จักรพรรดิปราชญ์บรรพกาลลี้เฟย

หลังจากที่สิ่งต่าง ๆ ในดินแดนที่เจดีย์บรรพกาลตั้งอยู่ ภาพต่าง ๆ เริ่มเลือนลางหายไปทีละน้อย พร้อม ๆ กับลี้เฟยและฟงหมิงในถะมิติก็หายออกไปในเวลาไล่เรี่ยกัน

ที่บริเวณวิหารบรรพกาลสองชั่วยามหลังจากลี้เฟยหายเข้าไปในภาพบรรพกาล ทุกคนต่างรวมตัวเพื่อที่จะกลับ เมื่อรวมตัวกลับพบว่า ลี้เฟยหายตัวไป ไม่ว่าจะช่วยกันออกตามหาเพียงใดก็ไม่พบ ท่ามกลางความวุ่นวายและกังวลใจของหลายคน สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะทุกคนในลานโถงทุกคนถูกอัคนีหยกดึงตัวกลับไปพร้อมกับความวุ่นวายในการสูญหายของลี้เฟยในสำนัก

สองวันในยามดึกสงัดให้หลังลี้เฟยหายเข้าไปในภาพบรรพกาล ถะเจดีพุ่งออกมาในเวลาอันรวดเร็ว และไปปรากฏในลานหน้าหอยุทธ์ อย่างเงียบสงบไม่มีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวแต่อย่างใด ทว่า จ้าวสำนักบินมาแต่ไกล เพราะได้รับคลื่นพลังพุ่งเข้ามาที่ในสำนัก พร้อม ๆ กับรองจ้าวสำนัก และอาวุโสและศิษย์ส่วนหนึ่งบริเวณนั้นที่ยังไม่นอน ต่างมุ่งมาที่หน้าหอยุทธ์ 

ประตูถะมิติเปิดขึ้นพร้อมกับการก้าวย่างออกมาของลี้เฟย ผู้คนด้านนอกถะมิติต่างตกตะลึง ไม่คาดคิดว่าจะเป็นลี้เฟยและด้านข้างมีหญิงสาวหน้าตาสวยคม หน้าตาสะอาดงดงาม สูงเพรียวในชุดสี่เหลืองทองก้าวเดินออกมาด้วยกัน ลี้เฟยมองไปรอบ ๆ และเดินเข้าไปหาจ้าวสำนักและรองจ้าวสำนักตงเจ๋อ พร้อมยกมือแสดงคารวะ หลงชิงเอ๋อมองด้วยความตกตะลึงในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พร้อม ๆ กับหญิงสาวที่สวยงดงามเดินมากับลี้เฟย ไม่รู้ว่านางตกตะลึงอะไรกันแน่

ท่านจ้าวสำนัก ท่านอาจารย์ ข้ามีเรื่องจะแจ้ง เหมือนว่าจ้าวสำนักและอาจารย์ตงเจ๋อจะรู้ว่า ลี้เฟยจะพูดอะไร จึงเดินนำตัวลี้เฟยเข้าไปในหอยุทธ์ ลี้เฟยเรียกฟงหมิงและหลงชิงเอ๋อให้เข้าไปด้วยกัน ทันทีที่เดินเข้าไป ถะเจดีย์ก็หายวับกลายเป็นแสงสีทองพุ่งหายไปในท้องฟ้าต่อหน้าทุกคน ทว่าในความจริงแล้วถะมิติเพียงพุ่งขึ้นไปอาบรับพลังธาตุธรรมชาติและจะกลับสู่แหวนมิติของฟงหมิงเองในเวลาต่อมา 

ส่วนสาเหตุที่ถะมิติมาที่หอยุทธ์เพราะถะเจดีย์สัมผัสได้ถึงเสี้ยววิญญาณของราชันมังกรนั่นเอง ส่วนการที่ถะมิติจะเดินทางกลับมา ก็เพราะถะเจดีย์มีพันธะสัญญากับฟงหมิงมาช้านานแล้ว และถะเจดีย์ก็เป็นศาสตราวุธระดับสูงที่มีความคิดเป็นของตนเองด้วยเช่นกัน

เมื่อทุกคนเข้าไปแล้ว ประตูหอยุทธ์ก็ปิด อาวุโสตงเจ๋อกั้นม่านพลังยันต์อักขระป้องกันคนสอดแนมทันที

ยังไม่ทันที่ลี้เฟยจะกล่าวอันใด อาจารย์ตงเจ๋อก็กล่างขึ้นมาก่อน เรื่องทั้งหมดนี้ เกี่ยวกับภาพมังกรบรรพกาลในรูปนี้ใช่หรือไม่ อาจารย์ตงเจ๋อชี้ไปที่รูปที่ทุกคนเห็นว่า มังกรกำลังนอนขดอยู่ในรูปแทนที่จะบินเหมือนเดิม

