นางเอกกำลังเป็ที่สนใจของคนที่เดินผ่านไปมา ทันใดนั้น ก็มีมือยื่นไปพยุงตัวนางเอกขึ้นมา
พร้อมเอาแจ็คเก็ตคลุมตัวนางเอกไว้ และพยุงนางเอกขึ้นห้องไป และมือนั่นคือตี้เอง
ตี้เห็นนางเอกอาการไม่ดี เดินลงจากรถไปแบบเบลอๆ แถมไม่เอากระเป๋าลงจากรถ
จึงรีบเอารถไปจอดและเดินตามนางเอกมา จนเจอนางเอกในสภาพแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
ตี้เป็ห่วงนางเอกมาก ไม่เคยเห็นนางเอกเป็อย่างนี้มาก่อน ได้แต่นั่งเฝ้านางเอก
ที่นอนร้องไห้อยู่บนโซฟา ไม่มีแม้คำพูดใดๆ
ตี้นั่งข้างๆ นางเอก คอยเช็ดน้ำตา ปลอบประโลมนางเอกจนนางเอกนอนหลับไป
ตี้ค่อยๆ เอามือเช็ดคราบน้ำตา จับแขนที่นางเอกหยิกตัวเองออกมาดู แผลมีเืซิป
ที่รอยหยิก ตี้ได้แต่เป่าและเอามือลูบที่แผลเบาๆ
แล้วค่อยๆ โน้มตัวก้มลงจูบที่หน้าฝากของนางเอก
ตี้ : อย่าร้องไห้ หรือ ทำร้ายตัวเองอีกเลยนะ เธอรู้มั้ยฉันทนไม่ไหวจริงๆ
ตี้พูดกับนางเอกเบาๆ ด้วยความรู้สึกปวดใจที่เห็นนางเอกเป็แบบนี้
แล้วเอาเสื้อแจ็คเก็ตมาห่มให้นางเอก แล้วค่อยๆ เดินออกจากห้องไป
เช้าวันรุ่งขึ้น
ผู้จัดการนางเอก : เมื่อวานไปไหนมา ติดต่อไม่ได้ทั้งคืนเลย
นางเอก : ขอโทษนะ แบตหมดอ่ะ
ผู้จัดการนางเอก : เป็อะไรไป สีหน้าไม่ดีเลย เกิดอะไรขึ้น?
นางเอก : ไม่มีไร วันนี้ต้องถ่ายฉากอะไรบ้าง
ผู้จัดการก็อธิบายงานที่นางเอกต้องถ่ายในวันนี้ แล้วตี้ก็เดินจากไป
เตรียมตตัวถ่ายฉากในวันนี้ที่ทั้งคู่ต้องถ่ายด้วยกัน
ซีรี่ส์ที่ถ่ายในตอนนี้คือพระนางกำลังมีความรักที่หวานฉ่ำ ฉากจูบดูดดื่มอีกเยอะ
แต่ตี้รู้ดีว่า นางเอกกำลังเผชิญปัญหาเื่การปรับอารมณ์เป็อย่างมาก
ตี้ก็เลยต้องพยายามช่วยนางเอกด้วยการแสดงให้เยอะ แสดงให้ใหญ่กว่าปกติ
“คัท!!! ขออารมณ์หวานซึ้งกว่านี้ครับ นางเอกครับตอนนี้ตกหลุมรักพระเอกมาก ขอหวานๆ ครับ”
” ขอโทษค่ะ ได้ค่ะ”
ตี้ : ไหวมั้ย พักก่อนมั้ย?
นางเอก : ไม่เป็ไร ถ่ายให้เสร็จเถอะ
ตี้พยายามถามนางเอก พยายามชวนคุยให้นางเอกรู้สึกดีขึ้น
แต่นางเอกก็ยังคงซึม และยังคงเงียบไม่สดใสอย่างเช่นเมื่อก่อน
นางเอก : นัดประธานให้หน่อย พรุ่งนี้จะเข้าไปพบ
ผู้จัดการ : เื่อะไรงั้นเหรอ?
นางเอกเดินขึ้นรถ โดยไม่ได้ตอบอะไร