Return to my world ?!!

          หลังจากที่ปื๊ดบอกกับทั้ง 2 สาวว่าเขาจะพาพวกเธอเข้าโรงแรม แม้ว่าเหมยจะรู้ดีว่าเขาทำเพราะความจำเป็นแต่ก็อดไม่ได้ที่จะเขินอายอยู่ดี ตั้งแต่ที่เธอเกิดมานี้เป็นครั้งแรกที่ผู้ชายพาเธอเข้าโรงแรมแม้จะคนละความหมายกัน แต่เหมยก็ยังอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้

         ผิดกับหมวยน้องสาวของเธอ ที่ดูตื่นเต้นว่าปื๊ดจะหาที่พักที่ไหนให้กับเธอคอยชี้ทุกๆโรงแรมที่พวกเขาขับรถผ่านไป เพื่อว่าบางทีปื๊ดจะพาเธอไปพักที่นั้น

          " พี่ปื๊ดหมวยอยากนอนโรงแรมนี้ "

          " มันไม่ดีมั้งหมวย นี้มันไม่ใช่โรงแรม แต่ มันเป็นม่านรูด "

          " มันก็เอาไว้นอนเหมือนกันไม่ใช่รึไง "  

          " อืม มันเอาไว้นอนเหมือนกันก็จริง แต่มันคนละความหมายกัน แบบว่า "

          " พอเลยปื๊ด นายเลิกพยายามอธิบายเลย ยิ่งนายอธิบายอะไรไปมีแต่จะแย่ลง "

          " โอเค เอาเป็นว่ามันไม่ปลอดภัยสำหรับพวกเธอสองพี่น้อง "

          ปื๊ดเห็นด้วยกับเหมยในทันที เขาเป็นคนที่อธิบายไม่ค่อยเก่ง ยิ่งเรื่องเกี่ยวกับม่านรูดเมื่อปื๊ดต้องมาอธิบายให้เด็กตาใสอย่างหมวยฟัง เขาพยายามพูดอะไรก็มีแต่จะแย่ลงจริงๆ

          " เอาเป็นว่าเราจะเลือกโรงแรมที่แพงหน่อยแต่ดูปลอดภัยกว่านี้ "

          " อืม "  

           ปื๊ดพูดถึงโรงแรมที่เขาต้องการให้กับพวกเธอ มีเพียงหมวยที่ส่งเสียงตอบรับให้กับคำพูดของเขา หลังจากที่ขับรถหาอยู่นาน ในที่สุดเขาก็ได้โรงแรมที่เขาต้องการ มันเป็นหมวยที่กดค้นหาเอาจากเวปค้นหายอดนิยม 

          โรงแรมที่เขาเลือกเป็นโรงแรมระดับ 5 ดาว แน่นอนว่าราคาของมันไม่ได้ถูกเลยแต่เพื่อแลกกับความปลอดภัยของ 2สาวมันก็ไม่ถือว่าเป็นเงินที่เยอะกินกว่าที่เขาจะจ่ายได้

          หลังจากที่ปื๊ดเข้ามาภายในโรงแรม เขาให้ทั้งพวกเธอทั้ง2นั่งรอที่ล็อบบี้ของโรงแรมส่วนตัวเขาเดินตรงเข้าไปยังเขาเตอร์เพื่อที่จะหาห้องทันที 

          " สวัสดีคะ ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ทางเราช่วยเหลือคะ "

          " ผมอยากได้ห้องพักครับ "

          " ไม่ทราบว่าจะพักกี่คน และ กี่วันดีคะ "

          " 2 คนครับ จะอยู่ประมาณ 7 วันครับ "     

          " กรุณารอสักครู่นะคะ " 

          หลังจากที่ปื๊ดแจ้งความต้องการกับพนักงานต้อนรับ พนักงานใช้เวลากับคอมพิวเตอร์ของเธอสักครู่ จากนั้นเธอก็ทำการเสนอห้องให้กับเขาหลายราคาที่ต่างกัน สุดท้ายแล้วปื๊ดเลือกห้องที่ราคาคืนละ 5พันกว่าบาท ซึ่งเป็นห้องพักระดับกลางๆ หลังจากจ่ายเงินโดยใช่บัตรของปื๊ด จากนั้นพนักงานส่งคีย์การ์ดของห้องที่ปื๊ดเลือกให้กับเขา 

