[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

มานามากมายมหาศาลวิ่งพล่านไปทั่วร่างจากเซลล์จำนวนมากที่ปลดปล่อยพลังงานออกมาพร้อมๆกัน

เฉินห่าวไม่รอช้าชักนำพวกมันไหลเข้าสู่แก่นมานากลางหน้าอกก่อนจะลืมตาขึ้นดูหน้าต่างสถานะของตนหลังจากเลเวลอัพอีกครั้ง

[ ชื่อ : เฉินห่าว ]

[ อาชีพ :  เทรนเนอร์ ] 

[  พรสวรรค์ : กระดูกเซียน ]

[  สกิลอาชีพ : วางแผนพัฒนาร่างกาย,ปรับแก้ข้อผิดพลาด,ซื้อใจ,กล้ามเนื้อคูณห้า,มัสเซิลเบิร์สต์]

[  เลเวล : 80 ]

[  ความแข็งแกร่ง : 84 ]

[ มานา : 16 ]

[  แต้มสถานะ :  0 ]

“ โห น่าสนใจไม่น้อยแฮะ ”

เฉินห่าวมองดูสกิลที่ได้มาใหม่ มัสเซิลเบิร์สต์คือสกิลที่ใช้สำหรับเพิ่มพลังโดยการระเบิดกล้ามเนื้อที่สะสมภายในร่างกาย มันทำงานควบคู่กับสกิลเลเวล 60 ที่ทำให้เขาพัฒนากล้ามเนื้อได้เร็วกว่าเดิมคูณ 5 เมื่อออกกำลังกาย พลังที่ได้หลังจากใช้สกิลมัสเซิลเบิร์สต์จึงมากไม่น้อย

สกิลคูลดาวน์ไม่มี เขาสามารถใช้งานเมื่อไหร่ก็ได้ แต่มันกลับสร้างภาระให้กับร่างกาย ยิ่งเขาใช้งานสกิลนี้กล้ามเนื้อยิ่งได้รับบาดเจ็บเพราะเป็นการบีบบังคับให้กล้ามเนื้อคลายพลังงานออกมา

“ มัสเซิลเบิร์สต์ ”

บู้ม!

พลังงานมากมายมหาศาลพวยพุ่งออกมาจากร่าง ค่าสถานะโดยรวมของเขาไม่ต่างจากเลเวล 100 ต่อให้เขาจะนำค่าสถานะไปอัพค่ามานามากถึง 16 หน่วย โดยรวมแล้วความแข็งแกร่งของเขายังเทียบเท่าเลเวล 100 เช่นเดิม 

ภายใต้ผลของสกิลมัสเซิลเบิร์สต์ เฉินห่าวพบว่าร่างกายของเขากำลังสร้างลมหอบใหญ่ราวกับว่าเขาคือต้นกำเนิดของลมที่กำลังจะก่อตัวกันเป็นพายุหมุน ผมทั้งหมดชี้ขึ้นฟ้าสูงจนเกือบจะกลายเป็นหัวหอมต้นใหญ่

ภายใต้สถานะรีดเค้นพลังกล้ามเนื้อเฉินห่าวแสดงใบหน้าพอใจ แม้ค่าสถานะของเขาจะไม่เพิ่มขึ้นมาเลย เขากลับสัมผัสได้ว่าตอนนี้ตัวของเขาน่าจะสู้กับเลเวล 110 ได้ง่ายๆจากพลังงานที่เกิดจากสกิลมัสเซิลเบิร์สต์

“ ฮ่าๆ ดูเหมือนว่าฉันจะเดินมาถูกทาง ไม่คิดเลยว่าวรยุทธ์ของพวกหลวงจีนจะทำให้ฉันได้ประโยชน์มากขนาดนี้ ”

นับตั้งแต่สงครามจบลงเฉินห่าวยังคงใช้วรยุทธ์ของหลวงจีนไปเรื่อยๆเพื่อช่วยเผาผลาญพลังจากผลึกมานา ต่อให้พลังงานครึ่งหนึ่งจะถูกนำมาเสริมสร้างวรยุทธ์วัชระคงกระพันจนร่างกายแข็งแกร่ง เขากลับไม่รู้สึกเสียดายเลยเมื่อรู้ว่าร่างอันแข็งแกร่งที่มีกล้ามเพิ่มขึ้นมาไม่ต่างจากนักกีฬายิมนาสติกจะให้ผลดีขนาดนี้

