Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

    บทที่120 โรงเรียนมัธยมเจาหยาง

    ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพผู้บริหารสถานศึกษาไม่ได้มีเพียงวิธีเดียวที่จะได้มาซึ่งมันดังนั้นทางสภาอาจารย์ทั่วทั้งโลกจึงมีเงื่อนไขพิเศษอยู่ เพียงแต่คนที่จะใช้เงื่อนไขพิเศษนั้นได้ล้วนต้องมีฐานะใหญ่โตและความสามารถเพราะอย่างนั้นจึงไม่ค่อยมีให้เห็นกัน อย่างไรก็ตามชายหนุ่มนั้นต่างออกไปเนื่องด้วยความสามารถอันน่าทึ่งและฐานะที่ไม่สามารถดูแคลนได้เขาเหมาะสมแล้วที่จะได้รับมัน

     

    เงื่อนไขพิเศษ!

     

    “ไหนลองว่ามา!’’มู่หลินเลิกคิ้วขึ้นอย่างสนใจ ดูเหมือนว่าเขาจะโชคดีอีกครั้งเสียแล้ว

     

    ไม่ช้าเมื่อฮุยเฉินอธิบายจบ มู่หลินก็เข้าใจได้ในทันที

     

    เงื่อนไขพิเศษไม่ใช่อะไรทั่วไปเพียงแต่มันเป็นเงื่อนไขที่มีไว้ให้กับพวกอัจฉริยะที่รีบร้อนท้าทายดังนั้นการท้าทายจึงยากเป็นอย่างมาก

     

    การทดสอบมีอยู่ว่าผู้เข้าทดสอบจะต้องไปสมัคเป็นครูในโรงเรียนที่มีอันดับแย่ที่สุดและใช้เวลาสองปีเพื่อยกระดับความสามารถของโรงเรียนที่ว่าให้ได้อย่างน้อยจะต้องทําให้ขึ้นมาอยู่ในอันดับที่สูงกว่าเดิมถึงห้าสิบอันดับซึ่งบอกได้เลยว่ายากเย็นเป็นอย่างมาก และมีคนไม่น้อยเลยทีเดียวที่ล้มเหลวไปโดยเฉพาะขั้นตอนสุดท้าย ต้องได้รับการยอมรับจากทุกคนและขึ้นเป็นผู้อํานวยการของที่นั่นให้ได้และนั่นจะเป็นวิธีเดียวที่จะบรรลุตรงตามความต้องการของเงื่อนไขพิเศษ

     

    “แล้วผมต้องไปโรงเรียนไหนล่ะ?’’มู่หลินถาม มันหมายความแล้วว่าเขาจะเข้ารับการทดสอบเพราะไม่ว่าจะยังไงเขาก็จะไม่มาหยุดอยู่แค่นี้อย่างแน่นอน

     

    ได้ยินฮุยเฉินก็ดูลังเลก่อนครุ่นคิดครู่หนึ่ง ไม่ช้า เขาก็เอ่ยออกไป“ในเมื่อคุณต้องการเข้ารับการทดสอบโรงเรียนที่คุณต้องไปก็คือโรงเรียนที่มีอันดับที่แย่ที่สุด...อันดับ 321!’’

     

    “โรงเรียนมัธยมเจาหยาง!’’ฮุยเฉินพูด นํ้าเสียงของเขาดูจริงจังเป็นอย่างมากมันเป็นเพราะเขารู้ดีว่าที่นั่นหมดหวังแล้วที่จะเปลี่ยนแปลง

     

    แม้คนอื่นจะไม่รู้แต่ฮุยเฉินนั้นรู้ดีว่าระดับการศึกษาของที่นั่นนั้นตํ่ามากครูมากมายล้วนไร้ฝีมือ แล้วแบบนี้การจะทําสําเร็จในสองปีมันจะเป็นไปได้ยังไง?

     

    คงมีแต่พระเจ้าเท่านั้นแหละที่รู้ว่าจะเป็นไปได้หรือไม่!

     

    “โรงเรียนมัธยมเจาหยาง?’’ กลับกันมู่หลินที่ได้ยินนั้นผงะไปเต็มๆ เขาจําได้เป็นอย่างดีว่าที่นั่นเป็นสถานที่แบบไหนใช่แล้ว มันคือโรงเรียนมัธยมเก่าของเขานั่นเอง

     

    อา...ดูเหมือนว่าก่อนที่จะถึงงานเลี้ยงรุ่นเขาคงต้องไปเป็นคุณครูที่นั่นก่อนสินะ!

