ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 78

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

.

โทรุ : " แม่ไม่กลับไปที่โรงพยาบาลเหรอ "

แม่ของโทรุ : " ลูกไม่สบายอยู่นะ แม่ต้องอยู่ดูแลสิ "

โทรุ : " ผมคุยกับไมเด้นแล้ว ไมเด้นจะอยู่ดูแลผมตลอด 1 สัปดาห์เอง "

โทรุบอกกับแม่ว่าโรงเรียนสั่งปิดเป็นเวลา 1สัปดาห์ เมื่อรู้แบบนั้นแม่ของโทรุก็จะไปลางาน 1 สัปดาห์มาอยู่ดูแลโทรุ

แต่ว่าโทรุคุยกับไมเด้นก่อนแล้วว่า ไมเด้นจะย้ายมาอยู่บ้านโทรุสักพักหนึ่งและจะเป็นคนดูแลโทรุเอง

เมื่อได้ยินคำพูดนั้นจากลูกชายของเธอ แม่ของโทรุก็เข่าอ่อนลงไปกองกับพื้นทันที สักพักเธอก็งอแงอยากจะอยู่ดูแลโทรุ

.

แม่ของโทรุ : " ไม่เอาน่า แม่อยากอยู่ดูแลลูกนะ ไม่เอาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แม่อยากอยู่กับลูก "

โทรุ : " อย่างอแงสิแม่ ไม่งั้นผม................จะบอก.....พ่อ "

ระหว่างคุยกับแม่ที่กำลังงอแงเป็นเด็ก โทรุก็พึ่งนึกขึ้นได้ว่า ครั้งสุดท้ายที่คุยกับพ่อของตัวเอง มันจบลงด้วยการมีปากเสียงกันรุนแรง

ซึ่งตอนนั้นโทรุคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่เนื่องจากถูกอลิสปั่นหัวและควบคุมอยู่ เมื่อจำได้แล้วว่าพูดอะไรกับพ่อไปบ้าง โทรุก็อยากจะคุยกับพ่อทันที

แต่มือถือไม่สามารถโทรออกได้ เพราะกลุ่มทหารได้ตัดสัญญาณโทรศัพท์ไปนานแล้ว

.

แม่ของโทรุ : " พ่อไม่เป็นอะไรหรอก ถึงศูนย์วิจัยจะเป็นของทหารก็เถอะ ไม่มีใครไปโจมตีที่นั่นหรอก "

ศูนย์วิจัยที่พ่อโทรุทำงานอยู่ เป็นศูนย์วิจัยของทหาร แม้ว่ามันจะเป็นของทหารก็ตาม แต่ที่นั่นไม่มีทหารประจำการอยู่ ทำให้เจ้าหน้าที่รัฐไม่มุ่งเป้าไปที่นั่น

มีมากสุดก็แค่หน่วยรักษาความปลอดภัยเท่านั้น ทำให้ปลอดภัยจากการปะทะกันระหว่างกลุ่มทหารกบฏ และเจ้าหน้าที่รัฐ

.

หลังจากแม่ของโทรุกลับมาที่บ้านได้สักพัก ตอนนี้ดวงอาทิตย์ก็ใกล้ลับขอบฟ้าแล้ว ทำให้แม่ของโทรุกำลังจะไปทำอาหารเย็นให้พวกเด็กๆ กิน

แต่ทว่าก็มีสายเรียกเข้าจากโรงพยาบาล โทรมาตามให้แม่ของโทรุรีบกลับมาที่โรงพยาบาลโดยด่วน

เนื่องจากมีผู้บาดเจ็บจำนวนมากที่โดนลูกหลงที่เกิดจากการปะทะกันของกลุ่มทหารกบฏและเจ้าหน้าที่รัฐ

พยาบาล : " ขอโทษด้วยนะคะคุณหมอ รู้ว่านี้วันหยุด แต่ว่าตอนนี้มีผู้บาดเจ็บเยอะมาก เราต้องการให้คุณกลับมาโดยด่วน "

แม่ของโทรุ : " (รับสายไม่ยังไม่พูดอะไร เพราะไม่อยากกลับไปทำงาน อยากอยู่ดูแลโทรุ) .......................กลับไปก็ได้ค่ะ "

โทรุ : " แม่ไปเถอะ ผมไม่เป็นอะไรหรอก ไมเด้นก็อยู่ ยังมีสองคนนี้ด้วย " ชี้ไปทางนีโร่และเรย์ที่ยังอยู่ด้วย

เมื่อลูกชายบอกว่าตัวเองไม่เป็นอะไร ทำให้แม่ของโทรุยอมกลับไปทำงานที่โรงพยาบาล

.

