“ราคะที่ปราศจากศีลธรรม... เมื่อพัฒน์ยอมร่วมหลับนอนกับเพื่อนสนิทของชู้รักเพื่อปิดปากความลับอันตราย”
*****
ความเย็นเฉียบของเครื่องปรับอากาศในห้องพักหรูชั้น 14 ของโรงแรมริมน้ำไม่ได้ช่วยลดทอนความร้อนรุ่มและไฟตัณหาความอัปยศที่ปะทุพล่านอยู่ในอกของผมเลยสักนิด ผมนอนหงายราบยาวอยู่บนเตียงนอนคิงไซส์สีขาวสะอาด ร่างกายแกร่งกำยำเปลือยเปล่าสั่นเทาด้วยความตึงเครียด สายตาจดจ้องมองเพดานห้องสลัวด้วยจิติญญาที่สึกหรอแหลกเหลว
ก่อนที่เหตุการณ์โสมมจะเริ่มต้น ธิชาเดินตรงมารินแชมเปญสีทองอร่ามใส่แก้วคริสตัลคู่หรู ยื่นมาจ่อตรงหน้าผมพร้อมส่งสายตาบังคับสั่งการ "ดื่มสิคะคุณพัฒน์... ดื่มเข้าไปหน่อย ร่างกายจะได้ผ่อนคลายกล้ามเนื้อไม่เกร็งตึงเปรี๊ยะปานรูปปั้นหินแบบนี้ ฉันอยากได้ชายชู้เร่าร้อนดุดัน ไม่ใช่ขอนไม้ทื่อไร้อารมณ์ค่ะ"
ผมฝืนรับแก้วแชมเปญมากระดกจิบกลืนลงคอจนหมด รสเหล้าฝาดหวานร้อนรุ่มไหลผ่านลำคอเข้าไปปั่นป่วนในระบบประสาท เนื่องจากผมไม่ได้กินอะไรเลยตลอดทั้งวันนอกจากกาแฟดำแก้วเดียว แอลกอฮอล์เข้มข้นจึงแล่นพล่านเข้าสู่กระแสเือย่างรวดเร็ว ทำให้วิสัยทัศน์รอบตัวเริ่มหมุนส่ายเบลอจางและสติศีลธรรมที่พยายามยื้อยุดไว้เริ่มอ่อนแรงลง ทว่าความกังวลกระสับกระส่ายกลับยิ่งขยายตัวกว้างขึ้น ผมพยายามอ้อนวอนขอร้องธิชาเป็ครั้งสุดท้ายด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "คุณธิชา... ผมขอร้องเถอะครับ ปล่อยผมไปเถอะ อิงอรเธอเป็ผู้หญิงที่ดีมาก เธอไม่เคยทำร้ายใครเลย และเธอรักผมด้วยใจจริง... อย่าทำลายชีวิตเธอด้วยความแค้นและกิเลสสะใจของคุณกับเจนเลยนะครับ"
ธิชาจ้องมองหน้าผมพลางส่งเสียงหัวเราะเยาะหยันอย่างเ็าอย่างไร้ความปรานี "โอ๊ย... ช่างเป็สามีแสนดีรักเมียหลวงขึ้นมาทันควันเลยนะคะคุณพัฒน์! ตอนที่คุณขึ้นเตียงเสพสมดุดันกับยัยเจนจิราเมียหลวงของคุณเคยลอยเข้ามาห้ามบ้างไหมจ๊ะ? อย่ามาทำเป็คนดีเรียกร้องศีลธรรมเอาตอนนี้เลยค่ะ... มันสายเกินไปแล้วล่ะจ้ะวิศวกรผู้แสนดี"
ธิชาขยับกายเยื้องย่างเข้ามาหาผมอย่างช้าๆ ร่างระหงเปลือยเปล่าสะท้อนแสงไฟส้มสลัวดวงงามของเธอมันมีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างร้ายกาจ ผิวขาวผ่องเนียนละเอียด ทรวงอกคัพดีอวบอัดใหญ่เต่งตึงและสะโพกกลมกลึงผายผึ่งสมส่วนดึงดูดกิเลสตัณหาของชายหนุ่มทุกคน ทว่าสำหรับผม ร่างกายที่แสนสวยงามนี้กลับเปรียบเสมือนยาพิษสีน้ำเงินเข้มที่กำลังแผ่ซ่านเข้ามาแช่แข็งทำลายชีวิตของผมให้พังพินาศ