เมื่อรวมเข้ากับผลของสกิลกล้ามเนื้อคูณห้าที่ใช้เวลาวันละ 5 ชั่วโมงไปกับการใช้เครื่องกรรเชียงบกสลับกับเครื่องออกกำลังกายอย่างอื่นทุกๆคืน ผลที่ได้นับว่าน่าพอใจ

ในระหว่างที่สกิลทำงานเขาไม่ลืมมองดูจุดบกพร่องบนร่างกายด้วยสกิลปรับแก้ไขข้อบกพร่อง ก่อนที่เขาจะนำโปรตีนเสริมออกมากินแล้วใช้นิ้วจิ้มไปตามจุดต่างๆบนร่างเพื่อเสริมสร้างกล้ามเนื้อในจุดนั้นๆ

“ คงสภาพกล้ามเนื้อให้รีดเค้นพลังงานได้นานกว่านี้ได้ไหมนะ ”

เฉินห่าวมองร่างกายตนเอง กล้ามเนื้อกำลังบาดเจ็บอย่างรวดเร็วจากผลของสกิลมัสเซิลเบิร์สต์ คำอธิบายของสกิลทำให้เขารู้ว่าตนเองสามารถลดอาการบาดเจ็บได้ด้วยการดื่มน้ำยาฟื้นฟูเข้าไปเพื่อรักษาบาดแผล

อัตรารักษากลับช้ากว่าอัตราการทำลาย เฉินห่าวจึงมองดูสกิลปรับแก้ไขข้อผิดพลาดเพื่อที่เขาจะเสริมกล้ามเนื้อในจุดต่างๆให้สามารถระเบิดพลังได้มากกว่านี้

“ ไม่มีใครอยู่ด้วยสิ งั้นก็ซื้อทางออนไลน์ก็แล้วกัน ”

เฉินห่าวยกเลิกสกิลแล้วเริ่มรักษาตนเอง การฆ่าตัวตายเพื่อให้ร่างกายกลับมาเป็นปกติเป็นสิ่งที่รวดเร็วกว่า เขากลับไม่ชอบความรู้สึกเวลาตายจึงยอมเสียเวลารักษาร่างกาย

ในระหว่างรอเขาไม่ลืมค้นหาโปรตีนจากเนื้อมอนสเตอร์เลเวล 80 - 100 เพื่อมาเสริมร่างกายของตนเองตามผลที่สกิลปรับแก้ข้อผิดพลาดแนะนำ

นับว่าเป็นเรื่องที่โชคดีเพราะเนื้อมอนสเตอร์มีจำนวนมาก เขาจึงสามารถซื้อพวกมันจากออนไลน์ได้ตามต้องการ

“ โห แค่เนื้อก็ปาไป 500 ล้านเลยเหรอ ”

ความรู้สึกงกกลับมาอีกครั้ง เขาละทิ้งความรู้สึกนี้ได้แล้วในวันที่ปลุกพรสวรรค์ แต่เมื่อเห็นจำนวนเงินมหาศาลที่เพิ่มขึ้นในแต่ละวัน เขาก็เกิดความรู้สึกอยากจะเก็บมันเอาไว้ให้ได้มากกว่านี้จนไม่กล้าใช้ 

“ เอาสักหน่อยก็ได้ ยังไงก็แบ่งเข้าบัญชีเก็บเพื่ออนาคตของเป่าเป้ยแล้ว 10,000 ล้านเหรียญ ”

เฉินห่าวถอนหายใจออกมาอย่างหนักแล้วทำใจให้สบาย จากนั้นเขาก็รอให้ถึงเช้า

---------------------------------------------------------------

“ ลูกพี่ แน่ใจนะว่าเราจะไปใกล้ๆยานลำนั้น ”