แม่ของโทรุ : " แม่ไปก่อนนะ เดี๋ยวจะโอนเงินค่าขนมมาเพิ่มนะ "

ในตอนเย็นแม่ของโทรุออกจากบ้านเพื่อกลับไปทำงานที่โรงพยาบาล ซึ่งที่บ้านของโทรุเหลืออยู่กันทั้งหมด 4 คน โทรุ ไมเด้น เรย์และนีโร่

แต่สักพักเม็กที่กลับบ้านของตัวเองไปแล้ว ก็กลับมาที่บ้านของโทรุอีกครั้ง

.

เม็ก : " กลับมาแล้ว!! "

นีโร่ : " มึงมาทำไมวะเนี่ย "

เรย์ : " ไม่ใช่ว่า ประกาศเคอร์ฟิวห้ามออกจากบ้านแล้วไม่ใช่เหรอ ออกมาได้ไง "

เม็ก : " มาอยู่เป็นเพื่อนพวกมึงไง "

โทรุ : " มาแย่งที่นอนไอ้สองคนนี้นะสิ " (โทรุได้ยินเสียงเม็กจึงเดินลงมาดู)

โทรุเดินลงมาจากชั้นสองหลังจากได้ยินเสียงเม็กคุยกับนีโร่และเรย์ ส่วนไมเด้นกำลังจัดห้องนอนอยู่

ที่บ้านของโทรุมีห้องแค่สองห้องคือ ห้องนอนของโทรุและห้องนอนของพ่อและแม่

ตอนแรกนีโร่และเรย์เสนอตัวเองจะนอนที่ห้องนั่งเล่นและให้ไมเด้นนอนที่ห้องพ่อและแม่ของโทรุ

.

ไมเด้น : " พวกนายขึ้นไปนอนที่ห้องพ่อและแม่ของโทรุนะ "

นีโร่ : " แล้วเธอจะไปนอนที่ไหน นอนกับโทรุเหรอ "

ไมเด้น : " ใช่................อะไร!? ฉันนอนที่พื้นนะ ปูผ้าเอาไว้แล้ว "

หลังจากไมเด้นพูดว่าจะนอนห้องเดียวกันกับโทรุ ทำเอาเม็ก นีโร่และเรย์ หันมามองไมเด้นและโทรุพร้อมกันทันที

แต่ไมเด้นก็หยุดความคิดของทั้งสามเอาไว้โดยเธอได้เอาผ้ามาปูนอนที่ข้างเตียงเรียบร้อยแล้ว

.

เมื่อถึงช่วงเย็นที่ดวงอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้าและความมืดกำลังคืบคลานเข้ามา

กลุ่มเจ้าหน้าที่รัฐที่เฝ้าดูอยู่ที่ห้องนิรภัยก็กำลังวางแผนทำอะไรบางอย่าง

เนื่องจากทหารบางส่วนได้ยอมแพ้ที่เจาะประตูห้องนิรภัยและถอนกำลังออกจากที่นี่แล้ว

พวกเขาจะจัดการทหารที่ยังเหลือที่หน้าห้องนิรภัย แต่ก่อนจะเริ่มแผนการ ก็ได้มีกลุ่มทหารกลุ่มอื่นมาที่นี่และปะทะกับกลุ่มทหารกบฏ

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " หัวหน้า! ได้ยินแล้วตอบด้วย มีกลุ่มทหารกลุ่มอื่นกำลังปะทะกับกลุ่มทหารกบฏอยู่ "

คุณหัวหน้า : " ได้ยินแล้ว ทหารพวกนั้นใส่เสื้อเกราะสีน้ำเงิน มีตรารัฐบาลติดอยู่บนไหล่ใช่ไหม "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " หัวหน้ารู้ได้ไง "

