“พวกแกตาย” เจ้าหล่อนตะโกนลั่น
ภุชจังตลึง ไหงเมื่อกี้บอกห้ามหลงตามกระแสอีกฝ่ายไง
“จำไว้เลยนะฉันจะฆ่า ฆ่า ฆ่า ฆ่าพวกแกทุกคนตรงนี้สิบครั้ง” ฟ้าครามตะโกนลั่น
เหล่าผู้เล่นเบื้องล่างไม่รู้เลยว่าหนึ่งในพวกเขาได้มีคนพูดสิ่งพูดสิ่งที่ถือว่าไม่ควรพูดให้หญิงสาวที่ชื่อฟ้าครามได้ยินเป็นที่สุดทำให้นิสัยมาเฟียของเจ้าหล่อนแผลงฤทธิ์ออกมา
พวกผู้เล่นดีใจคิดว่าแผนที่ทำให้เจ้าหล่อนตะบะสติแตกสำเร็จได้อย่างงดงาม พวกเขามั่นใจมากเนื่องจากแต่ละคนก็มีระดับเกินหนึ่งร้อยห้าสิบถึงสองร้อยและคิดว่าพวกเขาก็ถือเป็นยอดฝีมือเช่นกันและที่สำคัญคือพวกเขามีกันต้องหลายแสนคนมีหรือจะสู้ผู้หญิงสองคนไม่ได้ถึงแม้หญิงสาวอีกคนจะเป็นพญานาคก็ตามอาจเป็นเพราะพวกเขาถูกปั่นหัวหรือเหตุใดไม่อาจทราบทำให้หลงลืมไปว่าหญิงสาวที่พวกเขาคิดจะฆ่านั้นเดินเคียงผ่านสนามรบศึกนับครั้งไม่ถ้วนมากับจอมมารแทบจะตั้งแต่ศิลาเริ่มเล่นเกมนี้
“ฆ่าให้เรียบ” ฟ้าครามพูดเสียงจริงจังบอกกับภุชจังก่อนจะกระโดดลงเผชิญหน้ากับผู้เล่นนับแสน “ถ้าสถานการณ์ต่อสู้นานๆแบบนี้ต้องใช้โหยหากับร่ำไห้ซินะ” มือทั้งสองของฟ้าครามปรากฎกริชและดาบออกมา
เมื่อฟ้าครามลงถึงพื้นจังหว่ะเดียวกันภุชจังบินสูงเหนือก้อนเมฆอ้าปากขึ้นปรากฎบอลเพลิงสีดำขึ้นในปากก่อนจะระดมยิงใส่มวลผู้เล่นคล้ายกับอุกาบาตดาวตกแสงสีดำสว่างอาบทั่วผืนฟ้าแผ่ไอความร้อนเผาอากาศเกิดเสียงคล้ายกับอากาศกำลังกำลังกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด
เหล่าผู้เล่นจ้องมองก่อนจะเบือนหน้าหนีและความไม่ระวังตัวร่างเงาอรชนพุ่งวูบวาบทั่วบริเวณดุจนางพรายเงานั้นพุ่งผ่านตรงไหนตรงนั้นบังเกิดเสียงกรีดร้องและเลือดสาดชิ้นส่วนร่างกายกระจุยกระจาย
“ไหน...นางตัวดีคนไหนมันพูด” เสียงหวานใสคล้ายเสียงบทเพลงทำนองอันไพเราะดังทวงถาม แต่เสียงนั้นกลับกระชากวิญญาณของผู้คนจนพวกเขาต่างต้องหนีกระเจิง “ฉันถามว่านางตัวไหนพูด” เจ้าหล่อนถามย้ำเท้าเหยียบหน้าอกของผู้เล่นสาวคนหนึ่งคมดาบจี้ใบหน้าพร้อมกับเลือดที่ติดดาบไหลหยดลงใบหน้าของอีกฝ่าย
วูบ....คมดาบสีเงินฝันเข้าใส่ฟ้าคราม
เจ้าหล่อนเอนตัวหลบเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองผู้โจมตีเห็นชายหนุ่ม
