ผู้ร่วงหล่น

บทที่ 205 เมื่อตกมาอยู่ในมือของฉันความตายคือสิ่งที่สบายที่สุด.

เจ้าอ้วนที่ถูกจับอยู่ตัวสั่นหวาดกลัวจนไม่สามารถพูดออกมาได้เป็นคำ

“ฉ...ฉัน....ฉ”

ปัง

แจ๊คเตะเจ้าอ้วนจนกระเด็นปลิวไปกระแทกกับต้นไม้จนหักเจ้าอ้วนกระอักเลือดออกมาเล็กน้อยเพราะแจ๊คไม่ได้ต้องการให้มันตายในตอนนี้

เจ้าอ้วนกัดฟันแน่นพร้อมพูดขึ้นมา

“ทา..ทางเลือกอะไร”

ตึ่ง ตึ่ง ตึ่ง

แจ๊คเดินตรงมาหาเจ้าอ้วนช้า ๆ เสียงเดินของแจ๊คราวกับตอกย้ำความกลัวให้กับเจ้าอ้วนหัวใจของเจ้าอ้วนเต้นอย่างบ้าคลั่งพร้อมสติเริ่มจะแตก

“ทางเลือกที่หนึ่งอยู่เป็นเพื่อนพวกนี้ ทางเลือกที่สองไปหาหัวหน้าอะไรนั้นของพวกมันและพูดว่า จงเตรียมเครื่องบรรณาการมาให้กับฉัน เจ้าจะเลือกทางไหน”

ดวงตาของเจ้าอ้วนเบิกกว้างพร้อมพูดขึ้นมาทันทีว่า

“ทา..ทางเลือกที่ 2ฉันเลือกทางเลือกที่ 2”

“ฉลาดดีนี้ เอาสิ่งนี้กลับไปหาพวกหัวหน้านั้นด้วย”

ฉัวะ

แจ๊คตวัดมือกลับหลังตัดหัวกะโหลกที่กำลังอ้าปากเหมือนกำลังพูดอะไรสักอย่างแต่ไม่สามารถพูดออกมาได้ ตัดมายืนให้กับเจ้าอ้วน

ปากของเจ้าอ้วนสั่นกลัวเพราะมันสัมผัสได้ว่าหัวกะโหลกยังไม่ตาย แต่อยู่ในสภาพที่ตายยังดีกว่ามาก

สุดท้ายเจ้าอ้วนรวบรวมความกล้าหาญรับหัวกะโหลกมาอย่างไม่เต็มใจนักก่อนจะวิ่งหนีหายไปในป่าทันที คราวนี้แจ๊คไม่ได้จับเจ้าอ้วนเอาไว้เหมือนในตอนแรก

แจ๊คมองเจ้าอ้วนวิ่งหนีหายไปก่อนหัวเราะขึ้นอย่างชั่วร้ายพร้อมหันหน้ากลับมามองโจรอีก 3 คนช้า ๆ

ดวงตาสีม่วงส่องประกายขึ้นโจรทั้ง 3 เห็นดังนั้นสีหน้าของขาวซีดพร้อมพูดขึ้นมาว่า

“แกเป็นใครฉันไม่รู้ แต่หัวหน้าของฉันจะมาแก้แค้นให้กับฉันนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน”

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เมื่อโจรคนหนึ่งพูดขึ้น โจรอีก 2 คนได้มองแจ๊คด้วยสีหน้าดุร้ายพร้อมร่างกายเปลี่ยนแปลงเป็นสีม่วงอันน่ากลัวจนไอเป็นเลือดและเลือดไหลออกมาจากหู ตา ปากและจมูกเรื่อย ๆ

“ฮ่า ๆ หัวหน้าจะต้องแก้แค้นให้กับพวกฉันแน่นอน ฉันจะไปรอแกที่นรกและคอยกัดกินวิญญาณของแก ฮ่า ๆ”

พวกโจรทั้ง 3 รู้ชะตากรรมของพวกมันว่าจะเป็นยังไงต่อไปดูจากโจรผอมเป็นตัวอย่าง ถ้าทรมานขนาดนั้นไม่สู้ตายไปดีกว่าหรือยังไง

เจ้าโจรผอมนั้นคงจะคิดว่าตนเองมีโอกาสรอดจึงไม่ได้กลืนยาพิษที่อยู่ตรงฟันที่หัวหน้าลงเอาไว้ โจรทั้ง 3 สะใจและรอการแสดงของแจ๊คต่อไป

แต่สิ่งที่ทำให้พวกมันแปลกใจคือแจ๊คกำลังหัวเราะราวกับกำลังดูการแสดงของคนโง่ ซึ่งพวกมันไม่เข้าใจว่าทำไมแจ๊คถึงหัวเราะ

แจ๊คมองหนูทั้ง 3 ตัวอย่างน่าเวทนาก่อนจะเดินไปหาหนูทั้ง 3 ตัวพร้อมจิ้มร่างกายของพวกมันไปคนละที

“เจ้ารู้ไหมว่ามีคำพูดขึ้นเมื่อตกมาอยู่ในมือของฉันความตายเป็นสิ่งที่สบายที่สุด”

โจรทั้ง 3 สับสนกับคำพูดของแจ๊คก่อนมันจะเข้าใจในที่สุดเพราะพวกมันไม่ได้รู้สึกทรมานจากยาพิษอีกต่อไปพวกมันรู้สึกสบายทั้งร่างกายและจิตใจ

เหมือนกับได้ผ่อนคลายในฤดูร้อน แต่ความสบายของพวกมันยิ่งทำให้มันรู้สึกท้อแท้และสิ้นหวังเป็นอย่างมาก

แม้แต่ความตายยังไม่อยากจะรับพวกมันไป

“ไม่.........................................”

