(ดรอปไม่เขียนต่อ)BEHEMOTH ราชันแห่งมอนเตอร์

    ตอนที่ 158 รัศมีเขตแดนแห่งทองคำ

            ดราโกเนียที่ถูกโจมตีจนร่างแตกร้าวก็สัมผัสได้ถึงยีนพันธุกรรมที่กำลังเดือดพล่านขึ้น ตัวของมันไม่เคยคิดเลยว่าตนเองจะต้องมาเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่มีความแข็งแกร่งไม่แพ้ตัวมันเอง ทุกครั้งที่มันปะทะกับทันย่า มันสามารถรู้สึกได้ถึงพลังอันลึกล้ำที่มาจากหลากหลายแหล่ง


            ภาพสลักที่ฝังรากอยู่ในยีนพันธุกรรมของมันได้ทำให้ดราโกเนียรับรู้ถึงสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นได้อย่างง่ายดาย


            เจ้าสิ่งมีชีวิตที่เป็นศัตรูของมันนั้นไม่ใช่สัตว์ร้ายธรรมดา ทันย่าใช้ทั้งพลังของเผ่าพันธุ์อสูรกลืนกินดวงดาว


            ซึ่งดราโกเนียเองก็รู้สึกถึงความคล้ายคลึงกับตัวมันเองเป็นอย่างมาก แต่สิ่งที่ทำให้ดราโกเนียต้องตกตะลึงยิ่งขึ้นไปอีก มันก็คือพลังจากเผ่าพันธุ์มังกรกาลอวกาศ ทันย่าได้ใช้เทคนิคและพลังของมังกรกาลอวกาศ ถือเป็นหนึ่งในพลังจิตที่ทรงอำนาจที่สุด


            สายตาสีทองของดราโกเนียจ้องไปที่ทันย่าราวกับต้องการหาคำตอบ เหตุใดเจ้าสิ่งมีชีวิตตรงหน้าถึงได้มีพลังเหล่านี้


            ยิ่งกว่านั้น ดราโกเนียยังรับรู้ถึงเทคนิควิชาของปลาวาฬแห่งดวงดาว กระบวนท่าเทคนิคนี้ถือเป็นทักษะที่แข็งแกร่งและโบราณ การโจมตีที่มาพร้อมกับออร่าของปลาวาฬขนาดยักษ์นั้น ทำให้ตัวมันถึงกับเสียหลักและได้รับบาดแผล สายพันธุ์ปลาวาฬแห่งดวงดาวขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่มีพลังแห่งอวกาศอันสูงส่ง ความแข็งแกร่งของสายพันธุ์เหล่านี้ทำให้การโจมตีของทันย่า กลายเป็นสิ่งที่ดราโกเนียไม่อาจมองข้ามได้


            ดราโกเนียรู้สึกได้ว่ามันไม่ได้เผชิญหน้ากับเพียงแค่ศัตรูธรรมดา แต่มันกำลังต่อสู้กับสัตว์ร้ายที่ผสมผสานพลังของหลากหลายเผ่าพันธุ์


            สายพันธุ์ที่ถูกขนานนามว่า เป็นที่สุดของจักรวาลถูกรวมเข้าไว้ในร่างเดียว ทันย่าคือผลลัพธ์ของการผสมผสานที่ทำให้เกิดสิ่งมีชีวิตที่มีความแข็งแกร่งเหนือธรรมดา ไม่ว่าดราโกเนียจะมองยังไง ตัวของมันก็รู้ว่าทันย่าคือศัตรูที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เคยพบเจอมา และมันก็รู้ดีว่าตนเองไม่สามารถประมาทได้อีกต่อไป ทุกเทคนิค ทุกพลัง ทุกการเคลื่อนไหวของทันย่าเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความท้าทายที่ไม่มีวันยอมแพ้


            หากมันยังคงลังเลหรือยั้งมืออยู่เช่นนี้ มันอาจจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในศึกครั้งนี้ และสิ่งที่เกิดขึ้นย่อมไม่สามารถยอมรับได้


            “ไอ้เวร..มันมีพลังระดับขั้นดาวฤกษ์ ทว่ายังไม่ได้ปลดปล่อยเขตแดนแห่งกฎออกมาเลย!


            ทันย่าจ้องมองการเคลื่อนไหวของดราโกเนีย ดวงตาสีแดงฉานของเขาเต็มไปด้วยความเดือดดาล


            เขารู้ดีว่าดราโกเนียกำลังทุ่มพลังทั้งหมดที่มีเพื่อทำลายเขา แต่นั่นก็ไม่ทำให้ชายหนุ่มอ่อนแอหรือลังเลเลยซักนิด เขาเริ่มรวบรวมพลังจิตและพละกำลังทั้งหมด เตรียมรับการโจมตีที่กำลังจะมาถึง ร่างที่ถูกบีบอัดยังเต็มไปด้วยพลังที่แข็งแกร่งและเข้มข้นอย่างมหาศาล


            “โฮกกกกกกกกกกกกก!”


