ข้ามีระบบในโลกอมตะ

คลื่นดารา

“โฮกกก!”

หมีร่างเพลิงคำรามออกมา เสียงดังกึกก้อง ก่อนที่กระบี่ของกู้เฉินจะมาถึงคอของมัน มันก็รีบหมอบลงกับพื้น ส่งผลให้กระบี่ของเขาพลาดเป้า สัมผัสได้เพียงอากาศอันว่างเพียงเท่านั้น

แม้ว่าการโจมตีฆ่าสังหารของเขาจะพลาดเป้า แต่กู้เฉินหาได้ตื่นตระหนกไม่ เขายังคงสงบอยู่ สองเท้าเหยียบลงที่พื้น พลันหมุนตัวหันกลับไปมองหมีร่างเพลิง

ตอนนี้มันได้ลุกขึ้นแล้ว กำลังจ้องมองเขาอยู่เช่นเดียวกัน

ทั้งสองฝ่ายจับจ้องมองกันและกัน ภายในสายตาของทั้งสอง หนึ่งคนหนึ่งสัตว์อสูร เผยออกมาเพียงอย่างเดียวเท่านั้น นั่นก็คือความต้องการฆ่า!

“โฮกกก!” หมีร่างเพลิงอ้าปากคำรามดังลั่น เสียงกึกก้องดังสะท้อนไปในอากาศ พลังปราณสีแดงไหลทะลักออกมาจากร่างกายของมันอย่างบ้าคลั่งราวกับสายน้ำ

มวลอากาศรอบร่างกายของมันบิดเบี้ยวขึ้นมา พื้นดินที่ยืนอยู่ก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย หมีร่างเพลิงพลันยื่นอุ้งเท้าข้างหนึ่งออกมา ส่วนอีกข้างคลี่กรงเล็บออกมา

ใบหน้าของกู้เฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเขาจะรู้ได้ในทันทีว่าหมีร่างเพลิงคิดจะทำอะไรต่อไป สิ่งที่มันจะทำต่อไป ต้องเป็นท่าไม้ตายอย่างแน่นอน!

สัตว์อสูรตั้งแต่ระดับปราณปฐพีขึ้นไปจะมีท่าไม้ตายอยู่ หรือก็คือการโจมตีที่แข็งแกร่งมากที่สุดของมันนั่นเอง!

“งั้นพวกเรามาตัดสินกันเถอะหมีร่างเพลิง!” กู้เฉินไม่ลังเลที่จะระเบิดพลังปราณออกมาทั้งหมด

พลังปราณสีดำประกายทะลักออกมาจากร่างกายของเขาอย่างรุนแรง จนปกคลุมไปทั่วทั้งร่างกายของเขา

เส้นผมทุกเส้นของเขาปลิวไสวไปมา ทั้งที่ไม่มีลมพัดผ่านมา อากาศรอบร่างกายของเขาค่อยๆ บิดเบี้ยวขึ้น จนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า พื้นดินเองก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย สองมือกุมด้ามกระบี่แน่น

“ทักษะเก้าดารา กระบวนท่าที่สองคลื่นดารา!” กู้เฉินพึมพำ กระบี่ของเขาวาดขึ้นเป็นวงกลม พลังปราณทั้งหมดจากร่างกายของเขาไหลผ่านเข้าไปในกระบี่

ที่ปลายกระบี่พลันปรากฏแสงจุดเล็กๆ สีดำซึ่งถูกเคลือบสีทองระยิบระยับขึ้นมา ก่อนที่มันจะขยายใหญ่ขึ้นจนมีขนาดเท่ากับดวงตะวันที่สามารถมองเห็นได้จากระยะไกล นี่ก็คือคลื่นดารา!

“ตาย!” เขาคำรามออกมา ใช้กระบี่ผลักดันคลื่นดาราออกไป

ฟูม!

คลื่นดาราได้ยิงลำแสงคลื่นดาราอันรุนแรงออกไปเบื้องหน้า เป้าหมายคือหมีร่างเพลิง!

“โฮกกก!” หมีร่างเพลิงย่อมรับรู้ได้ถึงอันตรายที่เพียงพอจะคร่าชีวิตของมันได้ มันแผดเสียงร้องคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง ก่อนตวัดฟาดกรงเล็บออกไป

ทันใดนั้น เงาร่างของกรงเล็บขนาดใหญ่สีแดงอันน่าสะพรึงกลัว ก็ปรากฏพุ่งออกไปปะทะกับคลื่นดารา

ตูม!

การโจมตีทั้งสองปะทะกัน จนคลื่นลมโหมกระหน่ำ กวาดสะพัดออกไปรอบทิศทาง พื้นดินแตกร้าวออกราวกับเส้นใยแมงมุม

เพล้ง!

เสียงแตกละเอียดเสียงหนึ่งดังขึ้นมา อาจฟังคล้ายเสียงแก้วแตกเวลาร่วงหล่นลงพื้น แต่ในความเป็นจริงหาใช่ไม่ นี่คือสิ่งแตกของเงาร่างกรงเล็บขนาดใหญ่สีแดงของหมีร่างเพลิง มันได้แตกสลายออกเป็นชิ้นๆ สุดท้ายก็ถูกคลื่นดารากลืนหายไป!

เห็นได้ชัดว่ามันปะทะกับคลื่นดาราได้เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้น ไม่อาจต้านทานได้นานมากกว่านี้

ผลแพ้ชนะตัดสินแล้ว!