ฉึก ฉึก ฉึก

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ก่อนพวกโจรจะได้ทำอะไรแจ๊คขว้างคำสาปไปปักร่างกายของพวกมันทันที โจรทั้ง 3 รู้สึกยิ่งกว่าตกนรกทั้งเป็นมันเคยเป็นผู้ที่หัวเราะเย้ยเยาะชาวบ้าน ข่มขืนชาวบ้านผู้หญิงและฆ่าสามีเธอต่อหน้าต่อตา จับเด็กมาแขวนคอให้ขาดอากาศหายใจอย่างทรมานและอื่น ๆ มากมาย

พวกมันไม่เคยรู้สึกถึงความสิ้นหวัง โกรธแค้น กลัวตาย ท้อแท้อารมณ์ด้านลบอื่น ๆ มากมายกำลังไหลเข้ามาในจิตใจของพวกมันอย่างบ้าคลั่ง

แจ๊คมองโจรทั้ง 3 ดิ้นทุรนทุรายอย่างหนักจนพื้นดินรับไม่ไหว คนหนึ่งเอาหัวมากระแทกพื้นเมื่อจะให้จบชีวิตจนเอง บางคนจิกเล็บลงมาในพื้นก่อนจะดึงดินบางส่วนขึ้นมาเมื่อให้ลดความเจ็บปวด

ส่วนอีกคนกำลังทุบตีร่างกายอย่างหนักเหมือนกับคนติดยา แต่พวกนี้ไม่ได้ติดยาพวกมันพยายามจะหาวิธีรอดจากสถานการณ์แบบนี้

“ไม่................................”

“อย่าเข้ามา...............................”

“ช่วยด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

โจรทั้ง 3 เหมือนกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเหมือนได้อยู่ในสถานการณ์ที่กำลังทำพิธีคำสาปตรงนั้นเอง

แจ๊คยิ้มขึ้นมาเพราะนี้เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งที่ไม่สามารถต่อต้านพลังของคำสาปได้ แจ๊ครับรู้แค่ความสิ้นหวัง โกรธ ท้อแท้และความเจ็บปวดเท่านั้น

เขาไม่สามารถรับรู้ถึงสถานการณ์ก่อนตายของดวงวิญญาณเหล่านั้นได้ การที่โจรทั้ง 3 รับรู้ถึงสถานการณ์ตรงนั้นได้ทำให้แจ๊คคิดว่าคำสาปไม่ได้แค่การทรมานเท่านั้น

ในตอนแรกแจ๊คอยากจะลงมือฆ่าทรมานมากกว่านี้ แต่เมื่อเห็นตัวอย่างที่น่าสนใจเขาระงับความกระหายเลือดภายในจิตใจก่อนเพราะยังไงเดียวก็มีโจรจำนวนมากมาให้เขาฆ่าอยู่ดี

.................

เจ้าอ้วนวิ่งสุดชีวิตราวกับไม่รับรู้ถึงวันพรุ่งนี้แม้ว่าร่างกายจะเหนื่อยล้าจากการวิ่งมาแล้วรอบหนึ่ง บาดแผลตามตัวจำนวนมากจากกิ่งไม้ แมลงหรือสัตว์ต่าง ๆ ที่เข้ามาโจมตีเจ้าอ้วน

ทุกทีเจ้าอ้วนจะมีลางสังหรณ์ถึงอันตรายจึงสามารถหลบหนีจากสัตว์หรือแมลงพวกนี้ได้ แต่ในคราวนี้เจ้าอ้วนรับรู้ความตายสุดแสนจะทรมานได้จากเบื้องหลัง

ยิ่งเจ้าอ้วนมองแจ๊คมากเท่าไรความหวาดกลัวภายในจิตใจของมันก็ยิ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกอื่นได้ในตอนนี้

สิ่งที่เจ้าอ้วนเห็นหลังจากที่มองแจ๊คคือดวงวิญญาณจำนวนมากกำลังโหยหวนออกมาอย่างทรมาน ดวงวิญญาณเหล่านั้นไม่สามารถออกไปจากร่างกายของแจ๊คได้

เสียงขอความช่วยเหลือ เสียงร้องไห้ เสียงทรมาน เสียงเจ็บปวด เสียงโกรธแค้นกำลังดังขึ้นภายในร่างกายของแจ๊ค

