อยู่ๆโลกนี้ก็กลายเป็นเกมส์ออนไลน์

บทที่ยี่สิบแปด

ไอเทม

กลับมาสู่ปัจจุบัน

กรุงเทพมหานคร

ประเทศไทย 

เด็กหนุ่มที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ภายในห้องของตนเอง เขาได้ใช้นิ้วมือของตนเองเลื่อนเปิดช่องเก็บของของระบบขึ้นมาตรงหน้าของเขา

ภายในนั้นเก็บไอเทมที่เขาได้รับมาจากบอสหมาป่าทองคำเมื่อคืน นิ้วมือของเขาเลื่อนกดไปที่ไอเทมชิ้นหนึ่งที่อยู่ภายในช่องเก็บของ เขาเลือกตัวเลือกแสดงข้อมูลของไอเทมชิ้นนั้นขึ้นมา

------

ชื่อไอเทม มีดสั้นหมาป่าทองคำ ประเภท อาวุธ ระดับ ขั้นเยี่ยม(สีม่วง)

เมื่อสวมใส่ พลังโจมตี + 150 

                   พลังป้องกัน + 50 

                   ความรวดเร็วการโจมตีเพิ่มขึ้น + 50

- มีดสั้นสีทองที่ทำมาจากกรงเล็บของหมาป่าทองคำที่ถูกนำมาแปรรูปให้กลายเป็นมีดสั้นที่มีความเบาพอเหมาะกับมือ มันถูกสลักขึ้นมาอย่างประณีต 

------

ไอเทมประเภทการโจมตีจะมีสเตตัสที่ต่างออกไปจากค่าสเตตัสของตัวละครอีกแบบหนึ่ง โดยเมื่อผู้สวมใส่ไอเทมสวมใส่พวกเขาจะได้รับค่าต่างๆดังนี้ การโจมตี การป้องกัน ความรวดเร็วในการโจมตี และอื่นๆที่เป็นค่าพิเศษ

เอ็กซ์ที่กวาดสายตาอ่านข้อมูลจนหมดตัวของเขาได้ทำการเรียกมันออกมา 

ไอเทมชิ้นได้ถูกเรียกออกมาจากช่องเก็บของ มันได้ปรากฏขึ้นบนมือของเขา มีดสั้นสีทองได้ปรากฏขึ้นบนมือของเอ็กซ์

ดวงตาของเด็กหนุ่มจ้องมองมันอย่างไม่กระพริบตา มีดสั้นเล่มนี้เป็นมีดที่งดงามมันถูกทำขึ้นมาอย่างประณีต เอ็กซ์ได้เหวี่ยงมันไปมาอย่างรวดเร็ว

‘ น้ำหนักกำลังพอดีเลยน่าจะใช้ได้อยู่ ’ 

‘ แล้วอีกอย่างไอเทมชิ้นนี้ก็เป็นไอเทมระดับชั้นเยี่ยมด้วย ’

‘ ไอเทมภายในโลกใบนี้หลังจากเกิดการเปลี่ยนแปลงนั้นจะถูกแบ่งออกเป็น สีขาว(ขยะ) สีฟ้า(ขั้นดี) สีม่วง(ชั้นเยี่ยม) สีทอง(โลก) สีส้ม(บรรพกาล) และ สีแดง(ระดับราชันย์) ทั้ง 6 ระดับ ’

‘ ไอเทมชั้นเยี่ยมที่อยู่ในมือของเราในตอนนี้ก็นับว่าเป็นไอเทมระดับสูงแล้ว เพราะว่าถ้าสูงกว่าไอเทมระดับนี้ก็ล้วนแต่หายากอย่างกับหาเข็มในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ’ 

‘ เพียงแค่ไอเทมนี้ก็ถือว่าเป็นประโยชน์กับตัวของเราในอนาคตได้แล้ว ’ 

เด็กหนุ่มได้เหวี่ยงมีดสั้นในมือไปมาอยู่สักพักในขนาดที่ตัวของเขายังคงอยู่ในท่านั่งบนเก้าอี้ หลังจากนั้นตัวของเขาก็ได้เก็บมันเข้าไปภายในช่องเก็บของของตนเอง

นิ้วมือของเขาได้เลื่อนไปเรียกไอเทมอีกชิ้นหนึ่งขึ้นมา 

------

ชื่อไอเทม ดาบยาวหมาป่าทองคำ ประเภท อาวุธ ระดับ ขั้นเยี่ยม(ม่วง)

เมื่อสวมใส่ พลังโจมตี + 250

                   พลังป้องกัน + 100

- ดาบยาวสีทองมันถูกทำขึ้นมาจากเขี้ยวของหมาป่าทำให้มันทั้งคมและแข็งแกร่งกว่าส่วนที่ทำมาจากกรงเล็บของหมาป่า 

มันคือดาบยาวที่เป็นเซ็ตไอเทมประเภทเดียวกับมีดสั้นก่อนหน้านี้ตัวของเขานั้นคาดว่ามันคงจะเหมือนกันเขานั้นจึงตัดสินใจไม่นำมันออกมาดู สิ่งที่ตัวของเด็กหนุ่มนั้นสนใจเป็นอย่างถัดไปนั้นก็คือ

