ไอซ์ยกแขนเสื้อปาดเหงื่อมองน้ำหมักที่เข้มข้นก่อนพีจะเดินเข้ามาหาทั้งคู่
“คุณไอซ์ครับ บัญชีถูกส่งมาแล้ว จะไปดูที่ออฟฟิศไหมครับ”
“รายงานบัญชีหรอ ไม่ทำนานแล้วนะ เลขาก็ไม่มี” ไอซ์ขมวดคิ้วยืนขึ้นถอดถุงมือยางออก โซลาห์ยังคงคั้นต่อไปด้วยความสนุกก่อนไอซ์จะฉุกคิดโน้มหน้าลงมาหาเธอที่เหลือบมองเขาแล้วผงะเลิกคิ้ว
“จบบัญชีมาใช่ไหมคนสวย” ไอซ์ยิ้มหวานคว้ามือโซลาห์ดึงออกจากถังพลางถอดถุงมือออกพาลุกขึ้น พีฉีกยิ้มให้ทั้งสอง
“เกี่ยวอะไรกับฉัน”
“เอาน่า ช่วยหน่อย” ไอซ์จูงเธอเดินไปที่ออฟฟิศให้พี่จัดการต่อในส่วนที่เหลือ
โซลาห์เดินเข้ามาในออฟฟิศมองเขาที่รื้อแฟ้มปึกหนาเอามากองวางไว้บนโต๊ะก่อนจับโซลาห์กดลงนั่งที่เก้าอี้ทำงานของตนเองพร้อมยื่นปากกาให้เรียบร้อยแล้วเดินไปลากเก้าอี้มานั่งลงข้างๆ โซลาห์ผ่อนลมหายใจลงมือเปิดแฟ้มคิดบัญชีกับเครื่องคิดเลขอย่างจำใจ
“มีโซลาห์เหมือนมีเครื่องมือการเกษตรพกพาเลยเนอะ” ไอซ์พูดพลางเปิดเอกสารดูที่เหลือ
“คุณจะด่าหรือชมฉัน เครื่องมือการเกษตรเนี้ยคงไม่ได้หมายถึงไอ้ที่ใช้ไถนานะคุณไอซ์” โซลาห์หันขวับมองค้อน ยิ่งเห็นรอยยิ้มเ้าเล่ห์แล้วยิ่งมั่นใจคำตอบชัดเจน
“นี่คุณ..” โซลาห์เปลี่ยนความเกรี้ยวกราดมาเป็คำถามอย่างไม่สนใจการกวนของเขาพร้อมคิดเลขไปด้วย
“ว่ามา” เขาทำเสียงเรียบนิ่ง
“พรุ่งนี้เราจะไปเปิดตัวไร่ใช่ปะ”
“อืม เดี๋ยวผู้จัดการส่งชุดมาให้ตอนเช้า อย่าตื่นสายละ”
“รู้แล้วค่ะคุณชาย ฉันถามอีกหน่อยสิ” โซลาห์หันมาจ้องไอซ์
“ถามั้แ่วันแรกยันวันนี้ยังไม่เลิกอีก มีอะไร”
“ทำไมคุณไม่ให้อภัยคุณทิพย์ ความผิดที่เธอทำมันร้ายแรงมากขนาดนั้นเลยหรอ ฉันว่ามันก็น่าสงสารนะแถมเธอท้องด้วย คุณมีอะไรเกินเลยกับเธอแล้วใช่มะ ดูคุณใมากเลยแต่ก็ควรรับผิดชอบนะ”
“ถามแบบนี้ไม่ลองััเองเลยละว่ามันอย่างไง” ไอซ์หยุดมองหน้าเธอ
“จะให้ฉันท้องหรอ ว๊าย ไม่เอาหรอกสามียังไม่มีเลย หูย ไม่ไหวหรอกคุณ”
“ของแบบนี้ยังไม่มีสามีก็ท้องได้” ไอซ์ขยับเข้ามาใกล้เธอพร้อมฉีกยิ้มเ้าเล่ห์
“ยังไงหรอ” โซลาห์มองตาปริบๆทำเนียนใสซื่อ ไอซ์กระตุกยิ้มจับคางเธอเชยขึ้นพร้อมยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกชนกัน โซลาห์หรี่ตามองเขาก่อนจะ
เพี้ยะ!
