Your Heart พื้นที่อันตราย

​

@สนามแข่งรถ R

ร่างสูงก้าวขาลงจากรถสปอร์ตคันหรูเดินเข้าในสนามแข่งที่ตอนนี้มีช่างซ่อมกำลังตรวจเช็กสภาพรถให้พร้อมสำหรับการแข่งในคืนนี้อยู่

“เฮียรัมหวัดดีครับ” เสียงเรียกดังขึ้นทำให้ร่างสูงของรัมหันหน้าไปมองทางด้านหลัง

“เออ”

“วันนี้เฮียจะลงนัดปิดไหมผมได้เช็ครถให้”

“ไม่ลง”

“ครับเฮีย” หลังจากคุยจบแล้วจึงหันหน้าเดินไปทางห้องทำงานเพื่อเคลียร์งานที่ค้างไว้ต่อ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดึงขึ้นพร้อมกับลูกน้องคนสนิทที่ก้าวขาเข้ามาในห้องพร้อมกับเอกสารหลายแฟ้ม

“เอกสารของของที่นายให้ผมไปตรวจครับ”

“เป็นไง”

“ผมว่ามีบางอย่างผิดปกติ”

“อะไรที่มึงคิดว่าผิดปกติ”

“เท่าที่ผมได้ตรวจดูจำนวนตัวเลขที่ได้รับกับตัวเลขที่ตรวจวันนี้ไม่เท่ากัน”

“มึงไปสืบมากูให้เวลา 3 วัน”

“ครับนาย”

หลังจากไอ้ครามออกไปแล้วผมก็คิดทบทวนว่าใครมันกล้าหักหลังผม หัวหน้าแผนกแต่ละคนก่อนจะรับทำงานจำมีการตรวจสอบอย่างเข้มงวดอีกอย่างพวกมันคงรู้ดีว่าถ้าหักหลังผมจะต้องเจอกับอะไรในเมื่อกล้าหักหลังก็คงจะเตรียมใจมาก่อนแล้ว

แกร๊ง

“กูว่าแล้วว่ามึงต้องอยู่นี่” เป็นกาเซียร์ที่เปิดประตูเข้ามา

“มึงมีอะไร”

“กูว่าง”

หลังจากพูดจบมันก็เดินไปเปิดตู้เย็นหยิบเบียร์มาโยนให้ผม พร้อมกับเปิดดื่มเอง

“ถ้ามึงว่างมาก็ไปช่วยไอ้ทิวส์เดย์เช็คของก่อนส่ง” ผมพูดพร้อมกับรับเบียร์มาเปิดดื่มและตรวจงานไปด้วย

“ให้มันดูไปเองเหอะลูกน้องเยอะแยะ”

“แล้วแต่มึง”

“เออ”

แกร๊ง

“อ่าวไอ้เซียร์มึงอยู่ด้วยเหรอวะ” จากัวน์กับเธียเตอร์เปิดประตูเข้ามาพร้อมกัน

“พวกมึงคงว่างมากสินะถึงมาสุมหัวที่สนามกูแบบนี้”

“เออก็พวกกูอยากว่าง เรื่องตรวจงานก็ให้ไอ้เดย์ดูไปก่อน” จากัวน์พูดพร้อมกลับไปหยิบเบียร์โยนให้เธียเตอร์ที่ไปนั่งกับกาเซียร์ตรงโซฟาหน้าโต๊ะทำงานของผม

ผมตัดสินใจลุกจากโต๊ะทำงานพร้อมกับหยิบเอกสารที่ไอ้ครามเอาเข้ามาให้ โยนไปที่โต๊ะกระจกกลางโซฟา

ปึก

“อะไรวะ” จากัวน์พูดพร้อมกับเปิดเอกสารดู

“ไอ้เหี้* มีคนใจกล้าอยู่ด้วยว่ะ”