     

    “ได้!จัดการเดินเรื่องให้ผมเลย! ผมจะได้ไปสมัคเป็นครูที่นั่น!’’ ตะหนักได้มู่หลินก็พยักหน้า เขาไม่จําเป็นต้องมีความลังเลใดๆอีกอย่างมันก็เป็นเรื่องดีที่ได้กลับไปเยี่ยมเยือนโรงเรียนเก่า

     

    แม้รู้ว่าการทดสอบนี้เป็นเรื่องที่ท้าทายมากแค่ไหนแต่ฮุยเฉินก็ไม่ลังเลเลยที่จะรีบดําเนินการ พริบตาสภาอาจารย์ทั่วทั้งโลกก็ได้รับรู้ว่ามีผู้เข้าทดสอบคนใหม่อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ไม่ได้คิดจะสนใจ เพราะคนไฟแรงแบบนี้ที่มีก็มีเยอะและสุดท้ายคนพวกนั้นก็ไม่พ้นความล้มเหลว

     

    ดังนั้นชายหนุ่มคนที่ว่าก็คงเหมือนกัน!

     

    ล้มเหลวอย่างแน่นอน!

     

    หลังจากที่ทุกอย่างเรียบร้อยฮุยเฉินก็ไปแจ้งรายระเอียดพร้อมมอบเอกสารประจําตัวสําหรับเข้าสมัคที่โรงเรียนเจาหยางให้กับชายหนุ่ม

     

    พอเห็นว่าเป้าหมายแรกบรรลุตรงตามความต้องการแล้วมู่หลินก็ออกเดินทางไปยังที่นั่นทันที

     

    โรงเรียนมัธยมเจาหยาง!

     

    …

     

    ณประเทศสหรัฐอเมริกา เมืองเคมบริดจ์

     

    ในตอนนี้ทั่วทั้งเมืองต่างเต็มไปด้วยข่าวคราวของเด็กหนุ่มอัจฉริยะผู้หนึ่งว่ากันว่าเขาคนนี้สามารถที่จะจบหลักสูตรมัธยมศึกษาทั้งหมดได้ในอายุเพียงแค่ 9 ขวบ

     

    เหล่าผู้คนที่อยู่ตามทั่วทุกหนแห่งจึงพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยความอัศจรรย์ใจ

     

    “ฉันได้ยินมาว่าเด็กหนุ่มคนนี้เป็นชาวเอเชียจากประเทศจีนและตามข่าวลือที่หลุดออกมาว่ากันว่าเขาเพิ่งเดินทางมาที่นี่เมื่อสามวันก่อนและด้วยความอัจฉริยะของเขา เขาได้เข้ารับการสอบหลักสูตรประถมศึกษาทั้งหมดสําเร็จในวันเดียวกันกับที่ผ่านมายังไม่เพียงเท่านั้นนะว่ากันว่าวันที่สองเขาได้เข้ารับการทดสอบเพื่อจบหลักสูตรมัธยมศึกษาทั้งหมดและแน่นอนว่าเขาทํามันสําเร็จ สําเร็จในวันเดียว!’’

     

    “พระเจ้า!นี่เขาเป็นเด็กหนุ่มอัจฉริยะกลับชาติมาเกิดรึไง! ว่าแต่ตอนนี้เขากําลังไปที่ไหนล่ะ?’’

     

    “MIT! มหาวิทยาลัยอันดับ 1 ของโลก!ในตอนนี้เขากําลังจะเข้ารับการทดสอบเพื่อเข้าเป็นนักศึกษารุ่นเยาว์ที่อายุน้อยที่สุดที่นั่นแล้ว!’’

     

    “...’’

     

    ในความคิดของพวกเขาเด็กหนุ่มชาวเอียเซียคนนี้ช่างน่าทึ่งและมีความปราดเปรื่องเป็นอย่างมากอาจบอกได้ว่าเขาเป็นอัจฉริยะคนหนึ่งที่อาจมีได้ในรอบหลายร้อยปี

     

    ไม่งั้นแล้วกับสิ่งที่เกิดขึ้นนี้จะใช้อะไรมาอธิบายได้?

