item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่ 114 3,000 ล้านเครดิต

นั้นเป็นเพราะพื้นที่ซึ่งพวกเขาเลือกมันกวาดพื้นที่ทางใต้นอกเมืองปลายฝนไปจนเกือบหมดแถมยังเอาพื้นที่รอบ ๆ ป่ากลายพันธุ์เอราบีเต้ไปด้วย

“ท่าน ๆ พวกท่านทั้งสองเขาจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ”เจ้าหน้าที่ถามด้วยคำพูดติดอ่าง

“ทำไมมีอะไรหรือเปล่า หรือว่าที่ดินในแถบนั้นต้องตรวจสอบจากสำนักงานเมืองก่อน”ลุคถามขึ้นมาด้วยความสงสัย

“เปล่า ๆ ไม่ใช่ เพียงแต่ที่นั่นมันรกร้างว่างเปล่าแม้แต่ถนนไฟฟ้าหรือน้ำประปาก็ไม่มีด้วยซ้ำ นอกจากเส้นทางรางรถไฟผ่านเท่านั้นแถมยังมีมอนสเตอร์โจมตีจำนวนมากถ้าพวกคุณซื้อไปมันอาจจะไม่สามารถพัฒนาหรือทำประโยชน์อะไรได้เมืองปลายฝนตอนนี้ไม่มีทางไปพัฒนาที่นั่นแน่นอน เพราะเราต้องพัฒนาภายในเมืองก่อนหรือต่อให้เมืองกลับมาเป็นปกติมันก็อาจจะไม่มีการไปพัฒนาอยู่ดี ๆ เหมือนที่ผ่าน ๆมา เราจึงต้องการแจ้งให้ทราบก่อนก็เท่านั้น” เจ้าหน้าที่อธิบายเหตุผลให้ลุคฟัง

“อ้อ ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณด้วย แต่ว่าไม่เป็นไร พวกเราจะซื้อมัน” ลุคบอก

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ เราจะดำเนินการทำเอกสารในทันที”

หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่กับบอสตันก็เริ่มทำเอกสารกันส่วนลุคเขาไม่สนใจแค่รออย่างเงียบ ๆ ปล่อยให้ทั้งสองคนจัดการไป

พลังจากกินเวลาตลอดช่วงบ่ายจนถึงเย็นในที่สุดทุกอย่างก็เรียบร้อยพวกเขาเริ่มเซ็นสัญญาและโอนที่ดินกัน ซึ่งลุคจะต้องจ่ายเงินในขั้นตอนนี้ด้วยแต่ว่าราคาที่ลุคต้องจ่ายมากถึง 700 ล้านเครดิต

ก่อนหน้านั้นลุคจ่ายไป 100 ล้านเครดิต เพื่อซื้อที่ 500ไร่ในเมืองตกไร่ละ 2 แสนเท่านั้น แต่นั่นคือราคาถูกลงกว่าของเดิม 10-20เท่าเลยทีเดียว

ส่วนที่ด้านนอกแม้จะจ่ายมากถึง 700 ล้านเครดิตเฉลี่ยแล้วตกไร่ละ15,000 เครดิตกว่า ๆ เท่านั้น ลุคก็จะได้ที่ดินมากถึง 46,000ไร่ที่ดินที่ดินรกร้างว่างเปล่านอกเมือง

เขามัดจำเงินไปก่อนในราคา 70ล้านเครดิตที่คือเงินทั้งหมดที่ได้มาจากร้านค้าและที่มีเหลืออยู่เรียกว่าเกลี้ยงกระเป๋าในเลย แต่ลุคมีแผนในการหาเงินที่เหลือ

“คุณมัดจำเงินแล้วตอนนี้เหลือแค่จ่ายเงินส่วนที่เหลือสัญญาก็จะสมบูรณ์” เจ้าหน้าที่กล่าว

