ตำนานราชันย์สะท้านภพ

[สถานที่: โถงต้อนรับ ตลาดประมูลมังกรทอง]

แสงตะเกียงโคมไฟนับพันดวงส่องสว่างสะท้อนกับเสาทองคำและพื้นหินอ่อนขัดมันจนวาววับ บรรยากาศภายในตลาดประมูลมังกรทองในวันนี้คึกคักเป็นพิเศษ เสียงพูดคุยจอแจของผู้คนระดับสูง ทั้งหัวหน้าตระกูลใหญ่ จอมยุทธ์พเนจรชื่อก้อง และพ่อค้าวาณิชย์จากต่างเมือง ต่างเงียบเสียงลงฉับพลันเมื่อร่างของคู่หนุ่มสาวคู่หนึ่งก้าวเข้ามา

เย่หวง ในวันนี้ไร้ซึ่งหน้ากากเหล็กปิดบังใบหน้า เขาสวมชุดผ้าไหมสีขาวปักลายเมฆาสีเงินดูสง่างามดุจบัณฑิตเทพ เดินเคียงคู่มากับ หลิวหรูเยียน ธิดาเจ้าเมืองผู้เลอโฉมในชุดสีเพลิง รัศมีของ "อันดับหนึ่งรุ่นเยาว์" และ "นางพญาหงส์เพลิง" ที่แผ่ออกมา ทำให้ฝูงชนแหวกทางให้อย่างเกรงใจโดยอัตโนมัติ

"นั่นไง... เย่หวง! ผู้ที่ต้านทานแรงกดดันผู้อาวุโสจิวได้" 

"เขาดูหล่อเหลากว่าข่าวลือเสียอีก... เดินคู่กับคุณหนูหลิวแล้วช่างเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก"

เสียงกระซิบกระซาบดังเซ็งแซ่ แต่เย่หวงยังคงเดินด้วยท่วงท่าสบายๆ ใบหน้าประดับรอยยิ้มบางเบา ทว่าในใจกลับกำลังประเมินมูลค่าของแจกันโบราณที่วางประดับอยู่ทางเข้า

"ยินดีต้อนรับเจ้าค่ะ... คุณหนูหลิว และ... คุณชายเย่"

เสียงหวานหยดย้อยดุจน้ำผึ้งอาบยาพิษดังขึ้น พร้อมกับกลิ่นหอมรัญจวนใจที่ลอยมากระทบจมูกก่อนตัวคน ร่างระหงในชุดกี่เพ้าสีแดงสดผ่าสูงโชว์เรียวขาขาวเนียนดุจหิมะปรากฏตัวขึ้น ฉินฮวา เถ่าแก่เนี้ยผู้ลึกลับแห่งหอประมูล เดินนวยนาดเข้ามาด้วยจังหวะการก้าวที่สะกดทุกสายตา ทุกการเคลื่อนไหวของนางทำให้ส่วนเว้าส่วนโค้งที่สมบูรณ์แบบนั้นเด่นชัดจนบุรุษรอบข้างแทบหยุดหายใจ

"พี่สาวฉิน สบายดีนะเจ้าคะ" 

หลิวหรูเยียนเอ่ยทักทายตามมารยาท รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงงดงาม แต่แววตากลับฉายประกายระแวดระวัง นางขยับตัวบังเย่หวงเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

ฉินฮวายิ้มตอบ ดวงตาเรียวรีดุจจิ้งจอกกวาดมองปฏิกิริยานั้นอย่างขบขัน ก่อนจะเบนสายตามาหยุดที่เย่หวง แววตานั้นหวานเชื่อมจนแทบจะหยดเป็นน้ำตาล 

"สบายดีเจ้าค่ะ... โดยเฉพาะหลังจากได้รับ 'การรักษา' ที่แสนวิเศษจากคุณชายเย่ในคราวนั้น... ร่างกายของข้าก็ 'ร้อนรุ่ม' และกระปรี้กระเปร่าขึ้นมากทีเดียว"

คำพูดสองแง่สองง่ามทำเอาเย่หวงสำลักน้ำลายตัวเอง 

"อะแฮ่ม! ค...คือวันนี้ข้ามีของมาฝากประมูลครับ พี่สาวฉิน"

"ของจากคุณชาย ย่อมต้องเป็นของดี..." 

ฉินฮวาขยับตัวเข้ามาใกล้ จนหน้าอกอวบอิ่มภายใต้ผ้าไหมเนื้อดีแทบจะชนท่อนแขนของเย่หวง กลิ่นกายหอมกรุ่นของดอกกุหลาบผสมกลิ่นอายสตรีเพศรุนแรงจนเย่หวงต้องกลั้นหายใจ นางปรายตามองหลิวหรูเยียนเล็กน้อย "เชิญคุณหนูหลิวไปรอที่ห้องรับรองพิเศษชั้นบนก่อนนะเจ้าคะ ทางเราจัดเตรียมชาชั้นดีไว้ให้แล้ว... ส่วนคุณชายเย่"

