[New Life] อิสระของชีวิต

[mini story] อดัม [พิเศษวันพ่อ]
“ทุกคนรู้มั้ยวันนี้วันอะไร?”“เอ...วันพฤหัสค่ะ”“ไม่ใช่ๆ วันนี้วันที่ 5 ธันวา วันพ่อยังไงล่ะ! เพราะงั้นทุกคนต้องทำตามที่พ่อบอกนะ!”ท่ามกลางมื้ออาหารเช้าอดัมที่ดูคึกคักกว่าใครก็ว่าด้วยเสียงอันดัง บังเกิดความเงียบขึ้นมารอบตัวกะทันหัน ก่อนที่ลูกชายคนโตของบ้านจะเอียงคอส่งเสียงท้วงอยู่ในคอ ส่วนสองสาวประจำบ้านนั้นยังนั่งฟังพร้อมทำตาปริบๆ อยู่สำหรับแม่อรคงไม่รู้ว่าสามีจะเล่นอะไร ส่วนอลิซก็เป็นเด็กดีรอพ่อพูดให้จบมากกว่า“...หะ อะไรของอดัมกันหะ?”“ก็ชื่อวันก็บอกอยู่ วันนี้ทุกคนต้องตามใจพ่อ เพราะงั้น ไปเที่ยวกันเถอะ”“ไปกันเองแล้วกัน ผมมีงาน”ลูกชายของบ้านว่าพลางยกจานข้าวตัวเองไปเก็บ ที่ว่าแบบนั้นก็เพราะรู้ดีวันนี้โรงเรียนของอดัมกับอลิซหยุด แน่นอนว่าเซ็ทก็ได้หยุด เพียงแต่งานไม่ได้หยุดไปด้วย ทว่าไม่ทันจะได้เดินไปไหนไกล คนที่บอกว่าวันน้เป็นวันของตัวเองก็ถลาเข้ามากอดคอแล้วว่ากระซิบกระซาบเสียงเบา“อย่าว่างั้นว่างี้เลยนะเซ็ท แต่ลูกต้องเข้าใจว่าถ้าเราไม่มีกิจกรรมร่วมกันในวันพิเศษทั่วไป แล้วเกิดอลิซโตกว่านี้ โตพอจนรู้ว่าตัวเองไม่ใช่ลูกจริงๆ ของพ่อขึ้นมา แล้วเธอนึกได้ว่าเราไม่เคยมีกิจกรรมพิเศษในวันพ่อเลย เธอจะมองว่าวันนี้เป็นวันที่แย่แค่ไหน เธออาจจะมองว่าพ่อกับครอบครัวไม่ยอมรับตัวเธอเป็นลูกก็ได้”“...คิดไปเป็นตุเป็นตะน่ะอดัม”“ถึงงั้นก็เถอะ มันก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นี่นา พ่อไม่อยากให้อลิซรู้สึกแปลกแยกตอนเธอโตขึ้น เพราะงั้นก็แค่ไปเที่ยวด้วยกันหน่อยเท่านั้นเอง”อดัมว่าต่อเมื่อเห็นลูกชายทำท่าคิดตาม กับลูกชายที่เห็นน้องสาวสำคัญกว่าพ่อก็ต้องยกอลิซขึ้นมาเป็นเหตุผลอย่างนี้แหละ ถึงจริงๆ แล้วอลิซก็เป็นเหตุผลหลักที่อดัมอยากจะสร้างความทรงจำอะไรในวันนี้ด้วยล่ะนะ ส่วนเหตุผลรองนั้น...“ผมโดดงานไม่ได้ เอาไว้เสร็จงานแล้วจะตามไปก็แล้วกัน”“โอเค พ่อจะรอนะลูก”“หยุดเลย ห้ามหอม”“โธ่ อย่าเขินสิ”“ใครเขิน อย่าสลบกลางอากาศอีกเหรออดัม”อดัมหัวเราะร่าแม้จะโดนมือลูกชายผลักหน้าให้เขาออกห่างตัว จวบจนเห็นว่าลูกชายรำคาญจริงจังแล้วนั่นแหละถึงได้หันกลับไปนัวเนียภรรยากับลูกสาวแทน“เอาล่ะ ทุกคนไปเที่ยวกันเถอะ อยากเที่ยวไหนเป็นพิเศษรึเปล่า?”“ไปไหนก็ได้ค่ะ วันของปะป๊า ก็ต้องไปที่ๆ ปะป๊าอยากไปสิ”อลิซว่าอย่างใสซื่อ บนใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มกว้างจนอดัมอดใจเข้าไปหอมแก้มยุ้ยๆ ทั้งสองข้างเล่นไม่ได้ ลูกสาวตัวน้อยหัวเราะอย่าร่าเริงตอนที่ตอหนวดเล็กๆ บนข้างแก้มของอดัมทิ่มหน้า“อลิซของพ่อน่ารักที่สุดดดด”“คิกๆ จั๊กจี๋นะคะ”“ไปที่ๆ ไม่ไกลจากที่ทำงานลูกก็แล้วกันนะคะ รู้สึกจะมีสวนหลวงอยู่ด้วย ไปปิกนิกกันแถวนั้นก็ดีค่ะ”อรเสนอความเห็นพลางยิ้มอ่อนโยนเมื่อมองไปยังสามีที่หยอกล้อลูกเล่นราวกับเด็กๆ เธอเดินไปจัดการนัดแนะเวลาและสถานที่ก่อนจะเป็นคนเดินไปส่งลูกชายที่หน้าประตูบ้าน ก่อนจะกลับไปทำข้าวกล่องง่ายๆ เพื่อเตรียมไปพักผ่อนนอกสถานที่กันทั้งครอบครัว“เอ้า ใครจะมาเป็นลูกมือให้แม่บ้าง?”“หนูช่วยค่า / ผมช่วยนะ”สามีและลูกสาวรีบตอบรับกันอย่างรวดเร็ว อรอนงค์หลุดหัวเราะเพราะเผลอคิดไปว่ามีลูกชายเพิ่มมาอีกคน ก็ดูอดัมทำตัวเข้าสิ บางทีลูกชายจริงๆ ยังจะมีมาดเป็นผู้ใหญ่มากกว่าสามีจอมอารมณ์ดีคนนี้ด้วยซ้ำไป