“เราจะจ่ายให้ในหนึ่งชั่วโมง ดังนั้นคุณช่วยรอเวลาหน่อยได้ไหม”ลุคบอกกับเจ้าหน้าที่

“ได้แน่นอนครับ” เจ้าหน้าที่ตอบอย่างยินดีการซื้อขายขนาดใหญ่หลายร้อยล้านเครดิตแบบนี้เขาจะต้องได้การตอบแทนจากสำนักงานเมืองแน่นอนทำไมถึงจะอยู่รอแค่ครึ่งชั่วโมงไม่ได้ละ

“นายอยู่ที่นี่ก่อน ยื้อพวกเขาไว้ฉันจะโอนเงินให้อีก 1ชั่วโมงแล้วก็ให้ซื้อที่ดินในทันที” ลุคย้ำกับบอสตันก่อนจะออกไปจากสำนักงานเมืองทันที

“ทำไมนายต้องซื้อที่ดินมากขนาดนี้” บอสตันเดินตามมาถามลุคตอนนี้แม้แต่บอสตันก็ยังไม่รู้เหตุผลของลุค

“ไว้ฉันจะมาอธิบายทีหลัง” ลุคไม่ได้บอกใครเรื่องนี้แม้แต่คนเดียวเพราะอยากจะทำให้ทุกเรื่องแน่ใจก่อน อย่างเช่นการซื้อที่ดินที่เขาหมายตาไว้

และลุคก็มีแผนของตัวเองอยู่

...

ตลาดมืด

ลุคได้รับแหวนตลาดมืดกลับมาจากชายพิการแล้วเขาใช้มันเข้าออกทางปกติได้ ก่อนจะแวะไปที่ร้านชายชราขาพิการ

“ตาเฒ่าผมมาแล้ว” ลุคเดินเข้าไปในร้านก็ถือโอกาสทักทายในทันที

“ว่ายังไง” ชายชราขาพิการกล่าวน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายโดยไม่คิดจะหันมามองลุคด้วยซ้ำ

“มาคุยกันหน่อยสิ” ลุคนั่งลงด้วยท่าทางจริงจัง

“ไอ้หนู ถ้าจะมากวนประสาทวันนี้ฉันไม่มีอารมณ์ด้วยหรอกนะยิ่งขายของได้เงินน้อยอยู่ แต่ถ้านายคิดจะมาใช้หนีก็ว่ามาจะชดใช้ฉันด้วยอะไร”ชายชรามองลุคอย่างไม่สบอารมณ์หลังจากโดนกวนครั้งก่อนก็ยังคงโมโหอยู่

“แน่นอนผมมาใช้หนี้” ลุคตอบกลับและยิ้มออกมา

“หืม...” ชายชรายกหลังขึ้นตรง เอียงคอมองชายหนุ่มด้วยความสงสัย

“หมายความว่ายังไงที่ว่าใช้หนี้”

“ผมมีข้อมูลมาขาย” ลุคกล่าวกระซิบกับชาชรา

“มีอะไรลับลมคมใน แล้วมาขายข้อมูลมันเกี่ยวกับไรกับการใช้หนี้แบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน” ชายชราแบะปากกล่าวเหน็บแนมลุค

“ไม่ฟังก่อนแล้วจะรู้ได้ยังไง”

“ไม่สนใจ ถ้าอยากขายข้อมูลก็ไปร้านปากกาขนนกนู้น”ชายชราโบกมือไล่ลุคทันที

“แน่ใจนะว่าไม่อยากได้” ลุคถามเน้นย้ำ

“ไปไกล ๆ เลย” ชายชราไล่ลุคอย่างไม่ไยดี

ลุคหันหลังเดินออกจากร้านแต่ขณะที่กำลังก้าวออกไปเขาหยุดฝีเท้าแววตาเผยความเจ้าเล่ห์ก่อนจะพูดพึมพำพอให้ชายชราได้ยิน

“ก็ตามใจ ผมจะบอกเรื่องเกี่ยวกับประตูมิติโลกสมบูรณ์บานที่ 3 สักหน่อยถ้าอย่างนั้นเอาไปขายที่ร้านปากกาขนนกก็ได้”

ชายชราที่กำลังเอนหลังกับเก้าอี้ก็ดีดตัวขึ้นไม่สนใจขาที่ขาดของตัวเองด้วยซ้ำเขากระโดดไปขี่คอของลุคในทันที

