ธรณีคลั่ง(ใหม่)

   เธอร้องด้วยความตกใจจนเกือบล้มไปข้างหน้า ก่อนที่เธอจะหน้ากลับมามองลูกชายตัวโตแต่ทำตัวเหมือนด้วยสวยตาดุๆ ภูมิที่ได้รับสายตานั้นกลับไม่ได้หวาดกลัวแต่เขากลับหัวเราะแทน จนผู้เป็นแม่ต้องถอนหายใจเสียงดัง แล้วหันมาสนใจสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ต่อ

    ภูมิเมื่อสังเกตเห็นหม้อเหล็กสีเงินใบใหญ่ที่กำลังเดือดปุดๆ อยู่บนกองปะการังสีแดงขนาดใหญ่ เขาใช้คางวางบนไหล่บางๆ ของแม่แล้วเหลียวมองว่าอะไรอยู่ในหม้อและพึ่งจะรับรู้ถึงกลิ่นหอมๆ ลอยเข้ามาในจมูก เมื่อเห็นว่าสิ่งที่อยู่ข้างในเป็นของโปรดของเขา

   เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยทั้งสองก็ได้กินอาหาร ซึ่งมันในรอบสองปีซึ่งภูมิดูจะมีความสุขมากเป็นพิเศษกับอาหารมื้อนี้

   " แม่เมื่อวานผมตื่นเต้นที่ได้เจอแม่เลยลืมถามไปเลย ถ้าพวกแม่รอดกันมาได้3 คนแล้วไอ้ตัวที่แม่ฆ่าเมื่อวานก็เป็นตัวที่ 4 นะสิ "

   " ไม่ใช่หรอก พวกมันเป็นเพียงพวกที่ขายวิญญาณให้พวกเรา พวกมันไม่ใช่มังกรแบบแม่ แต่มันเป็นไวเวิร์นซึ่งมีพลังน้อยกว่ามาก "

   "อ้อ"

   ภูมิเมื่อเข้าใจแล้วก็ได้ถามต่อ

   " แล้วผมจะแปลงร่างเป็นมังกรแบบแม่ได้ไหม "

   ดาวพยักหน้าตอบคำถามของภูมิซึ่งทำให้เขาดีใจเป็นอย่างมาก แต่ความดีใจก็ต้องหยุดลงเมื่อเธอได้พูดขึ้น

   " แต่ลูกต้องมีเลเวลถึง100ก่อนนะแล้วก็ต้องหากุญแจในการปลุกพลังของสายเลือดด้วย "

   ภูมิยิ้มหน้าเจือนๆ ทันที

   " แม่แล้วแม่จะทำอะไรต่อไปจากนี้ละ จะตามพวกหาพวกมันอีกหรือเปล่า "

   ภูมิได้ถามขึ้นหลังจากที่พวกเขาได้กินข้าวเสร็จ

   " ใช่ แม่คิดว่าจะไปตามหาพ่อของเราต่อ "

   " ผมไปด้วยนะแม่ "

   ภูมิได้พูดแทรกขึ้นอย่างรวดเร็ว

   " ไม่ได้หรอกลูกยังสู้พวกมันไม่ไหว ลูกต้องเพิ่มเลเวลตัวเองให้ได้อย่างต่ำก็ 95 แม่ถึงจะวางใจ ถ้าจะให้ดีต้องเลเวล 100 "

   ดาวได้บอกกับลูกชายที่กำลังนอนเล่นอยู่บนเตียงหิน เมื่อได้ยินคำตอบภูมิก็มีสีหน้าไม่เห็นด้วยแต่เขาก็ต้องยอมรับเพราะเอาทำอะไรเจ้ามังกรสีน้ำตาลตัวนั้นไม่ได้เลย

   " ถ้างั้นคงอีกนานเลยสิกว่าจะถึงเลเวล 95 เพราะดันเจี้ยนสีขาวหายากมากถ้าระดับต่ำกว่านั้นก็ไม่ได้ค่าประสบการณ์อะ "

   ภูมิเปล่งเสียงเหมือนคนน้อยใจ

   " ไม่นานหรอก แม่รู้จักที่ที่มีดันเจี้ยนที่มีระดับสูง ซึ่งมีมอนเตอร์เลเวล 90-99 เลยแต่ว่ามันก็อันตรายเช่นกันและตอนนี้ แม่ก็ไม่รู้ว่าบอสของดันเจี้ยนแห่งนั้นเลเวล100 หรือยัง "