“อะไรของมึง” จากัวน์ไม่ตอบพร้อมกับยื่นเอกสารให้กาเซียร์กับเธียเตอร์ดู

“หึหึ”

“มีเรื่องน่าสนุกให้ทำอีกแล้วว่ะ”

หลังจากพวกมันดูเอกสารเสร็จก็วางไว้ที่โต๊ะเดิมพร้อมกับหันมามองหน้าผม

“มึงจะเอาไง”

“กูให้ไอ้ครามไปสืบดูและ อีกไม่นานน่าจะได้เรื่อง”

“อืม”

“มึงคิดว่าพวกใครทำ” เป็นไอ้เธียเตอร์ที่ถามขึ้นมา

“มีไม่กี่คนที่เราไปขัดผลประโยชน์มัน” ผมกระดกเบียร์ดื่มแล้วจึงตอบมันไปด้วย

“รอลูกน้องมึงมาก็น่าจะได้เรื่องและ”

หลังจากคุยเรื่องนี้จบก็ได้เวลาการแข่งขันของวันนี้แล้ว คู่แรกที่เปิดวันนี้เป็นดาวเด่นที่มาแรงช่วงนี้

“มึงปิดสนามกับกูสักรอบไหมวะไอ้รัม” จากัวน์ที่นั่งดูการเปิดสนามหันมาถามผม

“ดูก่อน” ผมหันไปตอบมันแล้วหันมามองสนามต่อ ตอนนี้ใกล้แข่งคู่แรกแล้ว

บรื้นนน บรื้นนนนน

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ดดดด

วื๊ดดดดดดดดบรื๊นนนนนน

หลังจากเสียงสัญญาณดังขึ้นรถแข่งทั้ง 2 คัน เร่งเครื่องขับออกไปจากจุดสตาร์ท รอบเปิดจะมีแข่งเปิดสนามก่อน 2 คันพอจบจึงค่อยแบ่งเป็นช่วงแบ่งเป็น 2 ช่วง มีช่วงละ 6 คัน จะแข่งเป็นการนับคะแนนจากช่วงเข้าโค้งและทางตรง แข่งทั้งหมด 5 รอบ รอบสุดท้ายใครเข้าเส้นชัยก่อนได้จะคะแนนตามลำดับ สนามผมเปิดมาได้ประมาณ 3 ปีแล้วค่อนข้างเป็นที่นิยมพอสมควร ที่เปิดสนามก็เพราะชอบแข่งรถเลยเปิดสนามเป็นของตัวเองซะเลย

“ใครลงนัดเปิดมั่งวะ กูได้เลือกลงคันถูก”

“มึงจะลงพนัน?”

“เผื่อฟลุ๊คกูเลือกถูกไง สนามมึงเปิดรับลงนิเงินที่ลงก็ไม่ใช่เงินน้อยๆ”

“แล้วแต่มึง”

มันจะเลือกลงข้างใครก็เลือกไปเถอะผมไม่ได้สนใจอยู่แล้ว ที่เปิดให้ลงเพราะเห็นว่าชอบมีคนนอกมาเปิดลงข้างในสนาม พอไม่พอใจก็ต่อยตีกัน ผมขี้เกียจเคลียร์เลยเปิดให้ลงเองเลย

“กูลงเบอร์ 88 แล้วกันดูท่าแล้วน่าจะชนะ”

“พวกมึงจะลงไหม”

“กูกับไอ้เตอร์ลงเบอร์ 45 แล้วกัน”

“มึงจะลงคนละเท่าไหร่”

“1 แสนกำลังดีเอาไหม”

“เออ”

หลังจากพูดจบผมก็พยกหน้าพร้อมกับหันไปเรียนการ์ดที่อยู่หน้าประตูมา

“ครับนาย”

“จากัวน์ 88 1 แสน กาเซียร์เธียเตอร์ 45 คนละแสน”