ป๋อหลินมองยานลำใหญ่ที่มาจากต่างเมือง เลเวลของสมาชิกที่อยู่ด้านล่างยานสร้างความกังวลให้พวกเขาไม่น้อย ต่อให้เลเวลของทุกคนจะอัพขึ้นมาที่ 50 และมีค่าสถานะโดยรวมไม่ต่างจากเลเวล 70  ผู้คนที่อยู่ตรงหน้ามีเลเวลต่ำสุดที่ 90 ต่อให้พวกเขาจะช่วยกันก็ยากจะหลบหนี

“ เถ้าแก่บอกให้เราโปรโมท หากเกิดเรื่องขึ้นเดี๋ยวเถ้าแก่ก็มาจัดการเองแหละ ถ้ากลัวก็อย่าไปใกล้ๆ ร้องตะโกนอยู่ห่างๆก็ได้ คนเรามีความสอดรู้สอดเห็นอยู่กับตัว ไม่จำเป็นจะต้องไปใกล้ๆหรอก เดี๋ยวพวกเขาก็อยากรู้เองแหละว่าเราประกาศอะไร ”

อ้ายเสินยกป้ายขึ้นเหนือหัว สมาชิกที่มาด้วยกันอีก 24 ถือป้ายลักษณะเดียวกันราวกับว่าพวกเขากำลังเดินขบวนพาเหรด

บนป้ายมีรูปใบหน้าของเถ้าแก่และลูกสาวติดเอาไว้ข้างๆชื่อฟิตเนส หลังจากเตรียมตัวพร้อมแล้วพวกเขาก็เริ่มเดินโปรโมทร้านไปตามกลุ่มต่างๆในทันที

ทางตอนใต้ของเขต X ในตอนนี้มีทั้งคนคุ้นหน้าและคนไม่คุ้นหน้าเดินทางมารวมตัวกัน

“ นั่นมันพี่ชายเกาเต๋อนี่ พี่ชายผมมีเรื่องดีจะบอก ” อ้ายเสินจำหน้าสมาชิกคนหนึ่งได้เขาจึงทักทายด้วยความเป็นกันเอง

“ เถ้าแก่บอกว่าอีกไม่นานจะมีข่าวดี เห็นแว่วๆว่าสมาชิกที่อัพเลเวลไปที่ 2 จะได้เล่นอุปกรณ์ที่เพิ่มค่าสถานะให้อีก 10 หน่วย พี่ชายแวะไปร้านบ่อยๆล่ะเผื่อเครื่องนั้นจะเปิด ”

“ อะไรนะ ยังเพิ่มค่าสถานะได้อีกเหรอ ”

“ แน่นอนพี่ชาย เราทดสอบแล้วตอนนี้เหลือแค่ติดตั้ง ยังไม่รู้ว่าเถ้าแก่จะเปิดวันไหน ผมขอตัวก่อนนะพี่ชาย ”

อ้ายเสินป่าวประกาศหาสมาชิกใหม่ต่อไป ในระหว่างนี้เขาไม่ลืมเรียกสมาชิกเก่าให้กลับไปที่ร้านตามที่เถ้าแก่เฉินห่าวบอก

ขณะที่กำลังป่าวประกาศโปรโมทร้านด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม กลุ่มคนสวมใส่ชุดตระกูลหานได้เดินเข้ามาปิดทางก่อนจะทำลายป้ายโปรโมทร้านทิ้งทั้งหมด ต่อหน้าผู้คนพวกเขาไม่สนว่าจะเกิดอะไรขึ้น หลังจากที่ทำลายป้ายแล้วยังไล่ให้กลุ่มของอ้ายเสินหนีไปให้ไกลเพราะกำลังสร้างความน่ารำคาญ

“ วิ่งสิพวกแกจะรออะไร วิ่ง! ”

อ้ายเสินพากลุ่มของเขาวิ่งเต็มฝีเท้าจนออกมาไกลจากตระกูลหาน เมื่อกี้เขารู้สึกราวกับว่าตนเองจะตายจากฝีมือของคนที่มาขวางทาง

“ ลูกพี่ เอายังไงดี ป้ายร้านถูกทำลายหมดแล้ว มีหวังเถ้าแก่เตะเราแน่ๆ ยิ่งขี้งกอยู่ด้วย ”

“ จะทำไงได้ล่ะ นอกจากไปร้านป้ายก่อนกลับร้าน ”

“ เราจะไม่โปรโมทต่อไปใช่ไหม ”