"พร้อมหรือยังคะคุณวิศวกรคนเก่ง?... อย่าทำหน้าตาตึงเครียดเหี่ยวเฉาเหมือนสุนัขโดนทิ้งแบบนั้นสิคะ เจนจิรามันมักจะพูดอวดสรรพคุณว่าคุณพัฒน์ดุดันดิบเถื่อนเร่าร้อนปานสัตว์ป่า... วันนี้มาปรนเปรอทำหน้าที่นั้นกับฉันให้ดีที่สุดเถอะจ้ะ" ธิชากระซิบเสียงแหบพร่าพลางปีนขยับขึ้นเตียงมาคล่อมทับกึ่งกลางตัวผมช้าๆ สองเข่าเนียนหนีบสีข้างเอวหนาของผมไว้แน่น เสียงเรือหางยาวแล่นดังแว่วมาจากแม่น้ำเบื้องล่างช่วยขับเน้นความเงียบสงัดและโดดเดี่ยวของห้องพักหรูแห่งนี้
ััเนื้ออุ่นเนียนนุ่มของเธอมันกระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ป่าใต้ร่มผ้าของผมให้ตื่นตัวขึ้นมาทันควันอย่างปฏิเสธไม่ได้ แกนกายั์ขนาด 8 นิ้วของผมที่แข็งตึงเปรี๊ยะปวดหนึบชูชันกระตุกถี่ระรัวสู้แสงสลัวตอบรับความใคร่ดิบ ธิชาจ้องมองแกนกายขนาดเขื่องของผมด้วยแววตาเป็ประกายแวววาวพราวเสน่ห์ด้วยความตื่นเต้นเสียวสยิวและความสะใจที่ได้แย่งชิงของเล่นรักชิ้นเด่นของเพื่อนรักมาครอง
"โอ้โห... สมราคาคุยจริงๆ ค่ะ ขนาดมหึมาตึงเปรี๊ยะปานขอนไม้เลยทีเดียว ยัยเจนมันถึงได้ติดอกติดใจเสพสมจนโงหัวไม่ขึ้น... วันนี้ฉันจะรีดน้ำสวาทของคุณออกมาให้หมดตัวเลยค่ะ" ธิชาใช้นิ้วมือเรียวลูบไล้ปลายท่อนเนื้อั์ของผมแ่เบา ร่างระหงของเธอขยับตัวโน้มลงมากอดรัดบดเบียดอกอวบอัดคัพดีลงกับแผ่นอกแกร่งของผมอย่างดุเดือด
ผมไม่อาจยับยั้งชั่งใจได้อีกต่อไป สัญชาตญาณความ้าทางสรีระของลูกผู้ชายประสานกับแรงกดดันแบล็คเมล์ทำให้ผมตบะแตกสติหลุดลอย สมองของผมราวกับแยกตัวออกเป็สองซีก ซีกหนึ่งเต็มไปด้วยความผิดบาปสมเพชและก่นด่าตัวเองว่าชั่วช้าเยี่ยงสัตว์เดรัจฉาน แต่อีกซีกหนึ่งกลับยินยอมสยบให้แก่ััเสียวซ่านเร่าร้อนตรงหน้า สองมือหนาเอื้อมไปบีบขยำสะโพกก้นใหญ่อวบนุ่มของธิชาแรงๆ กดสะโพกผายของเธอลงต่ำเพื่อให้แกนกายั์แทรกตัวสอดใส่เข้าสู่ความเปียกชื้นแฉะอบอุ่นลึกสุดของเธอในคราวเดียว
"อ๊า!... ซี๊ดดด... คุณพัฒน์ขา ใหญ่ยาวคับแน่นรูเสียจริงจ้ะ เสียวสะท้านไปหมดเลยค่ะ!" ธิชาแหงนเงยใบหน้าสวยผมสลวยสะบัดครางสั่นเครือลั่นห้อง สองมือเรียวจิกแน่นลงบนบ่าแกร่งของผมระบายความเสียวซ่านลึกซึ้ง
ผมพลิกตัวขึ้นเปลี่ยนกึ่งกลางคุมเกมรุกไล่ดุเดือดจับขยับขาขาวสองข้างของเธออ้ากว้างพาดไหล่แกร่ง โน้มตัวลงสับบดกระแทกกระทั้นท่อนเนื้อั์เข้าออกรวดเร็วดุดัน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสลัวประสานกับเสียงครางระรัวเย้ายวนชั่วช้าของชู้รักคนใหม่ ธิชาพลิกเปลี่ยนตัวนอนคว่ำราบไปกับเตียงโก้งโค้งสะโพกขาวกลมกลึงขึ้นสูงในท่า Doggy Style ตามที่เธอโปรดปราน ผมจับประคองเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่น สอดแทรกแกนกายใหญ่สอยกระแทกกระทั้นจากด้านหลังเต็มรักดุดันอย่างไม่ยั้งแรง