          แต่ในขณะที่ปื๊ดหลังหันหลังกลับก็มีหญิงสาวที่เดินดุ่มๆมาไม่มองทางทำท่าว่าจะชนกับเขา แต่โชคดีที่ปื๊ดสามารถหลบได้ แต่คนที่จะชนกับปื๊ดไม่โชคดีอย่างเขา ในขณะที่ปื๊ดหลบเธอ ขาของเธอไปสะดุดเข้ากับเท้าของปื๊ดอย่างจัง ทำให้เธอล้มคะมำไม่เป็นท่า

          ทันทีที่ปื๊ดเห็นอย่างนั้น เขาก็รีบเข้าไปประคองช่วยเธอลุกขึ้นมาทันที ปื๊ดช่วยเธอเก็บข้าวของที่กระจัดกระจาย และเมื่อเขาได้เห็นหน้าของเธอชัดๆมันก็ทำให้เขาแข็งค้างไปพักหนึ่งที่เดียว

          " ขอโทษนะคะพอดีชั้นรีบไปหน่อย เออ ... คุณคะ ... คุณคะ ... ??? "

          " ขอโทษเหมือนกันครับผมเองก็ไม่ทันได้ระวังเหมือน "

          ที่เขาถึงกับสตั้นก็ไม่ใช่เพราะอะไร สาวที่ชนเขาเข้าอย่างจัง เธอคืออตีดแฟนสาวรุ่นพี่ที่พึงเลิกกันกันไปก่อนที่เขาจะประสบอุบัติเหตุได้เพียงอาทิตย์เดียวเท่านั้น ท่าจะนับตามเวลาของโลกนี้ เขาพึ่งจะเลิกกับเธอได้เพียงแค่ 2 เดือน แต่สำหรับปื๊ดเวลามันได้ไหลผ่านไปเป็นหมื่นปี เขาจึงไม่หลงเหลือความรู้สึกใดๆกับเรื่องของแฟนเก่าของเขาอีกแล้ว    

          " เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนรึเปล่าคะ "

          ดาวิกาเธอรู้สึกคุ้นเคยกับแววตาของชายหนุ่มตรงหน้ามองมาที่เธอเป็นอย่างมากแต่เธอค่อนข้างมั่นใจว่าเธอเคยเจอกับชายตรงหน้ามาก่อนเพียงแต่เธอจำเขาไม่ได้ เธอเลยลองถามเขาดูเพื่อเพิ่มความแน่ใจให้กับเธอ

          " ไม่เจอกันนานเลยนะครับ พี่สวย "

          ตัวเธอเองมีชื่อเล่นว่า ดา มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เรียกเธอว่า พี่สวย ก็คือคนรักเก่าของเธอที่ชื่อว่าปื๊ด แต่คนรักเก่ากับชายตรงหน้านั้นต่างกันมากเกินไปจะมีก็เพียงแววตาเท่านั้นที่เธอยังรู้สึกคุ้นเคย

          " ปื๊ด ... เหรอ ใช่นายจริงๆเหรอปื๊ !!ด "

          " ครับพี่สวย ผมเอง สบายดีไหมครับ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ?? "

          สำหรับปื๊ดไม่มีความจำเป็นใดๆที่จะต้องปิดบังตัวเองกับแฟนเก่าตรงหน้าอีกต่อไปความรู้สึกระหว่างเขากับเธอมันผ่านมาตั้งนานแล้ว จะมีก็เพียงแค่สวยเท่านั้นที่ยังรู้สึกบางอย่างอยู่ สำหรับเธอเวลามันพึงจะผ่านไปแค่ 2 เดือนเท่านั้นเอง ความรู้สึกของเธอจึงยังคงค่อนข้างที่จะยังมีอยู่มากที่เดียว

          " พี่เองก็สบายดีว่าแต่เรามามาทำอะไรที่นี้ "

          " พอดีผมมาส่งเพื่อนที่พักที่นี่นะครับ "