            ทันใดนั้น ทันย่าและดราโกเนียต่างก็แปรเปลี่ยนเป็นริ้วแสงสายฟ้าที่พุ่งเข้าหากันอย่างรุนแรง


            “ตู้มมมมมมมมมมมม!”


            การปะทะกันครั้งนี้ไม่ได้มีแค่พลังอันดุดันของทั้งคู่ แต่ยังเต็มไปด้วยความโกรธและความมุ่งมั่นที่ไม่มีใครยอมใคร แสงสีดำและสีทองปะทะกันในอากาศ ทำให้ท้องฟ้าแหวกออกคล้ายกับการระเบิดของดาวหางที่พุ่งชนกัน


            ดราโกเนียที่พุ่งเข้าหาทันย่าพร้อมกับแสงสายฟ้าสีทองที่ห่อหุ้มร่างกาย ขณะที่ทั่วร่างได้เกิดปฏิกิริยาบางอย่าง


            รอบตัวของมันส่องประกายแสงสีทอง ครอบคลุมไปทั่วทุกหนแห่งในรัศมีรอบตัวของมัน


            ความเข้มข้นของแสงสีทองนั้นทำให้บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยความกดดันอันยิ่งใหญ่


            มันไม่ใช่แค่แสงธรรมดา แต่มันคือการปลดปล่อยเขตแดนแห่งกฎทองคำ ถือเป็นเทคนิคอันทรงพลังของผู้มีกฎต้นกำเนิดในระดับสูง


            “นี่มันเขตแดนแห่งกฎทองคำ มันเอาจริงแล้วสินะ!”


            [ระวังไว้ศิษย์รัก นี่เป็นเขตแดนที่ไม่ธรรมดาเลย]


            เขตแดนแห่งกฎทองคำทำให้พื้นที่รอบข้างเปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง มันเปรียบได้ดั่งแรงกระแทกอันรุนแรงที่กดทับทุกสิ่ง แสงสีทองที่หมุนวนรอบตัวนั้นมีพลังในการควบคุมและทำลายความเร็วของศัตรู มันทำให้ร่างของทันย่าที่กำลังพุ่งเข้าหาดราโกเนียต้องเชื่องช้าลงไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนไหวหรือพละกำลังที่ทุ่มเทออกไป ความเร็วที่เคยสูงยิ่งกลับถูกหน่วงเหนี่ยวและชะลอลงอย่างเห็นได้ชัด


            “อึก? ร่างกายเริ่มเคลื่อนไหวช้าลง”


            “เหมือนฉันกำลังโดนแรงโน้มถ่วง!”


            ประสาทสัมผัสต่างๆของทันย่าก็ได้รับผลกระทบจากเขตแดนแห่งกฎทองคำนี้เช่นกัน สายตาและการมองเห็นเริ่มถูกบดบังด้วยแสงสีทองที่ส่องสว่าง พลังจิตและประสาทสัมผัสของเขาถูกรบกวน ทำให้ไม่สามารถรับรู้สิ่งต่างๆได้ชัดเจนเช่นเคย ความกดดันที่เพิ่มขึ้นจากเขตแดนนี้ทำให้ร่างกายของเขาต้องออกแรงต้านทานมากขึ้น ในทุกๆการเคลื่อนไหว ราวกับมีกำแพงที่มองไม่เห็นมากดทับลงมาทุกครั้งที่เขาต้องการจะโจมตี


            [พลังแห่งทองคำยังไงละศิษย์รัก พยายามอย่าให้เสียสติเมื่ออยู่ในรัศมีเขตแดนของมัน]


            ดาวาลกล่าวขึ้นอย่างเคร่งเครียด พร้อมกับในใจที่เริ่มครุ่นคิดถึงรูปแบบกฎต้นกำเนิดต่างๆ


            กฎเกณฑ์แห่งทองคำถือเป็นหนึ่งในพลังแห่งกฎเกณฑ์ขั้นต้นที่อิงจากธาตุและพลังธรรมชาติในจักรวาล


            กฎเกณฑ์นี้เกี่ยวข้องกับการควบคุมและใช้พลังของโลหะในรูปแบบที่บริสุทธิ์ที่สุด รูปแบบของกฎทองคำมักจะรวมถึงความทนทานของร่างกาย ความแกร่งและการป้องกันที่ทรงพลัง พลังนี้สามารถเสริมสร้างการป้องกันของผู้ใช้ให้แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า สามารถสร้างเกราะหรือโครงสร้างโลหะที่ไม่สามารถทำลายได้ และยังสามารถใช้งานในเชิงรุกโดยการแปลงคุณสมบัติโลหะเป็นอาวุธโจมตีที่รวดเร็วและรุนแรง


            “โฮกกกกกกกกกกกกก!”