ลี้เฟยไม่ตอบในทันที แต่หันไปมองฟงหมิงและชี้ให้ดูที่ภาพ ทันทีที่ฟงหมิงเห็นภาพ นางก็เข้าใจและจดจำเหตุการณ์ในอดีตทันที และสัมผัสได้ว่า ในภาพยังมีเสี้ยววิญญาณของบิดานางอยู่ น้ำตาไหลออกมาเป็นทาง โดยที่ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่เดินไปที่รูปภาพพร้อมยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่นาน ทุกคนตกอยู่ในความเงียบและเหมือนจะรู้ว่า ผู้หญิงคนนี้ที่มากับลี้เฟยมีความเกี่ยวพันกับรูปภาพมังกรบรรพกาลอย่างแน่นอน

สักพักใหญ่ ลี้เฟยจึงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ทุกคนฟังตั้งแต่ต้นจนเดินทางกลับมาที่นี่ แต่ไม่ได้เล่าเรื่องการคงอยู่ของเสี้ยวจิตวิญญาณมังกรฟ้าที่คงอยู่ ทุกคนฟังเงียบกริบ และเข้าใจหัวอกของการถูกตามฆ่าล้างครอบครัว ทำให้ครอบครัวพลัดพราก ทำให้ทุกคนสงสารและเต็มใจที่จะให้ฟงหมิงพักอยู่ที่นี้ แต่ความจริงแล้วนางเป็นทายาทของจ้าวสำนักคนแรกต่างหาก จ้าวสำนักคิดได้และพูดออกมาด้วยความเก้อเขิน

"ข้าว่าแล้ว ว่าจิตสัมผัส ลางสังหรณ์ข้าแม่นยำ เรื่องทั้งหมดมันเกี่ยวกับเจ้าจริง ๆ" อาจารย์ตงเจ๋อพูดโพล่งออกมาแต่ไม่ได้ดื่มสุราแต่อย่างใดในคราวนี้ ลี้เฟยยิ้มรับไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด

"เรื่องนี้ไม่สมควรเผยแพร่ใด ๆ ออกไปว่านางเป็นใคร มันจะเป็นอันตรายต่อนางและต่อสำนักเราด้วย ยิ่งรู้ว่านางเป็นธิดาราชันมังกร ผู้คนก็จะแห่มาดู ตามมาหา สารพัดเหตุการณ์อาจเกิดขึ้นได้โดยง่าย ข้าคิดว่าปกปิดไว้ และเจดีย์ที่พวกเจ้ามา ถือว่าเป็นศาสตราวุธประจำตระกูลนาง ยิ่งไม่ควรเผยแพร่ ก็ให้เรื่องเงียบหายไปเอง เพราะตอนที่เราเข้ามาเจดีย์นั้นก็พุ่งหายขึ้นไปบนท้องฟ้า ก็ไม่ต้องกังวลใด ๆ กับเรื่องนี้" จ้าวสำนักกล่าวออกมา

"ในเรื่องนี้ หลงชิงเอ๋อ เจ้าพอจะช่วยดูแลนางได้หรือไม่ แต่หากเจ้าไม่สะดวกข้าจะให้คนอื่นดูแลได้" อาจารย์ตงเจ๋อสอบถามหลงชิงเอ๋อเพื่อความแน่ใจ

"อาจารย์ท่านไม่ต้องห่วง ข้าไม่มีปัญหาอันใดเลย ข้าเป็นลูกผู้หญิงเช่นนาง ข้าย่อมเข้าใจความรู้สึกของนาง แต่ข้าไม่แน่ใจว่าลี้เฟยจะยอมหรือไม่" หลงชิงเอ๋อตอบกับอาจารย์พร้อมสายตากระแทกไปยังลี้เฟยด้วยความหงุดหงิด

"ข้าจะไปว่ากระไรได้ นางเป็นหญิง เจ้าก็เป็นหญิง และท่านเองก็เป็นศิษย์พี่ ข้าย่อมต้องไว้ใจท่าน ย่อมต้องมั่นใจในตัวท่านสิ ท่านจะมาหงุดหงิดอะไรกับข้า" ลี้เฟยตอบกลับมาโดยไม่ได้คิดอะไรมาก 

"ฟงหมิง เจ้าอยู่กับศิษย์พี่หลงชิงเอ๋อก่อนนะ นางใจดี เจ้าอยู่กับนางปลอดภัย ศิษย์พี่อยู่ในเขตสายใน ข้าอยู่สายนอกและเป็นผู้ชาย มันไม่สะดวกทั้งเจ้าและข้า" ลี้เฟยกล่าวออกไปหลังจากฟงหมิงเดินกลับมาหา

"ได้ข้าไม่มีปัญหา รบกวนท่านด้วย" ฟงหมิงหันไปยิ้มขอบคุณหลงชิงเอ๋อพร้อมเดินออกไป