ผู้พิชิตซอมบี้

"แค่กๆโอ้ยไอ้กิ้งก่านี่อึดเป็นบ้าเลยว่ะ"

แลนดอนบ่นพึมพำพลางนั่งลงกับพื้นพร้อมกับถ่มน้ำลายปนเลือดลงพื้น

"ท่านแลนดอนเรากำจัดพวกกิ้งก่าหมดแล้วขอรับ"

ดีแลนเดินเข้ามารายงานอย่างอารมณ์ดี​โดยมีเลือดสาดเต็มตัว

แต่หาใช่เลือดของดีแลนไม่แต่เป็นเลือดของกิ้งก่า!!

"อย่าลืมเอาหนังพวกนี้กลับไปด้วยล่ะ"

"ไม่ต้องห่วงขอรับ ข้าได้สั่งให้คนไปถลกเอาหนังอสูรกิ้งก่าพวกนี้แล้วขอรับ!! "

"ยอดเยี่ยม"

แลนดอนพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

"แล้วเจ้าหนุ่มบีนั่นล่ะ?"

"บีหรือขอรับ? เหมือนเขาจะไปเคารพสุสานอยู่น่ะขอรับ

" อืม"

แลนดอนมองไปที่ทิศทางสุสานของหมู่บ้านแล้วก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ

เฮ้อช่างน่าสงสารจริงๆ

สุสานหมู่บ้าน....

"บีพวกข้ากลับไปจัดการกับซากศพกิ้งก่าก่อนล่ะ"

" ขอรับต้องขอขอบคุณ​พวกท่านที่มาช่วยฝังศพคนในหมู่บ้านของข้าด้วยจริงๆขอรับ"

"ไม่เป็นไรหรอก....ข้าเสียใจเรื่องคนในหมู่บ้านของเจ้าด้วยนะ"

"ขอรับ"

ทหารนายนั้นพูดจบก็เดินจากไป

บีมิงไปที่หลุมศพก่อนจะคุกเข่าลงไป

"ท่านพ่อท่านแม่ ทุกคนในหมู่บ้าน ข้าได้ล้างแค้นให้พวกท่านแล้วพวกกิ้งก่าบัดซบพวกนั้นได้ถูกฆ่าจนไม่เหลือแม้แต่ตัวเดียวพวกท่านหลับให้สงบเถอะ"

บีเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาก่อนจะยืนขึ้นพร้อมกับแววตาที่มุ่งมั่นก่อนจะเดินไปหาแลนดอน

ทางด้านแลนดอน...

"เอาล่ะเตรียมตั้งค่ายซะคืนนี้เราจะค้างที่นี่แล้วพรุ่งนี้​ค่อยออกเดินทางกลับเมืองไผ่เขียว"

" ขอรับ!!"

" ท่านแลนดอน!!"

" หือ? บีไม่ใช่รึ? เจ้ามามีเรื่องไรรึ?"

ตึง!

"ท่านแลนดอนได้โปรดให้ข้าติดตามท่านด้วยเถอะ!! "

บีลงไปนั่งคุกเข่าพร้อมกับพูดขอร้องแลนดอนด้วยความจริงจัง

"พอๆลุกขึ้นเถอะถึงเจ้าไม่พูดข้าก็พาเจ้ากลับไปที่เมืองไผ่เขียวอยู่ดี"

" นายท่านข้าต้องการเข้าร่วมกองกำลังของท่านขอรับ!! "

"เจ้าต้องการเข้าร่วมกองกำลังหมาป่าทลายสวรรค์​? "

"ขอรับ!! "

"มันเสี่ยงมากนะ"

แลนดอนมองไปที่บีด้วยสีหน้าที่จริงจัง

การเข้าร่วมกองกำลังหมาป่าสวรรค์​นั่นมีความเสี่ยงสูงอย่างมากพวกเขาต้องออกไปสู้รบตลอดเวลา ไม่ว่าจะกับซอมบี้ อสูร หรือว่ามนุษย์​ด้วยกันเอง

อัตรา​การเสียชีวิตของกองกำลังหมาป่าทลายสวรรค์​เรียกได้ว่าตาย9รอด1

อย่าเห็นง่าตลอดเวลาที่ผ่านมากองกำลังหมาป่าทลายสวรรค์​นั้นมีคนเสียชีวิตเพียงเล็กน้อยเพราะนีาเป็นเพียงการต่อสู้ใกล้ๆเมืองเท่านั้นในที่ๆไกลออกไปอาจจะมีซอมบี้นรกอยู่ก็เป็นได้ถ้าเขอกับซอมบี้ระดับนั้นเข้าพวกเขาก็แทบไม่ต่างจากมดปลวกก็ว่าได้

นี่จึงเป็นเหตุผลที่แลนดอนต้องการถามบีชัดๆว่าเขาตั้งใจจริงหรือแค่​อารมณ์​ชั่ววูบ!!