------

ชื่อไอเทม เสื้อขนเกราะสีทอง ประเภท เสื้อ ระดับ ขั้นเยี่ยม(ม่วง)

เมื่อสวมใส่ พลังป้องกัน + 300

                   พลังป้องกัน + 100

และมี<สกิลพิเศษ> คือ การป้องกันสถานะ เมื่อใช้สามารถป้องกันสถานะผิดปกติ

- เกราะที่ทำขึ้นมาจากขนสีทองของหมาป่าทองคำ เมื่อใช้สกิลป้องกันสถานะ ขนสีทองของชุดเกราะนั้นจะเปล่งแสงสีทองออกมาจนสว่างสไว

-------

(ไอเทมที่มีสกิลพิเศษ)มีไอเทมบางประเภทที่มีสกิลติดตัวของมันมาตั้งแต่ได้รับไอเทม โดยประเภทของสกิลก็จากแตกต่างกันออกไปมีทั้งโจมตีป้องกันและอื่นๆ

เอ็กซ์ได้เรียกเสื้อเกราะออกมาจากช่องเก็บของ มันปรากฏออกมาบนมือของเขาโดยเสื้อก็เป็นเหมือนกับเสื้อเกราะเหล็กธรรมดาแต่ที่แตกต่างนั้นก็คือทั่วทั้งเกราะนั้นมีขนสีทองของหมาป่าทองคำนั้นห่อหุ้มอยู่ทั่วทั้งเสื้อเกราะ

แน่นอนว่าในตอนนี้เขาคงไม่คิดจะใส่มันเพราะว่ามันจะเป็นที่เตะตาเกินไป เอ็กซ์ได้เก็บมันเข้าไปภายในช่องเก็บของเช่นเดิม

“ นี่เอ็กซ์กินข้าวเช้าได้แล้ว!!! ” เสียงนั้นดังลั่นขึ้นมาจากด้านล่าง มันเป็นเสียงที่คุ้นเคยเพราะว่าเสียงที่ดังขึ้นมานั้นเป็นเสียงของคุณแม่ของเขา

“ ครับ!!! ” เด็กหนุ่มวัยย่านเข้าสิบแปดปีได้ตอบกลับไปอย่างเต็มเสียง

เอ็กซ์ได้หันกลับมามองร่างกายของตนเอง เสื้อผ้าของเขาสะบักสะบอมเต็มไปด้วยฝุ่นเขานั้นต้องจัดการกับเสื้อผ้าของตนเองก่อนเป็นอย่างแรก

หลังจากที่เอ็กซ์จัดการกับเสื้อผ้าของตนเองโดยเขานั้นอาบน้ำแล้วรีบลงไปด้านล่าง

โต๊ะอาหารสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีเก้าอี้ทั้งสี่ตัวที่เป็นตำแหน่งสมาชิกของครอบครัวตั้ง ตอนนี้มันกลับถูกนั่งโดยพ่อและแม่ของเขาเท่านั้นน้องสาวของเขาหายไปหลังจากการเกิดการเปลี่ยนแปลงของโลก

เอ็กซ์ได้นั่งลงที่โต๊ะก่อนที่ตัวของเขานั้นจะกวาดสายตามองอาหารที่ถูกตั้งเรียงรายอยู่บนโต๊ะอาหาร

“ กินเลยนะครับ... ” เอ็กซ์กล่าวขึ้นมาพร้อมทั้งใช้มือของตนเองหยิบช้อนขึ้นมาแล้วเริ่มทานอาหาร

พวกเขาได้ทานอาหารไปสักพักหนึ่งและแล้ว

“ นี่เอ็กซ์ลูกเตรียมตัวไปเรียนหรือยัง... ” เสียงของผู้เป็นแม่ดังขึ้นมาทำให้ตัวของเอ็กซ์ถึงกับผงะในขนาดที่เขากำลังจะตักอาหารเข้าปาก

“ เอ๋... ” เอ็กซ์อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจพลางกับมองไปที่ใบหน้าของแม่ตนเอง

ตัวของเขาลืมไปเสียสนิทเลยว่าตอนนี้เขานั้นย้อนเวลากลับมาโดยเฉพาะตอนนี้เขาก็คงอยู่ในชั้น ป.ว.ช ชั้นปีที่สามเท่านั้น

เอ็กซ์นิ่งสนิทตัวของเขานั้นไม่รู้จะทำเช่นไหร่เขานั้นคิดว่าตัวของเขาจะได้ล่ามอนสเตอร์และพัฒนาตัวเองไปได้อย่างเต็มที่แต่ตอนนี้มันกลับมีเรื่องการเรียนเข้ามาอีก

“ ลูกลืมใช่มั้ยเนี่ย... ” ผู้เป็นแม่เอ่ยถามหลังจากได้มองสีหน้าของลูกชายตนเอง คิ้วทั้งสองของแม่ขมวดเข้าหากันด้วยความไม่พอใจ

“ โรงเรียนจะเปิดเมื่อไหร่เหรอครับ... ” เอ็กซ์เอ่ยถาม

“ อีกสองวันลูกเตรียมตัวด้วยนะ ” 

“ ครับ.. ” เอ็กซ์เอ่ยออกมาอย่างไม่เต็มเสียงนัก

จบบท