ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

    จอมยุทธหลายๆ คน เริ่มถูกท้าประลอง ออกไปต่อสู้เรื่อยๆ ไม่ขาดสาย มีจอมยุทธหลบซ่อนอีกหนึ่งคนเผยตัวเองออกมา

ฝูงชนที่ชมการประลองอยู่ด้านบน ต่างส่งเสียงพูดคุยออกมา "เจ้าดูสนามประลองที่7สิ หญิงสาวที่กำลังจะขึ้นลานประลอง เป็นจอมยุทธหลบซ่อนจากตระกูลของข้าเอง"

หญิงสาวอีกคนเอ่ยถาม"นางใช่จอมยุทธหลบซ่อน จริงๆ งั้นหรือเหตุใดปราณพลังของนางถึงไม่กดดันเหมือน ไป๋ซู่"

"ข้าว่า นางงดงามอย่างมาก ข้าอยากจะรู้จักนางเป็นการส่วนตัวเสียแล้ว"

กงจือ นางย่างก้าว ตรงไปยัง ลานประลองที่7
นางมาจากตระกูลกงนามว่า กงด้วยล่ะนางถือเป็นโฉมสะคราญงามล่มเมือง อันดับต้นๆ ของดินแดนร้อยแคว้น

สายตาของนาง แฝงด้วย ความยั่วยวน นางสวมอาภรณ์สีแดงเพลิงรัดรูป มองเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งได้ชัดเจน

ทุกการก้าวเดินของนางส่วนเว้าส่วนโค้ง ไปเด้งมาจนหลายๆ คนถึงกับ มองดูด้วยสายตาหื่นกระหาย

แม้แต่อี้เฉินยังละสายตาจากนางไม่ได้ เหมือนติดมนต์สะกดบางอย่าง

ก่อนที่อี้เฉินจะตบหน้าตัวเองอย่างแรง "เพียะ" เหมือนนางจะมีวิชาบางอย่างสะกดสายตาผู้คน

หนุ่มคนหนึ่งเอ่ยพูดด้วยสายตาเหม่อลอยคล้ายกับโดนมนต์สะกด "นางช่างงดงามจริงๆ ถึงจะดูอันตรายก็ตาม"

ผู้ชายส่วนใหญ่ ติดกับดัก ความงามของนางทั้งสิ้น มีเพียงไม่กี่คนที่ไม่ได้รับผลจากวิชาของนาง

    กงจือที่เห็นอี้เฉินหลุดจาก วิชาสะกดของนาง นางถึงกับขมวดคิ้วมุ่นด้วยความแปลกใจ ไม่คิดว่าจะมีคนหลุด วิชาสะกดของนางได้ไวขนาดนี้

ทันทีที่นางขึ้นมาบนสนามประลองที่7 กงจือ ยกยิ้มให้อี้เฉิน แต่ไม่คิดจะท้าประลองกับอี้เฉิน นางคิดเก็บอี้เฉินไว้เล่นด้วยทีหลัง

ก่อนนางจะชี้นิ้ว มาที่ เสี่ยวชิง

เสี่ยวชิงถึงกับหน้ามืดทะมึน นางไม่คิดว่าจะต้องมาต่อสู้กับ จอมยุทธหลบซ่อน

.....
อี้เฉินที่เห็น เสี่ยวชิง เขาจำนางได้ทันที เด็กสาว ที่อยู่สำนักมังกรกับเขานี่เอง นางเติบโตขึ้นมาก ความงดงามเองก็ไม่ด้อยไปกว่าใคร แววตาของนางไม่มีแววตาขี้เล่นเหมือนในอดีตอีกต่อไป
.....

ฝูงชนที่ชมการประลองด้านบน เมื่อเห็นทั้งสองสาวจะท้าต่อสู้ต่างส่งเสียงเชียร์ไม่ขาดสาย "ข้าว่าต้องเป็นการประลองที่สนุกแน่

เสี่ยวชิงเองก็ไม่อ่อนด้อย เป็นถึงลูกศิษย์ผู้ครองแคว้นปัญจธาตุ"

ภายในสนามประลองที่7 กงจือ เอ่ยเสียงเรียบ "สาวน้อยเจ้าลงมือมาก่อนเลย ข้าจะให้โอกาศเจ้าโจมตี3ครั้ง" กงจือนางเองก็ไม่อยากเอาเปรียบคู่ต่อสู้มากจนเกินไปไม่อย่างนั้นการประลองคงจะหมดสนุก

เสี่ยวชิง ที่ได้ยินถึงกับทำปากมุ่ยอย่างไม่พอใจ "ข้าจะไม่ออมมือ เจ้าเองก็ระวังตัวไว้ด้วยล่ะ" เสี่ยวชิง รู้ดีหากไม่เอาจริงนางไม่อาจเอาชนะ หญิงสาวตรงหน้านี้ไปได้

    นาง ระเบิดปราณพลังออกมาอย่างบ้าคลั่งไม่คิดเก็บออมปราณพลังไปรอบหน้าอีกต่อไป นางสำแดง"วิชาแปรเปลี่ยน" ปราณพลังของนางหลั่ง

ไหลเข้าไปภายในอากาศรอบๆ ก่อนที่ทั้งสนามจะกลายเป็นเหมือนฤดูหนาว หิมะตกโปรยปราย แม้แต่กาศรอบๆ ยังถูกแช่แข็ง

แม้แต่ กงจือ เองยังรู้สึกถึงแรงกดดันได้ ก่อนที่นางจะยกยิ้มชื่นชม เด็กสาวคนนี้ไม่ธรรมดา