“ชื่อของข้าคือซีโร่” เขาชี้ดาบคาตานะใส่ฟ้าคราม “วันนี้ดีจริงๆที่จะได้ล้างแค้นให้สหายที่ถูกเจ้านายของแกฆ่าตายจนกลับมาเล่นอีกไม่ได้ ข้าจะฆ่าแกให้กลับมาอีกไม่ได้เลย”
ทว่าฟ้าครามด้วยสายตาประมาณว่าอะไรของเขาข้าๆเองๆอะไร ก่อนจะเบือนหน้าไม่สนใจ ทำเอาซีโร่หน้าแตกที่หญิงสาวไม่แม้จะปลายหางตาสนใจ
เกิดเสียงหัวเราะก๊ากจากผู้ชมที่เห็นภาพนี้ จนมีบางคนอัพขึ้นเว็ปบอร์ดของเกม
ครืน...บึม...เสียงลูกบอลเพลิงของภุชจังตกถึงพื้นก่อนจะตามมาด้วยเสียงระเบิดและเปลวเพลิงทมิฬสาดเผาทำลายในรัศมีครึ่งกิโลเมตร
ภาพในจอที่ทุกคนกำลังเห็นคือร่างของผู้เล่นหลายหมื่นกำลังวิ่งพล่านร่างติดไฟสีดำที่ไม่สามารถดับได้ พวกเขากำลังดิ้นทรมานหวีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดราวกับว่าตกอยู่ในห้วงอเวจีแห่งเพลิงนิลกาลเป็นภาพที่ทำให้ผู้จ้องมองรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดและทรมารนั้น ทว่าในจอภาพยังแสดงร่างของหญิงสาวโฉมงามกำลังยืนเท้าขวาเหยียบร่างผู้เล่นท่ามกลางทะเลเพลิงสีดำอย่างมาดมั่นสายตาเดือดถึงขีดสุด
“อะไร....” ผู้เล่นคนที่ถูกฟ้าครามถามพูดเสียงสั่น สีหน้าหวาดกลัว “ใคร...อะไร ใครพูดอะไร” หญิงสาวพูดออกมาคล้ายคนเสียสติ
“ฉันถามว่านางตัวดีคนไหนพูด ว่ามันนอนกับพี่ศิของฉัน” เจ้าหล่อนพูดเสียงเรียบ
นัยน์ตาเย็นชาแฝงความอัมหิตเลือดเย็นจนกลายเป็นเห็นว่านัยน์ตางามกระจ่างดาวคู่นั้นเปลี่ยนเป็นคมกล้าเฉียบยิ่งกว่าคมดาบ แสดงออกว่าเธอไม่ได้เล่นหรือแกล้งทำเป็นเดือดดาลตามมารยาทของคนรักกันแต่อย่างใด แต่เธอกำลังเลือดขึ้นหน้ากับคำพูดนี้จริงๆ รังสีที่แผ่ออกมาจากตัวของเจ้าหล่อนทำเอาผู้ที่มองผ่านจอรับรู้ได้เลยว่าต่อให้นี่ไม่ใช่โลกจำลองเปลี่ยนเป็นโลกความจริงผู้หญิงคนนี้ก็สามารถฆ่าคนที่พูดคำแบบนี้ออกมาได้อย่างไม่แยแส
“ไม่รู้! ไม่รู้” หญิงสาวเสียงสั่น โบกไม้โบกมือ “ฉันไม่ได้พูด”
“หรอ” ฟ้าครามตอบกลับสั้นๆ เพราะน้ำเสียงของหญิงสาวคนนี้ไม่ใช่น้ำเสียงที่เธอได้ยิน ทว่าเสียงฉัวะก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างของหญิงสาวแยกออกเป็นสองท่อนจากคมดาบร่ำไห้และโหยหาที่ฟันผ่าร่างออกพร้อมกัน
เหล่าผู้เล่นบางส่วนวิ่งหนีกระเจิงบางส่วนยืนงงตาค้าง
“ยืนบื้อทำซากอะไร” ซีโร่ตะหวาด “รอเจ้าอาวาสมาเปิดกุติหรือไง ตั้งขบวนเร็วดิว่ะ”