            ดราโกเนียคำรามออกมาด้วยเสียงที่ดังกึกก้อง และมันก็ไม่ยอมปล่อยให้ทันย่าได้มีโอกาสตั้งตัว


            ยีนพันธุกรรมของมันถูกปลดปล่อยออกมา แสงสีทองรอบร่างของมันเริ่มส่องประกายอย่างเจิดจรัส


            เขตแดนแห่งกฎทองคำถูกควบแน่นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่แค่แรงกดดัน ดราโกเนียได้สร้างหอกทองคำนับหมื่นซึ่งลอยอยู่ในอากาศรอบตัว ประกายแสงสีทองที่เกิดขึ้นจากหอกเหล่านี้ส่องประกายราวกับดวงดาวนับไม่ถ้วน


            ทันใดนั้นหอกทองคำเหล่านี้ก็ถูกปล่อยออกไปในทันที พวกมันพุ่งถาโถมเข้าใส่ร่างของทันย่าราวกับเป็นห่าฝนสังหาร


            “เปรี๊ยง!เปรี๊ยง!เปรี๊ยง!”


            หอกแต่ละเล่มถูกควบคุมด้วยพลังแห่งกฎทองคำและแฝงไว้ด้วยความสามารถในการทำลายล้าง


            ทุกครั้งที่หอกพุ่งเข้าใส่ร่างของทันย่า เสียงของการปะทะทำให้ฟ้าสั่นสะเทือน


            พลังที่ถูกปลดปล่อยออกมาทำให้พื้นดินแตกกระจายเป็นวงกว้าง แรงระเบิดของการโจมตีทำให้หมู่เมฆบนท้องฟ้าสลายไปเป็นผง


            “โฮกกกกกกกกกกกกก!”


            ทันย่าถูกหอกทองคำถาโถมใส่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั่วร่างของเขาเริ่มแตกร้าว เกล็ดสีดำขลับที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้าถูกเจาะทะลุและแตกเป็นเสี่ยงๆ เลือดสีเข้มไหลออกมาจากบาดแผลที่เต็มไปทั่วร่างของเขา ความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านทำให้ทันย่าต้องคำรามออกมาด้วยความโกรธและความเดือดดาล เสียงคำรามของเขาดังก้อง ราวกับต้องการที่จะปลดปล่อยความเจ็บปวดและความโกรธที่สะสมอยู่ภายในออกมา


            ทันย่าพยายามที่จะปกป้องตัวเอง เขาใช้ปีกทั้งสองข้างของร่างเบฮีมอทที่ถูกบีบอัดไว้เพื่อปกคลุมร่างกายของตนเอง


            ปีกขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเกล็ดที่แข็งแกร่งถูกพับเข้ามาโอบล้อมร่างกายของเขาไว้เป็นเสมือนเกราะกำบัง พลังจิตและพละกำลังทั้งหมดที่เขามีถูกทุ่มเทให้กับการปกป้องนี้ แต่หอกทองคำที่ดราโกเนียปล่อยออกมายังคงพุ่งทะลวงเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง


            “เปรี๊ยง!เปรี๊ยง!เปรี๊ยง!”


            เสียงการปะทะของหอกทองคำและปีกเบฮีมอทดังสนั่น แรงกดดันจากการโจมตีทำให้ปีกของทันย่าเริ่มสั่นไหว และแตกร้าวในบางส่วน พลังการทำลายล้างของเขตแดนแห่งกฎทองคำที่ดราโกเนียใช้ ทำให้ทันย่าต้องอึดอัดราวกับกำลังถูกกดทับด้วยภูเขานับไม่ถ้วน


            แม้จะพยายามอย่างเต็มที่ แต่ร่างกายของเขายังต้องเผชิญกับบาดแผลอย่างต่อเนื่อง


            ดวงตาสีแดงของทันย่าเปล่งประกายด้วยความโกรธ เขาไม่อาจยอมให้ดราโกเนียใช้พลังเหล่านี้เพื่อทำลายเขาโดยง่าย เขารวบรวมพลังจิตทั้งหมดเพื่อป้องกัน ปีกของเขายังคงแข็งแกร่ง แม้ว่าจะถูกโจมตีอย่างต่อเนื่องก็ตาม


            “แกคิดว่าจะทำลายฉันได้ง่ายๆหรือไงวะ!”



            ..

            ช่วงนี้คึกเว้ย 55+


    คล้ายกับเรื่อง(ดรอปไม่เขียนต่อ)BEHEMOTH ราชันแห่งมอนเตอร์ ที่คุณอ่าน