กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

กริมและโรซาเรียพูดคุยกันอีกเล็กน้อยและในที่สุดทั้งคู่จึงหันไปสนใจอย่างอื่นแทนเป็นกองเนื้อของคารอนที่อยู่บนพื้น หากให้พูดจริงๆมันได้ตายไปแล้วแต่เพราะการบิดเบือนของกริมคารอนยังคงอยู่ช่วงที่ยังมีชีวิตอยู่และตอนนี้ภาพที่มันเห็นก็คือกริมที่ยืนอยู่ด้านหน้าของมันมันต้องรอรับความเจ็บปวดแบบช้าๆซึ่งไม่รู้ว่ามันจะกินเวลานานเท่าไหร่ วูบ!แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นกริมก็ไม่ได้ทิ้งศพของคารอนเอาไว้ที่นี่แต่กริมเก็บศพของคารอนเข้าแหวนมิติไปด้วย
''น้องหญิงเรากลับไปที่เมืองกันเถอะ ยังมีเรื่องให้ทำอีกมาก''โรซาเรียพยักหน้าจากนั้นทั้งคู่จึงหายไปเหตุการณ์การถือกำเนิดของจอมราชันย์คนที่7ยิ่งทำให้ทั่วโลกเกิดความบ้าคลั่งขึ้นไปอีกเพราะจอมราชันย์คนที่6เพิ่งจะถือกำเนิดได้ไม่นานแท้ๆแต่นี่จอมราชันย์คนที่7ก็โผล่มาอีกคนเท่านั้นไม่พอที่ที่จอมราชันย์คนที่6และคนที่7ถือกำเนิดกลับเป็นที่ที่ใกล้เคียงกันอย่างมากแต่ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ตามกลับมีบางคนที่หวาดกลัว กลัวซะจนไม่กล้าออกไปไหนมาไหนนางคือเอสปาด้าหลังจากหนีออกมาได้ระยะทางหนึ่งนางก็ใช้ผลึกเคลื่อนย้ายกลับมาที่เมืองหลวงทันทีในตอนแรกนางคาดหวังให้กริมและโรซาเรียโดนสายฟ้าฟาดแล้วตายไปพร้อมกันแต่ทุกอย่างไม่ได้เป็นไปตามที่หวัง
''บัดซบ! ขะ...ข้า ข้าทำอะไรลงไป ข้าไม่ได้ตั้งใจ''เอสปาด้าเดินไปเดินมาอยู่ในเขตปกครองของตนเองนางกำลังหาทางออกและวิธีการเอาตัวรอด
''ชะ...ใช่แล้ว''แกร่ก! นางคิดอะไรบางอย่างออก นางหยิบคริสตัล4เหลี่ยมขึ้นมาแล้วบีบมันทันทีนี่เป็นการเรียกรวมตัวของ10ราชันย์นักรบสูงสุดและ10ราชันย์นักเวทย์สูงสุดของทวีป
ตุ่บ! ในเวลาต่อมากริมได้เดินทางกลับมาถึงที่เมืองหมื่นเผ่าพันธุ์ เป็นโฮกิ้นอีกครั้งที่เดินเข้ามาหากริม
''นายท่านเหตุการณ์เป็นยังไงบ้างครับ''
''ไม่มีอะไรมากตายไป1หนีรอดไปได้1คน แต่ไม่นานหรอกข้าจะตามไปจัดการกับมัน ฮี่ ฮี่ไปเถอะตอนนี้นายหญิงของพวกเจ้ากลายเป็นจอมราชันย์เรียบร้อยแล้ว''กริมพูดจบก็หายไปกับโรซาเรียนี่ทำให้โฮกิ้นนิ่งอึ้งพลางคิดในใจว่าการเป็นจอมราชันย์มันง่ายขนาดนั้น?