“เดี๋ยว!!! หยุดสิเฮ้ยไอ้หนู มาคุยกันก่อน”

“เชี่ย!” ลุคตกใจไม่คิดว่าชายชราคนนี้จะกระโดดขึ้นมาขี่คอเขาแบบนี้ดูเหมือนลุคจะยังดูถูกเรื่องประตูมิติมากเกินไป ไม่คิดว่าชายชราจะตอบสนองแบบนี้

สุดท้ายลุคก็โดนชายชราหยุมหัวลากกลับไปนั่งที่เก้าอี้ทั้งสองจ้องหน้ากัน ก่อนที่ชายชราจะเอ่ยปาก

“ประตูมิติโลกสมบูรณ์บานที่สามหมายความว่ายังไง”

“จะบอกก็ได้ แต่ต้องทำความเข้าใจกันก่อน ผมจะบอกคุณคนแรกเพราะเห็นแก่ที่ติดหนี้ไว้สองครั้ง” ลุคชูนิ้วขึ้นมาสองนิ้วให้ชายชราดู

“เข้าใจแล้ว รีบบอกมา” ชายชราไม่สนใจด้วยซ้ำ เอาแต่เร่งลุค

“2 ครั้ง” ลุคยังย้ำคำเดิม เพราะรู้ว่าชายชราเข้าใจความหมาย

“บอกว่าเข้าใจแล้ว”

“2 ครั้ง” ลุคมีท่าทางจริงจัง

ชายชรากัดฟันและรู้ว่าลุคต้องการให้ตัวเองพูดอะไรพอเห็นว่าเด็กนี่ไม่ยอมพูดจนกว่าเขาจะพูดคำนั้นออกมา

“หายกัน” ชายชราเค้นเสียงไม่พอใจ

ลุคเผยรอยยิ้มทันที

“แน่นอน เราหายกันในส่วนที่ผมเลือกบอกคุณก่อนแต่ว่ายังต้องจ่ายค่าข้อมูลคุณให้ผมเท่าไหร่” ลุคถามหยั่งเชิงเพราะเขาก็ยังไม่แน่ใจเรื่องราคาของข้อมูลนี้

“ฉันอยากจะได้หลักฐาน” ชายชราไม่ยอมโดนหลอกง่าย ๆ

“แน่นอน” ลุคหยิบโทรศัพท์สมาร์ทโฟนเก่า ๆ ที่หาได้ทั่วไปออกมาด้านในไม่มีอะไรเลยนอกจากวิดีโอไม่กี่อัน เขาเปิดอันแรกให้กับชายชราดูมันเป็นวิดีโอเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น แต่กลับทำให้ชายชราตาโต

“800 ล้านเครดิตขาดตัวห้ามต่อ”ชายชรากล่าวพร้อมกับหลบตาลุคเล็กน้อยอย่างกระดากปากส่วนความละอายใจไม่มีอยู่ในพจนานุกรมอยู่แล้ว

ลุคไม่รู้เรื่องนี้เลย เพราะเขามัวแต่ตะลึงกับราคาของข้อมูลอยู่

“ตกลง จ่ายเลยแล้วผมจะบอก”

หลังจากจ่ายเงินลุคก็เห็นว่าเงินถูกโอนเข้าแหวนเครือตลาดมืดเขาหยิบแหวนมาโอนเงินเข้าไปที่บัญชีเครือข่ายไกอาในทันทีโดยไม่สนใจสายตากดดันของชายชราแม้แต่น้อย

“รีบจ่ายและโอนที่ดินโดยด่วน”ลุคเขียนข้อความให้กับบอสตันพร้อมกับโอนเงินไปอีก 630 ล้านเครดิต

