จริงๆแล้วข้าเป็น...เทพ

       ทางด้านบอดี้การ์ดทั้งสองคน

       ตอนนี้พวกของชายหน้าบากทั้ง5คนได้ล้มลงไปนอนกองอยู่กับพื้นไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

       ชายหน้าบากตอนนี้สภาพอนาถเป็นอย่างมาก มีเลือดไหลออกจากปาก จมูก ดวงตาทั้งสองเขียวช้ำ ดูแล้วแตกต่างจากตอนแรกเป็นอย่างมาก

       ชายหน้าบากมองไปที่บอดีการ์ดทั้งสองและกล่าวอ้อนวอนออกมา"ได้โปรดอย่าทำพวกเราเลย พวกเรายอมแพ้แล้ว พวกเราสู้ต่อไม่ไหวแล้ว"

       ชายหน้าบากไม่คิดเลยว่าฝีมือของทั้งสองคนจะร้ายกาจขนาดนี้เพียงแค่เผลอนิดเดียวพวกเขาก็ถูกอัดซะน่วมแล้ว เขารู้สึกยอมแพ้อย่างแท้จริงและไม่คิดที่จะต่อต้านใดๆ

       บอดี้การ์ดทั้งสองมองไปที่ชายหน้าบาก จากนั้นหนึ่งในบอดี้การ์ดได้กล่าวออกมา"บอกมาใครเป็นคนสั่งพวกนายให้ทำร้ายนายน้อย"

       จากที่พวกเขาได้ยินคำสนทนาของชายหน้าบากกับหลินเทียนเมื่อสักครู่ดูเหมือนว่าจะคนมาสั่งให้จับตัวหลินเทียน

       "ป..เป็นนายฉางที่สั่งพวกเราให้มาจับตัวชายหนุ่มคนนั้นไป"ชายหน้าบากพูดออกมาอย่างรวดเร็ว เขากลัวว่าชายทั้งสองคนจะซ้อมเขาอีก

       "นายน้อยฉางเป็นใคร"หนึ่งในบอดี้การ์ดถามออกมา

       "นายน้อยฉางมีชื่อว่า ฉางเหวิน เป็นลูกชายของฉางจุนหัวหน้าตระกูลฉางคนปัจจุบันครับ"

       "เข้าใจแล้ว"

       ...........

       หลินเทียนขับรถมาถึงหน้ามหาลัย เขาเห็นเจิ้งฟานกับเหลียงเหว่ยสองคนกำลังพิงรถกันอยู่

       "ว้าว นี่มันรถใครเนี่ยดูดีไม่แพ้รถของนายเลย"เจิ้งฟานเห็นรถเฟอร์รารี่จากไกลๆ เขาก็สะกิดเหลียงเหว่ยด้านข้าง

       "ก็พอใช้ได้"เหลียงเหว่ยเหลือบมองและกล่าวออกมา รถของเหลียงเหว่ยนั้นเป็นรถแลมโบกินีรุ่นใหม่ล่าสุดที่เพิ่งเปิดตัวมาและมันถูกออกแบบโดยนักออกแบบรถชื่อดังในอีตาลี ราคาของรถเหลียงเหว่ยขั้นต่ำอยู่ที่สิบกว่าล้าน

       "เฮ้ย! ทำไมรถคันนั้นมันถึงขับมาทางนี้ล่ะหรือว่าคนในรถนั้นจะรู้จักกับนาย"เจิ้งฟานสังเกตเห็นรถเฟอร์รารี่เข้ามาใกล้เขากล่าวกับเหลียงเหว่ย นี่เป็นเหตุเดียวที่เขาคิดได้ว่าทำไมรถเฟอร์รารี่คันนั้นถึงได้ขับมาทางพวกเขา

       เหลียงเหว่ยก็สังเกตเห็นเช่นกัน เขาลองนึกดูในบรรดาเพื่อนของเขา ไม่น่าจะมีใครขับเฟอร์รารี่น่ะ หรือว่าอาจมี เหลียงเหว่ยไม่แน่ใจ

       รถเฟอร์รารี่เข้ามาจอดเทียบกับรถของเหลียงเหว่ย เจิ้งฟานสังเกตไปที่รถพยายามมองผ่านกระจกเพื่อจะให้เห็นคนด้านใน

       ประตูรถเปิดออกฝั่งคนขับหลินเทียนได้ก้าวเท้าออกมา เมื่อเจิ้งฟานเห็นหลินเทียนเดินออกจากรถเฟอร์รารี่เขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง และแปลกใจ

       ทำไมถึงเป็นหลินเทียน?

       เหลียงเหว่ยมองไปที่หลินเทียนด้วยความแปลกใจถึงเขาจะเคยคาดเดาไว้แล้วว่าฐานะทางบ้านของหลินเทียนน่าจะไม่ธรรมดาแต่ก็อดแปลกใจไม่ได้ เขามั่นใจเลยว่านี่เป็นรถของหลินเทียน

       "ขอโทษทีที่ให้รอนาน"หลินเทียนกล่าวออกมา เขามองไปที่เจิ้งฟานและเหลียงเหว่ย

       เจิ้งฟานตั้งสติขึ้นมาเขามองไปที่หลินเทียน"หลินเทียนนั่นรถใครงั้นหรอ"เขาชี้ไปที่รถเฟอร์รารี่และกล่าวออกมา นี่มันรถเฟอร์รารี่เลยน่ะทำไมหลินเทียนถึงขับมันได้