          เธอตอบกลับคำทักทายของเขา พร้อมกับถามว่าอตีดแฟนเก่ามาทำอะไรในที่ทำงานของเธอ เธอค่อนข้างที่จะไม่เชื่อว่าปื๊ดจะมีเพื่อนที่พักที่นี้จริงๆ ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่คนระดับอย่างปื๊ดหรือเพื่อนๆของเขาจะมาพัก    

          แต่ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไร ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาพูดกับเธอด้วยความเร่งรีบ

          " เสร็จรึยังครับ ดา แขกของเรากำลังรออยู่นะครับ คุณมัวทำอะไรอยู่ "

          " ยังเลยพี่รุจ รอสักพักนะคะ พอดีดาเจอกับคนรู้จักนะคะ ดาจะรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้ค่ะ "

          ชายหนุ่มคนนั้นคือรุจรุ่นพี่ของเธอที่แนะนำให้เธอเข้ามาทำงานในโรงแรมแห่งนี้ เขาใช้เส้นสายของพ่อเขาที่เป็นผู้จัดการของโรงแรมเพื่อที่จะฝากให้เธอที่ยังเรียนไม่จบเข้ามาทำงานและดูเหมือนเขาเองก็จะหวังบางอย่างจากตัวเธอเช่นกัน

          " ไว้ค่อยคุยกันนะปื๊ด ตอนนี้พี่รีบ เรายังใช้เบอร์เดิมอยู่ใช่ไหม ?? "  

          " ครับพี่ " 

          จากนั้นเธอก็จากไปเพื่อที่จะไปทำธุระที่เธอได้ถูกเร่งรัดมา ในระหว่างที่เธอรอให้เอกสารถูกปริ้นออกมา หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอคือคนที่เปิดห้องให้กับปื๊ดก็หันมาพูดกับเธอด้วยท่าทีที่สนิทสนม

          " น้องดา น้องรู้จักกับลูกค้าคนเมื่อกี้เหรอ ? "

          " ค่ะพี่ รุ่นน้องของดาสมัยที่เรียนมัธยมนะคะพี่ เห็นอย่างนี้ เขาพึ่งจะม.6เองนะพี่ "

          ดาบอกว่าปื๊ดเป็นเพียงแค่รุ่นน้องที่เรียนโรงเรียนเดียวกับเธอเท่านั้น เธอไม่กล้าที่จะ

บอกว่าปื๊ดคือคนรักเก่าของเธอ

          " แต่ว่า เขาก็หล่อวัวตายควายล้มเลยไม่ใช่รึไง แถมยังรวยอีกด้วยนะ !? "    

          " เดี๋ยวก่อนพี่ ตาปื๊ดนี่นะรวย ไม่ใช่หรอกมั้งพี่ ??? "

          " จะไม่ใช่ได้ยังไง เธอรู้ไหม ?? ตาปื๊ดของเธอ เปิดห้องSuite ให้สาวๆพักตั้ง 7 วัน "

          พนักงานคนนั้นไม่พูดเปล่า เธอยังส่งเอกสารที่ปื๊ดเปิดห้องพัก ให้กับดาวิกาดูภายใน

เอกสารยังมีสลิปของการชำระ ซึ่งเป็นตัดออกจากบัตรที่เป็นชื่อจริงของปื๊ด

          " ทั้งหล่อ ทั้งรวย แถมโปรไฟล์ก็ยังดี เธอเองจบ จากเตรียมไม่ใช่เหรอไง "

          " ถ้าเขาเป็นรุ่นน้องเธอ ก็แสดงว่า เขาก็เรียนที่เตรียมเหมือนกัน โอ้ยย ไฮโซจริงๆ "

          " มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกพี่ เขาเป็นนักเรียนทุนของที่นั่น ไม่ได้ ไฮโซ อะไรหรอก "

          " เธอนะซิไม่รู้อะไร นักเรียนทุนนะซิดี โก้จะตายต่อให้มีเงินก็เป็นไม่ได้ "

          " ว่าแต่น้องดา เออ .. พอจะมีเบอร์ติดต่อของเขาไหม พี่ขอได้รึเปล่า "