“เสร็จยัง คราวนี้บอกได้แล้วสินะ” ชายชราถามเสียงแข็ง

ลุคเปิดวิดีโอที่เหลือให้ดูก่อนจะกล่าว

“รูปภาพพวกนี้ถ่ายเหนือท้องฟ้าของป่ากลายพันธุ์เอราบีเต้ใจกลางของป่ามีรอยแยกมิติอยู่ก่อนหน้านั้นมันเป็นรอยแยกมิติที่เชื่อมต่อไปยังโลกสมบูรณ์คุณน่าจะคุ้นเคยกับดักแด้กำเนิดฟ้า มันออกมาจากรอยแยกที่นั่นหลังจากเกิดเรื่องโลกอสูรฉีกมิติสร้างประตูมาที่เมืองปลายฝนก็ทำให้รอยแยกนั้นถูกกระตุ้นอีกครั้ง และมันกำลังจะเปิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ ภาพนี้ถ่ายเมือง2 วันก่อน จากขนาดและเวลาคุณไปตรวจสอบเอาเองได้” ลุคอธิบายข้อมูลสำคัญออกไปส่วนที่เหลือด้วยความสามารถของชายชราเขาสามารถไปหาเองได้อย่างสบาย

ชายชรามองอย่างไม่อยากจะเชื่อ เขาเอาแต่นิ่งเงียบไม่พูดกับลุคอีก

ลุคให้ข้อมูลตามที่ตกลงกันแล้วส่วนชายชราจะทำอะไรก็ไม่เกี่ยวกับลุคแล้วเขาออกมาจากร้านก็ได้รับข้อความจากบอสตันน่าจะจัดการซื้อขายเสร็จสมบูรณ์แล้ว

“ต่อให้ใครรู้ก็ไม่สำคัญแล้ว เพราะฉันซื้อที่ดินทั้งหมดไปแล้วต่อให้ฉันไม่มีพลังที่มากพอในการเข้าไปแย่งผลประโยชน์พวกนั้นแต่ฉันใช้ประโยชน์จากการเป็นเจ้าของที่ดินรอบประตูมิติโลกสมบูรณ์ได้แถมยิ่งมีคนรู้มากขึ้นเกี่ยวกับการเปิดของประตูมิติโลกสมบูรณ์ที่ดินที่ฉันครอบครองจะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์กลับมาเร็วเท่านั้นโดยการปล่อยเท่าที่ดินในราคาสูง ฮ่า ๆ เค้กก่อนนี้ฉันจะต้องได้มันมาให้มากที่สุด”ลุคหัวเราะเงียบ ๆ และเดินออกจากร้านไปอย่างอารมณ์ดี

ตอนนี้พอมีการโอนเป็นชื่อของลุคแล้วก็ไม่มีทางที่ใครจะมาบังคับเอาไปจากเขาได้แม้แต่สหพันธรัฐก็ตาม ทุกอย่างมีกฎควบคุมอยู่

ที่ดินโซนแรกรอบระยะกำหนดรอบประตูมิติ 50กิโลเมตรลุคไม่คิดจะเข้าไปยุ่ง เพราะยังไงมันจะโดนยึดคืนอยู่แล้ว

ส่วนโซนที่ไกลออกมาสหพันธรัฐก็ไม่มีสิทธิ์ในการเข้ามาแย่งไปจากลุคโดยไร้เหตุผลยกเว้นจะมีเหตุผลในการขอเวนคืนที่ดินแต่จากสองกรณีประตูมิติก่อนหน้านั้นสหพันธรัฐก็ไม่เข้าไปยุ่งในการพัฒนาที่ดินรอบ ๆอยู่แล้วหรือมีเหตุผลที่ต้องขอเวนคืนที่ดินจากในมือของนายทุนหรือประชาชนของสหพันธรัฐ

ถ้าในครั้งนี้สหพันธรัฐอ้างเหตุผลมาขอเวนคืนที่ดินหรือบีบบังคับเขาจะทำให้เกิดข้อกังขาอย่างชัดเจนที่ปฏิบัติไม่เที่ยงธรรมเหมือนกับสองกรณีก่อนหน้าจะทำให้กฎหมายของสหพันธรัฐสั่นคลอนอย่างชัดเจน สหพันธรัฐไม่ต้องการให้เป็นแบบนั้นแน่นอนและทางสหพันธรัฐก็ไม่ได้ประโยชน์ในเรื่องนี้ด้วย