''ท่านพี่แล้วตอนที่ข้าถูกฝังอยู่ใต้ดินข้าได้ยินเสียงสัตว์อสูรคำรามมันคือตัวอะไรหรือท่านพี่''กริมหยุดเดินทันทีจากนั้นจึงลองเรียกร่างนั้นออกมาแต่ไม่ว่าจะทำยังไงกริมก็เรียกร่างนั้นออกมาไม่ได้
''มันคือข้านี่แหละ เพราะตอนนั้นข้ากำลังขาดสติเลยไม่ได้ตรวจสอบดู''กริมส่ายหน้าแล้วเดินต่อไปร่างที่กริมไม่รู้จักมันให้ความรู้สึกที่ชั่วร้ายมากเกินไปจนกริมไม่อยากนึกถึงมันอีก
''หืม...ท่านพี่ชักจะมีความลับมากเกินไปแล้วนะ ฮิ ฮิ''โรซาเรียหยอกล้อกริมออกมาเล่นๆแต่นั่นกลับทำให้กริมนึกย้อนลงไปในอดีตว่าสิ่งที่จอมราชันย์อลิซบอกกริมทั้งหมดคือเรื่องจริง?หรือว่าบางทีมันอาจจะมีเบื้องหลังอะไรที่กริมไม่รู้
''นั่นสินะ...''กริมไม่พูดอะไรอีกขณะเดินเข้าไปที่โรงเรียนที่สร้างขึ้น ที่นี่เองกริมก็ตั้งชื่อให้เหมือนกับเมืองในตอนนี้กริมยังไม่มีความคิดจะเปิดรับคนนอกเข้ามาที่โรงเรียนวูบ! โดยไม่สนใจใครกริมเดินเข้าไปในตลาดมืดทันที แต่แล้วกริมก็ต้องตกใจกับบางสิ่งเพราะกริมเห็นหงส์เพลิงตัวใหญ่มากกำลังบินอยู่บนท้องฟ้า ฉับพลันกริมกลับยิ้มแบบขมขื่นขึ้นมาต้องเป็นเจ้าไก่ฟ้าแน่นอนและอีกไม่นานก็คงไม่พ้นต้องฟังมันโม้เรื่องร่างกายของมันอีก
''กุ๊กกรู๊วววว''และทันทีที่เจ้าไก่ฟ้าเห็นกริมมันก็ร้องออกมาจากนั้นจึงบินมาทางกริมทันที พรึ่บ!ไฟสีฟ้าได้ลุกท่วมมันมากกว่าปกติก่อนที่ตัวมันจะกลับมาเป็นไก่ตัวอ้วนที่ขนขึ้นไม่ครบตามเดิม
''บัดซบ!''กริมสบถออกมาอย่างรุนแรงเพราะจนแล้วจนรอดมันก็กลับมาไปเป็นไก่แบบเดิม
''กุ๊กกรู๊วววว''เจ้าไก้ฟ้าเองก็พยายามจะบอกว่ามันสามารถอยู่ในร่างไหนก็ได้ แต่มันชอบร่างนี้มากกว่าเพราะมันทำอะไรได้หลายอย่าง
''หายไปนานเลยนะตาแก่''เสียงของโรเบิร์ตดังขึ้นที่มันรู้ว่ากริมมาเพราะหงส์เพลิงได้หายไปและโรเบิร์ตในตอนนี้เองก็มีพลังเพิ่มขึ้นมาพอประมาณนี่ต้องขอบคุณแกนอสูรและห้องฝึกที่กริมเตรียมไว้
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า พอดีเรื่องข้างบนมันยุ่งมากข้าเลยไม่ค่อยได้มาที่นี่และที่ข้ามาครั้งนี้ข้าเองก็มีเรื่องให้เจ้าช่วยข้าอยากให้เจ้าขึ้นไปบริหารเมืองด้านบนให้หน่อย''โรเบิร์ตทำสีหน้าสับสนและลังเลออกมาในทันทีเพราะตลอดเวลามันอยู่ในตลาดมืดตลอดเวลามันจึงไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นด้านบน