คุณหัวหน้า : " รัฐบาลได้ติดต่อพวกเรามาแล้ว พวกเขากำลังส่งกำลังทหารมาช่วยพวกเรา "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " เชื่อใจได้เหรอคะ "

คุณหัวหน้า : " ไม่จำเป็นต้องเชื่อ ไม่ต้องเข้าไปช่วย แค่เฝ้าดูสถานการณ์ต่อไปก็พอ "

กลุ่มทหารของรัฐบาลมาพร้อมกับอุปกรณ์ที่ดีกว่าและด้วยการที่โจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว

ทำให้กลุ่มทหารกบฏที่อยู่หน้าห้องนิรภัยส่วนน้อยถูกสังหารและส่วนใหญ่ก็ยอมแพ้อย่างรวดเร็ว

เนื่องจากพวกทหารระดับล่างไม่อยากจะเข้าร่วมการกบฏตั้งแต่แรก

แต่ถูกบังคับให้เข้าร่วมจากพวกระดับสูง พวกเขาจึงยอมแพ้อย่างรวดเร็ว

.

ทหารของรัฐบาล : " พวกยอมแพ้เดินไปขึ้นรถบรรทุกซะ "

กลุ่มทหารของรัฐบาลได้จับกุมทหารกบฏที่ยอมแพ้แล้วไปขึ้นรถเพราะเอาไปขังคุกไว้ก่อน

.

ทหารของรัฐบาล : " พวกเราต้องไปเสริมให้หน่วยที่ไปบุกเรือนจำ พวกนั้นเรียกกำลังเสริม "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐที่ได้เฝ้าดูอยู่ได้ดักฟังวิทยุของกลุ่มทหารของรัฐบาลเอาไว้แล้ว พวกเขากำลังจะไปเป็นกำลังเสริมให้กับหน่วยที่ไปบุกเรือนจำ

จากได้ที่ดักฟังมาทำให้คุณเจ้าหน้าที่รัฐรู้ว่า กลุ่มทหารกบฏได้จับผู้คน ทหารและเจ้าหน้าที่รัฐที่ต่อต้านเอาไว้ในเรือนจำของค่ายทหาร

และคุณเจ้าหน้าที่รัฐยังได้รู้อีกว่าไอแซกก็โดนจับขังอยู่ที่นั่นด้วย

.

คุณหัวหน้า : " 4 มหาอำนาจอย่างไอแซกโดนจับอยู่ที่นั่นเหรอแล้วอีก 2 คนละ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ไม่มีข้อมูลค่ะ ถ้าไม่โดนจับขังก็มีอยู่สองอย่างคือถูกสังหารไปแล้วกับหลบหนีไปได้ "

คุณหัวหน้า : " เปลี่ยนแผนลิน่า ไม่ได้ต้องเฝ้าห้องนิรภัย ไปที่ศูนย์สื่อสารแห่งชาติและทำให้การสื่อสารกลับมาเป็นปกติ "

กลุ่มทหารกบฏได้ยึดส่วนสำคัญต่างๆ ของประเทศได้หลายแห่งอย่างศูนย์สื่อสาร โรงไฟฟ้า โรงประปา ศูนย์ราชการสำคัญต่างๆ โรงพยาบาลหลัก

และได้ทำลายสำนักงานหลักของเจ้าหน้าที่รัฐไปแล้ว ทำให้ตอนนี้กลุ่มทหารกบฏควบคุมประเทศได้เกือบทั้งหมด

ยกเว้นแต่ที่รัฐสภาที่มีการคุ้มกันจากทหารรักษาการณ์ที่ไม่ได้เข้าร่วมกับกลุ่มทหารกบฏ

ทำให้ตรงด้านหน้ารัฐสภามีการยิงปะทะกันอยู่ตลอดเวลา แต่ฝั่งกลุ่มทหารกบฏค่อนข้างได้เปลี่ยนเนื่องจากมีอาวุธและจำนวนคนที่เหนือชั้นกว่ามาก

หากกลุ่มทหารกบฏสามารถยึดรัฐสภาได้ก็สามารถประกาศว่าการกบฏของพวกเขาสำเร็จแล้ว

ทางเบื้องบนจึงต้องการแก้เกมโดยการส่งเจ้าหน้าที่รัฐไปยึดศูนย์สื่อสารแห่งชาติ

หลังจากยึดได้สำเร็จทางเบื้องบนก็จะให้ประธานาธิบดีของประเทศแถลงการณ์สถานการณ์ต่างๆ และเปิดเผยข้อมูลของผู้ที่อยู่เบื้องหลังการกบฏ

.