แน่นอนว่าลุคก็เตรียมใจไว้บ้าง เขาเลยซื้อมันทั้งหมด 46,000 ไร่นั้นต่อให้จะขอเวนคืนที่ดินก็ไม่มีทางที่จะเอาคืนได้ทั้ง 46,000 ไร่แน่นอน

ลุคไปที่ร้านปากกาขนนกต่อในทันที เพื่อจะขายข้อมูลแบบเดียวกันที่ขายให้ชายชราขาพิการไปขายที่ร้านปากกาขนนก

การที่ลุคเลือกจะบอกชายชราก่อนก็เพื่อตอบแทนเขาและให้เขาได้เตรียมตัว แม้จะไม่กี่สิบนาทีแต่เวลาแค่นี้มันมากเกินพอในการชิงความได้เปรียบ ตัวอย่างเช่นลุคเขาซื้อที่ดินมาก่อนหน้าชายชราแค่ 5 นาทีเท่านั้น

แต่นั้นกลับทำให้เขาได้ครอบครองที่ดินหลายหมื่นไร่ไปแล้ว

ถ้าด้วยความสามารถและเส้นสายของชายชราที่ลุคเชื่อว่ามีเขาจะต้องหาผลประโยชน์จากมันได้มากกว่าที่จ่ายลุคแน่นอน

ลุคไปถึงร้านปากกาขนนก สิ่งแรกที่ทำไม่ใช่การบอกข้อมูลแต่เป็นการบอกให้เจ้าของร้านคุณตาใส่เครื่องช่วยฟัง

“เอาละผมบอกไปแล้วคุณจะจ่ายให้ผลเท่าไหร่”ลุคนั่งและรอคอยคำตอบอย่างเงียบ ๆ

สองตายายในตอนนี้ต่างก็อึ้งไปเช่นกัน

“2,000 ล้านเครดิต” คุณตาบอกราคา

“ตาแก่น้อยไป ให้เขาไป 3,000 ล้านเครดิต” คุณขายสั่งเสียงแข็งทำให้คุณตาต้องจ่ายเพิ่ม

ลุคในตอนนี้ก็อึ้งไม่แพ้กัน

‘3,000 ล้านเครดิตมากขนาดนี้เลย เดี๋ยวก่อนตาเฒ่านั้นให้ฉันแค่ 800ล้านเครดิต หึ...ดูเหมือนจะไม่มีความละอายใจเลย แต่ช่างเถอะคราวนี้ฉันก็ได้เปรียบอยู่บ้าง’ลุคปล่อยวางไม่สนใจเรื่องเล็กน้อยแบบที่ชายชราขาพิการเคยบอกเขา

ลุคเอาเงินออกมาจากร้านด้วยใบหน้าเหม่อลอยเล็กน้อย

“เฮ้อ...การขายข้อมูลมันทำเงินได้ดีซะยิ่งกว่าการเป็นฮันเตอร์เสียอีกแต่ว่าโลกนี้จับเคลื่อนด้วยข้อมูล ใครได้รู้ก่อนก็ได้กินเนื้อ ใครรู้ช้าก็กินซุปส่วนใครที่ไม่รู้ อย่าหวังจะได้อะไร” ลุคพูดกับตัวเองเขารู้ว่าไม่ใช่ว่าทุกข้อมูลจะขายได้ราคามากขนาดนี้และไม่ใช่ว่าใครสักคนจะพบเจอข้อมูลที่สำคัญแบบนี้บ่อยครั้งนักเขาสูดลมหายใจเข้าลึกตั้งสติรีบโอนเงินเข้าบัญชีในเครือข่ายไกอาเขาไม่อยากจะมาเสียใจร้องหายเพราะทำแหวนตลาดมืดหายพร้อมกับเงินหลายพันล้านเครดิต

“คราวนี้ก็ร้านอสูรกาย” ลุคมองไปที่ร้านอสูรกาย

เขาเข้าไปด้านใน ก่อนจะกลับออกมาหลังจากนั้นราว ๆ ครึ่งชั่วโมงก่อนจะรีบกลับไปรวมตัวกับบอสตัน เพราะอยากจะรีบกลับไปที่ตึกกิลด์กันแล้ว