“เร็วซิ อัศวินขึ้นมาแนวหน้าเร็ว” เสียงหญิงสาวดังขึ้นเสริม
ฟ้าครามหันไปมองเจ้าของเสียงหญิงสาวก่อนจะฉีกยิ้ม “ฉันจะเชือดแกเอาให้กลับเข้ามาอีกไม่ได้เลย”
เหล่าผู้เล่นพยายามตั้งแนวขบวนทัพตามคำสั่งทว่าตอนนั้นเองสายฟ้าสีเหลืองทองก็ผ่าลงมาบริเวณนั้นดังเปรี้ยงจนแก้วหูแทบแตกฝุ่นควันลอยฝุ้ง สิ่งที่ทุกคนเห็นคือร่างของฟ้าครามถูกปกคลุมด้วยออร่าสีเหลืองทองก่อรูปเป็นสตรีโฉมงามในร่างพลังงานขนาดใหญ่ พวกเขารู้ดีว่าคืออะไรเพราะสิ่งนี้พวกเขาเคยเห็นในการถ่ายทอดสดครั้งที่ศิลาสู้กับภุชคินทร์
“อ...อวตารแห่งอามาเทราสึ” ซีโร่อุทานออกมา
ยังไม่ทันที่ทุกคนจะหายตกใจเสียงจากระบบก็ดังขึ้นพร้อมกับเขตแดนปรากฎขึ้นคลุมพื้นที่สามกิโลเมตร
“มารเทพีรัตติกาลฟ้าคราม ขั้นตำนาน ระดับ 100 ปรากฎตัว”
ตำนาน.......! ทั้งหมดร้องออกมาเป็นเสียงเดียวกัน
นี่ถือเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่พวกเขาได้ยินระบบประกาศถึงสิ่งมีชีวิตระดับตำนานแถมยังระดับหนึ่งร้อย ตอนนี้พวกเขารู้แล้วสี่เดือนที่ศิลาหายหัวไปนั่นเขามั่วไปทำอะไรพวกเขารู้แล้วและนึกเสียใจจริงๆ ขนาดภูติประจำตัวยังขั้นตำนานหนึ่งร้อย ไม่ต้องคิดเลยว่าศิลาจะอยู่ขั้นไหนและเลเวลเท่าไหร่อีกอย่างคือตอนนี้ฟ้าครามแค่ค่าสถานะธรรมดาก็คือขั้นตำนานเลเวลหนึ่งร้อยและยังอยู่ในอวตารของอามาเทราสึขั้นตำนานระดับสามร้อยอีกนั่นแปรว่าค่าสถานะทุกอย่างของฟ้าครามจะอัพเกรดขึ้นไปอีกอย่างต่ำประมาณสี่ร้อยเท่า
“เฮ...นี่” ผู้เล่นคนหนึ่งอุทานออกมาสีหน้าแววตาเหม่อลอยหันมองเพื่อน “บอกฉันทีว่าพวกเราสามารถเอาชนะสิ่งมีชีวิตตรงหน้านี้ได้”
เพื่อนของเขาหันมาสบตา “บอกฉันทีว่าเราฝันไป” เขาเองก็อยู่ในอาการเหม่อลอย
แสงสีทองสว่างวาบคล้ายดวงตะวันเหล่าผู้เล่นต่างหลับตาตามสัญชาตญาณของคนเราที่จ้องแสงตะวันสิ่งที่พวกเขารับรู้คือมีบางอย่างกำลังเคลื่อนที่วูบวาบอย่างรวดเร็วและสิ่งที่ชัดเจนคือเสียงกรีดร้องผสมกับเสียงฉีกกระชากเนื้อเสียงเลือดหยดลงพื้น
ฟ้าครามรู้สึกเบื่อหน่ายเต็มทีกับผู้เล่นทั่วไป เพียงแค่ตามองไม่เห็นผู้เล่นเหล่านี้ก็ไม่สามารถตอบโต้อะไรได้แล้วทำได้แค่ยืนหันซ้ายหันขวาเลิกลั้กหลับตาหน้าเหวอโดยไม่คิดจะหาวิธีรับมือ ถ้าหากเป็นพี่ศิของเธอที่ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้เขาคงไม่แสดงอาการน่าสมเพชออกมาแบบคนเหล่านี้แน่นอน