          ดาวิกาได้ยิ้มแห้งๆให้กับเธอ ดาวิกาจะให้เบอร์แฟนเก่าให้กับผู้หญิงคนอื่นได้อย่างไร ดาวิกาไม่เข้าใจว่า2เดือนที่ผ่านมาปื๊ดไปทำอะไรมาถึงได้เปลี่ยนแปลงไปได้ขนานนี้ นอกจากที่เขาเรียนเก่งแล้ว สถานภาพของปื๊ดในโรงเรียนไม่ได้ดีอะไรเลย เขาเป็นแค่ loser คนหนึ่งเท่านั้น

••

          หลังจากที่ปื๊ดได้คีการ์ดของห้องพัก เขาก็เดินไปหาพี่น้อง 2 สาวทันที่ พวกเธอบ่นเล็กน้อยที่เขาไปจัดการเรื่องห้องค่อนข้างนาน แต่พวกเธอก็ไม่ได้ว่าอะไรเขามากนัก

          ปื๊ดช่วยพวกเธอขนของต่างๆจนไปถึงที่หน้าห้อง แต่เขาตัดสินใจที่จะไม่เข้าไปในห้อง มันคงดูไม่ดีนักหากเขาเข้าไปภายในห้องนั้น เขาจึงเลือกที่จะบอกลาพวกเธอที่หน้าประตู

          " รออะไรพี่ปื๊ดทำไมยังไม่เข้ามา เปิดประตูไว้นานๆเดี๋ยวยุงเข้านะ "   

          หมวยพูดในขณะที่เธอนั่งขย่มโซโฟนุ่มๆในห้องรับแขกของห้องพักของเธอ ดูเธอจะชอบมันมากๆ เธอยังคงขย่มแรงขึ้นเรื่อยๆ

          " เอาเป็นว่าพี่ส่งพวกเราแค่นี้ก็แล้วกัน นี้ก็จะมืดแล้วถ้าพี่เข้าไปมันจะดูไม่ดี "

          " คุณจะไม่อยู่กับพวกเราก่อนเหรอคะปื๊ด "      

          " ถ้าผมอยู่ต่อแล้วเกิดติดใจขึ้นมา อยากจะอยู่ทั้งคืนคุณจะว่ายังไงพี่สาว "

          เหมยตีเขาอย่างแรงไปหนึ่งที ข้อหาที่เขาพูดจาแทะโลมเธอ

          " พูดดีๆกับนายไม่ได้จริงๆ ทำดีกับนายทีไร นายก็ทะลึ่งขึ้นหน้าทุกที "

          " งั้นผมกลับก่อนละกัน ขืนอยู่ต่อตัวผมคงได้ระบมไปทั้งตัวแน่ๆ "

          " แล้วก็ถ้ามีปัญหาอะไร โทรหาผมได้ตลอดเวลาไม่ต้องเกรงใจ "

          หลังจากที่ปื๊ดพูดจบเขาก็หันหลังและจากไป แต่อยู่ๆเขาก็มีความรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างกำลังเข้าหาเขาจากด้านหลัง เขาไม่ได้เลือกที่จะหลบมันปล่อยให้สิ่งนั้นเข้าหาตัวเขาต่อไป นั้นก็คือเหมยนั้นเองเธอกอดปื๊ดจากด้านหลัง เธอรู้สึกอยากตอบแทนเขาจริงๆ แต่เธอก็ไม่รู้จะทำยังเธอจึงได้แต่กอดเขาไว้ไม่ยอมปล่อยและพูดบางอย่างกับเขา

           " ปื๊ด ชั้นรู้สึกขอบคุณมากจริงๆ ถ้าไม่ได้คุณชั้นก็ไม่รู้ว่าเรา2พี่น้องจะเป็นยังไง "

           " เรื่องที่ชั้นสัญญากับคุณเอาไว้ ชั้นจะทำตามันแน่นอน แต่ .. "

           " ขอเวลาให้ชั้นหน่อยจะได้ไหมปื๊ด ขอเวลาให้ชั้นรักคุณให้มากกว่านี้ "

