ธรณีคลั่ง(ใหม่)

    ภูมิก็ได้พุ่งเข้าหาพวกเขาเช่นกันพร้อมๆ กับเปิดใช้งานมิเนอร่าซึ่งกลายเป็นลาวาคลุมทั้งตัวของเขา กำปั้นของเขาและดาบของปอนปะทะกันอย่างแรงทำให้ดาบของปอนนั้นหักครึ่ง เมื่อภูมิจะโจมตีปอนต่อนุชก็ได้ใช้มีดสั้นของเธอแทงเข้ามาที่ลำคอของเขา พร้อมกับบิวที่ฟันดาบเข้าใส่ท้องของเข้าจากด้านซ้าย ภูมิจึงได้ใช้ปีกป้องกันดาบของบิวแล้วใช้เท้าขวาที่ร่างของปอนจนกระเด็นไปหลายเมตร และตัวเองก็ได้ใช้แรงยันให้ตัวเองถอยหลังหลุดรอดจากคมมีดของนุชได้อย่างเฉียดฉิว

    แต่นุชไม่ได้หยุดเธอยังคงขยับตัวตามภูมิเข้ามาหวังจะแทงเข้าที่คอของเขาอีกครั้ง แต่ก็ต้องถอยกลับอยากรวดเร็ว

    เมื่อภูมิที่ยังคงมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าได้ทำการยกแขนขวาขึ้นมาแล้วแทงสวนไปที่ท้องของเธอ บิวที่ก็ได้แทงดาบอันยาวของเขาเข้าใส่ท้องของภูมิในเวลาต่อมา ภูมิได้เตะเข้าไปที่มือที่กำลังจับดาบของบิวจนมันได้กระเด็นหลุดออกจากมือของเขา ภูมิก็ได้ทำการขยับตัวเข้าบิวอย่างว่องไวแล้วใช้มือที่เต็มไปด้วยลาวาจับเข้าที่หน้าของบิวพร้อมๆ กับออกแรงกดร่างของชายหนุ่มลงพื้นและตามด้วยแทงเล็บเข้าที่ลำคออย่างแม่นยำ

    ภูมิได้ใช้ปีกทั้งสองข้างห่อหุ้มตัวเองเอาไว้เพื่อป้องกันการโจมตีของปอนและนุช ในตอนที่ปีกทั้งสองได้ถูกเก็บให้กลับเข้ามาอยู่ที่หลังของเขา แล้วภูมิก็ได้ลุกขึ้น สายตาของเขาก็ได้มองไปยังคนที่เขาเคยเรียกว่าน้องและอีกคนที่เขาเคยรัก

   ทั้งสองที่ยืนอยู่ด้านหน้าเยื้องๆ ไปทางด้านซ้ายและขวาก็ได้โจมตีภูมิต่ออีกรอบหนึ่งซึ่งในครั้งนี้นุชได้เล็งแทงมีดสั้นกระดูกเข้าใส่ลำคอและหัวใจของเขาในขณะที่ปอนนั้นได้ฟันมาตรงหัวของภูมิด้วยเช่นกัน ทั้งสองนั้นมีความคิดเห็นเช่นเดียวกันคือต้องทำให้ภูมิตายในการโจมตีเดียวไม่เช่นนั้นถ้าmpเขาไม่หมดก็ไม่สามารถฆ่าเขาได้ แล้วตั้งแต่เริ่มจนถึงตอนนี้พวกเขาก็ยังคงเห็นภูมิใช้mpอยู่เรื่อยๆ เหมือนจะมีมากมายอยู่พอสมควรและจากการสังเกตของพวกเขาภูมิก็เหมือนจะใช้แค่ยามที่จำเป็นเท่านั้น 

   โดยพวกเขาไม่รู้เลยว่า mp และ Hp ของภูมิในปัจจุบันนั้นมันสามารถเพิ่มเองอัตโนมัติได้ตลอดเวลาแม้จะเพิ่มน้อยกว่าตอนได้นอนหลับพักผ่อน 

   ภูมิเมื่อได้เห็นมีดและดาบกระดูกที่ฟาดฟันเข้ามานั้นเขาก็ได้หมุนตัวแล้วเอาปีกที่เคลือบด้วยมิเนอร่าลาวาของเขานั้นปัดการโจมตีของพวกเขาออกไปแล้วเมื่อหมุนตัวจนครบรอบเท้าขวาของเขาก็ได้เตะเข้าที่เอวของนุชอย่างรุนแรงจนเธอกระเด็นไปชนปอนจนล้มพร้อมๆ กับเลือดจำนวนมากได้พุ่งออกจากปากของเธอในขณะที่กำลังลอยไปพร้อมกับแผลไหม้ของเสื้อและผิวหนังบริเวณที่ถูกเตะจนเหมือนเนื้อที่ถูกย่างขนลุก ภูมิได้ก้าวเดินช้าๆ เข้าไปหานุชเพื่อที่จะได้ปิดฉากการต่อสู้นี้เสียทีแต่ทว่าก็ได้มีรถจิบพุ่งเข้ามาหมายจะชนเขาเข้าเสียก่อน