     

    …

     

    ณ สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์หรือที่ถูกเรียกกันว่า MITในตอนนี้เหล่านักศึกษามากมายต่างตื่นเต้นและรอชมการทดสอบที่จะเกิดขึ้นในเร็วๆนี้ดังนั้นในเวลานี้พวกเขาจึงมาออกันอยู่ที่หน้าห้องสมุดเพื่อสังเกตการเด็กหนุ่มอัจฉริยะคนที่ว่า

     

    “นั่นเขาใช่ไหมวั่งซู?’’

     

    “ใช่แล้ววั่งซูคนนี้ไม่เคยมีข้อมูลเกี่ยวกับเขามาก่อนเลยและเรื่องทั้งหมดในก่อนหน้านี้ก็ล้วนเกิดขึ้นราวกับพายุที่พัดผ่าน อา...มันช่างรวดเร็วและน่าทึ่งเกินที่จะตอบสนองทันจริงๆ!’’

     

    “ว่ากันว่านอกจากเขาจะมีความอัจฉริยะแล้วเขายังได้รับการสนับสนุนจากบริษัทซุยกรุ๊ปในมาเก๊าอีกด้วยเพราะงั้นบอกได้เลยว่าไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดเขาก็ไร้เทียมทานและไม่มีจุดด้อยแม้แต่น้อย! แต่…’’

     

    “...’’

     

    เหล่านักศึกษาต่างพูดคุยเกี่ยวกับเด็กหนุ่มที่มีเปลือกตาปิดสนิทด้วยภาษาอังกฤษแน่นอนว่าพวกเขารู้ดีว่าเด็กหนุ่มคนนี้พิการทางสายตา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่พูดถึงมันเพราะอย่างไรซะจากข้อมูลที่พวกเขาได้รับมา แม้เด็กหนุ่มจะพิการทางสายตาเขาก็สามารถเคลื่อนไหวได้ดีไม่ต่างไปจากคนธรรมดาดังนั้นด้วยสติปัญญาอันหลักแหลมของเขาแล้ว พวกเขาก็ไม่คิดที่จะดูถูกปมด้อยของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย

     

    เวลาผ่านไป การทดสอบก็เริ่มขึ้นส่งผลให้ผู้คนมากมายต่างตกตะลึงในความอัจฉริยะของเด็กหนุ่มเป็นอย่างมากเพราะพวกเขาไม่เคยเจอใครที่ฉลาดหลักแหลมแบบนี้มาก่อนเลย ไม่ช้าทั่วทั้งเมืองก็ต่างรับรู้ว่าเด็กหนุ่มได้กลายเป็นนักศึกษาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

     

    นักศึกษาที่อายุน้อยที่สุดในมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของโลก!

     

    สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์!

     

    ...

     

    เวลาเดียวกัน ณ โรงเรียนมัธยมเจาหยาง

     

    เบื้องหน้าได้ปรากฏชายหนุ่มคนหนึ่งเขาคนนี้มีหน้าตาหล่อเหลาและผิวพรรณไร้ที่ติ เพียงเขาก้าวเดินเข้าไปในโรงเรียนเหล่านักเรียนมากมายต่างมองมาอย่างสนอกสนใจและประหลาดใจพวกเขาประหลาดใจเป็นอย่างมากที่สถานศึกษาแห่งนี้จะมีคนโดดเด่นแบบนี้มาเยือน

     

    “เขาหล่อจังเลย!’’

     

    “ฉันอยากได้เขาเป็นแฟนจัง!’’

     

    “บัดซบ!’’

     

    “...’’

     

    นักเรียนสาวมากมายต่างหัวใจพองโต กลับกัน นักเรียนชายจํานวนมากต่างอิจฉาจนสบถพวกเขาอิจฉาเป็นอย่างมากที่ความสนใจของสาวสวยมากมายถูกดึงดูดไปยังไอ้หมอนี่

     

    กลับกันทางด้านมู่หลินนั้นไม่ได้สนใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแม้แต่น้อยเขาเพียงมองไปยังสถานที่ตรงหน้าแล้วระลึกถึงความหลัง

     

    อา...ฉันกลับมาแล้ว!

     

    โรงเรียนมัธยมเจาหยาง!

    คล้ายกับเรื่องTeachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร ที่คุณอ่าน