เพียงแค่ระยะเวลาสั้นๆที่ฟ้าครามโจมตีในระยะประชิดเหล่าผู้เล่นหลายหมื่นก็เริ่มตกตายสลายหายกลายเป็นแสงเพราะนี่ระบบไม่ได้ประกาศเป็นสงครามร่างผู้เล่นจึงสลายหายไปทันทีที่ถูกฆ่าเหลือทิ้งไว้เพียงกองไอเท็มเกลื่อนพื้นกับเหรียญทองของแต่ละคน
เหล่าหัวหน้าสมาพันธ์ กิลด์ น้อยใหญ่ที่กำลังดูการถ่ายทอดสด กำลังมีสีหน้าซีดเผือดตลึงกับความย่อยยับที่เกิดขึ้นกับภารกิจพิเศษประจำสัปดาห์ที่ไม่ควรจะเกิดความวินาศมหาบรรลัยได้ขนาดนี้
เพียงแค่ผู้เล่นที่ชื่อศิลากลับมาไม่นานความเสียหายที่สามารถตีเป็นเงินจริงก็ปาเข้าไปหลายล้านเพราะเมื่อเขาโผล่มาปุ๊บศิลาก็กวาดคนหลายหมื่นเรียบแน่นอนคนพวกนั้นย่อมแลกเงินในบัญชีจริงมาเป็นเงินในเกมและเมื่อพวกเขาถูกศิลาฆ่าเงินพวกนั้นก็ต้องตกเป็นธรรมดาและนี่ภูติสาวของศิลาก็กำลังไล่สังหารคนนับแสนหากคิดเล่นๆว่าคนหลายแสนคนนั้นแลกเงินในบัญชีมาเป็นเงินในเกมอย่างน้อยคนล่ะ 2-3 พันบาท คูณกับจำนวนคนสามถึงสี่แสนเข้าไปตัวเลขความเสียหายจะมากมายขนาดไหนและนี่ถือเป็นการคำนวนที่เกิดความเสียหายน้อยที่สุดยังไม่นับรวมถึงอาคารกิลด์ สมาพันธ์ในบริเวณนั้นอีก
“พวกเราประเมินนางนี่ต่ำเกินจริงๆ” โรมิโอกล่าวขึ้น “ไม่ถึงห้านาทีผู้เล่นตายเกือบแปดหมื่นแล้ว”
“เอาไงดี” จูเรียตหันมาถามน้ำเสียงร้อนรน ถึงคิดอยากจะหนีแต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะติดเขตแดนของฟ้าคราม
ไม่ต้องถามเลยว่าพวกเขาสามารถทำลายเขตแดนของฟ้าครามได้ไหม คำตอบที่ได้คือพวกเขาทำลายไม่ได้ต่อให้ทั้งหมดใช้เขตแดนของสัตว์อสูรเผ่าของตนเองออกมาก็คงถูกเขตแดนของฟ้าครามหักล้างสลายหายทันที เพราะนี่คือเขตแดนของมารระดับตำนานและมีบางอย่างที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่รู้แต่โรมิโอรู้คือเขตแดนของคนที่เปลี่ยนเผ่าได้คนแรกจะมีความพิเศษแข็งแกร่งกว่าเขตแดนผู้เล่นในเผ่าพันธ์เดียวกัน และศิลาก็ถือเป็นมารคนแรกจึงถูกเรียกว่าจอมมารมองกลับกันภูติและเจ้านายถือเป็นดวงวิญญาณเดียวกันเพราะงั้นฟ้าครามจึงถือได้ว่าเป็นนางมารคนแรก