มือขวานาบลงแขนเขาอย่างแรงจนสดุ้งโหยงเอามือลูบแขนอย่างเจ็บแสบ โซลาห์ยักคิ้วเชิดใส่เขาก่อนผลักเขาออกหันกลับมาทำงานต่อ
“ดื้อไม่พอแถมโหดด้วย ระวังขึ้นคานหรอกเด็กกะโปโล” ไอซ์ลุกขึ้นวางมือลงบนโต๊ะจ้องมองเธอที่ยิ้มยียวนกวนจิต
“เื่ของคนสวย คนไม่หล่อไม่เกี่ยว” โซลาห์ปัดมือไล่เขาที่ส่ายหน้าไปมาเดินออกไป เธอยิ้มบางๆอย่างชอบอกชอบใจก่อนยกมือลูบแขนขนลุกเมื่อนึกถึงภาพเมื่อครู่เธอต้องสะบัดทิ้งความคิดสยิววาบหวิวนั้นทิ้งทันที ไอซ์เดินอมยิ้มมาที่โรงบ่มไวน์ก่อนสังเกตเห็นทิพย์ยืนกอดอกอยู่ด้านหน้า
“คุณมาทำอะไรที่นี่”
“รอคุณไง ฉันมีอะไรจะตกลงกับคุณ” ทิพย์มองเขาก่อนยกมุมปากเหยียดยิ้ม
“ตกลงอะไร” ไอซ์จ้องเธอตอบกลับอย่างไม่พอใจ
“ถ้าคุณไม่จดทะเบียนกับทิพย์ คุณก็จะเห็นคนที่คุณรักเจ็บตัว คุณจะรักใครไม่ได้นอกจากทิพย์เท่านั้น”
“ผมไม่ใช่ของตายของใคร ไม่จำเป็ต้องฟังเื่งี่เง่าของคุณ กลับไปพักผ่อนหาทางคิดดีกว่าว่าจะไปอยู่ที่ไหนนะทิพย์ เพราะอีกไม่นานคุณก็ต้องไปจากไร่นี้”
“ฉันรู้ว่าไม่มีใครบังคับคุณได้ งั้นก็ลองดู” ทิพย์เหยียดยิ้มหลีกทางเดินออกไป ไอซ์กำมืออย่างเจ็บใจเดินเข้าไปในโรงบ่มไวน์
ทิพย์เปิดประตูเข้ามาในออฟฟิศเหลือบมองโซลาห์ที่มองเธอเช่นกันอย่างสงสัย
“เด็กอย่างเธอใช้อะไรเข้าแลกนอกจากตัว ดูไปดูมาก็ไม่เห็นจะน่าหลงใหล ไอซ์นี่โง่สิ้นดี” ทิพย์กอดอกเดินมายืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะที่โซลาห์นั่งอยู่
“แล้วคุณละ ไม่มีที่ไปก็เลยกลับมากินของเดิม เสียใจด้วยนะคะคนเก่าๆคุณไอซ์ไม่นิยมเก็บมากินซ้ำ” โซลาห์ปิดแฟ้มยืนประชันหน้ากับเธอชนิดตาต่อตาฟันต่อฟัน
“ปากเก่งนักนะ นังเด็กแก่แดด อายุแค่นี้ริอาจมีผัว แม่กับพ่อเธอคงใช้เธอแลกเงินละสิ ไอซ์เก็บแกไว้บำเรอแก้เหงาสินะ”
“คุณดูถูกคนอื่นมากเกินไปแล้วนะ อีกอย่างฉันก็ไม่ได้เด็กกว่าคุณสักเท่าไหร่หรอก ดูสภาพคุณตอนนี้สิท้องโย้เข้าไปทุกวันยังมีศักดิ์ศรีอีกหรือไง ก่อนที่คุณจะว่าฉัน คุณกลับไปส่องกระจกแล้วถามตัวเองหน่อยนะว่ามาที่นี่ทำไม แล้วก็ช่วยรักษาหน้าไว้ด้วยนะเพราะตอนนี้เริ่มไม่มียางอายแล้ว”
“ปากอย่างแกต้องโดนสักฉาด” ทิพย์ไม่พูดเปล่าง้างมือขึ้นนาบลงเข้าที่แก้มของคนตรงหน้าแต่โซลาห์ยกแฟ้มตบเข้าที่ฝ่ามือไว้ทันแล้วง้างมืออีกข้างตบหน้าทิพย์กลับ
เพี้ยะ!
“กรี๊ด นี่แก!” ทิพย์จับหน้าแล้วเดินอ้อมเข้าไปหาโซลาห์ที่ยืนกำหมัดตั้งท่า
“ถึงฉันจะเหนียงไม่ยานไม่เหนียวเท่าคุณ ฉันก็สู้ไม่ถอย” โซลาห์ยื่นหมัดจ่อไปตรงหน้าทิพย์ที่ง้างมือขึ้น
แกร๊ก
“เกิดอะไรขึ้นครับ” พีเปิดประตูเข้ามาอย่างได้จังหวะมองโซลาห์กับทิพย์อย่างสงสัย
“ไม่มีอะไรนี่คะ” ทิพย์ลดมือลงเหยียดยิ้มจ้องเขม็งโซลาห์แล้วเดินออกไป