นิ้วเรียวยาวของนางแตะที่หลังมือของเย่หวงแผ่วเบา 

"เชิญทางนี้... ข้าจะ 'ประเมิน' ของให้ด้วยตัวเอง... ในห้องส่วนตัว"

หลิวหรูเยียนคิ้วกระตุก มุมปากยิ้มแต่ตาไม่ยิ้ม 

"รบกวนพี่สาวฉินด้วย... เย่หวง รีบตามมานะ อย่าให้ข้ารอนาน" 

นางทิ้งท้ายเสียงเข้ม ก่อนจะสะบัดชายเสื้อเดินตามพนักงานขึ้นไปอย่างจำใจ

เมื่อลับหลังหลิวหรูเยียน รอยยิ้มการค้าของฉินฮวาก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มยั่วยวนเต็มพิกัด นางคว้าแขนเย่หวงแล้วดึงเข้าไปในประตูไม้สักแกะสลักด้านหลังทันที

[สถานที่: ห้องประเมินสินค้าส่วนตัว (Private Room)]

ปัง! แกร๊ก! เสียงประตูปิดลงพร้อมเสียงลงกลอนแน่นหนา ตัดขาดเสียงอื้ออึงจากภายนอกโดยสิ้นเชิง ภายในห้องตกแต่งด้วยกำมะหยี่สีแดงสลัว แสงเทียนสั่นไหวสร้างเงาวูบวาบ กลิ่นกำยานหอมฟุ้งให้ความรู้สึกเป็นส่วนตัว หรูหรา และ... อันตราย

เย่หวงพยายามตั้งสติ เดินไปที่โต๊ะไม้จันทน์กลางห้อง แล้วเรียกอาวุธระดับ R ทั้งสามชิ้นออกมาจากระบบ Inventory 

"นี่ครับสินค้า... ดาบผ่าภูผา, เกราะเกล็ดศิลา, และ หอกอสรพิษเพลิง"

ฉินฮวาเดินนวดนาดเข้ามาที่โต๊ะ นางไม่ได้มองหน้าเย่หวง แต่ก้มลงพิจารณาอาวุธเหล่านั้น ร่างกายที่โน้มลงต่ำทำให้คอเสื้อกี่เพ้าเปิดกว้าง เผยให้เห็นเนินอกขาวผ่องวูบวาบในสายตาของชายหนุ่ม

"โอ้..." นางลูบไล้ใบดาบขนาดมหึมาอย่างเชื่องช้า นิ้วเรียวกรีดไปตามคมดาบ 

"ดาบผ่าภูผา... น้ำหนักห้าร้อยชั่ง เหล็กเย็นหมื่นปี... ช่างหนักแน่นและดุดัน เหมาะกับจอมยุทธ์สายกายาที่บ้าพลัง..." 

นางหันมาสบตาเย่หวง ลิ้นสีชมพูแลบเลียริมฝีปากเบาๆ 

"ของใหญ่ๆ แบบนี้... เป็นที่ต้องการมากในตลาดนะเจ้าคะ"

เย่หวงกลืนน้ำลายเอือก 

(แค่ประเมินดาบ... ทำไมต้องทำหน้าตาแบบนั้นด้วยฟะ!)

"ส่วนเกราะนี่..." 

นางย้ายมือไปลูบไล้เกล็ดศิลาบนชุดเกราะ 

"แข็งแกร่ง... ทนทาน... สลักอักขระป้องกันสมบูรณ์แบบ ของระดับนี้ต่อให้เป็นศิษย์สายในของสำนักใหญ่ยังหาได้ยาก... เจ้าไปเอาของดีพวกนี้มาจากไหนกัน เย่หวง?"

"ความลับทางการค้าน่ะครับ" 

เย่หวงตอบเลี่ยงๆ พลางขยับถอยหลังเล็กน้อยเมื่อนางเงยหน้าขึ้นมา

หมับ! ฉับพลันนั้น ร่างนุ่มนิ่มหอมกรุ่นก็พุ่งเข้าประชิดตัวเขาเร็วกว่าที่ตาเห็น ไม่ใช่การโจมตีด้วยจิตสังหาร แต่เป็นการจู่โจมด้วยเรือนร่าง! ฉินฮวาสวมกอดเย่หวงจากด้านหลัง แขนเรียวโอบรัดรอบเอวสอบของเขาแน่น หน้าอกอวบอิ่มแนบชิดไปกับแผ่นหลังกว้างจนเย่หวงสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นแรงของนาง

"ขอบคุณ..." 

เสียงกระซิบแผ่วเบาแหบพร่าดังขึ้นที่ข้างหู ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอทำเอาขนลุกซู่ไปทั้งตัว 

"เทียบยานั้นที่เจ้าให้มา... 'พิษเหมันต์จันทรา' ที่กัดกินและทรมานข้าด้วยความหนาวเหน็บมาตลอดสิบปี... มันทุเลาลงจนแทบหายขาด"

นางซุกใบหน้าลงกับไหล่ของเขา สูดดมกลิ่นกายชายหนุ่มอย่างหลงใหล 

"ข้าไม่เคยรู้สึกอบอุ่น... ไม่เคยรู้สึกเบาสบายตัวขนาดนี้มาก่อนเลย... เหมือนได้เกิดใหม่"

เย่หวงตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป ระบบในหัวแจ้งเตือนรัวๆ 

[System : Heart Rate Increased! / Adrenaline Surge!] 