       "ฉันเป็นคนขับแน่นอนว่าต้องเป็นรถของฉันสิ"หลินเทียนยิ้มและกล่าวตอบออกมา

       เจิ้งฟานได้ยินคำตอบของหลินเทียนก็นิ่งงันไปในทันที 'รถของฉัน'

       ขณะเดียวกันนั้นเองเป่ยหยวนได้เปิดประตูออกมาจากทางด้านที่นั่งข้างคนขับ เขามองไปที่เจิ้งฟานและกล่าว"เป็นไงล่ะอึ้งไปเลยละสิ ไม่คิดว่าหลินเทียนจะรวยใช่ไหมล่ะ"

       เจิ้งฟานตั้งสติเขามองไปที่เป่ยหยวน"ใช่ ไม่คิดว่าหลินเทียนจะรวยขนาดนี้ รถคันราคาประมาณแปดหลักสิน่ะ" รถเฟอร์รารี่คันนี้ดูก็รู้แล้วว่ามันจะต้องไม่ธรรมดา

       "ก็น่าจะประมาณนั้น พูดตามตรงตอนเเรกฉันก็ไม่เชื่อเหมือนกันว่าหลินเทียนจะรวย จนกระทั่งตอนอยู่ที่โรงจอดรถฉันได้เห็นบอ-..."เป่ยหยวนจะกล่าวออกมาว่าเห็นบอดีการ์ดแต่ก็ถูกหลินเทียนตัดบทซะก่อน

       "เอาล่ะพวกเราไปกันเถอะ"หลินเทียนตัดบทคำพูดของเป่หยวน เขาไม่อยากให้เป่ยหยวนเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่โรงจอดรถให้เจิ้งฟานกับเหลียงเหว่ยฟังเพราะมันอาจทำให้พวกเขากังวลใจเปล่าๆ เรื่องนั้นมันไม่สมควรให้พวกเขามานั่งเครียดเพื่อทำลายวันดีดี

       "ได้เห็นอะไรหรอ"เจิ้งฟานถามเป่ยหยวนเขาอยากจะรู้ว่าเป่ยหยวนได้เห็นอะไร

       เป่นหยวนเป็นคนฉลาดเขารู้ว่าที่หลินเทียนตัดบทพูดของเขาเมื่อกี้นั้นเป็นเพราะหลินเทียนคงไม่อยากให้กล่าว

       "...ก็เห็นรถหลินเทียนไง ใช่แล้วพอฉันได้เห็นรถของหลินเทียนฉันถึงได้รู้เลยว่าหลินเทียนของเรานั้นเป็นคนรวยที่ถ่อมตน"เป่ยหยวนกล่าวออกมา พร้อมกับยกย่องหลินเทียน เขาไม่ได้พูดเกินจริงหลินเทียนนั้นเป็นคนที่ถ่อมตนจริงๆ

       "อย่างนี้นี่เอง" เจิ้งฟานพยักอย่างเข้าใจ

       "เอาล่ะในเมื่อพร้อมแล้วพวกเราไปกันเถอะ อย่ามัวเสียเวลาเลยเดี๋ยวจะเล่นได้ไม่นาน"เหลี่ยงเหว่ยที่เมื่อยขาเนื่องจากรอนานเขาได้กล่าวออกมาพร้อมกับตบไหล่เจิ้งฟานและเดินขึ้นรถ

       หลินเทียนเห็นอย่างนั้นก็เดินไปขึ้นรถของตัวเองด้วยเช่นกัน

       ส่วนเจิ้งฟานเเละเป่ยหยวนทั้งสองมองหน้ากันและต่างก็ขึ้นรถไปคนละคัน

       ในที่สุดรถทั้งสองคันก็ได้แล่นในถนนเจียงไห่ บรรดาคนที่อยู่ข้างทางเห็นรถหรูทั้งสองคันก็อดไม่ได้ที่จะอิจฉาภายในใจ พวกเขาคิดภายในใจ'เมื่อไหร่จะได้ขับรถหรูกับเขาบ้าง'

       ...........

       สวนสนุกเทียนกง

       สวนสนุกเทียนกงนั้นเป็นสวนสนุกที่เพิ่วจะเปิดขึ้นมาใหม่ ภายในสวนสนุกเต็มไปด้วยเครื่องเล่นมากมายที่ทันสมัย อีกทั้งอาหารและการบริการภายในก็อยู่ในระดับที่ยอดเยี่ยม

       รถทั้งสองคันถูกบริการจาก รปภ.เป็นอย่างดี ทำให้พวกของหลินเทียนไม่ต้องลำบากหาที่จอดรถ

       ทั้งสี่คนเดินออกจากที่จอดรถจากนั้นก็มองไปที่เครื่องเล่นมากมายรอบๆ ตัวด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย

       "เดี๋ยวฉันไปซื้อบัตรให้น่ะ"เหลียงเหว่ยอาสาไปซื้อบัตร ถ้าไม่มีบัตรก็ไม่สามารถเล่นเครื่องเล่นได้

       "อือ ไปเร็วๆ น่ะ"เป่ยหยวนกล่าวอย่างเร่งร้อน เขามองไปที่เครื่องเล่นรอบๆ ตัว ความตื่นเต้นในสายตาของเขาไม่สามารถปกปิดได้

       เจิ้งฟานสังเกตเห็นท่าทางของเป่ยหยวนเขาก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา"เหอะ ทำท่าอย่างกับเด็กน้อย"

       ได้ยินคำพูดเจิ้งฟาน เป่ยหยวนก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงเล็กน้อย "นายว่าใครเด็กน้อย" เป่นหยวนมองไปที่เจิ้งฟานด้วยความไม่พอใจ

       "ก็นายนั้นแหละ เด็กน้อย"