“ ยังก่อน เรายังเหลือใบปลิวอีกปึกใหญ่ ถ้าเถ้าแก่รู้ว่าเราแจกไม่หมดมีหวังซวยแน่ เอา ช่วยกันแจกก่อนแล้วค่อยไปร้านป้าย ”

อ้ายเสินเว้นระยะห่างจากตระกูลหานแล้วนำใบปลิวแจกจ่ายให้กับฮันเตอร์ต่างเมือง เขาจำใบหน้าฮันเตอร์ในเขต X ได้หลายพัน แม้บางคนจะไม่เคยเห็นในร้านก็ตาม แต่เขาก็เคยเห็นในสนามรบจึงแจกใบปลิวให้ด้วยจนกว่าจะหมด

แต่แล้ว คนของตระกูลหานกลับไล่ตามมา อ้ายเสินเห็นท่าไม่ดีจึงบอกให้ลูกน้องวิ่งหนีจากที่นี่

“ วิ่ง วิ่งเข้าไปในเขตเมืองเร็ว! ”

“ ลูกพี่ เราไม่ได้โหวกเหวกเลยนะ ทำไมมันยังจะเล่นงานเราอีก ”

“ ไม่รู้โว๊ย ยิ่งเป็นตระกูลใหญ่ฉันยิ่งไม่เข้าใจความคิดบ้าๆของพวกมัน กลับไปบอกเถ้าแก่กันก่อน ”

“ ลูกพี่ลืมอะไรไปหรือเปล่า ” ในระหว่างวิ่งอ้ายเสินหยุดเท้า ก่อนที่เขาจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองจะต้องไปทำป้ายใหม่

“ ไปร้านป้ายก่อน ”

---------------------------------------------------------------

“ อ้าวเถ้าแก่ วันนี้ยืนแจกใบปลิวเองเลยเหรอเนี่ย ”

เฉินห่าวหันไปยิ้มให้กับสมาชิกที่เดินทางกลับมาใช้งานร้าน หน้าที่นี้ส่วนใหญ่แล้วจะให้พวกอ้ายเสินทำ เขาบอกให้พวกมันแยกย้ายไปสนามบินและจุดที่ฮันเตอร์รวมตัวกันทางใต้ของเขต X จนไม่เหลือใครดูแลร้าน สุดท้ายเขาก็ต้องออกมาแจกใบปลิวเองปล่อยให้เป่าเป้ยเล่นกับมังกรรอ

“ ช่วงนี้คนขาดก็เลยต้องแข็งขันสักหน่อย เชิญเข้าไปในร้านเลย ตอนนี้ยังว่างอยู่ ”

“ โอเคเถ้าแก่ ”

เหล่าฮันเตอร์ที่เดินผ่านล้วนแล้วคุยกันเกี่ยวกับจำนวนฮันเตอร์ที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เฉินห่าวจึงพลอยได้ยินเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของกลุ่มต่างๆที่เดินทางเข้าสู่เขต X ก่อนจะไปทางใต้

ขณะที่กำลังแจกใบปลิวเขาก็พบว่ากลุ่มของอ้ายเสินกำลังวิ่งหน้าตั้งมาด้วยความเร็วมากที่สุดเท่าที่จะทำได้จนป้ายโน้มเอียงไปด้านหลัง

“ เถ้าแก่! เถ้าแก่เกิดเรื่องแล้ว! ”

“ เถ้าแก่! ”

เฉินห่าวบอกให้กลุ่มของอ้ายเสินใจเย็นๆจนอีกฝ่ายพูดคุยได้ปกติ

“ แล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นกัน ”

“ เถ้าแก่ คือว่าตระกูลหานทำลายเอ้ย.. ไม่ใช่ๆ พวกเขาไล่เราไม่ยอมให้โปรโมทและแจกใบปลิว ”

“ ตระกูลหานเหรอ แล้วได้แจกใบปลิวไปด้วยไหม ”

“ พวกเราแจกไปครึ่งหนึ่งแต่ก็ถูกตระกูลหานส่งคนไล่ตามเราก็เลยหนีกลับมาก่อน ”

“ ไม่มีใครไปกวนบาทาพวกเขาหรอกใช่ไหม ” 