“เราจะแอบ” โริมิโอบอก “โดยการให้พวกคนอื่นหนีเราจะอาศัยจังหวะนั้น” โรมิโอหันมองจูเรียต ก่อนที่เขาจะตะโกนขึ้น “หนี... หนีเข้าป่าแล้วซุ่มโจมตี” เขาหยักหน้าให้จูเรียตก่อนจะพุ่งร่างเข้าป่า ตามมาด้วยผู้เล่นอีกประมาณแสนกว่าคนพุ่งตามหายเข้าป่า
“แล้วคุณซีโร่ล่ะ” วายุถามขึ้น
“ผมอยู่นี่” ซีโร่พุ่งตามมาพร้อมกับหญิงสาวมือขวาของเขาอาเชีย
“พวกเจ้าลืมแล้วหรอว่ามีข้าอยู่ด้วย” เสียงขรึมหวานใสไพเราะของภุชจังดังกังวาล
พวกเขาเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงเห็นร่างพญานาคสีดำทมิฬขนาดมหึมากำลังพุ่งมาทางพวกเขาพร้อมกับอ้าปากเตรียมพ้นเพลิงอเวจีสีดำเผาพวกเขาทั้งเป็นอีกรอบทั้งหมดตัวแข็งทื่อน้ำตาไหลพรากอยากจะบอกว่าแม่จ๋าหนูผิดไปแล้ว
ฟ้าครามพุ่งพรวดมือบีบคือร่างของหญิงสาวมือขวาของซีโร่ก่อนจะยกร่างหญิงสาวขึ้นสูง โรมิโอ ซีโร่เห็นแบบนั้นหมายจะเข้าช่วยทว่าก็ถูกภุชจังขัดขวางด้วยเกล็ดบิน
ฟ้าครามฉีกยิ้มอำมหิตกระชับโหยหาแน่น “เธอเองซินะ นางตัวดีที่พูดว่าพี่ศิของฉันไปนอนกับเธอน่ะ”
“ฮึม...” หญิงสาวยิ้ม ยอมรับชะตากรรม “ฉันไม่ตาต่ำแบบเธอที่คว้าหินริมทางแบบนั้นหรอก แต่ถ้าได้ก็คงดี ใช่ฉันนี่แหละที่พูด”
“อย่าสะเออะมาละเลียดกับของ ของฉัน” เจ้าหล่อนพูดทิ้งท้ายก่อนจะเสียบคมกริชส่วนเข้าที่ปากของหญิงสาวทะลุออกท้ายทอย “จะบอกให้ คนของฉันคือหินตัดเพชร”
ตู่ม..เสียงระเบิดดังกระหึ่มกว่าครั้งไหนทำเอาหิมพานต์สั่นสะเทือนคล้ายกับถูกมือของมหายักษาจับเขย่าบัดนี้สถานที่ป่าห้าธาตุได้กลายเป็นหลุมลึกกว้างภูมิประเทศเปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้ทั้งภูเขา ป่า แม่น้ำ พังพินาศยับ สิ่งปลูกสร้างสมาพันธ์ กิลด์ หลายร้อยพังทลายลงสิ้น
เหล่าจีเอ็มทีมพัฒนาซ่อมแซมมองดูภาพหน้าจอต่างพากันส่ายหัวด้วยความอ่อนใจและกลัดกลุ้ม
“น้องฟ้าค่ะ” เสียงของศิลาดังขึ้นในหัวของฟ้าคราม “ต่อสู้กับเทพอสูรอยู่หรอถึงใช้สกิลอวตารแห่งอามาเทราสึ” เขาสงสัยเพราะคงเป็นเรื่องที่คับขันจริงๆไม่งั้นฟ้าครามคงไม่ใช้สกิลของเขาและโหยหากับร่ำไห้แบบนี้ “ให้พี่ไปช่วยไหม”
“ไม่ค่ะ เค๊าแค่มาล่าหนูตะลุงพุกภารกิจพิเศษเท่านั้นเอง พอดีว่าหนูมันวิ่งไวไปหน่อย พี่ฝึกต่อเถอะค่ะ” เจ้าหล่อนตอบเสียงออดอ้อนหวานใส
“โอเค” ศิลาพูดทิ้งท้าย “น้องไม่เป็นอะไรแน่ใช่ไหม” เขาถามด้วยความเป็นห่วง