“ได้ครับ” มันก้มหัวรับแล้วจึงเดินออกไป

“พวกมึงจะเล่นงี้เหรอวะ ไอ้ห่*” จากัวน์พูดขึ้นเมื่อพวกมันเลือกคนละข้างกับตัวเอง

“เผื่อฟลุ๊คไง” เธียเตอร์ยักไหล่พร้อมกับตอบกลับไป

“เอออ จำไว้นะไอ้เตอร์ไอ้เซียร์ ถ้ากูชนะนะกูจะหัวเราะให้”

“ชนะให้ได้ก่อนเถอะไอ้สั*”

“แม่ง รัมมึงดูมันดิ พวกมันรวมหัวกันแกล้งกู้ววว” หันมาทำหน้าสยองใส่กูอีก

“อย่ามาทำหน้าอ้อนตีน เดี๋ยวกูก็ถีบให้”

“แม่งๆๆ พวกมึงจำไว้เลยนะ” มันกอดอกพร้อมกับสะบัดหน้าหนีอีก

“นมผู้หญิงทำให้ไอคิวในสมองมึงลดลงเหรอ ถ้าเป็นแบบนั้นกูแนะนำให้เลยแดกซะ”

“ไอ้สั*เซียร์ มึงกลับไปนอนดูดนมคู่หมั้นมึงเลยไป”

“เสือก****ไรล่ะ ใครบอกมันคู่หมั้นกู กูไม่มีกูโสด”

“เออถ้าไม่มีกูขอ อย่ามาหวงกล้าที่หลังล่ะ”

“กูจะยกใส่สะพานถวายมึงเลยด้วย แถมเงินอีก 2 ล้าน”

“ใจป๋าจังวะ ถ้าเขาหนีขึ้นมามึงอย่ามานั่งแดกเหล้ากับกูนะกูจะหัวเราะให้”

“คนอย่างกาเซียร์ไม่มีแน่เว้ย”

“กูจะรอดู” ขนาดเธียเตอร์ที่ไม่ชอบยุ่งยังพูดขึ้นมา ผมว่างานนี้มีสนุกแน่ว่ะ

การแข่งไม่ได้มีอะไรน่าสนใจมากสำหรับผมจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าไปหน้าไอจีของใครบางคนกดเลื่อนดูสตอรี่ที่เพิ่งอัพขึ้นมา ปรากฏว่าเป็นคลิปแมวที่คนตัวเล็กลง คลิปที่ลงเป็นคลิปแมวที่กำลังกินอาหารอยู่โดยมีเสียงคนตัวเล็กแทรกเข้ามาเป็นบางครั้งผมจึงพิมพ์ลงไปในDMตรงวิดิโอ

รัม : เลี้ยงแมว?

หลังจากที่กดส่งไปนานมากนักคนตัวล็กก็ตอบกลับมา

คาร์เทีย : ใช่ค่ะ

รัม : เพิ่งพามาเลี้ยง?