   ภูมิที่มีสีหน้าสงสัยทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของแม่

   " อ่าว พวกมันก็เพิ่มเลเวลได้เหมือนกันหรอแม่ ทำไมผมไม่เคยเจอบอสที่เลเวลลงท้ายด้วย 0 "

   " ใช่ ในระดับดันเจี้ยนแห่งนี้มันสามารถเพิ่มเลเวลของตัวเองได้ พวกมันจะฉลาดไม่ต่างจากมนุษย์และมีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก มีการฆ่าเพิ่มเลเวลของตัวเองเป็นเรื่องปกติเลยลูกต้องระวังเป็นอย่างมาก เมื่อเข้าไปในดันเจี้ยน "

  " แล้วมันอยู่ตรงไหนละแม่ผมจะได้ไปลุยกับพวกมัน "

   " มันอยู่ที่ ที่อยู่ติดกับเรา ถ้าอย่างนั้นลูกเตรียมตัวเลยแล้วแม่พาไป "

   เธอกล่าวยิ้มๆ กับลูกชายด้วยเสียงนุ่มลึกไพเราะเธอเดินเข้ามาภูมิจากนั้นก็ได้กัดนิ้วของตัวเองจนเลือดออกแล้วหยดลงบนแหวนและหอกขวาน

    แหวนที่อยู่บนนิ้วมือของเขานั้นได้เกิดเรื่องแสงขึ้นพร้อมทั้งขวานหอกนั้นได้ลอยออกมาจากแหวนเองโดยที่เขาไม่ได้เรียกหรือต้องการให้มันออกมา ขวานหอกอันใหญ่ได้ลอยอยู่ตรงหน้าของเขาและแม่โดยที่มันไม่ได้ตั้งพื้นเลยสักนิดจากนั้นแหวนที่อยู่บนนิ้วมือของเขาก็ได้หลุดลอยออกไปเอง ราวกับว่ามีคนกำลังถอดมันออกจากนิ้วของเขา

   " เฮ่ย "

   ภูมิดีดตัวขึ้นจากท่านอนกลายเป็นท่านั่งในทันทีสายตาจับจ้องไปยังสิ่งที่เกิดขึ้น

   แหวนนั้นได้ลอยห่างออกไปจากตัวเขามันค่อยๆ ขยายขนาดใหญ่ขึ้นๆ จนมันนั้นสามารถครอบขวานหอกเอาไว้ เมื่อมันทั้งสองได้รวมกันก็เปล่าแสงสว่างจ้าขวานหอกที่ตั้งนั้นคมขวานได้เลือนลงมาอยู่กึ่งกลางของด้าม จากนั้นด้ามหอกขวานก็ได้แตกครึ่งในแนวตั้ง มันค่อยๆ ขยับออกช้าๆ ไม่ต่างจากการเปิดประตูบานคู่

   ' กลายเป็นว่าเมื่อแหวนและหอกขวานรวมเข้าด้วยกันมันก็ได้กลายเป็นประตูบานคู่ทรงกลมเสียอย่างนั้น '

    ภูมิจ้องมองไปที่ประตูที่เปิดออกจนสุด ข้างในนั้นเป็นทั้งหญ้าสีเขียวขจีมีดอกไม้สีม่วงชูช่อเป็นจุดๆ โบกสะบัดตามสายลมอ่อนที่ดูแล้วน่าจะเย็นสบาย เขารีบลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าที่พาดลงจ้าท้องฟ้า

   เมื่อสองแม่ลูกได้เดินเข้าไปใกล้ประตู ภูมิได้หันกลับมามองแม่ของตัวเองแล้วเข้าไปกอดเธอเอาไว้ด้วยสองแขนอันแข็งแรง หยาดน้ำตาแห่งความโหยหาและการจากสีใสๆ ของทั้งสองได้อาบแก้มของทั้งสองคน

   " ไม่นานหรอกลูก เมื่อลูกเลเวลถึง 95 ให้ลูกลูบบนมือลงบนแหวนสามครั้งแล้วให้ลูกคิดถึงแม่ แม่จะมาหาลูกในทันที แล้วก็เมื่อเข้าไปแล้วระวังตัวด้วย "