“สบายมากเลยค่ะ พี่ศิขาฝึกไปเถอะ ไม่ต้องห่วงทางเค๊านะ เค๊ามีสามพี่น้องกับภุชจังอยู่เกิดอะไรขึ้นรับมือได้อยู่แล้ว” เจ้าหล่อนพยามยามกลั้นน้ำเสียงท่าทางหัวเราะคิกคัก
“ถ้าเกิดเรื่องฉุกเฉิน หรือเจอกับยมเทพของสุริยเทพติดต่อมาหาพี่ทันทีเลยนะ อย่าสู้กันเองตามลำพังเด็ดขาด” ศิลาย้ำ
“รับทราบคร้าบผม” เจ้าหล่อนตอบน้ำเสียงทะเล้น
ก่อนที่ศิลาจะตัดการติดต่อไปโดยที่เขาไม่เอะใจกับการคูลดาวน์สกิลต่างๆของฟ้าครามและเสียงระเบิดดังอึกกระทึกเลยว่าตอนนี้หวานใจของเขาได้ก่อสุดยอดมหาภัยพิบัติล้างบางผู้เล่นถึงสามแสนกว่าคนรวมถึงยังทำลายกิลด์ สมาพันธ์ อีกนับไม่ถ้วนและนี่ยังไม่รวมถึงทางด้านของสามพี่น้องที่กำลังไล่กรวดหนูตะลุงพุกที่วิ่งพล่านถึงไหนหายนะรามถึงที่นั่น
และตอนนี้ชิงหลงที่อยู่ในโลกความจริงกำลังนั่งปวดหัว แน่นอนว่าการจะสร้างที่อยู่สำนักงานกิลด์หรือสมาพันธ์พวกเจ้าของย่อมต้องใช้เงินและเงินที่พวกเขาใช้สร้างส่วนใหญ่ก็คือเงินในโลกจริงที่แลกเปลี่ยนเป็นเงินในเกม
ชิงหลงกำลังนั่งคำนวนความเสียหายที่คิดเป็นเงินจริงซึ่งตอนนี้ทะลุยอดสามสิบล้านบาทเงินในโลกจริงเข้าไปแล้วซึ่งเงินรางวัลที่ฟ้าครามจะได้เป็นแค่เงินยี่สิบสิบล้านเหรียญทองในเกมคิดเป็นเงินจริงประมาณเก้าล้านกว่าบาท อย่างที่ทราบว่าเกม Demonlord คือเกมแห่งธุรกิจและการลงทุน มีบางรายถึงกลับสิ้นเนื้อประดาตัวเลยก็มี แต่จะโทษฟ้าครามก็ไม่ได้เพราะทางเขาเคยบอกแล้วว่าสามารถสร้างสิ่งปลูกสร้างเมือง กิลด์ สมาพันธ์ได้ แต่ควรระวังในทำเลและพื้นที่ ที่ใช้สร้างเพราะเกมนี้เป็นเกมแห่งสงคราม อาจถูกทำลายได้ทุกเมื่อ และที่สำคัญทุกกิลด์ ทุกสมาพันธ์ได้ทำประกันภัยกับทางเกมเอาไว้นั่นแปรว่าพวกเขานี่แหละที่ต้องจ่ายค่าชดเชยจากเหตุการณ์ครั้งนี้อีกปัญหาที่ชิงหลงคิดว่าต้องตามมาแน่ๆเลยคือการร้องเรียนของบรรดาผู้เล่นที่ถูกฆ่าตายตามสัญชาตญาณของคนแพ้ที่ไม่ต้องการสูญเสียไอเท็มก็จะมาเรียกร้องให้ระบบชดเชยโดยหาข้ออ้างต่างๆนาๆสารพัด
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
479K
![[อ่านฟรีทุกวัน]ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชาวสวนผู้มั่งคั่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1661497396_68020614.webp)
![จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608265528_24768503.webp)