คุณลูกน้อง : " หัวหน้า! ได้ยินไหมครับ เราได้ตัวพวกระดับสูงบางส่วนแล้ว"

คุณลูกน้องติดต่อกลับมายังศูนย์บัญชาการชั่วคราว โดยรายงานมาว่ากลุ่มของเขาได้จับตัวกลุ่มทหารกบฏระดับสูงจำนวนหนึ่งได้แล้ว

.

คุณหัวหน้า : " เอาพวกมันไปส่งที่ศูนย์สื่อสารแห่งชาติ ลิน่าไปที่นั่นอยู่ก่อนแล้ว "

กลุ่มของคุณเจ้าหน้าที่รัฐที่แยกตัวออกมาได้ไปยังศูนย์สื่อสารเพื่อยึดที่นั่นคืน

กลุ่มทหารกบฏที่เฝ้าอยู่บางส่วนได้ทิ้งหน้าที่ของตัวเองและหนีไปแล้ว ส่วนที่ยังเหลืออยู่ก็พยายามปกป้องศูนย์สื่อสาร

แต่ก็ไม่อาจจะต่อต้านกลุ่มของคุณเจ้าหน้าที่รัฐที่โจมตีแบบกองโจมตีที่ไล่เก็บกลุ่มทหารกบฏไปที่จะคน

กลุ่มของคุณเจ้าหน้าที่รัฐใช้เวลาสักพักในการจัดการทหารกบฏและสามารถควบคุมศูนย์สื่อสารแห่งชาติได้สำเร็จ

ซึ่งก็เป็นเวลาเดียวกันที่กลุ่มของคุณลูกน้องได้เอาตัวของทหารกบฏระดับสูงมาส่งที่ศูนย์สื่อสารพอดี

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ประกาศให้กลุ่มของพวกแกยอมแพ้ซะ "

กลุ่มเจ้าหน้าที่รัฐได้จัดเตรียมแถลงการณ์เพื่อให้กลุ่มทหารกบฏที่ยังต่อสู้อยู่ยอมแพ้ได้แล้ว

การประกาศได้กระจายออกไปทั่วประเทศ ทหารกบฏบางส่วนที่รู้ว่าพวกระดับสูงส่วนใหญ่โดนจับไปหมดแล้วจึงได้วางอาวุธและยอมแพ้

.

โทรุ : " เขาประกาศว่าการกบฏจบลงแล้ว "

ไมเด้น : " ยังไม่นอนเหรอ มัวแต่เล่นมือถืออยู่ได้ "

โทรุกำลังนอนเล่นมือถืออยู่บนเตียงภายในห้องของตัวเอง โดยมีไมเด้นปูผ้านอนอยู่ด้านข้างเตียงของโทรุ

ไมเด้นโมโหโทรุนิดหน่อยที่โทรุยังไม่ยอมนอน

.

ไมเด้น : " นอนไม่หลับเหรอ "

โทรุ : " เออ........ นิดหน่อยนะ คงเป็นเพราะมีผู้หญิงมานอนด้วยมั่ง "

ไมเด้น : " นอนไม่หลับเพราะแค่มีผู้หญิงมาด้วยเนี่ยนะ ตื่นเต้นขนาดนั้นเลย? "

โทรุ : " เธอนอนหลับงั้นเหรอ "

ไมเด้น : " ............................ "

เมื่อไมเด้นไม่ยอมตอบโทรุจึงชะโงกหน้าออกมาดูเพราะคิดว่าไมเด้นหลับไปแล้ว

.

โทรุ : " หน้าเธอแดงอยู่นะ มืดขนาดนี้ยังเห็นเลย "

ไมเด้น : " เงียบน่า! ฉันไม่เคยมานอนบ้านผู้ชายมาก่อนนะ แถมนอนห้องเดียวกันด้วย "

.

_____________________________________จบตอน_____________________________________________