รูปร่างอรชร อ้อนแอ้นของจีน่า ผิวพรรณที่ขาวสะอาดสะอ้านชวนหลงใหลของเธอ หล่อนใช้ผ้าขนหนู ซับเบาๆ ตามผิวกาย เพื่อให้แห้ง ก่อนที่จะปลดชุดว่ายน้ำออกอย่างช้าๆ
“อ่ะ…”
จีน่า สะดุ้งสุดตัว เมื่อร่างของเธอ โดนสวมกอดด้านหลัง พร้อมกับฝ่ามือหนาที่เข้ามาปิดปากเธอไว้แน่น
“คิดถึงจังนะครับ…ตัวยังหอมเหมือนเดินเลยนะ…จีน่า…”
ร่างสูงของรามินทร์ที่แนบอยู่ด้านหลังของเธอ กระซิบที่ข้างหูเบา ๆ
ลมหายใจที่รดบนคอของเธอ กลิ่นกายของผู้ชายคนนี้ ทำไม มันช่างคุ้นเคย ทั้ง ๆ ที่เธอควรจะกลัวเขา แต่…ทำไม…
ใจเธอมันเต้นแรงระรัว ยามเมื่อเขาซุกไซ้ไปที่ซอกคอ และโลมเลียมางับที่ติ่งหู ทำเอาจีน่า ตัวร้อนผ่าว
เมื่อตั้งสติได้ หญิงสาว พยายามดิ้นเพื่อให้หลุดพ้นจากการกอดรัดของคนด้านหลัง
“ปล่อยฉัน…อุ๊บส์…ปะ…”
ชายหนุ่มดึงมือที่ปิดปากนั้นออก แต่กลับแทนที่ด้วยจูบที่เร่าร้อนจากเขาแทน
เขาใช้ลิ้นหนานุ่ม ขยับโพรงปากให้กว้างขึ้น พร้อมกับดูดความหวานในช่องปากของหล่อนอย่างหิวกระหาย
จีน่าจากที่พยายามจะทุบตีเขา แต่ตอนนี้ ร่างกายที่ไม่รักดีของเธอ มันกลับอ่อนแรงเหมือนกับขี้ผึ้งที่โดนไฟแผดเผา อ่อนยวบเยียบ
รามินทร์ยิ้มออกมาอย่างชอบใจ เมื่อรู้ว่า จีน่ากำลังคล้อยตามไปกับรสจูบของเขา
ชายหนุ่มถอนริมฝีปากเบาๆ พร้อมกับสบตากับจีน่า ที่ค่อยๆลืมตา พร้อมกับสติสัมปชัญญะที่กลับมา
“เจอกันอีกแล้วนะจีน่า….”
“คุณ….คุณ้าอะไรจากฉัน…แล้วคุณทำแบบนี้กับฉันทำไม?”
เธอพยายามดิ้นรน เพื่อให้หลุดออกจากอ้อมกอดที่พันธนาการร่างหล่อนไว้ในตอนนี้
“้าอะไรนะหรือ?...เธอไม่รู้จริงๆ หรือแกล้งไม่รู้?”
“ฉันไม่รู้….ว่าคุณกำลังพูดเื่อะไรอยู่?”
“เธอลืมฉันจริง ๆ หรือ จีน่า…”
สายตาของชายหนุ่มตอนนี้ เขาไม่รู้ตัวว่า มันแสดงความเศร้าออกมาให้จีน่าเห็น แวบนึงเท่านั้น ที่จีน่า รู้สึกสงสารเขาอย่างบอกไม่ถูก
เธอเผลอเอามือไปลูบที่หน้าของเขาเบาๆ เหมือนกำลังปลอบโยนเขาอยู่
รามินทร์เองก็ใ ที่เห็นจีน่า ััเขาอย่างอ่อนโยน พลันในหัวสมองของเขา ก็นึกถึงภาพจีน่าที่ควงคู่มากับโนเอล ชายหนุ่มจึงจับมือของหญิงสาวแล้วสะบัดออก
“เตรียมตัวให้ดี จีน่า…ผมจำทำให้คุณทรมานเหมือนตายทั้งเป็…”
ชายหนุ่มกระซิบที่ข้างหูของเธอเบา ๆ ก่อนจะทิ้งเธอแล้วเดินหนีออกไปจากห้องนั้นอย่างรวดเร็ว
จีน่ายืนตัวสั่น ทั้งมึนงง….พร้อมกับ มีความรู้สึกบางอย่างกับผู้ชายที่เดินจากเธอไป เธอเองก็บอกไม่ได้เหมือนกัน ว่ามันคือความรู้สึกอะไรกันแน่….
………………..
“ทานข้าวหรือยังครับ?...จีน่า…”
เสียงของโนเอล เอ่ยถามคู่หมั้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน ถึงแม้ตอนนี้ตัวของเขาจะอยู่ที่ประเทศฝรั่งเศลก็ตาม
“ทานแล้วค่ะ….พี่โนเอล…เมื่อไหร่จะกลับมาค่ะ…จีน่าคิดถึง”
“อีก 2 วันครับ….พี่ก็คิดถึงจีน่า…มากเหมือนกันครับ…จีน่าจะเข้านอนตอนไหนครับ? ”
“สักพักค่ะ…”
เสียง Messege ในมือถือของจีน่า เตือนขึ้นว่ามีข้อความเข้ามา ทำให้หญิงสาวทำหน้า ฉงน ก่อนจะกดเปิดดู
เบอร์ไม่คุ้น เพราะไม่รู้จัก แต่ข้อความที่ดังเข้ามา ทำเอาจีน่า ถึงกับหน้าแดง
“คิดถึงผมไหม?....แต่ผมคิดถึงคุณนะจีน่า…อยากจูบกับคุณอีก….คุณหนี…ผมไม่พ้นหรอก…จีน่าสุดที่รัก…”
คำพูดแบบนี้….ทำเอาจีน่านึกถึงผู้ชายคนนั้น….คนที่ไร้มารยาท หื่นกาม…แต่ ทำไม เธอถึงได้หน้าแดง และใจเต้นเร็วแบบนี้
“จีน่า….จีน่า…ครับ….ฟังพี่อยู่หรือเปล่าครับ?”