ดวงตาคู่สีแดงของหมีร่างเพลิงเบิกกว้างขึ้น ขนทั่วร่างซึ่งปกคลุมด้วยเพลิงสีแดงลุกชัน ภายในใจของมันบังเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา อยากที่จะหนี

แต่หาหนีได้ไม่ คลื่นดาราได้พุ่งตรงมายังร่างกายของมัน!

ฟูม!

คลื่นดารากลืนกินร่างของหมีร่างเพลิงไปทั้งร่าง เมื่อคลื่นดาราสลายหายไป หมีร่างเพลิงก็ไม่มีอยู่อีกต่อไป เหมือนกลับว่ามันถูกลบให้หายไปอย่างไรอย่างนั้น!

ลบให้หายไปในที่นี้ ย่อมหมายความว่ามันตายโดยไม่เหลือซาก!

ผลึกหินวงกลมสีแดงลูกหนึ่งได้ร่วงตกลงมาที่พื้น ก่อนที่จะแตกสลายออกเป็นผุยผง

กู้เฉินทรุดร่างลงนั่งกับพื้น หอบหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง บนใบหน้าปรากฏเม็ดเหงื่อเล็กน้อย

ไม่พูดไม่ได้ว่าการใช้ดาราจุติบวกกับคลื่นดารานั้นหนักหน่วงมาก ถึงกับกินพลังปราณทั้งร่างกายของเขาจนหายเกลี้ยง เรี่ยวแรงแทบไม่หลงเหลือ

แต่ถ้าถามกู้เฉินว่าคุ้มหรือไม่ เขาย่อมตอบว่าคุ้ม การฆ่าหมีร่างเพลิงสัตว์อสูรระดับสามขั้นปลายได้ ทั้งๆ ที่เขาอยู่เพียงระดับปราณปฐพีขั้นต้น มันจะไม่คุ้มได้อย่างไร มันต้องคุ้มอยู่แล้ว

แต่มีอย่างหนึ่งที่กู้เฉินรู้สึกเสียดาย เขามองไปยังผลึกหินสีแดงที่กลายเป็นผุยผงไปแล้วอย่างเสียดาย

ถ้าเขาจำไม่ผิด สิ่งนี้เรียกว่าแกนกลางสัตว์อสูร สัตว์อสูรตั้งแต่ระดับสี่ขึ้นไปจะมีสิ่งนี้อยู่ ซึ่งภายในล้วนอัดแน่นไปด้วยพลังปราณที่สัตว์อสูรตัวนั้นๆ บ่มเพาะฝึกตนมา

มีประโยชน์อย่างมากสำหรับผู้ฝึกตน ผู้ฝึกตนสามารถนำมันมาดูดซับเพื่อเพิ่มพื้นฐานฝึกตนได้

ดูเหมือนว่าหมีร่างเพลิงใกล้ที่จะทะลวงไปยังระดับสี่แล้ว มันถึงได้สร้างแกนกลางสัตว์อสูรขึ้นมาได้

[แกนกลางสัตว์อสูรระดับสี่ อย่างน้อยราคาก็หนึ่งหมื่นหินลมปราณ โฮสต์นี้จริงๆ เสียของหมด!]

เสียงของระบบพลันดังขึ้นมาในใจของกู้เฉินเป็นเชิงตำหนิ

“.......” กู้เฉิน

เขาพูดไม่ออก จริงอยู่ที่ว่าเขาเสียดาย แต่ทำไมระบบต้องมาตำหนิเขาด้วยเนี่ย?

เขาไม่เข้าใจเลยจริงๆ!

และใครจะรู้ว่าหมีร่างเพลิงตัวนี้สร้างแกนกลางสัตว์อสูรขึ้นมาแล้ว หากเขารู้ เขาคงยั้งมือเล็กน้อย

พลังคลื่นดาราของเขาที่ใช้ควบคู่กับดาราจุตินั้น สามารถฆ่าได้แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับปราณนภาขั้นต้น ในทำนองเดียวกัน ก็สามารถฆ่าสัตว์อสูรระดับสี่ขั้นต้นได้เช่นกัน

“ช่างเรื่องนี้เถอะ ระบบ ฟื้นฟูพลังปราณให้ฉันหน่อย คิดราคาแลกเปลี่ยนเท่าไหร่?” กู้เฉินพูด เขาไม่ได้ต่อว่าระบบที่ตำหนิเขา เพราะเขาไม่อยากเสียเวลาพูดคุยไร้สาระกับระบบ

[ก็ได้อยู่หรอกโฮสต์ ราคาแลกเปลี่ยนก็สองร้อยหินลมปราณ พลังปราณของโฮสต์เพิ่มขึ้นมาก ราคาย่อมต้องเพิ่มขึ้นจริงไหม? นี่ไม่ใช่ระบบหน้าเลือดอะไรนะโฮสต์ อย่าคิดกล่าวหากัน]

ระบบพูดด้วยเสียงเกินจริง ราวกับกลัวว่าจะถูกกู้เฉินกล่าวหาว่าหน้าเลือดอย่างไรอย่างนั้น

กู้เฉินอดส่ายหน้าไปมาไม่ได้ ระบบนี่ก็จริงๆ เลย ออกตัวก่อน ทั้งๆ ที่เขายังไม่ได้พูดอะไรเลย และเขาก็ไม่มีปัญหากับราคาแลกเปลี่ยนนี้

เพราะพลังปราณของเขามันเพิ่มขึ้นมากจริงๆ เมื่อเทียบกับครั้งก่อนที่พลังปราณของเขาอยู่เพียงแค่ระดับฝึกปราณกับระดับก่อตั้งปราณ

จบบทที่ 36