Magic Awakened : ปลุกพลังความสามารถ (อ่านฟรีทุก 2 วัน )

เฟทรอคอยโอกาสที่เหมาะสม เขาค่อยๆ แอบขยับเข้าไปใกล้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นได้ แต่เขาก็ต้องคอยขยับทีละนิด

เพราะถึงแม้ผ้าคลุมพรางตัวมันจะช่วยลบกลิ่นอายกับพรางตัว แต่ถ้าเขาขยับมากเกิดไปมันก็จะสังเกตเห็นได้ง่ายมาก

ส่วนเซเรน่าก็รอเฟทจากรอบนอกในสถานที่ที่ห่างพอจะไม่ทำให้พวกมอนก็เตอร์ระดับสูงสนใจเธอ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ผ่านไปกว่า 1 ชั่วโมงแต่ไม่มีมอนสเตอร์ตัวไหนเริ่มสู้กันเลยพวกมันรอคอยและคอยระวังกันและกันอย่างห่างๆ เท่านั้น

ถึงแม้ระดับจะห่างกันไม่มากแต่ระดับเพียงอย่างเดียวไม่อาจตัดสินการต่อสู้ได้ เพราะอย่างนั้นพวกมันจึงไม่มีตัวไหนเริ่มโจมตีก่อน แถมลูกสนก็ยังไม่สุกพร้อมเก็บเกี่ยว

ดังนั้นจึงไม่มีตัวไหนเคลื่อนไหวก่อน

แถมการฝืนเข้าไปเก็บมันก็ไม่ต่างจากการฆ่าตัวตายเลยสักนิด ดังนั้นพวกมอนสเตอร์โดยรอบจึงคอยหยั่งเชิงกันเท่านั้น

เฟทเองก็คอยหลบซ่อนอยู่ใกล้ๆ ระหว่างก็สเตอร์ทั้งห้าตัว ซึ่งเขาแอบอยู่หลังต้นไม้ใกล้กับไบซันน้ำแข็ง

บรรยากาศอึมครึมและดูเครียดเป็นอย่างมาก เพราะไม่มีตัวไหนกล้าขยับโจมตีก่อนแต่ที่เฟทไม่รู้คือตั้งแต่ที่เขาเข้ามาในระยะของมอนสเตอร์ทั้งห้าตัว

พวกมันก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันบางอย่างผ่านสายเลือดทำให้พวกมันไม่มีตัวไหนกล้าโจมตีก่อนทั้งที่ลูกสนใกล้จะสุกเต็มที่ แถมแรงกดดันที่พวกมันสัมผัสได้ก็เป็นของมังกร

ซึ่งพวกมันมองไปรอบๆ เพื่อหาต้นตอของแรงกดดันดังกล่าวก็ไม่พบดังนั้นพวกมันจึงระวังตัวเป็นพิเศษ เพราะยังไงแรงกดดันนั้นก็เป็นถึงแรงกดดันของมังกร

เวลาผ่านไปอีกราวครึ่งชั่วโมงโดยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ทันใดนั้นต้นสนที่ถูกอาบด้วยเลือดของมังกรก็ปล่อยกลิ่นอายอันน่าเกรงขามออกมา

ลูกสนเพียงลูกเดียวบนตันนั้นจะส่องแสงสว่างจ้า อยู่สักพักก่อนที่มันจะหล่นลงจากต้นและหล่นอยู่ใกล้ลำต้น

เฟทเห็นอย่างนั้นก็คิดได้ทันทีว่าผลของลูกสนสุกแล้วมันจึงหล่นลงมา พร้อมกันนั้นมอนสเตอร์โดยรอบก็เริ่มจะเคลื่อนไหวพร้อมกันในทันที

โดยไม่สนใจอะไรอีกแล้วเพราะสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของพวกมันเป็นเหมือนโอกาสที่จะทำให้พวกมันสามารถพัฒนาต่อไปได้

สัตว์ร้ายส่งเสียงคำรามกึกก้องก่อนที่พวกมันจะเริ่ม กระโจนไปยังลูกสนอย่างไม่รีรอแม้แต่พวกระดับต่ำกว่า 15 ยังไม่อาจทนความเย้ายวนไหว

พร้อมกันนั้นสงครามแย่งชิงลูกสนก็เริ่มขึ้น ทำให้สถานการณ์ในตอนนี้ไม่ต่างจากสงครามขนาดย่อยเลยสักนิด