เสียงของโนเอล ปลุก จีน่าให้ตื่นจากภวังค์ เธอสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบพูดตัดบท
“พี่โนเอลค่ะ…จีน่าง่วงแล้ว….ขอจีน่านอนก่อนนะคะ…”
“ฝันดีครับ…คนสวยของพี่…”
“Goodnight ค่ะ พี่โนเอล…”
ความจริงก็คือ…เธอยังไม่นอน…จีน่า เดินไปที่หน้าต่าง เพื่อมองดูวิวของดวงดาวบนท้องฟ้า
ก่อนที่สายตาของเธอ จะไปกระทบกับร่างคนตัวสูงใหญ่ ที่ยืนในมุมมืดด้านนอก ของตัวบ้าน
เงาสลัวนั้น ๆ จีน่าไม่รู้ว่าคือใคร เพราะเขาใส่ชุดสีดำ กอปรกับหมวกแก็ปสีดำ ใส่แมสก์ปิดหน้าปิดตา
หญิงสาวรู้สึกกลัวขึ้นมา อย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกเหมือนกำลังถูก STALKER สะกดรอยตามยังไงยังงั้น
หล่อนจึงรีบปิดบานหน้าต่าง รวมทั้งผ้าม่าน เพราะไม่้าให้คนที่หล่อนคิดว่าเป็บุคคลอันตราย มองเข้ามาในห้องหล่อน
…………………….
รามินทร์นั่งจิ๊บ บรั่นดี ราคาแพง อยู่ที่ เคาน์เตอร์บาร์ ในวิลล่าส่วนตัว หลังจากที่ได้พบจีน่า แล้ว มีบ้างที่ความรู้สึกข้างใน มันยังสั่นและอ่อนไหว ทุกๆ ครั้งที่ได้มองแววตาคู่สวย คู่นั้น
แต่….เขาต้องไม่ลืม กับ สิ่งที่จีน่า ได้ทำไว้กับเขา เธอทิ้งเขาเหมือน หมาตัวหนึ่ง หมาที่เคยจงรักภักดีต่อเ้าของ ของมัน
เขาคิดผิดว่า จีน่า รักเขาจริง ๆ โดยไม่สนใจเื่ความร่ำรวย แต่เขาคิดผิดจริงๆ ผู้หญิงคนนั้น เลือกที่จะหมั้นกับ โนเอล ผู้ชายที่ใครๆ ต่างก็รู้จัก กันในฐานะ ทายาทมหาเศรษฐีหมื่นล้าน ในประเทศ ฝรั่งเศส
สายตาของรามินทร์ ค่อยๆ แข็งกร้าว ขึ้นเรื่อยๆ เขาอยากให้ผู้หญิงคนนั้นได้รับบทเรียนอย่างสาสม ที่บังอาจมาหลอกให้คนอย่างรามินทร์ต้องรักหล่อน ซึ่งในตอนนี้ มันมีทั้งความรักและความแค้น
แคโรลีน นางแบบสาว วัย 23 ปี เธอใส่เสื้อคลุมสีขาวคลุมทับ ร่างกายที่เปล่าเปลือยนั้น เดินมานั่งที่ตักของรามินทร์ ั์ตาเซ็กซี่ของหล่อนมองเขาด้วยความหลงใหล
“รามคะ…วันนี้ คุณหล่อมาก…รู้ตัวไหมคะ?...แคทอยากกินคุณจัง…”
“ก็เอาซิ….”
เขาพูดเบา ๆ ั์ตา สีดำขลับ ดูเ็า มองร่างที่ยั่วยวน ของ แคโรลีน ที่ค่อย ๆรูดซิบกางเกงของชายหนุ่ม
“อือ….”
ชายหนุ่มครางออกมาเบา ๆ เมื่อ เ้าท่อนเอ็นที่แข็งเป็ลำของเขา ถูกรูดเข้าออก ผ่านเรียวปากคู่สวยของ แคโรลีน หล่อนเป็งานมาก ลีลาจัดว่าเด็ด
แต่ ทว่าในตอนนี้ ในสมอง ของรามินทร์ มันกลับมีแต่ภาพของ จีน่า…ยิ่งอารมณ์กระสันเสียว ที่แคโรลีน มอบให้เขา มันยิ่งทำให้เขาคิดถึงแต่จีน่า
“โอว์….จีน่า….พี่้าเธอ….”
ชายหนุ่มครางออกมาเบา ๆ จน แคโรลีน หยุด แล้วเงยหน้าขึ้นมามองเขา
“ใครคือ จีน่า คะ?”
รามินทร์ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ ก่อนจะผลัก แคโรลีน ออก อารมณ์บางอย่าง มันบอกว่า เขาไม่มีความสุข จากสิ่งที่แคโรลีนกำลังปรนเปรอให้อยู่ในตอนนี้…..