สิ่งนี้คือจิตสังหารหรือเปล่าไม่รู้เจ้าอ้วนไม่รู้ว่าสิ่งที่เห็นคือจิตสังหารหรือไม่ แต่เจ้าอ้วนไม่คิดว่ามันจะเป็นจิตสังหารเพราะแจ๊คยังไม่ปล่อยพลังอะไรออกมา

เจ้าอ้วนวิ่งมาถึงหน้าปากถ้ำที่ปิดอยู่จึงเคาะปากถ้ำอย่างบ้าคลั่ง มันหลงลืมวิธีการเปิดประตูถ้ำเสียแล้วในตอนนี้ในหัวของมันคือการมอบหัวกะโหลกให้กับหัวหน้าโจรเท่านั้น

ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง

โจรด้านในกำลังง่วงหาวนอนอยู่ดี ๆ ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างกำลังกระแทกถ้ำอย่างรุนแรงทำให้พวกโจรแตกตื่น

“สัตว์อสูรบุกหรือไง”

“เป็นไปไม่ได้เพราะว่าตั้งแต่มาอยู่นี้ไม่เคยมีสัตว์อสูรตัวไหนเข้ามาได้เลย”

“แล้วมันคืออะไร”

“ฉันจะไปรู้หรือยังไง”

โจรที่เฝ้าหน้าประตูถ้ำมองหน้ากันแต่ไม่มีใครกล้าไปเปิดประตูถ้ำ เพราะถ้าเป็นสัตว์อสูรขึ้นมาคนที่จะตายคนแรกคือพวกมัน

โจรที่เป็นนักเวทวิ่งมาพอดีและเห็นโจรเฝ้าประตูกำลังเถียงกันอยู่จึงพูดขึ้น

“เกิดอะไรขึ้น”

โจรเฝ้าประตูคนหนึ่งยักไหล่ตอบโจรนักเวทเท่านั้น โจรนักเวทเห็นดังนั้นจึงแสดงอาการโมโหมาก

“ไม่เห็นหรือไงว่ามีสัตว์อสูรมาโจมตีประตูถ้ำ”

โจรนักเวทหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะทำท่าไม่สนใจโจรคนนั้นก่อนจะวาดวงแหวงในอากาศพร้อมแสดงภาพตรงหน้าปากถ้ำ

สิ่งที่ปรากฏออกมาไม่ใช้สัตว์อสูรแต่เป็นเจ้าอ้วนกำลังกระแทกประตูถ้ำด้วยฝ่ามือของมันจนเลือดไหลเต็มผนังประตู สีหน้าของโจรทั้งหมดที่เห็นตกใจ

“นั้นเจ้าอ้วนนี้”

“พามันเข้ามา”

โจรนักเวทพยักหน้า ทว่าก่อนที่โจรนักเวทกำลังเปิดประตูโจรที่ทะเลาะกับโจรนักเวทพูดขึ้นอย่างตกใจ

“อย่าพึ่งในมือของเจ้าอ้วนถืออะไรอยู่นะ”

คำพูดของโจรคนนั้นทำให้ทุกคนสนใจไปอยู่ตรงสิ่งที่เจ้าอ้วนถืออยู่มันคือกะโหลกที่พยายามจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง แต่ไม่สามารถพูดออกมาได้

เมื่อเห็นดังนั้นโจรทุกคนขนลุกทั่งร่างกายมันผ่านซากศพมาแล้วหลายร้อยศพ แต่ไม่เคยเห็นอะไรที่น่ากลัวขนาดนี้มาก่อน

“หรือว่าจะเป็นลอร์ดแห่งความตาย ได้ยินว่าลอร์ดแห่งความตายฟื้นคืนชีพมาแล้วกำลังก่อสงครามกับอาณาจักรซาราโนอยู่นี้ เจ้าอ้วนพาสิ่งใดมากันแน่”

โจรคนหนึ่งพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่โกรธเกรี้ยวเพราะมันหวาดกลัวมาก ลอร์ดแห่งความตายคือตำนานความกลัวทุกยุคสมัยของดวงดาวเคอเซอร์

โจรนักเวทได้สติก่อนใครเพื่อนดวงตาของนักเวทส่องประกายขึ้นและจ้องมองไปยังกะโหลกนั้นพร้อมแสดงอาการตกใจสุดขีด

“นั้...นั้นมันยังไม่ตาย หัวกะโหลกนั้นยังไม่ตายยังมีดวงวิญญาณอยู่และดวงวิญญาณถูกกักขังไม่ให้ไปไหนถึงร่างกายจะตายไปแล้ว”

“อะไรนะ.............”

โจรทั้งหมดที่ได้ยินคำพูดของโจรนักเวทตกตะลึงก่อนจะหวาดกลัว เหลือแต่กะโหลกแต่ยังไม่ตาย

“เป็นไปได้ยังไงกัน”

โจรนักเวทมองโจรรอบตัวจนทำให้โจรล้อมรอบปิดปากเงียบเพราะตนไม่ใช่นักเวทจึงไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับวิญญาณเท่าไร

“ปล่อยให้เจ้าอ้วนเข้ามาก่อนเพื่อให้กับเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

คล้ายกับเรื่องผู้ร่วงหล่น ที่คุณอ่าน