"ข้าเข้าใจดีขอรับ"

บีเงยหน้ามองไปที่แลนดอนด้วยความมุ่งมั่น

"เฮ้อไว้หลังจากกลับไปที่เมืองข้าจะลงทะเบียนเจ้าเข้ากองทัพล่ะกัน"

"จริงรึขอรับ!?"

"ข้าจะโกหกเจ้าทำไมกัน? ไปช่วยพวกทหารพวกนั้นเก็บของไป!!"

"ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยขอตัว!!"

พูดจบเขาก็วิ่งหายไปจากสายตาแลนดอน

"คนหนุ่มนี่เลืิอดร้อนจริงๆเลยนะ"

"หึๆท่านเองก็ยังไม่แก่นะขอรับ"

"ฮ่าๆเจ้าพูดชมข้าก็ไม่มีรางวัลให้หรอกนะ"

แลนดอนได้ยินที่ดีแลนพูดก็อดส่ายหน้าไปมาไม่ได้

" โจมตี! "

ฟิ้วๆๆๆๆๆๆๆ

ธนูนับร้อยแหวกฝ่าอากาศพุ่งเข้าหาทหารกองกำลังหมาป่าทลาย​สวรรค์​อย่างบ้าคลั่ง

"อ้ากกกกกกก"

" ศัตรู!ศัตรู​บุกกกกกกก"

" เกิดบ้าไรกัน? "

แลนดอนปัดลูกธนูที่โจมตีเข้ามาพร้อมกับหันไปทางทิศที่ลูกธนูยิงมา

ศัตรู? บัดซบ!!

แลนดอนกวาดตามองทหารตัวเองที่มีสภาพเหนื่อยล้าเต็มที

​ช่างเลือกเวลาโจมตีได้ดีจริงๆ!!

"ดีแลนสั่งให้ทหารจัดตั้งกระบวนทัพป้องกัน!! "

"ให้นักธนูเรายิงถล่มใส่พวกมันบังคับให้พวกมันออกมาจากป่าซะ!!"

"ขอรับ!! "

ดีแลนก่อนจะรีบหยิบดาบใกล้ตัวพร้มพุ่งทะยานเข้าสู่สมรภูมิ​

"นักธนูยิงถล่มใส่พวกมันซะ!!ทหารราบกับทหารโล่เตรียมเข้าปะทะ!!"

พุ่บๆๆๆๆ

ปรากฏเงาดำร่างนึงพุ่งเข้าหานักธนูด้วยความรวดเร็ว

ฉึกๆๆๆๆๆ

"อ้ากกกกก"

" ระวัง!มีศัตรูอยู่ใกล้ๆ!! "

ดีแลนหันไปมองทางนักธนู

บัดซบ!พวกมันคิดจะสังหารนักธนูเราทิ้ง

ปัง!

ดีแลนถีบเท้ากระแทกพื้นก่อนพุ่งทะยานไปทิศทางเงาดำ

" ตายซะ! "

นักอัญเชิญหมาป่าทลายสวรรค์​อัญเชิญหมาป่าออกมาก่อนจะสั่งให้หมาป่าเข้าโจมตีเงาดำ

เงาดำนั้นเพียงสะบัดหอก2-3ทีหมาป่าที่อัญเชิญมาก็สลายไป

"อะไร!?"

นักอัญเชิญ​มองไปที่ภาพตรงหน้าด้วยความตื่นตระหนก

เป็นไปได้ไงกัน!?

ข้าเป็นผู้ฝึกหัดปราณขั้นที่1การที่จะทำลายหมาป่าของข้าอย่างง่ายดายเช่นนี้...

อย่าบอกนะว่า..

ผู้ฝึก​หัด​ปราณ​ขั้นที่2!? ดูจากพลังที่โจมตีน่าจะเป็นขั้นที่2สูงไม่ก็สูงสุดเป็นแน่แท้

ฉึก!

เงาดำนั่นหาได้พูดจาไม่สะบัดหอกแทงทะลุอกของนักอัญเชิญ

"อั่ก!!"

นักอัญเชิญ​ตาเบิกกว้างก่อนจะตายไป

พุ่บ!

เงาดำสะบัดร่างที่ติดกับหอกทิ้งไปก่อนจะมองไปที่ดีแลน

เมื่อดีแลนมองไปที่เงาดำนั้นชัดๆก็เห็นเป็นผู้ชายผมเทาหน้าตาเย็นชาราวกับน้ำแข็งมองมาที่เขา

"ต่อไปตาเจ้า"

ชายคนนั้นพูดจบก็พุ่งจู่โจมเข้าใส่ดีแลน

"คิดว่าข้ากลัว? "

ดีแลนกระชับดาบในมือแน่นก่อนพุ่งเข้าใส่