จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

    ตอนที่ 103 ดูเหมือนว่าตัวข้าจะแก่จนเกินไป

                       เวลาผ่านไปได้ไม่นานทางด้านกลุ่มของซันซัสก็เดินทางมาถึงตรงจุดที่เด็กหนุ่มยื่นอยู่กับเหล่าสหายของตนเป็นเพราะลูกน้องของมันเข้ามารายงานว่าผู้เข้าทดสอบที่เหลือคนสุดท้ายออกมาจากโลกเสมือนแล้วมันจึงรีบเดินออกมาจากภายในห้องVIP ทันที มันสังเกตุเห็นว่าบุคคลที่ยืนห้อมล้อมเซย์รินอยู่นั้นล้วนเป็นบุคคลที่แข็งแกร่งพลังของพวกมันที่สามารถสัมผัสได้นั้นคนทุกคนล้วนอยู่ในระดับตำนานขั้นที่ 6


    เซย์รินเองก็สังเกตุเห็นเช่นกันว่ากำลังมีคนกลุ่มนึงเดินมาทางที่ตนหนึ่งในนั้นมีราชาริวมะ และ มีเอริกผู้เป็นบิดาของตนเองด้วยจากการประเมินด้วยสายตาคนพวกนี้น่าจะเป็นราชาของแต่ละอาณาจักรและบุคคลที่มีคลื่นพลังที่รุนแรงที่สุดคงจะหนีไม่พ้นคนที่ชื่อซันซัส

    "เอริก เจ้าหนูนี่คือบุตรชายของเจ้าอย่างงั้นเรอะซันซัสถามเพื่อความมั่นใจ

    "ใช่แล้วท่านซันซัสนี่เป็นบุตรชายคนโตของข้าเอง


    มันนิ่งเงียบไปอยู่สักพักนึง พร้อมทั้งจ้องมองไปทางเด็กหนุ่ม "เป็นเจ้าล่ะซินะเจ้าหนูที่จัดการ มอร์ริสเมื่อวันก่อน

    "ใช่เป็นข้าเองแหล่ะ ที่จัดการเจ้าอ้วนที่ยืนอยู่ข้างๆท่านเป็นเพราะมันมาพูดจากวนอารมณ์ข้าก่อน

                     มอร์ริสสายตาเบิกกว้าง มันแทบไม่อยากจะเชื่อเลยคนที่จัดการมันราวกับเป็นของเล่นจะเป็นเพียงแค่เด็กชายผู้หนึ่งมันคิดไม่ออกเลยว่าเจ้าเด็กที่เขาพูดจาดูถูกไปนั้นแท้จริงแล้วมันมีพลังอยู่ในระดับใดกันแน่


    "แล้วคนที่อยู่ด้านข้างของเจ้าเป็นใครกันเจ้าพอจะบอกข้าได้หรือไม่

    ไม่ต้องรอให้เซย์รินต้องเอยปาก 1 ใน จตุรเทพ ก็ตอบแทนในทันที "พวกข้าคือข้ารับใช้ของท่านเซย์ริน คำตอบสั้นๆง่ายๆและได้ใจความต่างก็สร้างความตื่นตกใจให้กับพวกราชาของแต่ละอาณาจักรเป็นอย่างมาก


                         แม้แต่ตัวของซันซัสเองก็ไม่อยากจะเชื่อ เด็กบ้าอะไรกันถึงมันได้มีขุมพลังในระดับนี้ในอนาคตภายพากหน้าเจ้าหนูคนนี้มันจะต้องก้าวผ่านเขาไปแน่อย่างไม่ต้องสงสัย

    "เป็นเจ้าละซินะเจ้าหนู ที่จะทำภารกิจ 100 ปีของข้าถึงมันจะไม่อยากจะเชื่อแต่มันก็พอเดาตัวตนของคนที่คิดอยากจะทำภารกิจของมันได้แล้วจากเหตุการณ์บ้าๆหลายๆอย่างในการทดสอบรอบแรก

    "เป็นข้าเองท่านราชาซันซัส


    "เห้อ…เห็นทีข้าคงจะแก่เกินไปแล้วจริงๆที่เด็กยังไม่หย่านมเช่นเจ้าจะมีพลังและความแข็งแกร่งถึงเพียงนี้แล้วไหนจะยังเหล่าผู้ติดตามของเจ้าอีกว่าแต่เจ้าหนู เจ้าไม่รู้สึกระอายใจบ้างเลยเหรอทั้งที่ตัวเองมีพลังถึงระดับนั้นกับมาลงแข่งขันกับเด็กๆเช่นนี้ถึงเจ้าอยากจะได้ชื่อเสียงเงินทองแค่ไหนขอเพียงแค่เจ้าแสดงพลังนิดหน่อยก็ได้แล้วนิแบบนี้เหมือนเจ้ามารังแกคนอื่นชัดๆ


    "ฮ่า ฮ่า ท่านราชาซันซัสข้าไม่ได้ทำผิดกฎตรงไหน ตัวท่านคิดมากเกินไปหรือป่าว

    "ทหาร!! พวกเจ้าจงสั่งการลงไปจงจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำอย่างสมเกียรติที่สุด

    "ขอรับ ท่านราชา

    "เย็นนี้ เจ้าจงเข้ามาพบข้าที่พระราชวังข้าได้จัดงานเลี้ยงเพื่อเจ้ารอไว้แล้วเจ้าสามารถจะพาใครมาก็ได้ที่เป็นผู้ติดตามของเจ้า

    "ขอบคุณท่านราชาซันซัสที่ให้การต้อนรับข้า