''เจ้า...เจ้ายึดเมืองไปแล้ว? แต่ถึงเจ้าจะขอร้องข้าให้ดูแลเมืองก็ตามทีข้าไม่สามารถดูแลได้หรอกพลังของข้ามันน้อยจนเกินไปข้ากลัวว่าจะมีคนมาหาเรื่องจนข้าไม่สามารถแก้ไขอะไรได้''กริมก็นึกว่าเรื่องอะไรที่โรเบิร์ตกังวลที่แท้ก็เรื่องแค่นี้เอง
''เจ้าไม่ต้องกลัวไปหรอก ด้านบนมีกองกำลังที่พร้อมจะช่วยเจ้าอยู่แล้ว''ในที่สุดโรเบิร์ตก็ยอมตกลงจากนั้นกริมจึงไปหาทาสของตัวเองโดยทาสส่วนใหญ่ถูกย้ายให้ฝึกและอาศัยอยู่ที่โรงเรียนเรียนชั่วคราวและเมื่อกลับมาที่เมืองกริมได้สั่งให้ช่างตีเหล็กสร้างห้องสี่เหลี่ยมภายในโรงเรียนขึ้นมาอีก12ห้องโดย10ห้องแรกเป็นห้องขนาดกลาง อีก1ห้องเป็นห้องขนาดใหญ่ที่จุคน1000คนได้ส่วนห้องสุดท้ายเป็นห้องเล็กๆที่กริมจะเอาไว้ใช้เอง
''เอาหละพวกเจ้าไปพักกันก่อนและหลังจากข้าออกไปทำธุระที่นอกเมืองให้พวกเจ้าไปที่ห้องตำราที่นั่นข้าจะวางตำราต่างๆเอาไว้ให้ พวกเจ้าก็เลือกศึกษากันเอาเองก็แล้วกัน''กริมโบกมือให้ทุกคนแยกย้ายส่วนตัวเองได้เดินไปที่ห้องที่สร้างเอาไว้เก็บตำราต่างๆ ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! เพียงแค่ความคิดของกริมตำราสำหรับนักเวทย์และตำราสำหรับนักรบถูกวางลงไปบนชั้นอย่างรวดเร็วโดยกริมวางตำราระดับต่ำและระดับกลางลงไปทั้งหมดส่วนตำราระดับสูงได้วางลงไปเพียง4เล่มเท่านั้น
''เอาหละ''กริมหายไปจากห้องแล้วมาโผล่ที่ตระกูลของตัวเอง ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! เรียกตำราที่ต้องการออกมาเวทย์ลอยตัว เวทย์ควบคุมสภาพอากาศ เวทย์ควบคุมพื้นดินและยังมีตำราที่เพิ่มความรู้ระดับโบราณอีกกริมเรียนทั้งหมดโดยไร้ความเจ็บปวด
''ท่านพี่...ข้ารู้เรื่องที่ท่านจะไปเผ่าเอลฟ์แล้ว ข้าจะตามท่านไปด้วยแต่ก่อนหน้านั้นข้าขอเวลาสัก1วันเพื่อป้องกันการโจมตีจากคนอื่นข้าอยากจะสร้างข่ายพลังเวทย์ที่ใช้ป้องกันเมือง''โรซาเรียที่เพิ่งเดินเข้ามาได้พูดขึ้นเพราะการสร้างข่ายพลังเวทย์สำหรับเผ่าของนางแล้วถือว่าแข็งแกร่งมากในตอนแรกนางไม่มีพลังพอจะสร้างมันแต่ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องห่วงเรื่องนั้นแล้วและยิ่งคนสร้างมีพลังมากเท่าไหร่ข่ายพลังเวทย์จะยิ่งแข็งแกร่งและทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่78:ข่ายพลังเวทย์

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่78:ข่ายพลังเวทย์

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้