มอนสเตอร์เริ่มเข้าตะลุมบอนกันเอง เพื่อแย่งชิงลูกสนเพียงลูกเดียว

เฟทเลือกที่จะหลบหลังต้นไม้และรอดูเฉยๆ พลางมองการต่อสู้ตรงหน้า

มอนสเตอร์ระดับสูงทั้ง 5 ตัวเริ่มเข้าสู้กันเอง เริ่มจากไบซันน้ำแข็งข้างเฟทมัน้ริ่มออกวิ่งและชนเข้ากับเสือโคร่งน้ำแข็งอย่างแรงจนกระเด็นไปไกล

แต่ขณะเดียวกันอินทรีน้ำแข็งก็บินโฉบลงมาตะปบงูด้วยกรงเล็บของมัน แต่งูเกล็ดหิมะก็ไม่ยอมให้ถูกโจมตีฝ่ายเดียว มันใช้ปากของมันกัดไปที่คอของอินทรีก่อนจะเริ่มใช้ลำตัวรัด

ตอนนี้ก็เหลือแต่สิงโตอาร์กติกที่ยังไม่เคลื่อนไหว เหมือนรอโอกาสบางอย่างอยู่ และในตอนที่มันเห็นไบซันน้ำแข็งขวิดเสือโคร่งน้ำแข็งกระเด็นไป

มันก็วิ่งไปทางเสือก่อนจะกัดที่ลำคอของเสือที่ยังล้มอยู่และสะบัดไปมาอย่างแรง จนเสือโคร่งหิมะตายคาที่ในการโจมตีในครั้งเดียว

ไบซันเห็นว่าเสือถูกฆ่าไปต่อหน้าต่อหน้ามันก็เริ่มระวังสิงโตมากขึ้นเพราะสิงโตตัวนี้คอยตัดตัวที่พลาดท่า ซึ่งมอนเตเหมือนประเภทนี้มันอันตรายมาก

เฟทเองก็แปลกใจเช่นกันที่เห็นว่าสิงโตฉลาดขนาดนี้ มันรู้จักการตัดคู่แข่งก่อนให้มากที่สุด แม้มันจะเป็นมอนสเตที่ระดับมากที่สุดก็ตามที

ไบซันเริ่มขยับขาทำท่าจะออกวิ่ง ลมจมูกปล่อยออกมาไม่ต่างจากเครื่องยนต์ที่พร้อมพุ่งชน และในตอนนั้นเองที่มันเริ่มวิ่งตรงไปทางสิงโตน้ำแข็งอาร์กติก

สิงโตน้ำแข็งอาร์ติกมันไม่พลาดท่าเหมือนเสือโคร่งมันหลบไปด้านข้างก่อนจะใช้ขาของมันตะครุบไปที่ลำตัวของไบซันน้ำแข็ง

กรงเล็บของมันเจาะเข้าไปในผิวหนังของไบซันและพยายามจะหยุดการเคลื่อนไหว แต่ไบซันไม่มีท่าทางจะหยุดมันวิ่งไปเรื่อยๆ

โดยมีสิงโตที่เกาะอยู่ข้างๆ พยายามจะหยุด แต่ไม่นานไบซันก็เริ่มอ่อนแรงก่อนจะหยุดวิ่งและพยายามพละสิงโตออก

แต่สิงโตเมื่อเห็นมันหยุดก็ใช้ปากของมันกัดไปที่ขาของไบซันอย่างแรงจนไบซันร้องออกมาเสียงดัง

ก่อนที่สิงโตจะปล่อยจากการกัดและผละออกจากไบซันน้ำแข็ง ไบซันน้ำแข็งเองก็ถอยออกมาเช่นกันแต่ขาของมันกระเผลกไปแล้ว

ส่วนอินทรีกับงูก็ยังคงตะลุมบอนกันไม่เลิกทำให้ การต่อสู้ถูกแบ่งออกเป็นสามส่วนทันที โดยรอบนอกการต่อสู้ของพวกระดับต่ำก็รุนแรงเพิ่มขึ้นเช่นกัน

เฟทเล็งเห็นว่าตอนนี้มันเป็นโอกาสเหมาะที่เขาจะไปแย่งชิงลูกสนเพราะไม่มีตัวไหนสนลูกสนเลย มัวแต่สู้กันเอง