คาร์เทีย : ป่าวค่ะ เทียเลี้ยงมานานแล้วแต่แค่ไม่ได้ลง

รัม : อ้อ

รัม : ส่งรูปภาพ

​

เมื่อเห็นว่าแมวที่เธอเลี้ยงเป็นแมวพันธุ์เดียวกันเลยส่งรูปลูกสาวผมไป

คาร์เทีย : หืม แมวใครคะเนี่ย

รัม : แมวพี่

คาร์เทีย : พี่รัมเลี้ยงด้วยเหรอคะเนี่ย

รัม : ใช่

คาร์เทีย : แล้วน้องชื่ออะไรคะ

รัม : เกรย์

ที่ต้องชื่ออย่างนี้ก็เพราะสีตัวของลูกสาวผม เอาง่ายๆ ก็ไม่รู้ว่าจะตั้งอะไรน่ะแหละ

คาร์เทีย : น้องน่ารักจังเลยค่ะ

รัม : อืม สงสัยเลี้ยงดีไปหน่อย

เลี้ยงดีในที่นี้คือมันต้องกินข้าวก่อนผมถึงจะกินได้ไม่งั้นก็งอแงงอยู่อย่างนั้น

คาร์เทีย : 555 ไม่หรอก ของเทียก็อ้วนแบบนี้อุ้มไม่ไหว

รัม : ก็จริง

คาร์เทีย : อ้วนๆ แบบนี้น่ากอดจะตาย

รัม : อยากกอดไหม

“หึ” ร่างสูงที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์อยู่หัวเราะขึ้นมาดึงดูดความสนใจของเพื่อนในห้องได้เป็นอย่างดี

คาร์เทีย : คะ?

รัม : แมว

คาร์เทีย : อ้อก็น่ากอดนะคะ

รัม : เดี๋ยววันที่ไปทำรายงานพาไป

คาร์เทีย : ได้เหรอคะ

รัม : อืม ได้ไปทำความรู้จักแมวเธอด้วย

คาร์เทีย : โอเคค่ะ

“มึงหัวเราะไรวะไอ้รัม” เสียงจากัวน์ถามขึ้นมาทำให้ร่างสูงต้องเก็บโทรศัพท์ลงพร้อมกับถามออกไป

“หัวเราะอะไรของมึง”

“อย่าเมื่อกี้พวกกูได้ยินเต็มสองรูหูว่ามึงหัวเราะ”

“ไม่เสือ*สักเรื่องได้ไหม”

“กูว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ”

“ไม่ยุ่งเรื่องกูชีวิตพวกมึงน่าจะดีกว่านี้นะ”

“ก็กูอยากยุ่ง มึงมีอะไรไหม”

“ถ้ามึงยังอยากเก็บชีวิตไว้เ**ผู้หญิงก็อย่างยุ่ง”

“มันเอาว่ะเห้ยย”

“หึหึ คนไหนวะใช่คนเมื่อคืนไหม” ไอ้ห่*เตอร์นี่ก็อีกตัวหัดอยู่เฉยๆ บ้างเหอะ

“ใครวะ”

“ก็เพื่อนน้องมันที่ร้องเพลงที่ผับไอ้ก้าเมื่อคืนไง”

“เหรอวะ สวยไหม”

“โคตรสวยขาว หน้าหมวยอึ้มๆ”

“มึงอย่ามาทำหน้าหื่นเดี๋ยวกูก็เอาลูกปืนกรอกปากซะ”

“นี่ไงๆ พวกมึงดูมันกูว่ามันต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆ”

ยังไม่ทันที่ผมจะตอบอะไรมันกลับไปก็มีคนเปิดประตูเข้ามาก่อน

“นายครับข้างล่างมีเรื่องกันครับ”

“มึงจัดการไม่ได้?” ถ้าจัดการไม่ได้แล้วกูจะจ้างพวกมึงมาทำไม

“คนที่มีเรื่องคือคุณกำพลลูกค้า VIP ของสนามครับพวกผมเลยทำอะไรไม่ได้”

“เออ ไปไหม” ผมยันตัวลุกขึ้นแล้วหันไปถามพวกมัน

“ไปดิวะ กูอยากดูหน้ามันพอดี”

เมื่อลุกขึ้นแล้วจึงหันหน้าออกมาจากห้องเดินลงไปด้านล่าง

ปึก

“พวกมึงโกงกูชัดๆ เจ้านายพวกมึงอยู่ไหนไปเรียกมาดิวะ” กำพลเดินมากระชากคอเสื้อของการ์ดที่ยืนอยู่

“กูบอกให้ไปเรียกว่าไงวะ มันมัวแต่มุดหัวอยู่ที่ไหน”

“กรุณาระวังคำพูดด้วยครับ ถึงคุณจะเป็นลูกค้า VIP แต่ก็ไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้ในสนาม” คนที่โดนกระชากคือเสื้อคือครามที่เดินมาคุมสถานการณ์ก่อน หลังจากปัดมือที่กระชากคอเสื้อออกแล้วจึงพูดออกไป