"ซี๊ดดด... แรงๆ อีกจ้ะคุณพัฒน์ กระแทกเข้ามาลึกๆ เลยค่ะ เอาให้สะใจสะพรั่งยิ่งกว่ายัยเจนจิราเลยนะคะผัวชู้ขา! คุณรักยัยอรหรือยัยเจนจิรามากกว่ากันจ๊ะตอนที่ก้าวแทรกกระแทกฉันอยู่แบบนี้?" ธิชากรีดร้องครางกระเส่าสั่นระทึกอย่างสะใจพลางหันใบหน้าสวยคมกลับมาจูบปากผมและจงใจใช้ฟันฝังรอยกัดลึกบนบ่าแกร่งของผมเพื่อฝากรัก
คำพูดยั่วยวนชิงชู้สะท้อนปมริษยาของเธอมันกระตุ้นอารมณ์สัตว์ป่าในตัวผมจนกิเลสบาปท่วมทับสมอง ผมระบายโทสะและความอัดอั้นตันใจทั้งหมดลงสู่รูรักอบอุ่นของธิชาผ่านจังหวะกระแทกกระทั้นรุนแรงจนเตียงนอนกว้างขวางสั่นไหวโยกเยก เสียงครางลั่นและไอร้อนระอุประสมปนเปกันกลายเป็งานเทศกาลราคะสีดำที่เหยียบย่ำศีลธรรมความถูกต้องจนพังพินาศราบคาบ
จนกระทั่งความเสียวซ่านขีดสุดโหมกระหน่ำ ผมกระตุกเกร็งสะโพกส่งแกนกายใหญ่แทงลึกสุดโคนปล่อยฉีดน้ำรักอุ่นร้อนทะลักเข้าไปในช่องทางรักของธิชาจนไหลนองเยิ้มออกมาตามโคนขาขาวนวล
เราสองคนนอนซบหอบหายใจเหนื่อยอ่อนอยู่บนเตียงนอนยับยู่ยี่ ธิชาซุกหน้ากับไหล่แกร่งของผมพลางส่งยิ้มมุมปากสะใจพึงพอใจอย่างที่สุด เธอหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาสไลด์หน้าจอกดลบรูปภาพคาวกามรูปแรกทิ้งไปต่อหน้าผมตามคำสัญญา
"วันนี้คุณทำได้ยอดเยี่ยมมากค่ะคุณพัฒน์... ฉันยอมลบรูปใบแรกออกให้แล้วนะคะ แต่อย่าเพิ่งชะล่าใจไปล่ะ ฉันยังมีแบ็กอัปรูปเด็ดๆ และวิดีโอเด็ดดวงเก็บซ่อนไว้อีกเยอะแยะค่ะ... ถ้าฉัน้าเรียกตัวคุณมาขย่มร่วมรักเมื่อไหร่ คุณต้องรีบแล่นมาหาฉันทันทีนะคะ ห้ามออมแรง ห้ามตลบหลังเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นความลับแตกแน่ค่ะ อ้อ... แล้ววันเสาร์ที่จะถึงนี้ยัยเจนจิรามันชวนคุณแวะไปดูสตูดิโอรีโนเวตใช่ไหมคะ? ทำตัวปกติเข้าไว้นะคะ อย่าให้มันจับได้ล่ะ ฉันรอดูเื่ตื่นเต้นอยู่ค่ะ" ธิชากระซิบสั่งอย่างถือไพ่เหนือกว่าพลางใช้มือเรียวตบแก้มผมเบาๆ เป็การเตือน
ผมไม่ได้พูดประโยคคัดค้านใดๆ ร่างกายและจิตใจของผมมึนชาไร้ความรู้สึก ผมพาร่างอิดโรยเดินก้าวเข้าไปในห้องน้ำหรู ส่องกระจกเงาดูใบหน้าที่ทึมทับของตนเองและรอยเล็บข่วนสีแดงระเรื่อบนบ่าแกร่ง รวมถึงรอยจูบแดงช้ำตรงซอกคอขวาที่ธิชาฝากฝังกระแทกทิ้งไว้ จงใจแบล็คเมล์ส่งให้เมียหลวงของผมเห็นคาตาทันทีเมื่อกลับถึงบ้าน!