ตกบ่ายอดัม อร และอลิซพากันมาปูเสื่อนั่งๆ นอนๆ ที่ใต้ร่มไม้ในสวนสาธารณะในกรุง ด้วยความที่ว่าอากาศของวันนี้ไม่ร้อน ทั้งยังออกจะเย็นสบายอยู่หน่อยๆ จึงมีหลายคนแวะเข้ามาพักผ่อนในสวนกันมากพอดู“กินของคาวเสร็จ เดี๋ยวมีขนมด้วยนะ อย่าพึ่งรีบอิ่มล่ะ”“ไม่รีบ รอพี่ชายค่า”“กินเถอะจ้า กว่าพี่ชายจะมาก็คงหาอะไรกินมาก่อนแล้วล่ะ”อดัมว่าพลางส่งแซนวิสทำมือให้ถึงปากเล็กๆ ซึ่งอลิซก็ยินดีจะรับมันไปเคี้ยวตุ้ยๆครอบครัวสุขสันต์พลัดกันเล่าเรื่องราวและพูดคุยเรื่องไร้สาระกันได้ไม่รู้จบ ก่อนที่อลิซจะอ้าปากหาวแล้วล้มตัวนอนตักผู้เป็นบิดา ไม่ลืมพึมพำเบาๆ ตามธรรมเนียมตามที่แม่เล่า“...รักปะป๊านะคะ”“รักอลิซเหมือนกันค่ะ ฝันดีนะคะ”อัมจุมพิตลงบนหน้าผากมนของลูกสาวแผ่วเบาก่อนจะลูบหัวเธอเล่น เขาหันไปยิ้มกับภรรยาอย่างสื่อความหมาย เมื่อเห็นว่าภรรยามีน้ำตาคลอเบ้าคล้ายจะร้องไห้ก็รีบยื่นมือไปเกลี่ยน้ำตาของเธอ“ขี้แยไปได้”“ช่วยไม่ได้นี่คะ...ขอบคุณนะ อดัม ที่ช่วยเป็นพ่อที่ดีให้กับเด็กคนนี้ ทั้งๆ ที่ความจริงคุณไม่ต้อง...”“ชู่ว” อดัมยกนิ้วจรดริมฝีปากก่อนจะยิ้มบาง หลุบตามองเจ้าตัวเล็กที่นอนขดซุกตักเขาด้วยสายตาอ่อนโยน “ต่อให้ไม่ใช่วันนี้ ผมก็จะเป็นพ่อที่ดีของอลิซ เป็นพ่อที่ดีของเซ็ท เพราะพวกเขาเป็นลูกของผม และนั่นเป็นหน้าที่ของพ่อ แล้วผมก็จะเป็นสามีที่ดีของคุณด้วยนะ”ว่าอย่างจริงจังไม่ทันไรก็หันกลับมาหยอกเย้าภรรยา ไม่วายส่งวิ้งค์เจ้าสเน่ห์ไปให้เหมือนเมื่อครั้งจีบกันใหม่ๆ“ฮิ คุณเป็นพ่อและสามีที่ดีอยู่แล้วล่ะค่ะ”ก่อนที่สามีภรรยาจะได้แสดงความรักอย่างวัยรุ่นกันสักที ลูกชายที่พวกเขารออยู่ก็โผล่มาขัดด้วยชุดเสื้อผ้าแขนยาว มีหมวก แว่นดำ และแมสปิดหน้าปิดตาจนดูเป็นคนน่าสงสัย“เฮ้อ กว่าจะเสร็จ อ้าว อลิซหลับไปแล้วเหรอครับแม่อร”“ใช่จ้ะ เหนื่อยมั้ยเซ็ท