เสี่ยวชิง วาดมือกลางอากาศ อย่างรวดเร็วปราณพลังของนางหลั่งไหลออกไปอย่างบ้าคลั่ง กลางอากาศก่อเกิด วงแหวนสีขาวนับสิบวง เหนือลานประลอง ก่อนที่วงแหวนจะ ปล่อยก้อนน้ำแข็งแหลมคมออกไปโจมตี กงจือ รัวๆ ไม่ขาดสาย

เสียง"ตูม"ดังไม่ขาดสาย รอบๆ สั่นไหวไม่หยุด

กงจือ พุ่งไป พุ่งมา หลบการโจมตีของเสี่ยวชิง ไปหลายสิบลมหายใจ ชายอาภรณ์สีแดงเพลิงของนางถึงกับมีรอยฉีกขาด

มีบาดแผลฉีกขาดเล็กน้อย กงจือถึงกับขมวดคิ้วมุ่น การโจมตีของหญิงสาวผู้นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ

เสี่ยวชิง ที่เห็น กงจือ หลบการโจมตีของนางได้สบายๆ

มีบาดแผลเพียงเล็กน้อยนางถึงกับ เกิดโทสะ "ลองรับการโจมตีนี้ของข้าดู"

เสี่ยวชิง วาดสองมือลงกลางอากาศ ก่อนจะตะโกนลั่น "ทำลาย" ปราณพลังของนางถูกสูบออกไปอย่างรวดเร็ว

จนปราณพลังของนางแทบหมด คิดจบการต่อสู้ด้วยการโจมตีครั้งนี้ วงแหวนสีขาวขนาดใหญ่ก่อตัว เหนือลานประลอง

ก่อนจะมีก้อนน้ำแข็งลูกใหญ่ ตกลงมาใส่ กงจือ มันกินเนื้อที่กว้างจน กงจือไม่สามารถหลบได้

กงจือ ไม่อาจเก็บซ่อนปราณพลังไว้ได้อีกต่อไป

กงจือ เอ่ยพูดเสียงเรียบ "ข้าประมาทเจ้าไปหน่อย ไม่คิดเจ้าจะบีบให้ข้าใช้พลังได้" ก่อนที่นางจะระเบิดปราณพลังออกมา

กงจือพ่นควันสีชมพูออกมาจากปากนาง ควันสีชมพูก่อรูปเป็น ร่มขนาดใหญ่ป้องกัน น้ำแข็งลูกใหญ่ที่ตกลงมา

เสียง "ตูม"ดังก้อง ปราณพลังทั้งสองเสียดสีกันอย่างรุนแรง ก่อนจะแตกระเบิด ออกไปเป็นวงกว้าง ก่อเกิดลมกรรโชกอย่างรุนแรง

กงจือ ที่เห็นโอกาส พุ่งทะยานในเสี้ยววินาที มาอยู่ด้านหน้า เสี่ยวชิง ก่อนจะพ่นควันสีชมพูจากปากของนาง โอบล้อมร่างเสี่ยวชิง

หมายกักขังนางไว้ นางคิดจบการต่อสู้ครั้งนี้ นางมองออกว่า เสี่ยวชิง สูญเสียปราณพลังไปมากไม่อาจต่อต้าน ตัวนางได้อีกต่อไป

    เสี่ยวชิงที่หลบเลี่ยง ควันสีชมพูไม่พ้น ร่างทั้งร่างของนางถูก ควันสีชมพูกักขังไม่อาจออกไปได้ ตัวนางพยามโจมตีเข้าใส่ แต่การโจมตีนั้นของนางกลับทะลุผ่านออกไป ตัวนางพยามดิ้นรนหมายอยากหลุดออกไป จากควันบ้านี่แต่ก็ไม่อาจทำได้

นางคำรามก้องด้วยความแค้นเคือง "ปล่อยข้าออกไปต่อสู้อีกรอบ ข้ายังไม่แพ้เจ้า"

กงจือยิ้ม "เจ้าทำได้ไม่เลว แต่ตอนนี้เจ้ายังไม่แข็งแกร่งพอ" ก่อนที่กงจือจะขว้างควันสีชมพู ที่กักขังเสี่ยวชิงไว้ ออกไปอย่างแรง

ออกไปนอกลานประลองเสียง "ตูม"ดังก้อง

เสี่ยวชิง ที่โดนเหวี่ยงออกมา กระแทกพื้นอย่างแรง ก่อนที่นางจะกระอักเลือดออกมาคำใหญ่ นางกำหมัดแน่นด้วยความแค้นเคือง หากตัวนางมีพลังมากกว่านี้การประลองก็คงไม่จบแบบนี้

ตัวนาง บินทะยานออกจากงานประลองครั้งนี้ไปด้วย ความเสียดาย แต่ตัวนางไม่ยอมแพ้คิดกลับไปฝึกฝนอย่างหนักอีกครั้ง

......
ชายชรา ผู้นำแคว้นปัญจธาตุ ยกยิ้มศิษย์ของข้าเจ้าเติบโตขึ้นมาอีกขั้นหนึ่งแล้ว ชายชรา มองไปที่ เสี่ยวชิงที่ไม่มี ท่าทีเสียใจ แววตามีแต่ความมุ่งมั่น
.....

ผู้เข้าแข่งขัน บางคนที่ชมการต่อสู้ ของกงจือที่เป็นจอมยุทธหลบซ่อน ต่างพากันถอนหายใจ "อย่างน้อยนางก็ดูไม่อันตราย เหมือนไป๋ซู่"

อี้เฉินที่ได้ยินคำพูดของกลุ่มจอมยุทธที่คุยกัน เขาถึงกับส่ายหัว อี้เฉินมองว่ากงจือผู้นี้อันตรายไม่ต่างจาก ไป๋ซู่ เผลอๆ อาจจะมากกว่าด้วยซ้ำในแง่เล่ห์เหลี่ยม