ดังนั้นเขาจึงเริ่มเคลื่อนไหวไปใกล้ต้นสนทีละน้อย อย่างช้าๆ ไม่รีบเพราะกลัวว่าจะถูกจับได้

จนกระทั่งเฟทมาถึงด้านหน้าของต้นสน เขาไม่รู้สึกหนาวหรือรู้สึกถูกแช่แข็งอีกต่อไปเหมือนก่อนหน้านี้

เขาจึงพยายามเข้าไปเก็บลูกสนที่หล่นอยู่ใกล้ลำต้น แต่ในตอนนั้นเองเฟทก็รู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมา พร้อมกับเหมือนมีอะไรบางอย่างมุ่งตรงมาทางเขาจากด้านหลัง

ระหว่างที่เฟทกำลังมุ่งไปทางต้นสน ก็มีมอนสเตอร์อยู่ตัวหนึ่งที่จับตาดูเขาตลอดเวลา มันคืออสรพิษเกล็ดหิมะที่สายตาของมันสามารถตรวจจับความร้อนได้ดังนั้นพลางคลุมพรางตัวของเฟทจึงใช้กับมันไม่ได้

เมื่อมันเห็นว่าเฟทใกล้เก็บลูกสนมันก็ละความสนใจจากอินทรีน้ำแข็งทันทีและพ่นเมือกพิษจากปากของมันตรงไปทางเฟทอย่างรวดเร็ว

ขณะเดียวกันนั้นเฟทก็กลิ้งตัวหลบการโจมตีอย่างมันทวงที หลังจากหลบสิ่งที่พุ่งมาเขาก็มองไปที่มัน มันคือเมือกสีเขียวทันทีที่มันกระทบกับพื้นน้ำแข็ง น้ำแข็งบริเวณนั้นก็เริ่มละลายในทันที

“พิษ?” เฟทตกใจ เพราะถ้าไม่ใช่เพราะสกิลรับรู้อันตรายเขาก็คงไม่รู้ว่ามีอะไรพุ่งมาจากด้านหลัง

เฟทหันไปมองทิศทางที่มันพุ่งมา มันคืออสรพิษเกล็ดหิมะมันกำลังใช้ลำตัวรัดอินทรีอย่างหนาแน่น ส่วนหัวของมันก็หันมองเฟทอยู่ตลอดเวลา

“มันเห็นฉันอย่างงั้นเหรอ” เฟทรู้สึกตกใจเล็กน้อยเพราะมีตัวที่สามารถตรวจจับเขาได้ด้วยทั้งที่เขาระวังมากที่สุดแล้วแท้ๆ

“ช่วยไม่ได้” เฟทถอดผ้าคลุมออกเพราะในเมื่อการพรางตัวไม่ได้ผลอีกต่อไปการฝืนสวมมันอยู่มันค่อนข้างเกะกะเวลาต่อสู้

ในทันทีที่เฟทเผยตัวออกมาโดยที่เขาไม่รู้ตัวมอนเตอร์รอบๆ ก็หันมองไปทางเขาทันที เพราะกลิ่นอายของมังกรของเขาแผ่กระจายออกมา

ก่อนหน้านี้ที่มันไม่ถูกปล่อยออกมาก็เพราะผ้าคลุมพรางตัวช่วยลบกลิ่นอาย แต่เนื่องจากผ้าคลุมเป็นแค่ระดับ มหากาพย์มันจึงไม่สามารถลบได้หมด

มีเฉพาะมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งกว่าเฟทเท่านั้นที่พอจะรับรู้ได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าตำแหน่งอยู่ไหน

พร้อมกันนั้นสิงโตน้ำแข็งอาร์กติกกับไบซันน้ำแข็งที่กำลังต่อสู้กันก็หยุดลงและหันมามองทางเฟท

ในความคิดของมอนสเตอร์เหล่านี้มนุษย์ตรงหน้าของพวกมันนั้นส่งกลิ่นอายที่อันตรายมากที่สุด ดังนั้นไม่แปลกที่ความสนใจจะตกมาที่เฟททั้งหมด

เซเรน่าที่ซ่อนตัวอยู่ก็เห็นว่าเฟทปรากฎตัวออกมา เธอก็รู้สึกกังวลเพราะเฟทถูกจับได้แล้วแถมในตอนนี้มอนสเตอร์ทั้งหมดก็ทุ่มความสนใจไปที่เขากันเกือบหมด