ความตระหนกใและหวาดระแวงวิตกกังวลวิตกจริตแล่นพล่านขึ้นสมอง ผมพยายามเอาสบู่มาฟอกถูจนคอแดงก่ำแต่รอยช้ำสีม่วงอมแดงมันก็ไม่จางหายไปเลย ผมได้แต่กัดฟันชกกำแพงปูนห้องน้ำระบายความอัดอั้นตันใจอับอายขายหน้า ผมเดินกลับออกมาหยิบเสื้อผ้าทำงานที่กองอยู่บนพรมมาสวมใส่อย่างเหนื่อยล้าอัปยศถึงที่สุด ดึงปกเสื้อเชิ้ตขึ้นตั้งสูงที่สุดเพื่อหวังบดบังรอยช้ำคาวสวาท หยิบแหวนแต่งงานสีเงินที่โต๊ะหัวเตียงมาสวมใส่นิ้วนางซ้ายตามเดิม โลหะแหวนเย็นเฉียบจับใจราวกับโซ่ตรวนที่คอยตอกย้ำตราบาปชั่วช้าที่ผมเพิ่งกระทำลงไป
ผมเดินก้าวขาออกจากห้องพัก 1408 ปิดประตูเงียบสนิท ก้าวลงมาสตาร์ตรถกระบะคู่ใจในชั้นใต้ดิน ระหว่างขับรถกลับผมแวะจอดเทียบหน้าร้านขายยาและร้านสะดวกซื้อ หวังจะเดินเข้าไปหาซื้อครีมรองพื้นหรือพลาสเตอร์ยามาปิดทับรอยจูบแดงที่ซอกคอ ทว่าความละอายใจและกลัวสายตาพนักงานขายทำให้ผมไม่กล้าแม้แต่จะเปิดประตูก้าวเท้าลงจากรถกระบะ ได้แต่นั่งกุมขมับใช้เล็บจิกรอยคอจนิัอักเสบแดงก่ำกว่าเดิม
เมื่อรถแล่นกลับมาถึงบ้าน ผมจอดเทียบรั้วนั่งทอดอาลัยถอนใจยาวดึงเสื้อเชิ้ตจัดระเบียบปกเสื้อให้ชิดลำคอแ่า ผมก้าวเท้าเดินเข้าบ้านด้วยท่าทีกระสับกระส่าย อรกำลังจัดอาหารเย็นวางโต๊ะอยู่พอดี เมื่อเห็นผมตั้งปกเสื้อสูงและจับปกเสื้อปิดคอแน่น อรก็เลิกคิ้วมองแปลกใจ "พี่พัฒน์คะ... ทำไมกลับมาเหนื่อยๆ ร้อนๆ แบบนี้ ถึงยังต้องตั้งปกเสื้อปิดคอแน่นขนาดนั้นล่ะคะ? ในบ้านเราเปิดพัดลมสลัวเย็นสบายดีออกค่ะ"
หัวใจของผมร่วงหล่นสะอึก ผมรีบโกหกคำโตลนลาน "อ๋อ... พอดีพัดลมแอร์ที่ออฟฟิศไซต์งานเป่าลมปะทะคอพี่ตลอดบ่ายเลยจ้ะ รู้สึกกล้ามเนื้อคอเคล็ดแข็งๆ เหมือนจะมีไข้หวัด เลยต้องปิดคอไว้น่ะจ้ะ" อรทำหน้ากังวล ขยับตัวจะเอื้อมมือมาทาบหน้าผากของผมเพื่อตรวจดูอาการไข้ ผมตระหนักและหวาดระแวงวิตกจริตสุดขีด รีบสะดุ้งตัวถอยหลังเลี่ยงหนีมือเธอทันทีเพราะกลัวเธอจะเห็นรอยจูบช้ำสีแดงอมม่วงใต้สาบเสื้อ
มือเรียวของอรหยุดค้างเติ่งในอากาศช้าๆ ดวงตากลมโตสั่นระริกเต็มไปด้วยความเ็ปร้าวลึกซึ้งและหวาดระแวง เธอชักมือกลับเงียบๆ หมุนตัวหันหลังก้าวหนีกลับเข้าครัวและพูดเสียงเบาแบนราบ "งั้นพี่รีบทานข้าวนะคะ... อรเตรียมกับข้าวไว้เสร็จแล้วค่ะ"
ผมนั่งทานข้าวเที่ยงและอาหารเย็นตรงหน้าโดยไม่รับรู้รสชาติใดๆ เลยสักนิด ในอกมีแต่แรงกดทับของตราบาปชั่วช้าและความหวาดวิตกกังวลระแวงขีดสุด ปล่อยให้ตัวเองจมลงสู่หุบเหวนรกชู้สาวสามเส้าที่ไม่มีวันหาทางกลับขึ้นฝั่งความถูกต้องได้อีกต่อไป
*****
“รสรักอันเร่าร้อนของธิชาที่หวานปนพิษ...
เจนจิราจะรู้ตัวตอนไหนว่าเพื่อนรักแอบกินสามีชู้ของเธอ?”
143