   เธอกล่าวปลอบลูกชายเบาๆ ซึ่งตอนนี้ทำตัวไม่ต่างจากเด็กติดแม่ เธอแถมด้วยการลูบหัวเบาเพื่อปลอบโยน

   ภูมิเมื่อได้ยินคำพูดของแม่เขาก็ได้เช็ดน้ำตาแล้วพยักหน้ารับพร้อมๆ กับหันหลังให้แม่แล้วเดินเข้าไปวงกลมในทันที

   เมื่อเข้ามาความรู้สึกแรกที่เขาได้รับคืออากาศอันบริสุทธิ์ที่ทำให้เขารู้สึกสดชื่นมันมาพร้อมกับสายลมอ่อนๆ ที่พัดโชยมา กลิ่นของพื้นดินและดอกไม้หอมโชยตามหลังมาอีกระลอก

    ตรงหน้าของเขานั้นเป็นป่าไม้ที่เหมือนข้างนอกดันเจี้ยนแต่มันกับมีความอุดมสมบูรณ์กว่าและน้ำตกขนาดใหญ่สีมรกตที่อยู่ไม่ไกลจากเขามากนัก ที่กำลังกระโจนลงจากหน้าผาสู่ลำธารที่ไหลผ่านหน้าเขาในระยะเพียง 500 เมตร ฝูงปลาตัวอ้วนทรงกระบอกมีเกล็ดสีแดงสลับฟ้ามันมีกล้ามปูอันใหญ่อยู่ข้างละตัวแหวกว่ายตามแม่น้ำขนาดสามเมตรสายนี้ ต้นไม้สูงมีร่มเงาเกิดขึ้นตามริมลำธาร แล้วเมื่อเขาได้จ้องมองปลาที่กระโดดขึ้นมากินแมลงที่กำลังบินบนอากาศอยู่นั้น มันทำให้เขารู้สึกหวาดเสียว

   มอนเตอร์ ปลาช่อนสายธาร lv.90

รูปแบบพลัง เวทมนตร์ 2 ธาตุ

เป็นการผสมระหว่างปลาช่อน ปลาคาร์ฟ และปู

มีความรวดเร็วสูง มีพลังในการฟื้นฟูสูง และมีพลังชีวิตสูง แต่มีพลังโจมตีที่ต่ำ….

   มันทำให้เขาอึ้งไปเลยทีเดียวเมื่อปลาตัวเท่าแขนของเขาเลเวลสูงขนาดนี้

   ภูมิเมื่อได้สติเขาก็ได้เดินสำรวจบริเวณแถวนี้ด้วยความระมัดระวังเป็นพิเศษเพราะแม่ของเขาย้ำนักย้ำหนาว่าที่นี่อันตรายเป็นอย่างมาก

   เขาเดินไปได้เพียงแค่ สิบเมตรก็ต้องหยุดลงเมื่อตรงหน้าของเขามีฝูงกระต่ายตัวเล็กๆ สีขาวมีเขาที่แหลมยาวกั้นระหว่างหูทั้งสองข้างเอาไว้ หางสั้นๆ ของมันไม่ต่างจากเก้าอีกที่เอาไว้รองนั้นปีกขนนกสีเขียวมรกตถูกพับเก็บไว้บนหลัง

   มอนเตอร์ กระต่ายนักล่า lv.90

รูปแบบพลัง เวทมนตร์ 2 ธาตุ

เป็นการผสมระหว่าง กระต่าย แรดนอเดียว และ นกกระสา

มีความรวดเร็วสูง มีพลังในการฟื้นฟูสูง และมีพลังชีวิตสูง แต่มีพลังโจมตีที่ต่ำ….

    ฟันยาวๆ สองซี่ที่ควรจะทู่ด้านกับแหลมคมไม่ต่างจากมีดเมื่อเข้าเห็นมันกำลังกัดกินสัตว์ที่เขาเห็นว่ายังไงก็เป็นเสือโคร่งแน่ๆ พวกมันที่มีเกือบๆ สิบตัวได้ลุมทึ่งร่างที่นอนแน่นิ่งที่บางส่วนกลางเป็นกระดูกไปแล้ว