เฉินห่าวรู้สาเหตุที่ถูกไล่  เมื่อวานเขาได้รับสายจากมือสังหารตัวเล็กติดต่อมาบอกว่าตระกูลหานเร่งมือให้จัดการเขาให้ตาย

เฉินห่าวจึงบอกให้มือสังหารรับงานแต่ไม่ต้องทำอะไรปล่อยให้เขาโผล่ในสถานที่ที่พวกมันจะเดินทางมา เป็นเขาเองที่จงใจให้พวกอ้ายเสินไปชูป้ายใบหน้าของเขาใกล้ๆตระกูลหาน  

“ ถ้าไปแจกที่นั่นไม่ได้ก็แจกที่นี่ก็แล้วกัน เอานี่ ”

เฉินห่าวส่งใบปลิวให้อ้ายเสิน แล้วเขาก็เดินกลับเข้าไปในร้าน ตอนนี้ฮันเตอร์เริ่มแน่นขึ้นอีกครั้งเพราะคนที่ได้รับการชี้แนะทักษะจนสมบูรณ์บวกกับได้ค่าสถานะเพิ่ม 10 หน่วยจากทางร้านกำลังเรียกลูกค้าให้เขาหลังจากออกไปสู่พื้นที่ล่า

คงมีฮันเตอร์หลายกลุ่มสังเกตเห็นความผิดปกติของสมาชิกร้านที่ออกล่าแล้ว ต่อจากนี้ไปร้านของเขาจะมีคนเข้ามาเรื่อยๆ แม้จะไม่เยอะเหมือนตอนที่ตระกูลทั้ง 3 บุกมาก็ตาม 

---------------------------------------------------------------

“ คุณชาย ผมมีเรื่องบางอย่างอยากจะบอกครับ ”

“ มีอะไร ”

คุณชายใหญ่ตระกูลหานสอบถามพ่อบ้านที่เดินทางมาก่อน หน้าที่ของพ่อบ้านคือเคลียร์พื้นที่ไม่ให้มีปัญหาก่อนที่มันจะเดินทางมาสมทบ

“ คนจากฟิตเนสมาโปรโมทในจุดที่ฮันเตอร์รวมตัวกันครับ ”

“ แกว่ายังไงนะ ”

“ พนักงานหลงเฉียงฟิตเนสมาโปรโมทร้านในจุดที่ฮันเตอร์รวมตัวกันครับ ”

“ ทำไมแกไม่จัดการ มือสังหารหายไปไหน ทำไมพวกมันยังมีชีวิตอยู่ ”

“ คุณชาย เราพยายามติดต่อนทีสดับแสงแล้ว อีกฝ่ายยืนยันว่าจะจบงานให้แล้วเสร็จเมื่อคืน ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเช้านี้จึงมีพนักงานร้านหลงเฉียงมาโผล่ที่นี่ได้ ”

คุณชายตระกูลหานหันมองพ่อบ้านอีกคนที่ยืนรอรายงาน เขาจึงหยุดคุยโทรศัพท์ก่อน

“ คุณชาย คุณหนูจินม่ายบอกว่าจะไปนำของที่ฝากไว้ในธนาคารเขต X ออกมาก่อน ยานของตระกูลเจียงที่คุณหนูจินม่ายนั่งมาด้วยจึงจะแวะจอดในเมือง ”

“ บัดซบ อย่าให้เธอกลับไปที่นั่น ทำยังไงก็ได้อย่าให้รถหรือยานวิ่งผ่านบริเวณนั้น ถ้าหากมีอะไรผ่านไปได้ฉันจะฆ่าพวกแก ส่วนแกอย่าปล่อยให้มีคนของหลงเฉียงฟิตเนสที่นั่นอีกเข้าใจไหม ”

“ ครับคุณชาย ” พ่อบ้านรีบวางสายแล้วสั่งให้สมาชิกในตระกูลออกไล่ล่าคนที่คิดจะโปรโมทร้านหลงเฉียงฟิตเนส  นอกจากนั้นแล้วพวกเขายังรับซื้อใบปลิวร้านจากฮันเตอร์เพื่อไม่ให้พวกมันส่งไปถึงมือคุณหนูตระกูลเจียง