เฟทเองก็รู้สึกถึงสายตาของมอนสเตอร์เขาเองก็แปลกใจเพราะระดับของเขาน้อยที่สุดในที่นี้ด้วยซ้ำแต่มอนเตอร์กลับให้ความสนใจเขา แต่เขาว่าอาจเป็นเพราะกลิ่นอายมังกรทำให้เขาได้รับความสนใจ

"มีทั้งข้อดีและเสียสินะ" เฟทบ่นเล็กน้อยเพราะเอฟเฟคมันดีก็จริงแต่เขามีระดับน้อยสุดในนี้มันจึงไม่มีตัวไหนเลยที่หนีเขากลับกันพวกมันกลับสนใจเขามากกว่าเดิมอีก แต่อย่างน้อยมันก็ระวังเขามากขึ้นทำให้พวกมันไม่เข้ามาโจมตีสุ่มสี่สุ่มห้า

‘อาจเป็นเพราะผ้าคลุมพรางตัวช่วยลบกลิ่นอายมังกรทำให้ก่อนหน้านี้มันไม่รู้กัน ถ้ารู้อย่างนี้ไม่น่าถอดออกเลย’

จะมาเสียใจตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงตั้งสติและชักคาตานะออกมา พลางมองไปทางเซเรน่า ถึงก่อนหน้านี้เขาจะบอกให้เธอไม่เข้ามาสู้ด้วย แต่เขาก็ไม่ให้เธอสู้กับมอนสเตอร์ห้าตัวที่แข็งแกร่งที่าสุดเท่านั้น

แถมตอนนี้ก็เหลือเพียงสามตัวจากห้า เสือถูกสิงโตฆ่าส่วนอินทรีเขาไม่รู้ว่ามันตายหรือยัง แต่เท่าที่เห็นมันไม่น่าจะขยับได้ไปอีกสักพักจากพิษของอสรพิษเกล็ดหิมะ

เขาตกลงกับเซเรน่าถ้ามันเหลือน้อยกว่าสามตัวเมื่อไหร่เธอก็สามารถเข้ามาสู้ร่วมด้วยได้ เซเรน่าเห็นถึงการส่งสัญญาณของเฟทเธอก็ออกจากที่ซ่อน

แต่ไม่เหมือนกับเฟทที่เขาออกมาเขาได้รับความสนใจทันที เซเรน่าตรงกันข้ามเธอไม่ได้รับความสนใจ เพราะความสนใจทั้งหมดตกไปที่เฟทแล้ว

เฟทส่งสายตาให้เธอแอบลอบโจมตีสักตัวหนึ่ง เซเรน่าพยักหน้าเข้าใจก่อนจะพยายามอ้อมไปด้านหลังของไบซันน้ำแข็งที่บาดเจ็บ

“ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องสู้เท่านั้นสินะ” เฟทตั้งท่าวิชาดาบอิไอ รูปแบบ ชักดาบ พร้อมต่อสู้ทันที

-สัตว์อสูรส่วนมากจะไม่สามารถพูดคุยได้ จนกว่าจะได้รับสมุนไพรหรือผลไม้วิเศษเท่านั้นถึงจะสามารถพูดคุยได้ แต่พวกมันก็ฉลาดมากพอจะเข้าใจสิ่งที่พูดหรือรับคำสั่งถ้าระดับมันสูงมากพอ แต่ก็มียกเว้นคือสัตว์อสูรเผ่าพันธุ์ชั้นสูง อย่าง มังกรหรือฟีนิกส์ เป็นตัน ที่สามารถพูดคุยหรือกลายร่างให้อยู่ในร่างมนุษย์ได้

____________________

ชื่อ : เฟท (Fate)

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์

ฉายา : ผู้ทำลายหมู่บ้านด้วยตัวคนเดียว

ระดับขั้นพลัง : ขั้นต่ำ

ระดับ : 12

ความต้องการมานาบริสุทธิ์ในการเลื่อนขั้นต่อไป : [2.841M/3.6M]

มานาคงเหลือ : 1.2M/1.2M

พรสวรรค์ : ความเข้าใจสูงสุด

ร่างกาย : กายาหลอมจักรวาล, กายาเยือกแข็ง, กลิ่นอายของมังกร

สายเลือด : ไม่มี

ความเข้ากันได้ : เคออส