กินน้ำกินท่าก่อนมา”“แต่งตัวซะน่าสงสัยเชียวนะเจ้าลูกชาย”“ก็ดูสถานที่ด้วยสิครับ”เซ็ทว่าเสียงเข้มก่อนปลดแมสลงมาให้อยู่ที่คางเพื่อดื่มน้ำเปล่าที่อรอนงค์ยื่นให้ เซ็ทถอดรองเท้าแล้วลงไปนั่งบนเสื่อร่วมกับครอบครัว ยังไม่ทันว่าอะไรก็ล้มตัวนอน“ไหนๆ อลิซก็นอนอยู่ ผมก็นอนบ้างแล้วกัน อดัมกับแม่อรจะจู๋จี๋อะไรก็ตามสบายนะ แทนคำขอโทษที่ขัดจังหวะ แล้วก็ถือซะว่าเป็นของขวัญวันพ่อ”“เซ็ท!”“ฮ่าๆ ทำดีมากลูก มามะอร”ในขณะที่แม่อรอายจนหน้าแดงที่ลูกชายรู้เรื่องที่เธอกับสามีจะทำอะไรกันในที่สาธารณะ อดัมกลับหัวเราะร่าอย่างพึงพอใจ ไม่วายยื่นแขนมาดึงตัวอรอนงค์ให้เขยิบเข้ามาใกล้เขามากพอจะประทับจูบหวานๆ กันสักครั้งสองครั้ง แต่อรอนงค์ที่กำลังอายนั้นกลับฟาดแขนเขาอย่างแรง“ตาบ้า!”“โธ่ๆ วันพ่อก็ต้องตามใจพ่อสิจ้ะแม่จ๋า”“ฮึ่ย!”ใบหน้าหล่อๆ กับรอยยิ้มสดใสของผู้เป็นสามีอ่อยภรรยาให้ตกหลุมกับดัก โดยอรที่ยอมเล่นด้วยนั้นให้เหตุผลไปง่ายๆ เป็นการปลอบใจตัวเองว่า...“...เห็นว่าเป็นวันพ่อหรอกนะ”เหตุผลนอกเหนือจากเรื่องอลิซแล้ว อดัมก็แค่อยากให้ครอบครัวมีเวลาพักผ่อนร่วมกัน อยู่ด้วยกันพร้อมหน้า ส่วนการตามใจจากภรรยาก็เป็นพลอยได้ที่ชื่นมื่นสุดๆ ถ้าเธอจะตามใจเขาถึงตอนกลางคืนด้วยเลยก็คงดี <3

----------------ไม่มีตอนหลักเพราะวันนี้วันพ่อไม่อยู่ค่า กลับมาปั่นอย่างว่อง คิดว่าจะลงทันวันพ่อนะเนี่ย สรุปไม่ทันเฉยสุขสันต์วันพ่อนะคะทุกคนนน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

[mini story] อดัม [พิเศษวันพ่อ]

คล้ายกับเรื่อง[New Life] อิสระของชีวิต ที่คุณอ่าน

[New Life] อิสระของชีวิต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

[mini story] อดัม [พิเศษวันพ่อ]

คล้ายกับเรื่อง[New Life] อิสระของชีวิต ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้