           ปื๊ดไม่ได้พูดอะไร เขาค่อยๆนำมือของเหมยที่กอดเขาจากด้านหลังออก และหันหน้ามาทางเธอปื๊ดบรรจงจัดปรอยผมของเธอไปทัดไว้ที่ข้างหูของเธอ แล้วเขาก็พูดบางอย่างกับเธอด้วยเสียงที่ได้ยินเพียงแค่เขา2คน

          " เหมย คุณไม่จำเป็นต้องทำอะไรแบบนั้นเพื่อตอบแทนผม "

          " วันนี้คุณเหนื่อยมามากแล้ว คุณกับน้องไปพักผ่อนเถอะ "

          ถึงแม้ว่าปื๊ดจะบอกว่าเขาไม่ได้ต้องการให้เธอตอบแทนเขา แต่เธอก็บอกตัวเองเอาไว้ว่าเธอจะทำตามสัญญาที่ให้กับเขาแน่นอน เธอแค่อยากขอเวลาให้ตัวเธอรักเขาให้มากกว่านี้ เธอจะยอมเป็นของเขาทั้งกายและใจ

          " ขับรถกลับดีๆนะคะ "     

          เขาไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงพยักหน้าให้กับเธอและหันหลังเดินจากไป 

••

          หลังจากที่ปื๊ดออกมาจากโรงแรมเขาก็ขับรถตรงกลับบ้านในทันที แต่ด้วยตอนนี้เป็นเวลาที่คนทั่วไปกำลังเลิกงาน รถจึงค่อนข้างที่จะเคลือนตัวได้ช้า บวกกับฝนที่กำลังตกลงมาจึงทำให้มี น้ำที่รอการระบายเกิดขึ้นแต่ไม่สูงนัก วันนี้มีหลายเรื่องเกิดขึ้นกับตัวเขาแต่สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจที่สุดก็คงไม่พ้นการที่เขาได้พบเจอกับคนรักเก่าของตนเอง

          มันอาจจะเป็นเพราะบรรยากาศที่ฝนตกลงมา เม็ดฝนที่เกาะอยู่ตรงกระจกข้างคนขับและเสียงเพลงที่เปิดจากวิทยุของเครื่องเสียงของรถยนต์ ที่ทำให้เขาหวนกลับไปนึกถึงวันเก่าๆขึ้นมาโดยไม่ได้ตังใจ

          แต่เอาเข้าจริงๆเวลาที่คนอื่นๆเจอกับแฟนเก่าเข้าจริงๆ มันก็อดที่จะรู้สึกขึ้นมาไม่ได้ แต่มันไม่ใช่ว่าเขาอยากกลับไปคืนดีกับเธอหรือว่าอะไรทำนองนั้น มันเป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบาย คุณจะรู้ได้ก็ต่อเมื่อคุณได้พบเจอกับแฟนเก่าด้วยตัวคุณเองเท่านั้น 

          ถ้าวันนั้นเราไม่ ..... 

          ก้าย กาย ก้าย กาย ก้าย ก้าย กาย ก้าย กาย กาย มุ 

          ในขณะปื๊ดกำลังคิดถึงความหลังอยู่ๆเสียงโทรศัพย์มือถือของเขาก็ดังขึ้นมา เขาหยิบมือถือของเขาขึ้นมาดูว่าเป็นใครที่โทรหาเขา แต่มันกับแสดงข้อความว่า หมายเลขส่วนตัวหลังจากคิดอยู่สักพักเขาก็ตัดสินใจที่รับสายนั้น

          " สวัสดีครับ คุณ ปรเมษฐ์ คุณยังจำผมได้ไหม ผม ยอดชาย ที่คุณเคย "  

          " เอาละ ผมไม่รู้ว่าคุณไปเอาเบอร์ผมมาจากไหน แต่ผมไม่สนใจซื้อประกันตอนนี้ "

          หลังจากนั้นปื๊ดก็วางสายไป

 __________________________________________________________________________________

          งานปั่นนะครับอาจจะมีคำผิดหรือตกหล่นไปบ้างต้องขออภัย ขอให้สนุกกับบนิยาย

นะครับ มีใครเคยเจอกับแฟนเก่าบ้างครับ พอจะเข้าใจความรู้สึกของคำว่า ถ้าไหม