“เออก็กูเป็นลูกค้า VIP ไง กูถึงบอกให้เรียกเจ้านายมึงมาหรือกลัวกูจนต้องมุดหัวอยู่แต่ในหลังพวกมึง”

ปัก ตุ้บ

กำพลโดนครามถีบเข้าท้องอย่างเต็มๆ จนล้มลงกระแทกพื้น

“ผมบอกแล้วว่าให้ระวังคำพูด นายผมอยู่สูงกว่าคุณมาก”

“ถุ้ย สูงกว่ากูเหรอมึงรู้ไหมว่ากูเป็นใคร” ก่อนที่ครามจะได้ตอบอะไรกลับไปก็มีเสียงดังออกมาจากบันไดด้านหลังซะก่อน

“กูจำเป็นต้องรู้ไหม? ถ้ารู้แล้วกูจะได้อะไร” เป็นรัมและเพื่อนอีก 3 คนที่เดินเข้ามา

“นาย” ครามและการ์ดที่ยืนอยู่แถวนั้นก้มหัวเคารพเจ้านายตัวเองที่เดินมากับเพื่อน

“เหอะ มึงยอมโผล่หัวออกมาแล้วสินะ”

“โผล่หัวอะไร หัวกูก็อยู่นี่จะให้ไปโผล่ไหน”

“อย่ามากวนตี*กู พวกมึงโกงกู”

“โกง? โกงอะไร”

“มันลงเดิมพันครับ แล้วข้างที่มันลงแพ้เลยห่าว่าพวกผมโกง”

“มึงเล่นแพ้เองแล้วมีสิทธิ์อะไรมาว่าพวกกูโกง” หลังจากที่ฟังลูกน้องรายงานก็หันไปถามมันที่ยืนอยู่

“พวกมึงโกงกูไง ไม่งั้นกูจะแพ้เหรอ เอาเงินกูคืนมา” มันเดินตรงเข้ามาจะต่อยผมแต่ผมมีลูกน้องกันอยู่ทำให้มันโดนจับตัวไว้แทน

“มึงไม่รู้เหรอว่าที่นี่ห้ามก่อความวุ่นวาย” ผมถามออกไปเพราะมันตะโกนเสียงดังอีกอย่างดูจากสภาพรอบๆ แล้วมันคงทำลายของไปเยอะอยู่

“หึ ทำไมกูต้องสนใจ มึงคืนเงินกูมาเดี๋ยวนี้” มันพยายามดิ้นออกจากลูกน้องผมที่ล็อกตัวไว้ ผมเลยให้ปล่อยมันออกมา หลังจากปล่อยแล้วมันตรงมาจะต่อยที่ผมแต่ผมหลบทัน จากนั้นจึงเตะเข้าไปที่ท้องทำให้มันล้มลงไปที่พื้น

ปึก ตุ้บ

“ลากมันออกไป ปลด VIP แบล็กลิสต์มันห้ามเข้าในสนามกูอีก” หลังจากสั่งการเสร็จก็ปล่อยให้พวกมันจัดการ พวกผมแยกออกมาดูบรรยากาศด้านนอก

---------------------------------------------------------------------------------- 

มาแล้วค้าบบบผม ปั่นให้สุดตัวเลย ช่วงนี้เข้าใกล้ช่วงสอบแล้วทำให้ต้องเตรียมตัวสอบกับปั่นงานที่ค้าง อาจจะช้าหน่อยแต่จะพยายามมาอัพน้า ถ้าวันไหนเกินเที่ยงคืนไปนอนก่อนได้เลยบ่ต้องรอเด้อออ ใครที่จะสอบก็สู้ๆนะค้าบบบขอให้ผ่านๆ

วันนี้เอาพาร์ทอิพี่เขามาฝาก  เป็นกำลังใจหนอยเด้อออ