พายุร้าย มาเฟียเถื่อน

    บทที่ 1 บทนำ


            “ร่านกับผู้ชายคนอื่นแต่กับผัวตัวเองกลับจำไม่ได้ ฉันก็จะย้ำความเป็๞ผัวให้เธอเอง !”

            สิ้นคำ เขาก็ถาโถมเข้าหาหญิงสาวกดร่างสวยลงกับเตียงด้วยความโกรธเกรี้ยว

            “อ๊าย ไอ้บ้า ออกไป !”

            หญิงสาวร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนก เธอพยายามผลักดันร่างสูงใหญ่ออกจากตัวดิ้นรนขัดขืนจนสุดความสามารถ แต่ร่างบอบบางสู้แรงเขาไม่ได้

             

            แคว่ก !   แคว่ก !   แคว่ก!

             

            ทิชาได้ยินเสียงเสื้อของตนเองขาดอย่างต่อเนื่องมือใหญ่ของชายหนุ่มดึงกระชากเสื้อผ้าของเธอจนขาดออกจากตัว เผยให้เห็นผิวเนื้อเนียนด้านใน

             

            “หืม”

            คนใต้ร่างดิ้นรนขัดขืน เรือนกายทั้งสองเบียดแนบชิดเสียดสีกันจนทำให้อารมณ์ดิบเถื่อนภายในกายเขาให้ลุกฮือยิ่งขึ้น  เขาจึงยิ่งฉีกกระชากเสื้อผ้าของเธอออก

             

            แคว่ก !   แคว่ก !  แคว่ก !

             

             

            ในที่สุดร่างทั้งร่างของหญิงสาวก็เกือบจะเปล่าเปลือยเมื่อชายหนุ่มออกแรงกระชากอีกครั้ง ยกทรงของเธอก็หลุดติดมือเขาออกมาอย่างง่ายดาย

             

            “ไม่นะ อย่า ฮือ ๆ”

            ทิชาร้องห้ามทั้งน้ำตา ทั้งร่างถูกกดไว้จนเคลื่อนไหวไม่ได้อีกต่อไปสายตาของเธอเต็มไปด้วยหวาดกลัว ในขณะที่เขารวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอชูขึ้นไว้เหนือศีรษะแล้วใช้ยกทรงมัดข้อมือบางเข้าด้วยกัน

             

            “ร้องเลย ร้องดัง ๆ ยิ่งเธอเ๯็๢ป๭๨ฉันก็ยิ่งสาแก่ใจ”

            เขาบีบคางหล่อนไว้เพื่อให้เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาสายตาของเขาเต็มไปด้วยความรังเกียจเหยียดหยาม

            “อึก”

            ฉับพลันนั้นเขาก็โฉบปากประกบลงที่ริมฝีปากเธอ

             

            “อื้อออออ”

            ทิชาพยายามกัดริมฝีปากของตนเอาไว้แต่ริมฝีปากรวกร้อนของเขาก็บดบี้ลงมา จนเธอรู้สึกปวดระบม จึงยอมเผยอกลีบปากออกปล่อยให้ลิ้นร้ายของเขาสอดแทรกเข้ามาเกี่ยวกวัดลิ้นน้อยอย่างเอาแต่ใจ

             

            “อึก.... อื้อ”

            แพทริคบดเบียดกลีบปากนุ่มอย่างหนักหน่วงล้ำลึก ให้สมกับที่เขาสูญเสียเธอไปถึง 6 ปีลิ้นร้อนกวาดต้อนเอาความหวานจากโพรงปากอุ่นซ่านครั้งแล้วครั้งเล่าจนคนใต้ร่างอ่อนระทวย ไม่อาจดิ้นรนขัดขืนได้อีก เขาจึงยอมละปากออก

             

            “ไง... รสจูบของผัวเก่าพอจะทำให้เธอระลึกถึงความหลังระหว่างเราได้หรือยัง หรือยังซ่านใจสู้ได้ขี้ยาคนนั้นไม่ได้!”

            การกระทำและคำพูดของเขาทำให้ทิชาเวียนหัวไปหมดหัวใจก็พลันเต้นกระหน่ำแรงอย่างที่ไม่เคยเป็๲รู้สึกว่าร่างของตนร้อนผ่าวไปทั้งร่างราวกับจับไข้

            “มะ.... ไม่”

            ทิชาพยายามส่งเสียงปฏิเสธออกมาเธอไม่ใช่เมียเขา และไม่เคยถูกชายใดแตะต้องตัวมาก่อน

            “หึ !”

            เขาแค่นเสียงออกมา

            “รู้ไหมว่าการจำผัวตัวเองไม่ได้ต้องได้รับการลงโทษอย่างไร”

            สิ้นคำ เขาก็ลงทัณฑ์หญิงสาวเต็มแรงสุดกำลัง

            หญิงสาวกรีดร้องออกมาสุดเสียง

    “ฉันไม่ใช่เมียคุณ ! ออกไป !  ฉันเจ็บ.... อื้อออ” 


    *****************     

    สำหรับเนื้อหาในเว็บนี้ จะตัดฉากเลิฟซีนบนเตียงออก

     ปรับรูปแบบให้เป็๲แบบตัดโคมไฟทั้งหมดนะคะ

    **************

    อ่านฉบับเต็มได้ที่