   ภูมิไม่ได้หันไปมองรถเลยแต่ตรงหน้าของรถก็ได้มีเสาแหลมรูปทรงกรวยที่เป็นลาวาเหนียวหนืด มันได้แทงเข้าที่กลางลำรถจนทะลุขึ้นด้านบนรถทั้งคันก็เปลี่ยนเป็นเหล็กร้อนๆ

   น้ำและแพรได้กระโดดลงจากรถตั้งแต่ที่มันโดนแทงนั้น น้ำนั้นก็ได้สร้างน้ำขึ้นมาเพื่อที่จะครอบหัวของภูมิเอาไว้เพื่อให้เขาขาดอากาศหายใจตายแต่ทว่ามันกลับระเหยเป็นไอน้ำในทันทีเมื่อสัมผัสเข้ากับลาวาของภูมิ

   ภูมิได้หยุดเท้าลงแล้วหันหน้ากลับไปมองยังน้ำที่กำลังยืนอยู่ด้านหลังด้วยสายตาที่เหมือนรำคาญดั่งเช่นตอนที่แมลงวันบินรอบๆ ตัวเขา แล้วแพรที่กำลังวิ่งเข้ามาจนจะถึงเขาอยู่แล้วนั้นก็ได้กระโจนเข้าใส่ เธอตั้งใจที่จะใช้มีดเล่มเล็กของเธอตัดคอของเขา

   แต่ทว่าเธอก็ต้องกรีดร้องสุดเสียงเมื่อได้มีงูตัวเท่าสองนิ้วที่ลำตัวเป็นลาวาหนืดพุ่งขึ้นมาจากดินแล้วกัดเข้าที่ขอทั้งสองข้างของเธอ แล้วก็ตามด้วยรัดพันเข้าที่ลำตัวของเธอจนแน่น แพรเธอได้ร่วงลงพื้นเสียงดังตุบ แต่เธอไม่ได้สนใจเพราะตอนนี้จิตใจของเธอคือจะเอามันออกยังไง และความเจ็บปวดที่ได้รับนั้นทำให้เธอดินกลิ้งหมุนไปหมุนมาเพียงเท่านั้นก่อนที่ทักอย่างจะเงียบไปพร้อมๆ กับบริเวณเอวได้ถูกละลายจนมันขาดออกจากกัน 

   "แพร"

   น้ำตะโกนเรียกชื่อเพื่อนสนิทด้วยเสียงอันดังกึกก้องแต่ร่างที่ขาดเป็นสองท่อนก็ไม่ได้ขยับ

   "แก"

   น้ำได้มองมาที่เขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยเคียดแค้นพร้อมกับเสียงที่ลอดไรฟัน

   เธอนั้นได้หยิบเอาน้ำที่เก็บไว้ในกระเป๋าในหน้าต่างโปร่งใสออกมา มันเป็นถังขนาดหนึ่งพันลิตรซึ่งมีทั้งหมดสิบถังที่เธอเอาออกมาตั้งลงบนพื้นข้างหน้าของเธอ

   ทันใดนั้นถังน้ำทั้งหมดสิบถึงได้แตกระเบิดออกแล้วไหลไปรวมตัวกันด้วยความรวดเร็วจนกลายเป็นรูปเป็นร่างในเวลาเพียงไม่กี่วินาที สิ่งที่เธอได้สร้างขึ้นมานั้นมันเป็นฉลามโปร่งใสขนาดใหญ่ที่กำลังลอยอยู่ในอากาศเหมือนลอยอยู่ในน้ำ เธอได้สั่งให้มันโจมตีภูมิในทันที

   ภูมิได้กลิ้งตัวหลบการโจมตีของฉลามตัวเขื่องได้อย่างเฉียดฉิวและต้องกลิ้งต่ออีกครั้งเมื่อปอนได้มาโผล่ตรงหน้าของเขาในตอนไหนก็ไม่รู้แล้วได้ใช้เขาของมันพุ่งแทงเข้าที่ร่างที่กำลังจะลุกขึ้น เมื่อกลิ้งหลบการโจมตีของปอนได้แล้วเขาก็ได้ ใช้มือค้ำยังพื้นสปริงตัวขึ้นมายืน