"ผ...ผู้ป่วยหายดี หมอก็ดีใจครับ พี่สาวฉิน... คือว่า... ช่วยปล่อยก่อนเถอะครับ มัน... ใกล้ไปแล้ว"

ฉินฮวาไม่ปล่อย แต่กลับหมุนตัวเย่หวงให้หันมาเผชิญหน้าช้าๆ นางเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาสวยฉ่ำน้ำปรือปรอยเต็มไปด้วยความกตัญญูระคนปรารถนาที่ปิดไม่มิด มือเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นวางทาบบนหน้าอกข้างซ้ายของเย่หวง สัมผัสถึงหัวใจที่เต้นระรัว 

"เจ้าตื่นเต้นงั้นหรือ? หึหึ... เด็กโง่..."

นางก้าวเท้าเข้ามาเบียดชิดจนไร้ช่องว่าง ต้นขาขาวเนียนภายใต้รอยผ่าของกี่เพ้าเสียดสีกับขาของเย่หวง 

"เจ้าช่วยชีวิตข้า... ปลดปล่อยข้าจากนรกน้ำแข็ง... หนี้ชีวิตนี้ จะให้พี่สาวตอบแทนด้วยเงินทองหรือส่วนแบ่งการประมูล มันก็ดูจะดูถูกน้ำใจอันยิ่งใหญ่ของเจ้าเกินไป..."

นิ้วเรียวไล้จากแผงอก ขึ้นมาที่ลำคอ และหยุดอยู่ที่ริมฝีปากของเย่หวง 

"ให้ข้าตอบแทนด้วย... 'อย่างอื่น' ดีไหม? พ่อหมอเทวดาของข้า..."

ริมฝีปากสีแดงสดเคลือบชาดชั้นดีค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้... ใกล้จนเห็นเงาสะท้อนในดวงตาของกันและกัน กลิ่นกายของนางหอมฟุ้งจนมึนเมา เย่หวงรู้สึกเหมือนสติกำลังจะหลุดลอย 

(แย่แล้ว... ยัยนี่ดาเมจแรงกว่าบอสแมงมุมระดับ World Boss อีก! ถ้าขืนอยู่ต่อนานกว่านี้โดนกินตับแน่!)

"เอ่อ... คือว่า!!"

 เย่หวงรวบรวมสติเฮือกสุดท้าย ถอยหลังพรวดพราดไปหนึ่งก้าว ชนขอบโต๊ะดัง ตึง! 

"ง...งานประมูล! ใช่ครับ! งานประมูลใกล้จะเริ่มแล้ว! คุณหนูหลิวรอนานจะไม่ดี เดี๋ยวจะเสียฤกษ์ เสียงาน เสียการนะครับ!"

ฉินฮวาชะงักค้างไปเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้างด้วยความงุนงง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความขบขัน นางหัวเราะคิกคักในลำคออย่างชอบใจ ผละตัวออกมาอย่างแสนเสียดาย แต่สายตายังคงโลมเลียร่างกายของเย่หวงไม่วางตา ราวกับราชสีห์ที่มองเหยื่อที่ดิ้นหลุดจากกรงเล็บ

"ปากแข็ง... และใจแข็งจริงนะพ่อหนุ่มน้อย... ทั้งที่ร่างกายเจ้าตอบสนองข้าขนาดนี้แท้ๆ" 

นางใช้หลังมือเช็ดมุมปากเบาๆ ก่อนจะปรับท่าทีกลับมาเป็นนางพญาเจ้าของหอประมูล แต่แววตายังคงแพรวพราว 

"ก็ได้... ครั้งนี้ข้าจะปล่อยไปก่อน เห็นแก่ที่เจ้ามี 'นัดสำคัญ' กับคุณหนูตระกูลหลิว"

นางหันไปหยิบดาบยักษ์ขึ้นมาถืออย่างง่ายดายราวกับนุ่น 

"ของพวกนี้... ข้าจะลัดคิวประมูลให้เป็นรายการพิเศษช่วงท้าย รับรองว่าเจ้าจะได้กำไรจนกระเป๋าตุง..." 

นางหันกลับมาส่งจูบผ่านอากาศให้เขา 

"ไปเถอะ... แล้วหลังจากนี้ ค่อยหาเวลามา 'คุย' กันต่อ... แบบส่วนตั๊วส่วนตัวนะจ๊ะ"

"ข...ขอบคุณครับ! ฝากด้วยนะครับ!" 

เย่หวงรีบประสานมือคารวะลวกๆ แล้วโกยแน่บออกจากห้องราวกับหนีผี ทิ้งให้ฉินฮวายืนมองตามหลังแผ่นหลังกว้างนั้นด้วยรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้ง และความมุ่งมั่นที่จะ "กิน" หมอเทวดาผู้นี้ให้ได้ในสักวัน